Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

De laatste festiviteiten

Na de nasi even een kopje koffie.

De laatste festiviteiten zijn achter de rug. Wim was ècht jarig. In drie etappes zelfs. Johan en Joke konden nu buiten het campingseizoen rustig een dag op stap. Jos verzorgde het voeren en melken. Samen met Ben en Diny kwamen ze naar Drente. Diny nam, het wordt al een goede gewoonte, de Achterhoekse Spreukenkalender voor Wim ( en mij) mee. Ben en Niesje waren er ook al op tijd.
De Finse kota bleek ook nu een gezellige plek voor een hapje en een drankje. Onze jongens en Robin kwamen ook langs om de familie even te zien.
En als klap op de vuurpijl kwamen Jenny en Marinus uit Hardenberg. Dat waren onze buren in de tijd dat we in de flat aan de Jan Voermanstraat in Hengelo woonden. Ze hebben Gerhard en Rick vaak opgevangen in de tijd dat Mark geboren werd. Wanneer ik ze dan weer op kwam halen moesten Arjan en Inge blijkbaar het speelgoed weer opruimen. “Voor Rick wil ik dat wel doen”, had Arjan gezegd, “maar Gerhard komt z’n eigen rommel maar opruimen!"
Hoe ouder je wordt hoe meer je te vertellen hebt.
De middag eindigde natuurlijk met het bekende recept van de enige echte van der Kolk – nasi en namen we nog een kopje koffie.
Het was druk in de hunkerbunker, Rick en Ben schoten daar om de beurt in om even een tukje te doen.
En dat was het dan… Wim z’n 69e verjaardag.

Vooruit dan... alvast één passende spreuk van de nieuwe spreukenkalender:

A'j older wodt, krie'j van alles, behalve tande....

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Canon... Sony? Its... Wehkamp... of toch Meilink?

De Canon Fs 100 is het geworden

We zijn nog steeds op zoek…… op zoek naar een camcorder. Wim heeft er al wat verjaardagsgeld voor gekregen. Maandag gingen we dus op zoek. Ben had al adviezen gegeven, maar voor alle zekerheid duiken we ook eerst nog even de Bieb in om de Consumentengids te raadplegen. Heel veel wijzer worden we er nog niet van. Ze hebben allemaal hun goede en minder goede kwaliteiten. Dan maar naar Meilink om ons te laten voorlichten. Dit werkt beter. We vertellen dat we korte stukjes film willen maken van alledaagse dingen en voor de vakanties wat meer natuuropnamen. Hij laat ons de Canon Fs 100 zien in een boekje. Dit systeem met een chipkaartje net als bij ons fototoestel zou voor ons doel heel geschikt zijn. Hij neemt de tijd voor ons en geeft alle informatie mee. Hij kost wel € 349 mèt bij behorende tas. Dan volgen we thuis Mark z’n advies op om eens op internet te snuffelen en ja hoor. Er zijn verschillende aanbieders, waaronder Wehkamp voor € 279 en Camera.nl voor € 248, beiden zonder tas en ik meen zelfs dat er één bij is zonder garantie. Dat kun je erbij kopen. “Je denkt toch niet dat ik een camcorder bij Wehkamp ga bestellen”, is Wims reactie. Als er wat mee is of ik weet iets niet…waar moet ik dan heen? Moet zo’n juf aan de telefoon me alles uitleggen? “Hoe vaak is het al gebeurd dat je met je fototoestel terug bent geweest om uitleg?”, vraagt Mark. Volgens Wim regelmatig!
Wim is nu naar de Voedselbank, nee ….niet om een pakket te halen, maar om te helpen inpakken. Ze hebben een grote groep vrijwilligers die volgens een rooster helpen bij het inpakken en de uitgifte. Vandaag is het de “grote”uitgifte en aan het eind van de maand is er een “kleine” uitgifte.
En ik….? Ik heb vannacht zó slecht geslapen of beter gezegd tot half 5 helemaal niet. Bedenk nu dat ik gisteravond 3 gewone koppen koffie heb gehad ipv decafé. Ik heb geen slaappil genomen omdat ik vanmorgen zou gaan zwemmen, maar nu werd ik zo geradbraakt wakker van de wekker, dat ik op de automatische piloot me aankleedde, m’n spullen pakte en het glas sap, dat Wim voor me geperst had, achteroversloeg. Toen dacht ik: waar ben ik eigenlijk mee bezig? Ik haal dat zwemmen wel weer in en ben weer een 1,5 uur plat gegaan.
Vanmiddag gaan we dan beslissen wat we gaan doen met onze Canon Fs100 of wordt het toch nog de Sony van Its. Aahhhhh!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Vroeger.... en nu!

14-1-09 --Terwijl ik deze datum intyp, besef ik dat het de verjaardag van Gerke is, mijn nicht èn 8 jaar lang mijn klasgenootje en zeker in mijn jeugd en ook nu weer een vriendin. De middentijd, zal ik het maar noemen zagen we elkaar weinig. Je weet wel… beiden een druk gezin… ieder woonden we aan een andere kant van het land. Af en toe zagen we elkaar op de Boomgaard of bij een bezoekje aan tante Hermien. Nu zijn de vriendschaps- en familiebanden weer wat aangehaald. Wij gaan altijd bij hen aan in Soest wanneer we Rick van of naar Schiphol brengen. Een paar jaar geleden belde ze. Ze wilde haar Wim verrassen voor zijn verjaardag. Het werd een dagje uit met hun kinderen… en wel naar de Emmer Zoo. Ze vroeg me of ik nog een pannenkoekenrestaurant wist voor na het dierentuinbezoek. O ja dat wist ik wel natuurlijk. Ik zei:”Ik weet een hele goeie…. aan het Schoolpad. De kok zal het fijn vinden om jullie te verwennen”. Wim toverde toen z’n bekende nassimaaltijd uit de hoge hoed.
Op hun 40 jarig huwelijksfeestje ontmoetten we ook Wim en Lydia weer, gezamenlijke vrienden van vroeger. Ondertussen zijn ze ook opa en oma geworden en zo heb je altijd weer nieuwe gespreksonderwerpen. Zo komt het dat vriendschappen en familiebanden die op een laag pitje stonden in een latere periode in je leven weer kunnen opbloeien.
Ik heb Gerke net gebeld en we zijn weer helemaal bijgepraat.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:08 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vriendschap

Een jaar of 10 geleden zat het even niet mee voor mij. Misschien vertel ik er nog eens over. Ik kreeg van veel vrienden en collega's steun. Eén van hen stuurde me een kaart met dit gedichtje. Ik heb het steeds bewaard en als ik het weer tegenkom denk ik even aan deze lieve collega.


Vriendschap

Er lopen
Mensen op mijn pad.

Ze richten hun pas
naar de mijne.

Ze slaan hun warme jas
Behoedzaam om me heen.

Hun hand rust even
Op mijn schouder.

Ik kijk hen aan.
Mijn passen worden groter,
Mijn ziel wordt warm.

Zo is het leven goed.

Uit Windkracht 6
door Truus Polman- van Lier

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 09:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Ga je lekkere soep maken?

Een zoekplaatje van zaterdagmorgen. Vader haan blijft in de buurt.

zaterdag--Het is stralend winterweer, maar wel koud. Toen Wim vanmorgen om 9 uur buiten kwam om de dieren te voeren en op de thermometer keek was het nog -9º C. “Heb je de kip al gezien”, vraag ik hem als hij weer binnen komt. “Ja… en de kuikens leven alledrie nog”. Ze pikken alledrie flink mee. Nu zitten ze weer een poosje onder moeder kloek om weer op te warmen. Het worden echte oerkippen.
In Emmen zie je tegenwoordig ook vaak  buitenlanders, Roma’s of gewoon Nederlandse daklozen, die of een deuntje spelen op hun accordeon of de daklozenkrant verkopen. Ik heb altijd met ze te doen, vooral in deze tijd. Dan kom je daar zoals vanmorgen langs met je hoog opgestapelde kar van de supermarkt en dan staan ze daar te blauwbekken. Ik geef altijd iets en probeer soms een praatje te maken. Vandaag was het wel erg koud. Toch hield deze jongeman het lang vol ondanks deze kou. Je raakt er ook aan gewend denk ik, maar toen ik met een bekertje warme chocolademelk aankwam kreeg ik een brede glimlach.
Vanmorgen kocht ik een selderieknol bij het Turkse winkeltje in ons overdekte winkelcentrum in Angelslo. Daar word je nog echt geholpen. “Ga je lekkere soep maken”, vroeg de Turkse eigenaar.  “Erwtensoep?” “Nee, ik ga een lekkere kip-kerrie-appel-sellerie-salade maken.”  “Mmmmm“, deed hij toen. Maar nu moet dat nog wel gebeuren.
Wim viert zijn verjaardag morgen al . Dat heb je wanneer je familie ver weg woont. Deze zondag komt de familie uit Hattem en volgende week zondag de Egginksfamily. Tja Hattem is nu wat uitgedund nu Henry en Tonny in Canada zitten en Piet en Marry al eerder vertrokken naar de Morvan. Tja… die senioren van tegenwoordig… hebben groot gelijk.
Maar Ben en Niesje nemen de honneurs waar. Gelukkig!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 18:15 Reageer op dit bericht Stuur door

Voor een man die alles al heeft....

Deze zomer had hij ook niet veel nodig!

Vandaag
 is Wim jarig. Hij wordt 69. Eigenlijk wil hij er niet aan dat hij mankementjes voelt. Hij wil gewoon alles doen wat hij altijd kon. Het gaat al veel beter met z’n spieren, maar voor hem nog niet goed genoeg. “Maar je wordt ook ouder”, probeert de huisarts hem voor te houden.” O ja! Daar had hij nog niet bij stil gestaan. Daar kan het ook nog aan liggen.
Verder ziet hij er voor zijn 69 jaren goed uit. Zeg nou zelf! Maar wat geef je zo’n 69 jarige? “Nee ik weet niks. Ik heb alles al”, zei hij gisteren toen ik hem aan het uithoren was. Vaak gaan we in deze tijd naar Schomaker voor kleding. Maar deze zomer hadden we z’n nieuwste broeken in de caravan laten hangen. We zouden minstens drie weken niet terug gaan naar de Boomgaard. Dat vond hij een ramp. Dus… op naar Schomaker, waar hij van zijn lievelingsmerk Gardeur opnieuw een mooie broek  aanschafte. We lopen daarna nog even door naar C en A, waar we eigenlijk nooit komen. Ik moet wel even aandringen, maar daar past hij toch ook een broek aan die hem als gegoten zit. De prijs is ook wel even anders: twee voor € 50. Die gaan dus ook mee. Hij is voorlopig onder de pannen.
Na de zomervakantie hangt er een voor mij onbekende broek in de kast met een mooi shirt. Wat denk je dan? Ben en Niesje hadden opgepast en ik zag zo Ben in dit setje rondlopen. “O nee”, zegt Nies wat later. “Dat is niet van Ben, dat moet toch echt van Wim zijn”. Toen herinner ik me dat hij vorige winter ook eens een andere kleur Gardeur heeft aangeschaft. Ik heb hem er nog niet mee zien lopen.
Ik inspecteer zonet de kleerkast van Wim en wat zie ik: een mooie splinternieuwe Gardeur met het kaartje er nog aan.
Ik kan nu nog kiezen:
Een boek…Gerhard  en Mark kennen z’n smaak
Eau de toilette…. Als het maar geen Old Spice is.
Iets op gebied van gereedschap?... het kantoortje is al vol, maat je weet nooit.
Toch eindelijk een videocamera? Als je ziet wat Ben Wagenvoort er allemaal mee presteert!..
Of toch nog eens naar Schomaker?

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 23:12 Reageer op dit bericht Stuur door

Vriendschap

Voor al mijn trouwe blogbezoekers.

Een jaar of 10 geleden zat het even wat lastiger voor mij. Misschien vertel ik er nog eens over. Ik kreeg van veel vrienden en collega's steun. Eén van hen stuurde me een kaart met dit gedichtje. Ik heb het steeds bewaard en als ik het weer tegenkom denk ik aan deze lieve collega.



Vriendschap

 

Er lopen

Mensen op mijn pad.

 

Ze richten hun pas

naar de mijne.

 

Ze slaan hun warme jas

Behoedzaam om me heen.

 

Hun hand rust even

Op mijn schouder.

 

Ik kijk hen aan.

Mijn passen worden groter,

Mijn ziel wordt warm.

 

Zo is het leven goed.

 

Uit Windkracht 6

door Truus Polman- van Lier

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 11:40 Reageer op dit bericht Stuur door

Friesland

Ik dacht dat ze 's winters naar het zuiden trekken.

Ik had niet gedacht dat het me zoveel zou doen. Gisteren gingen we naar Heerenveen om de herdenkingsdienst voor Dina, de vrouw van Wims oud-collega mee te maken. Zo vaak zagen we elkaar nou ook weer niet, één à twee keer per jaar. Toch is er een bijzondere band met hen.
Tussen de middag gaan we op weg. Wim pakt de auto vol of we op weg gaan naar de noordpool  i.p.v. Friesland. “I-j wet nooit wat veur weer as et wodt”. Een extra deken achterin voor noodgevallen is natuurlijk nooit weg. Dan is er nog zo’n geel doorwerkpak in de kast in de schuur. Die gaat ook mee achterin.
Maar de reis gaat voorspoedig. Je denkt er niet in de eerste plaats aan om een fototoestel mee te nemen wanneer je op weg gaat naar een crematie, maar het spijt me wel wanneer we bij Meppel richting Leeuwarden gaan. Aan beide kanten van de weg zit een ooievaar op een lantaarnpaal en tot m’n stomme verbazing zien we een kolonie van wel 30 ooievaars gewoon naast de weg bij elkaar staan. Ik dacht eigenlijk dat die allemaal naar het zuiden trokken in de winter. Nee dus!
Fijn dat we André en Friedel treffen op de parkeerplaats van het Crematorium. Ook zij zijn bevriend met Foppe en Dina. Verder kennen we niemand. Wanneer je dan een Fries lied hoort spelen en de voorganger in het Fries een gedicht leest waan je je bijna in het buitenland. Het verdriet van Foppe, de kinderen en kleinkinderen grijpt ons toch erg aan. Het valt me op dat de trekken van Foppe en Dina bij hun kinderen en kleinkinderen duidelijk te zien is. Mooi is dat.
Het woord God is niet gevallen, maar het maakt indruk op me dat er een tijdje stilte is  en later wat muziek. Dit is bedoeld om te bidden of je eigen geliefden te herdenken die overleden zijn.
Foppe waardeert het erg dat wij vieren er zijn en komt te zijner tijd naar Emmen om ons en ook André en Friedel op te zoeken.
Op de terugweg nemen we als vanzelf de route via Donkerbroek. Wat daar zo bijzonder aan is? In Donkerbroek kun je heel lekker gebakken lever eten. Wim heeft dat 20 jaar geleden al ontdekt en kan er niet voorbij komen zonder te kijken of dat nog steeds zo is. En het is zo!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:53 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vader Haan

Vader Haan heeft nog steeds goed de wind er onder. Vooral zijn zonen hebben heilig ontzag voor z’n snavel en poten. Hij is ook wel indrukwekkend. ’s Nachts zit hij op 7 meter hoogte in de berkenboom, één van de kippen naast hem en komt er ’s avonds alleen uit bij gevaar.

Vanmorgen ging ik in pyjama met de jas erover even kijken bij het voeren van de kippenschaar en ik zie met verbazing  vader Haan die alle hanen en zelfs zijn favoriete kip bij het voer wegjaagt. Nee niet voor z’n eigen hongerige maag, maar voor de kippetjes van nu ongeveer 2,5 maand oud. Die mogen eerst hun buikje rond eten. Zelf pikt hij ook alvast een graantje mee. Ik ben onder de indruk en heb besloten dat deze vader Haan in elk geval mag blijven.

Eigenlijk was ik op zoek naar de kloek die na ‘s nachts 10 dagen vorst nog steeds 3 gezonde kuikens heeft. Wim had haar vanmorgen al apart gevoerd bij de vuilnisemmer. Dat is een beschut plekje. Hij heeft de sneeuw die vannacht gevallen is al hier en daar weggeveegd. Maar moeder is al weer weg. Tessa staat op 2 meter afstand naar de struiken te kijken. Je hoeft nooit lang te zoeken, want Tessa en ook Queeny wijzen ze gewoon aan. Dan zie ik haar daar zitten om haar kroost op te warmen. Je zou toch zeggen dat de natuur in de war is… in elk geval deze kip. Na twee nachten strenge vorst zouden de kuikens allang dood moeten zijn, maar niet deze.

Bij pa vroeger gingen de eendagskuikens in het voorjaar in het kippenhok onder zo’n grote warme lamp en toch gingen er altijd ook nog een paar dood. Ze werden gebracht in zo’n grote platte kartonnen doos met gaatjes. Maar ja… die waren uitgebroed met een broedmachine. De warme lamp was hun moeder. Dat kippenhok met ren stond op de plek waar nu de campingplaatsen 0 t/m 4 zijn van Camping De Boomgaard. Midden in die ren stond dan nog een paal met een dode kraai of ekster als afschrikwekkend voorbeeld voor de rovende en plunderende soortgenoten, want deze kuikens hadden geen moeder die de vijand aanvloog wanneer er gevaar dreigde.

Ondanks ons hanenoverschot blijven we onze moeder Kriel ondersteunen en hopen maar op drie hennetjes.

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Hanen vangen

Twee van de twaalf.

Nu de laatste kriel al weer met kuikens rondloopt moeten we ons opnieuw bezinnen op ons hanenoverschot. Dit gaat echt uit de hand lopen. Een jaar geleden hadden we gewoon twee krielkippetjes en één haan. Ze wilden wel niet in hun hok zitten, maar kozen een grote hulstboom als nachtonderkomen. Niks aan de hand toch! Allemaal puur natuur!
Afgelopen jaar werden er wel wat eieren gelegd, maar niet echt om over naar huis te schrijven. Tot er om de maand een kloek met kuikens uit het niets te voorschijn kwam. Geweldig… vond ik.
Nu zitten we met een overschot van 12 hanen. Eén toompje van 7 kuikens bleken zelfs allemaal haantjes te zijn. Buurman Jans heeft z’n best gedaan en er een poos geleden in de schemering drie gevangen. Het werd een regelrechte aanval op Jans. De anders zo vriendelijke hanen pikten dit niet en vlogen hem letterlijk aan. Daarna deed Gerald een poging met het grote vijvernet. Eén kreeg hij te pakken en werd met zak en al afgevoerd naar de buurman. Je weet nu hoe het moet”, zei Gerald. “De rest doe je zelf maar!”
Nu proberen Wim en ik de hanen te slim af te zijn met het net. De één gaat voeren en de ander komt stiekem….. Ja…. Hanen zijn niet gek. Zodra ze het net, hoe goed verborgen ook, zien, gaan ze er vliegend en rennend als een gek vandoor.
Wat nu? Op internet vind ik met de steekwoorden ”hanen vangen” een leuk verhaal over hoe vroeger de hanen gevangen werden door ze in het donker bij de poten te pakken….  enz. Het verhaal was zo leuk geschreven dat ik de andere verhalen van deze Narus van Balkum ook ging lezen. De verhalen beschreven enkele gebeurtenissen uit zijn jeugd in de 50er jaren in Berlicum. Het is wel geen Achterhoek, maar zoveel herkenbaars voor mij dat ik zelfs de lucht ging ruiken die vroeger bij de slacht ook bij ons in de keuken hing. Wie geintersseerd is in de verhalen van deze Narus van Balkum googled maar op  “hanen vangen” en klikt op [i]"De laatste haan[/i]”.
Ik heb er een hard hoofd in dat de nieuwe kuikens het halen met de vorst die komt. Er zijn er nog drie en de kloek begint er al wat verfomfaaid uit te zien. Ik lees zelfs dat je de kammen van de kippen in zou moeten smeren met vaseline tegen de kou. Moet je ze wel eerst vangen!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:53 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten