Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Het Oranjeconcert

De Grote - of Pancratiuskerk in Emmen
De toren is uit de 12e of 13e eeuw. De kerk zelf is in het midden van de 19e eeuw gebouwd. Toch was er al in 780 sprake van een houten kerk in Emmen. Die brandde even na 1200 af bij een aanval van de Twentenaren die de slag bij Ane kwamen wreken.

29-4-2009-----Vanavond is het weer zover. Valerius verzorgt samen met de Harmonie Laus Deo een optreden in de Grote Kerk: Het Oranjeconcert. Wim heeft z’n oranje strikje al klaar liggen. Vorig jaar hadden ze in mei het Bevrijdingsconcert met Jan Vayne en waren Berdena, Curtis en Ben en Diny van de partij. Vanavond gaat Susan mee.
Die kerk is overigens helemaal niet groot, heeft wel een mooie toren en is al behoorlijk oud. En zoveel ouds hebben we niet meer in Emmen. Alle mooie oude gebouwen zijn bijna weg… gesloopt en vervangen door nieuwbouw, vooral veel seniorenflats. Emmen is blijkbaar gewild bij het oudere publiek. Er is zelfs een ouderensoos: De Cocon. Die organiseert heel wat. We zijn er één keer wezen kijken, Wim had er bij de Bowls en Valerius over gehoord. Trekt mij helemaal niet. Bovendien wordt er in het autovrije centrum rond gesjeesd met scootmobiels, dat wil je niet weten. Nu vind ik het prima dat die dingen er zijn en wanneer ik die nodig mocht hebben ben ik er vast heel blij mee. Maar het is net als met de moeders met buggy’s, ze denken dat ze overal voorrang hebben. Je kunt er overigens ook een behoorlijke snelheid mee ontwikkelen. Dea’s man kan bij wijze van spreken zo meedoen met behendigheidswedstrijden. Als die bij ons de kerk uitrijdt is hij de deur uit voordat je je hebt kunnen omdraaien en dan heeft hij minstens twee bochten met smalle doorgangen gehad.
Maar vanavond…. Het Oranjeconcert met aan het eind een glaasje oranjebitter.

D E G R O T E K E R K V A N E M M E N

‘O GROTE KERK ZO MOOI AJ BINT,
WIJ BINT JE AOLMAOL GOED GEZIND.
UMDAJ OES BOEIT, WAT KUN WIJ AANS,
IJ BINT OP ZUNDAG OEZE MOOISTE KAANS.
JE HOGE TOREN, JE MOOIE VORM,
MET JE BELEEF WIJ ELKE STORM.
AL BIN IJ GROUW, TOCH VUUL WIJ OES
BINNENIN JE GROTE RUIMTE THOES!
ZING WIJ BIJ ‘T ORGEL ‘T HOOGSTE LIED,
DAN IS VERGETEN ZORG EN STRIED!
ANDACHTIG LUSTERN NAOR DE PREEK,
GEF OES WEER MOED VEUR DE HIELE WEEK!
DAN VEUL WIJ BIJ ‘T VERLAOTEN VAN DE KARK
OES VEUR DE TIED DIE KOMP WEER STARK!
DAW JE BEHOLN WILT, BEGREP TOCH IEDER MENS!
VEUR LANGE TIED, DAT IS DE HOOGSTE WENS!!’


324035-500046265cdb8814de1190c6b9a18421.jpg

324035-e344b0821d8477d82a7dc998edc0f58a.jpg

En ze zongen als lijsters. We misten Jan Vayne natuurlijk met z'n lange haar, want onze pianist van deze avond Jan Lenselink mist het haar, maar is wel een virtuoos op de piano.
Daniel hield zijn mannen met vaste hand onder controle.
Het is lang geleden dat ik 's avonds een kroeg in dook, maar Henriette, de dirigente van de Eemslander Shanty's, was ook present en moest natuurlijk nog even bijpraten met Daniel. Wim had voorgesteld om haar na het concert terug te brengen naar de parkeerplaats bij het spoor. Dus wij gingen mee naar de Markant om wat te drinken en wat later weer terug tussen de stands voor Koninginnedag door laverend. Mooie avond, mede dankzij de Harmonie Laus Deo en het gezelschap van Susan.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Met de Shanty's naar Lohne en met Rick in de stal...

“Hier staat oma mooi op”. Rick is op mijn nieuwe fototoestel aan het kijken wat er allemaal opstaat. Hij ontdekt deze foto waarop oma lachend staat en vindt dat die maar op de site moet. Vooruit dan maar. Hij is vanmiddag net als de meeste zondagen om 4 uur present. Hij bekijkt het gras en de rest van de tuin met een kritische blik en als hij hoort dat Wim tijd te kort komt pakt hij de kleine maaier en maakt de stukken om het huis netjes en laat de narcissen mooi staan.
Wim is vandaag met de Shanty’s naar Lohne in Duitsland en ik heb een rustig dagje. Vanmorgen heb ik in mijn eentje de lammeren gevoederd. De melk zat me hoog in de kleren en de spetters kwamen tot op de bril. Ik klemde de emmer stevig met de benen vast, maar toch… wanneer die grootste vier er op af stormen moet je eerst wel heel stevig zitten. Daarna probeerde ik een kleine zwarte de fles te geven. De andere kleine kon niet langer wachten en vond ook een speen aan de lambar.
Vanavond deed Rick de beide kleinen. Hij moest wel lachen om dat hele stel en als hij lacht… dan lacht hij met z’n hele lichaam.
Donderdag op Koninginnedag gaat hij mee naar Hattem, want Henry en Tonny zijn er nu nog en nodigden ons uit nu ze er nog zijn.
Vroeger stond ik daar op 30 april met mijn klas op de markt te zingen. Een echte happening. De burgemeester las dan het telegram voor dat namens Hattem naar de koningin verstuurd werd. En dan… na het Wilhelmus gingen we aan de spelletjes. Ik ben benieuwd wat Hattem tegenwoordig te bieden heeft

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 21:27 Reageer op dit bericht Stuur door

Galeriedag 2

Nog even een blik op een van de schilderijen van Erik Zwezerijnen. Hij schildert er iedere dag minstens één. En een dag in de week besteedt hij aan "netwerken". Tja... zijn werk moet ook aan het publiek getoond. Ik krijg het idee dat de zaken goed gaan. Hij had b.v ook een plek op de miljonairsbeurs.
Ze hebben twee teckels en die gaan steeds met hem mee.
Bovendien is het een bijzonder aardige man met een natuurlijke uitstraling.


Hierna gaat het naar Galerie Marten Randa in Winschoten. In de beeldentuin is het goed toeven en ook deze kunstenaar neemt de moeite om ons te vertellen waarom en hoe z'n schilderijen tot stand komen. Hij schildert vanuit een bepaald gevoel en geeft dat weer in kleuren. Tiny is helemaal onder de indruk. Dit is precies wat zij ook steeds doet, zoals zij schildert. Dat belooft wat!

De dag besluiten we met een gezellig en lekker etentje in Winschoten. Voor herhaling vatbaar. Dank je Ellen!


321516-8742b03230d22ae4f204fa84a21c767b.jpg

321516-770145575337468472c2facb029b1cf2.jpg
Erik Zwezerijnen

321516-7a0186c0bb5a6433f7c6e3ca79922b2e.jpg

321516-9905087669d3e937d8b387731997a8c8.jpg
Marten Randa

321516-c29fc0435779e858a727579124f0109f.jpg

321516-9f741c51fd98e2e3d8e6ac592754f209.jpg
Marten legt uit hoe hij werkt

321516-f8c3a9f7963315946abade02b5f43657.jpg
De beeldentuin

321516-f2269c99e8ba83311c40f6a38635a841.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 22:30 Reageer op dit bericht Stuur door

Galeriedag 2009

Het is weer zover. Vandaag gaan we met een grote groep mee op de galeriedag die Ellen ook dit jaar weer voor ons organiseert. Marijke wordt onze chauffeuse in haar nieuwe van alle gemakken voorziene Skoda mèt grote bagageruimte die ze alvast heeft om al haar toekomstige schilderijen in te vervoeren.
Ons eerste bezoek is aan Erik Zwezerijnen die in Buinerveen in een echt kerkje woont met daarachter een paradijselijke tuin met allemaal hoekjes. Het wordt een geweldige ontvangst met koffie en veel uitleg èn aandacht. Hij schildert heel vrij en timmert aardig aan de weg. Zijn werk hangt in gallery's over de hele wereld. We eten in de tuin en gaan na die tijd verder naar Midwolda naar Maya Wildevuur. Wat een mooie plek op deze Ennemaborgh van het Groninger Landschap. Maya is op dit moment op cruise met haar man, maar we worden door haar gastvrouw uiterst attent ontvangen. Ook alweer een dame, deze Maya, die aardig aan de weg timmert en een behoorlijke productie heeft.
Ooit op mijn allereerste galeriedag met Ellen gingen we naar Ootmarsum: Ton Schulte, De twee gezusters en ook naar Maya Wildevuur die toen een expositie in een galerie had. De klaprozen kwamen je al van verre tegen. Werd je wel vrolijk van. Op dat moment ging mijn mobiele telefoon. Wim meldde dat Betsie een veulen had gekregen, een mooi getekend merrieveulen. We noemden haar Maya.
Ook nu in haar eigen galerie in Midwolda zijn haar klaprozen èn haar waterlelies alom aanwezig. Ik ben er geen fan van. Voor ze op reis ging had ze er nog snel vier met klaprozen gemaakt omdat er vraag naar is. En ze weet van prijzen!
Haar beschilderde doodskist staat klaar net als die van haar man en als je de tekst leest op die kist wordt haar uitvaart straks meer iets dat lijkt op een feestje. Zoiets van: Vier het leven... van verdriet ga je dood.
Er hangen een aantal mooie kleine werkjes, maar ook grote indrukwekkende schilderijen. Ach die Maya...



320900-4c92513b6971d07b63d6236c4a061684.jpg
De woon- en werkplek van Erik Zwezerijnen

320900-73ef2457d13bbae0f7bf99ea0dd41dd8.jpg
De kunst van Erik Zwezerijnen

320900-c5cc304762d34e1d6210cd4c5612040f.jpg
Hierin wil Maya t.z.t. begraven worden

320900-c57e0b9da5c128be0694bfa5e84f7804.jpg
De klaprozen

320900-573c2b940607eaf6be547505bd0f6d81.jpg
De Ennemaborgh in Midwolda in Groningen
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 10:22 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Tuinieren is....oorlog!

Romke grijpt af en toe in met de snoeischaar zoals hier om de klimop een halt toe te roepen in deze boom.

Wim is vandaag vooral veel de hort op. Auto naar de garage brengen, pacemakercontrole en aansluitend naar de markt. Vanmiddag naar de bowls en vanavond is zijn favoriete clubje FC Emmen bezig met een thuiswedstrijd en als echte fan moet je daar nu een keer bij zijn. Ik ben benieuwd hoe hij straks thuiskomt. Wanneer het niet om aan te zien is gaat hij wel eens wat eerder naar huis om ogenblikkelijk op de tv te kijken hoe het afgelopen is. En o wee… als hij toch een doelpunt gemist heeft.
Het is vandaag niet echt mijn dag. Ik kreeg vanmorgen na de ochtendceremonie met de lammeren eerst de geest. Er moest gestoft, geveegd en gezogen worden en bovendien werd het tijd om de ruwe natuurstenen plavuizen een schrobbeurt te geven. Ook het terras was niet meer om aan te zien met alle troep van de bomen en stof van het boerenland. Ik kan best veel zien liggen, maar nu werd het te gortig.
Terwijl ik aan het eind van de middag bij de wei in een luie stoel lag ik bij te komen las ik in de nieuwe Plus een stukje waar ik weer van opknapte. Bij ons worden andere planten als onkruid gezien dan in andere landen. Is bij ons het zevenblad, door mij toch altijd haneklauw genoemd, de grootste pestkop, in de USA zien ze die als een handige bodembedekker die de rest van het onkruid tegenhoudt. Brrrr! En mijn geliefde sterke vrouwenmantel wordt daar weer gezien als onkruid.
Je raadt misschien al wie dit soort columns schrijft….? Ja.. mijn grote tuinvriend Romke van der Kaa. Hij vindt ook het slaapmutsje een onkruid omdat die overal de kop op steekt doordat die zich zo kan uitzaaien, laat de luizen op de rozen zitten voor de koolmezen en de slakken mogen bij hem rustig snoepen van de hosta's. Laat ik die slaapmutsjes nou overal lekker laten staan, omdat ik die zo mooi vind. Die is tenminste gemakkelijker uit te trekken dan die haneklauw. Hij vindt verder dat die woekerplanten bij andere woekeraars moeten staan zodat ze elkaar in evenwicht kunnen houden. Daar is natuurlijk wat voor te zeggen. Een combinatie van de straatvechters boshyacinth, vingerhoedskruid, klimop en salomonszegel, die elkaar in evenwicht houden, vindt hij een voorbeeld van the survival of the fittest. Ook de sterke tuingeranium Ann Folkard en het robuuste kattekruid zijn aan elkaar gewaagd. Maar wij als tuinbezitters moeten soms wel de vrede durven bewaren door in te grijpen met snoeischaar of schoffel…. Een gewapende vrede!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 21:29 Reageer op dit bericht Stuur door

Een feestje

Ben geeft oma haar favoriete drankje, terwijl ze met Piet aan de telefoon praat.

Op 23 april 2004 zijn Paul Sietse en Annemarie getrouwd... Ja precies op Oma's 91e verjaardag. Haar 90e verjaardag had ze nog in haar huis aan de Dorpsweg kunnen vieren en toen werd de aankondiging van het huwelijk van Paul Sietse en Annemarie al gedaan.
Een paar jaar hebben we haar verjaardag met de hele familie met aanhang in de Ossenstal gevierd en nu... op de 96e verjaardag hebben we dat als haar kinderen samen met haar gevierd met een etentje bij de Gelderkamp. Het klonk als een klok. Tijdens het aperitiefje belt Piet vanuit Frankrijk om te kunnen feliciteren en er op deze manier toch even bij te kunnen zijn. Piet heeft trombose aan z'n been en kan voorlopig nog niet ver autorijden.
Maar het is erg fijn dat Henry en Tonny er bij zijn. We eten heerlijk en bij moeder zit de stemming er ook goed in, al vraagt ze zich af en toe af waarom we hier zo gezellig bij elkaar zijn. Voldaan taaien we om half 9 weer af. Henry gaat naar z'n door hem indertijd opgerichte schietclub Het St Annagilde om nu officieel en definitief afscheid te nemen. We raden hem aan om niet mee te schieten. Tonny heeft een rustig avondje en kan even met de beentjes omhoog. Ben en Niesje gaan nog even met een bloemetje naar Paulus en Annemarie en wij gaan naar huis..... Bram en consorten wachten op ons.



318753-c284e321cc7aa2f82ffaf32b76b4a8e4.jpg

318753-452a91ba37a00e9d0f2a614432f24eec.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 13:54 Reageer op dit bericht Stuur door

Wat steet dat pak 'em goed....

"Wat zut die Wim d’r netjes uut, wat steet dat pak ‘em goed”, zei buurvrouw Wolterdina toen ze hem zag bij de uitvoering van de Crucifixion. Ik denk dat ze hem daarvoor nog nooit in een kostuum gezien heeft.
Wim heeft er een aversie tegen… tegen die nette pakken net als tegen een uniform. Ik heb hem ooit één keer in zijn uniform van de koopvaardij gezien. Toen deed hij hem bij zijn moeder thuis even voor me aan, nog voor we trouwden. En er kwam meteen een opmerking achteraan:”Je moet niet denken dat ik in uniform trouw”! En ook dat uniform stond hem geweldig. Ik had niet genoeg overredingskracht of misschien maakte het me niks uit, maar hij trouwde in een net zwart pak mèt streepjesbroek. Kan altijd van pas komen werd er van zo’n “trouwpak” gezegd. Als je een kind laat dopen of als ouderling. Wim….? Die heeft hem nooit meer aan gehad. Mijn trouwjurk deed tenminste nog dienst als hemeltje voor de wieg bij Gerhard en Rick en bovendien had ik uit de rest een mooi doopjurkje genaaid.
Nee die Wim hield het verder bij een combinatie dwz een colbertjasje, het liefste van Harris tweed, en een bijpassende broek. Nu kreeg hij bij Stork in Hengelo werk in de Kwaliteitsdienst waarbij hij er steeds gekleed moest uitzien mèt stropdas en al. Voor al die inspecteurs die hij moest ontvangen moest hij wat over hebben. Hij ging overstag, zij het met tegenzin. De tijden veranderden, maar toen hij bij Holvrieka-Ido in Emmen ging werken was het, om in gelijke termen te blijven, van hetzelfde laken een pak, maar iets minder streng. Hij hing daar z’n colbertjasje mèt stropdas aan een hangertje achter zich aan de kast en wanneer er inspecteurs op bezoek kwamen die gevoelig voor stijl waren …. Nou dan deed hij snel een greep naar die hanger.
Toen hij stopte met werken bij Holvrieka heeft hij me bezworen dat hij geen kostuum meer draagt tenzij… nou ja Gerhard en Judiths trouwerij. Hiervoor hebben we zelfs een nieuw donkergroen kostuum gekocht bij Schomaker, zijn favoriete shop. En mooi dat het hem stond! Vorig jaar trouwden Jaap en Mirjam en kwam dit pak weer te voorschijn. Stond hem opnieuw heel goed. Buurvrouw Wolterdina zou zeggen:…. Zie boven!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:17 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Gefeliciteerd!

Tante Jo en ome Hendrik Jan Groot Nuelend.

Vandaag zijn er jarigen! Allereerst is onze neef Jos jarig. Ik zie hem nog voor me tijdens de sinterklaasviering op de Boomgaard. Rode kleur van inspanning, emotie of het hele gedoe met al die familie over de vloer. Of terwijl hij zich verstopte achter de benen van vader Johan toen Joanne geboren was. Nou dat eenkennige is er helemaal af! Van harte Jos en natuurlijk ook Margo en de hele familie!
Dan is ons aller tante Jo jarig! Die wordt nu al 95 als ik me niet vergis. Ik denk dat ze het druk genoeg krijgt vandaag want de familie breidt zich nog steeds uit met achterkleinkinderen. Een hele fijne dag gewenst! Ik vond een foto uit die goede oude tijd en die zet ik dit keer maar bij deze dag!
Andere jaren was tante Hermien ook onder de jarigen, maar ook nu blijft ze in gedachten, al is ze er niet meer in levenden lijve, erbij. Toen Gerke en Wim 40 jaar getrouwd waren in 1995 was ze er nog, hoewel niet erg fit meer en stond er in het Vordense dorpsblad Contact een heel artikel over haar herinneringen aan de oorlog. En vertellen kon ze die "tante Mien", zoals we haar noemden.
Soms bel ik Gerke op zo’n dag, maar die pakt vandaag de telefoon niet aan. Zijn ze er even op uit met dit mooie weer of zijn ze samen naar de Achterhoek?
Wanneer we vroeger in de zomer in Vorden en omgeving waren werd het steeds een rondje langs de nog levende ooms en tantes, maar nu komt er soms een rondje kerkhof bij. Ach en wat herinneringen ophalen mag toch…De mooie hebben de overhand.

't Is maar goed dat ik een zuster heb die de boel in de gaten houdt. Diny meldde net dat ik toch wel wat in de war ben met de verjaardagen. Tante Jo is de 17e jarig! Het zij zo. De felicitaties blijven hetzelfde. Diny bedankt!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 17:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Rick heeft ze onder controle...

zaterdag--Al een paar dagen heb ik de lammeren al niet genoemd. Ik keek n.l. even terug en kwam wel erg veel lam tegen.
Maar het gaat nu de goede kant op met ons beestenspul. De antibiotica is op en ze drinken goed. Overdag kunnen ze lekker naar buiten dankzij het mooie weer. Zo bouwen ze ook weerstand op. Ze hoeven ook niet meer zo vaak de fles. De grootsten nog 2 x per dag en de anderen 3 x. Rick kon mooi even meehelpen. Die heeft er gevoel voor. Hij kreeg de kleine zwarte zelfs aan de lammerenbar terwijl die bij mij alleen uit de fles wilde drinken.
Rick heeft ook Tessa helemaal onder controle. Als hij wil dat Tessa strak naast hem blijft zitten… dan doet Tessa dat gewoon. Dan kijkt ze niet eens meer opzij. Als ik dat wil zit ze wel even maar als er iets anders is dat er gebeuren moet… de kippen of de lammeren oppassen… dan is ze meteen weg. Maar bij Rick niet. Tessa blijft zitten zoals Rick dat wil. En vindt dat blijkbaar prima. Hij had in het onderwijs moeten gaan…. die Rick!
We zijn ook maar weer eens het dorp in geweest. Ja… als we hier naar Emmen gaan heet dat nog "het dorp". De gemeente doet haar best om Emmen stadsallures te geven, maar iedereen praat alleen maar over het dorp. Sinds de bouw van een nieuwe flat met seniorenappartementen afgelast is zitten we met een enorme bouwput midden in het dorp. Het is geen gezicht. Nu gaan ze de parkeergarage eronder in elk geval afmaken.
We zaten na de boodschappen weer eens gezellig aan de cappuccino bij de Heeren van Boerland. Het autovrije centrum van Emmen was gezellig druk vanmiddag, maar een stad..... nee dat zal het niet worden


315186-5ce8194391d5e39aeeaf3bbfc32aebd6.jpg
Aanvallen!

315186-4dbcdea82e9c055d5b4e9fb9a2be10ce.jpg
Rick krijgt die kleine zwarte ook aan de lammerenbar

315186-409c08146193605e169893706aa546b7.jpg
De twee van de drieling: kruising Texelaar/ Bleu du Maine

315186-8545055524b6c98edd8b18467f998117.jpg
Nog even rondstruinen

315186-daae703c19611baade0c11bcfbcf2df7.jpg
Hier kun je lekker zitten en genieten van zon, cappuccino en alles wat voorbij komt!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Pinksterbloemen

Eén van de bloemen die me zo’n vol voorjaarsgevoel geven na de bollen zijn de pinksterbloemen. Je moet er wel een vroege Pinksteren voor hebben, want volgens mijn bescheiden mening bloeien ze vanaf nu, maar in elk geval omstreeks koninginnedag. Waar zie je ze eigenlijk nog? In elk geval niet in de weilanden bij de boeren hier en zeker niet in de tuinen, want overal zijn ze aan het verticuteren, maaien en opnieuw inzaaien van die strakke gazonnetjes. Stapels mos zie je ze bij elkaar harken. Vooral de oudere echtparen in de nette buurtjes zie je dat met z’n tweeën doen. Hij loopt achter het technisch vernuft en zij harkt de boel bij elkaar en allebei zweten ze zich een ongeluk.
Vooral op schaduwplekken is het vaak alleen groen van het mos. Ik hoor Romke van der Kaa al zeggen:”Wat wil je nou? Je wilt het toch mooi groen hebben! Nou dan!"
Wij hebben overal bolletjes in het gras staan en dan moet je ze, als je volgend jaar weer mooie sneeuwklokjes en crocussen wilt hebben, maar wat tot rust laten komen en af laten sterven. Nu hebben we pinksterbloemen in het gras, gewoon voor het huis, omdat er nog niet gemaaid is. Robin zal woensdag wel komen en er kan weer gemaaid worden op het stuk gras bij de wei. Hem hoeven we niet meer uit te leggen dat hij de plekken met pinksterbloemen moet laten staan en hij maait er dan strak omheen.
Wim houdt ook niet van mos. Dus dat verticuteren gebeurt vast nog wel. Hij heeft net zo’n wonder op wielen gekocht bij de Gamma. Mark vraagt telkens of hij hem al uitgepakt heeft. Die probeert hem ook graag uit. Maar… Wim wil wel eerst!

O ja.... en de groeten van Bram. Bèèèhèèh....!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:32 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten