Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Joseph de Musical

Zo… dat was een avondje Joseph de Musical. Het kiezen van de goede Joseph hebben we eind vorig jaar elke zondagavond trouw gevolgd. Deze Freek was ook mijn favoriet. De nr twee, John, is in de Musical Joseph zijn invaller. Nog twee andere Josephs die afgevallen waren speelden ook mee als de broers van Joseph. Vaak hadden de spelers een dubbelrol zoals Leo Hogenboom die Jacob èn Potifar speelde. En één van de Josephs, Matthijs, die broer Zebulon vertolkte was een geweldig danser net als veel anderen. Prachtig! Wat een zang, wat een dans en wat een goed toneelspel en wat een prachtige decors. Het enthousiasme spatte er aan alle kanten vanaf. Er worden twee groepen kinderen ingezet omdat ze nog niet zo vaak mogen optreden. Deze deden het geweldig, zo spontaan! Het verhaal klopte aardig en er werd veel humor ingestopt. Martine Bijl had de vertaling op zich genomen en maakte het heel eigentijds. Je keek soms net naar de ene kant van het toneel en dan gebeurde er aan de andere kant ook weer iets grappigs. In Odeon De Spiegel in Zwolle is een prachtig groot toneel. In de Muzeval kunnen ze het niet eens spelen. In Groningen konden we 3 maanden geleden niet eens meer plaatsen reserveren naast elkaar. Hier in Zwolle nog wel.
Het was een duur avondje, € 55 pp èn op en neer naar Zwolle, maar het was het meer dan waard.
Eehhh….. wie er op Brammetje paste? Rick het eerste uur en daarna lag Tessa voor het nest. Die heeft er zo een taak bij. De kippen, de pony’s, de katten en nu dan Bram.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Vriendinnen

Hier zijn de beide vriendinnen bezig om een versiering voor de koets van het rijtuig te maken. De volgende dag gaat jongste zoon Jaap met zijn Mirjam trouwen.

Diny en Dirkje zijn vriendinnen. Ze begrijpen elkaar zonder woorden. Ze zwemmen samen en gaan na die tijd naar hun favoriete shopje. Ze doen om de zoveel tijd met meer en soms minder succes een afvalrace. Wouter en Herbert zaten vroeger bij elkaar in de klas en ook die zijn nog steeds bevriend.
Diny en Dirkje hebben beiden ook een hele mooie tuin.Ze kunnen allebei heel mooi bloemschikken en hebben daarmee de kas van hun koor al vaak gespekt! En ieder jaar gaan ze met hun wederhelften Ben en Eb samen op vakantie. Ze hebben al heel veel samen ontdekt: Mallorca, Turkije, Tenerife. Hun laatste ontdekking daar was “ Bavianeneiland”. Ben en Eb wilden die morgen niet mee en dat zegt genoeg. Ze kwamen niet weer bij toen ze vertelden wat voor soort Bavianen er te zien waren.!! Mannen ….in alle soorten en maten. Ze waren weer heel snel bij hun appartementje terug!
Jaren terug zijn de twee ook eens met een groep vanuit de kerk naar Roemenië geweest. De beide vriendinnen gingen mee om de boerinnen daar kaas te leren maken. Ze werden door hun gastgezin heel hartelijk ontvangen. Het is daar nog zo als bij ons in de 30-er jaren. Arm! Paard en wagen….zandwegen
Op een middag komen ze na het kaas maken weer terug bij hun gastgezin. Dirkje kijkt om zich heen en zegt: “Ik wette wat wi’j vanaovend et”. “Hoe kön i’j dat noe wetten?”, zei Diny. “Nou”, antwoordt Dirkje, “Ik misse een kippe”. En ze had het bij het rechte eind! w2dblogwink.gif

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 15:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Ik hou van lekker....

Wat zullen we nou hebben. Ik heb nergens wat besteld, maar Wim komt met een pakketje aanlopen dat in de brievenbus zat. “Alsjeblieft”, zegt hij, “van Arie Ribbers”.
Nou is Arie Ribbers een echte Achterhoeker, die o.a de Achterhoekse Spreukenkalender in elkaar dirigeert, maar waarom hij mij een pakketje stuurt?
Elk jaar verrassen Diny en Ben ons met die kalender op Wim z’n verjaardag begin januari. En jullie weten onderdehand dat ik hieruit wel eens stukjes of spreuken die ik extra leuk vind gebruik.
Ineens gaat me een lichtje op. Er stond laatst een raadsel op zo’n achterkantje van een spreukenblaadje. Je moest een plaats proberen te raden waar het vliegend hert nog voorkomt en waar nog om de meiboom gedanst wordt. Met hulp van mijn eigen geheugen èn van internet moest het volgens mij Vierhouten zijn. Het bleek dat maar weinigen het wisten en ik was de winnaar. Het volgende briefje zat er bij:

Beste Hetty

Gefilsiteerd!
Ie bunt de winnaar van De Stem van een Stad of Dorp van februari.
Bliekbaor was Vierhouten neet zo heel makkelijk, want ’n hele bult inzenders zatten d’r näöst.
Völle wille met ’t kiek-, laes- en kokbook Ik hou van lekker.
Good gaon!

Arie Ribbers

Ik ontdekte met het doorkijken al een paar bekenden uit de familie: Jan van Janneke met een Italiaanse hap, Marijke Aartsen met haar Ku lo yuk-balletjes en ik verbeeld me dat de Frieda die er met haar kapucijnerschotel in staat Frieda Braakhekke moet zijn, een buurmeisje van onze familie Eggink in Barchem. Diny zal dat vast en zeker wel weten.

De verrassing van de dag! Dat kan je wel zeggen.
Ik denk dat ik alle ingrediënten voor de capucijnerschotel wel in huis heb….. of om met Dirkje te spreken: "Ik wette al wat wi-j vanaovend et." (nieuwsgierig? kijk hierboven--Vriendinnen--)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 15:10 Reageer op dit bericht Stuur door

Je vindt het ècht leuk, hè oma?

foto: Robin van der Kolk.

“Je vindt het ècht heel leuk hè oma… zo’n lammetje”! Robin kijkt met al z’n verstand naar mijn getuttel met Bram de ram. Ja, ik vind het weer zó leuk! Brammetje roert zich al flink. Hij verveelt zich geloof ik zo in z’n eentje, maar drinken doet hij goed. Vannacht was hij lekker onder de deken gekropen die over het schot van het hok hing. Lekker warm net als bij z’n moeder. Nu is hij goed uitgerust en laat zich horen.
Susan wist niet wat ze zag toen ze vanmorgen kwam. Zij hadden toen ze in Neede woonden ook geiten en schapen. Ze vertelde over één oudere dominante geit, de oermoeder van het spul die met haar ogen alle anderen naar haar hand wist te zetten.Toen we twee jaar geleden ook flesselammeren hadden heeft ze nog eens ingevallen toen we een verjaardag hadden en verzorgde zij de flesjes voor de lammeren.
Samen gaan we even later na de koffie en de fles voor Brammetje op stap om een rondje kringloop te doen…nee niets gekocht dit keer, maar een lekkere cappucino met een broodje Het Goed erbij was vandaag genoeg.
Binnenkort komt Gerald haar ook weer helpen met adviezen voor de tuin.
Wim verveelt zich vandaag ook niet want die is vanmorgen in de weer met het inpakken van de dozen bij de Voedselbank en vanmiddag bij de uitgifte van de pakketten. Er gaan tegenwoordig honderden pakketten met voedsel en huishoudelijke spullen de deur uit. Wat zijn er toch veel mensen in, hopelijk tijdelijke, nood.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:19 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Wie had dat kunnen denken?

Wie had dat kunnen denken? Ik had de moed al opgegeven dat we dit jaar lammeren zouden hebben. Wim kwam met zoveel bezwaren die ik wel snapte, maar die voor mij niet telden. Jammer dan… als hij echt niet wil…houdt het op.
Totdat vanmiddag de telefoon gaat. Ik krijg een onbekende stem aan de lijn. Hij vraagt of wij dat zijn die aanboden om een moederloos of verstoten lam op te willen halen. De advertentie op Marktplaats doet het blijkbaar nog.
Dat moet ik natuurlijk wel even overleggen. “Wim wat vind je er van… een mooi bont lam van een drieling… heeft de biest al gehad… in Dalen nog wel....”. Hij moet geloof ik wel even slikken. Maar als hij m’n waarschijnlijk smekende gezicht ziet, komt het verlossende antwoord:” Als jij het nou zóóó graag wilt..”
Even later rijden we richting Dalen met een doos en handdoeken achterin. Deze boer met koeien èn schapen heeft geen tijd om een lam aan de fles te doen. “En drie lammeren is ok niks weerd”, zei hij. Robin maakte het allemaal mee en draagt wat later het lam met doos en al bij ons naar binnen.
Z’n bedje met stro is ondertussen gespreid naast de open haard. De eerste paar dagen blijft hij daar.
Wim staat nu in de keuken, want Robin had vandaag eigenlijk wel héél veel zin in mosterdsoep. En Wim is de expert. Het speciale recept heeft hij nog van de kookgroep van de Drentse tv kok Roel Kuper. Ik sta er even bij op zoek naar de mosterd. “Ach”, zegt Wim dan,” één is toch wel alleen”. Dus…. Als alles meezit komen er nog een paar bij. Hebben jullie er nog een paar over Corrie?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 19:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Wanneer je in een dip zou zitten

Ik ben vanmorgen nog niet erg helder als ik op weg ga naar Atelier Helderrood. Ik ben zo in gedachten dat ik bijna door rood licht rijd. Dat helpt!
We beginnen vandaag met koffie, want de ochtend wordt dit keer voor een gedeelte besteed aan kleurenleer. We weten natuurlijk wel dat je met geel en blauw groen krijgt en met rood en geel oranje, maar dat je door een tipje van een complementaire kleur precies de goede schaduw krijgt vergeten we nog wel eens. Ellen laat verschillende voorbeelden zien o.a. van Douwe Elias, de Friese schilder uit Franeker waar we twee jaar geleden zo’n leuk bezoek brachten.
De Karel Appel van Marijke blijkt vanmorgen omgetoverd te zijn tot een kunstwerk van heb ik jou daar! Ze ging helemaal los. Wanneer je wat in een dip zou zitten ben je er in één klap van verlost. De gekleurde vlakken van de vorige week zijn nu veranderd in een dierenparadijs met prachtige kleuren. Ze straalt zelf net zo hard als haar schilderij. Toen ze de vorige keer naar huis ging met haar Appeltje zat alles onder de verf, zowel haar mouwen als de mat bij de voordeur van het spiksplinternieuwe atelier. Ik ben goed verzekerd, sprak ze nog tegen Ellen. Wanneer je er echter meteen met water en zeep of Glassex op te keer gaat is de verf gauw verdwenen. Wanneer je het laat indrogen… wordt het minder.
Ik kom thuis en…. heeft Wim het halletje voorzien van een frisse laag latexverf. Dat bleek nog een heel karwei met die grove structuur op de muren. Goed gedaan jochie!



291787-f7cd6d7a1d8c83509afaa64d63829813.jpg
Collega schilder Marijke in actie!

291787-25dbeb11fdc5257e84e90d69f1ada55f.jpg
Hoezo.... die kleur heb ik niet!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 13:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Verschil moet er wezen

Verschil moet er wezen is zo’n kreet,maar dat dat ook voor de dierenwereld geldt… daar had ik nou nooit bij nagedacht. We hebben verschillende nestkastjes overal op ons erf hangen. Er zijn wat grotere bij, maar ook een heel kleintje: a tithouse noemde het vriendelijke echtpaar op Skye het toen we hun kwekerij en tuin bezochten.
Dat was de man’s hobby. In de winter werd er getimmerd en door de vrouw des huizes gefröbeld met stofjes. Voor 1,5 pond kochten we zo’n tithouse, een mezenkastje. Ze hadden Wim z’n door de midges geplaagde benen vol rode jeukende bulten gezien en kwamen aan met een mengsel van aftershave en bodylotion om de jeuk te verzachten. Bovendien kregen we een good luck kaartje van ze mee met een takje heide er op. Zo lief! Alleen daarvoor zou je al naar Skye gaan.
Maar… ons little tithouse is deze winter regelmatig bezocht door allerlei gevogelte. Het hangt ook precies boven een met mezenbolletjes gevulde pijp. Nu is er echter een stel huismussen in aan het nestelen.... ja in dat piepkleine kastje. Ze zijn zo druk in de weer. Terwijl de één nog z’n strootje in het nest aan het vlijen is zit de ander al op het dakje te wachten tot hij zijn hooisprietje er in kan leggen. Soms waait het sprietje dan weer uit dat kleine bekje en kan hij opnieuw gaan zoeken.
Wat verderop tegen de wal hangt een riant onderkomen in een andere eikeboom. Dat kastje kregen we ooit van onze hofleverancier hovenier Schulte, maar dan met een flesje Klazienavener bitter erin. Dat kastje is ruim en heeft een stokje bij de ingang om even uit te kunnen rusten voor bewoners naar binnen vliegen. In deze vogelvilla nestelt een stelletje wat slankere heggemussen.
Ook het nestkastje van mede-shantyzanger Herman is al bewoond door….. ja ook weer heggemussen. En dan zeggen ze ook nog dat die mussen het zo moeilijk hebben in ons land!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 22:03 Reageer op dit bericht Stuur door

J en J

Eva’s verjaardag wordt in etappes gevierd. Dit keer gewoon thuis. Ze wordt opnieuw flink verwend. Tante Jacky en oom Paul zijn speciaal vanuit Oirschot gekomen met Lucy en Paul jr. Voor ons is dat de eerste kennismaking.
Het is leuk om te zien dat de beide zussen toch echt wel op elkaar lijken. Ze bewegen hetzelfde en hebben zo te horen ook dezelfde interesses. Jacky doet me aan iemand denken en wanneer ik me verschillende gezichten weer voor de geest haal..… weet ik het. Ze heeft veel weg van Gina, een aardige collega van Jennifer!
Rick is al met ons meegekomen en ook Gerhard, Judith en Robin zijn van de partij. Het wordt volle bak in de gezellige woonkeuken. De jeugd vermaakt zich met voetbal, computer en Levensweg en wij wisselen allerlei ervaringen uit.
De tijd dat Klaas en Boukje in Australië zijn begint ook op te schieten. Ze zullen zo’n verjaardag als van Eva echt wel missen.
Het feestje met vriendinnen komt nog. Voorlopig is Eva nog niet klaar met feesten.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:59 Reageer op dit bericht Stuur door

Een emmer sop en Annabellen

Zo kunnen ze worden.

De tijd om iedere week de ramen te wassen is voorbij. In Aalten wilde ik niet voor een “poetje” gehouden worden en wanneer de buurvrouwen de één na de ander met spons, zeem en een emmer sop in de weer gingen, balancerend op een huishoudtrapje, beklom ik dat ding ook maar elke vrijdagochtend.
Die tijd is allang voorbij.
In de eerste plaats hebben we geen buren meer die het voortouw zouden nemen. Die wonen 500 meter verderop.
En natuurlijk in de tweede plaats omdat het me niets meer kan schelen wat de buren van m’n ramen vinden. Je wordt wel wijzer als je ouder wordt.
En in de derde plaats wast Wim de ramen. Die heeft niet eens een trapje nodig.
De taken zijn eerlijk verdeeld. Ik pak alles voor de ramen weg en sop het houtwerk. Wanneer Wim geweest is met spons, trekker en zeem, pak ik alles weer in.
Ik kreeg de smaak te pakken met dit mooie weer en ging buiten verder met houtwerk en ramen. Alle groene aanslag is van de ramen in de schuttingen verdwenen. Toch lekker! We kunnen Barger Oosterveld weer in de verte onderscheiden.
Tot slot gaan we naar het tuincentrum voor violen en drie stuks Annabellen. Deze soort hortensia’s doen het goed tegen de schutting naast het huis en ik kan niet wachten tot uit die paar stokjes straks een witte wolk van bloemschermen verschijnt. Ik heb ze meteen geplant en we volgen de adviezen van Gerald op om flink paarde- en andere mest bij de rozen en struiken aan te brengen. De volgende activiteit wordt het bestrijden van de onuitroeibare haneklauw. Voor de andere planten echt gaan groeien moet de spuit er toch aan te pas komen. Het is niet anders!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Over zingen, de markt en de bouwmarkt

Wim is tegenwoordig een druk baasje. Je hoort het wel meer over mensen die met pensioen zijn. Ze klussen wat af bij hun kinderen. Dat kan ik nou van Wim niet echt zeggen. Het blijft vooral bij het geven van adviezen èn het sjouwen met afval naar de stort, maar daar zijn ze al heel erg blij mee.
Nee, Wim heeft weer andere hobby’s. Z’n beide koren houden hem goed bezig. Met de Eemslander Shanty’s gaan ze deze zomer 11 keer optreden op zondagmiddag in het Veenpark en dan hebben ze nog wat losse optredens waaronder ook één in Duitsland.
Met Valerius is er binnenkort weer een scratchdag. Dan gaan ze in één dag een extra groot koor vormen om de Crucifixion diezelfde avond uit te voeren in de Goede Herderkerk.. Ben en Niesje zijn dan ook van de partij met Piet en Willy Schuin. Wim oefent tegenwoordig ook met de computer. Daar kun je met een bepaald programma alle liederen, die je wilt, invoeren en meezingen.
Dan houdt Wim ook van boodschappen doen… nee…geen kleding natuurlijk, maar gewoon allerlei lekkers van de markt en supermarkt. De lekkerste kaas, vis, kip en fruit weet hij feilloos te vinden. Met het kaasboertje uit Almelo bespreekt hij de voetbal van FC Emmen en Heracles. Hij komt altijd opgewekt thuis van de markt. Daarna maakt hij een lekker bakje fruit klaar als lunch. Ik mag niet mopperen.
Twee keer per maand is hij als vrijwilliger bij de Voedselbank druk met inpakken en vanmiddag is hij naar de bowls, zoals bijna elke vrijdagmiddag. Het is een binnensport die in mijn ogen wat op jeu de boule lijkt maar je gooit met een bal die niet in evenwicht is.
Verder houdt hij van bouwmarkten en winkels met witgoed, tv’s enz. Als het maar iets met techniek is. Er is natuurlijk van alles bij ons te repareren. Dat gaat hem wel goed af. Alleen van de electra blijft hij af. Dat is voor broer Ben.
Pas was ik op de maandelijkse bijeenkomst van de Passage, de Chr. Vrouwengroep van Zuidbarge en de vrouw naast me vertrouwde me toe:”Weet je wat die man van mij het liefst doet in z’n vakantie? …. Naar bouwmarkten en ik moet dan van armoe mee.
Ik sta niet alleen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten