Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Hanen-- avond!

Hier zet Jans de schoorsteen op de Finse kota vast. Wim heeft wat hoogtevrees.

Buurman Jans was hier. Er moet wat ondernomen worden anders wordt het hier één en al haan. Gisteravond hadden we gezien waar de 4 grote hanen zaten. Nee vader haan zit onbereikbaar voor iedereen ’s nachts 10 meter hoog in de berkenboom, maar die 4 hè die zaten gisteravond en vannacht gewoon op de schutting. Maar hoe krijg je die te pakken?
Wim had bedacht om  een net te ggoien over de drie die helemaal tegen elkaar aan op de schutting zitten, anders heb je er één en de anderen zijn foetsie.
Wim en Jans bespreken samen hun tactiek.  Het is onder de hand helemaal donker geworden en de twee gaan gewapend met net, zaklamp en jute zak naar de plek.
 Ik ga nooit meer mee. Ik heb de boel al vaak verziekt door al gillend de zak los te laten als de haan er in ging. Huu…. De rillingen gaan me nog over de rug wanneer ik er aan denk. “Ie hoeft allenig maor die zak vaste te hollen”, zei Wim, maar ik griezel er gewoon van.
Nee de mannen zullen het samen even opknappen. Die eerste drie gaan mee!
Even later komen ze binnen. “Wat wo’j hebben Jans…. Een rooigie of wil ie nog koffie”. Jans houdt het bij koffie. “De hanen”, vraag ik voorzichtig.
“Ach”, zegt Wim….” Ik gooid'n et net d’r niet goed aoverhen en foets waarn ze! Straks zuuke wie’j ze nog weer op en probere wie’j et nog een keer”. Ik probeer echt om niet te lachen, maar Wim ziet m’n vertrokken gezicht wel. “Ja... lach iej maor....Ie hebt makkelijk praoten… : Och kiek toch es wat mooi… alweer een kloeke met kukens. Maor as ze operuumd mot wodden dan könne wie’j dat opknapp’n”.
Na een half uurtje volgt de tweede poging. Even later hoor ik Jans met de tractor wegrijden. “En”? “Wie’j konnen ze niet weer vinn’n. Mergen kump Jans weer”.
Nee… vervelen hoeven we ons niet hier.
Zondag komen Jans en Geesje barbecuen. Zulke buren moet je  wel in ere houden.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 15:18 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Wie wil er straks een lief jong poesje?

Wat is er nu te melden op een gewone doordeweekse dag? Wim die weer in de clinch lag met z’n zangprogramma? Mark komt tussen de middag langs en tussen de vele telefoontjes door… wat is pauze?.... helpt hij geduldig pa Willem de boel op te slaan zonder dat het één en ander in de prullenbak verdwijnt.
Samen op de fiets naar het dorp? In de bibliotheek ruil ik boeken en samen drinken we boven een kop koffie terwijl we wat tijdschriften doornemen. Wim is snel moe van lezen en zit al gauw te slapen.
We bestijgen onze fietsen weer en nu gaat het naar Brüning, de fietsenhandel. Ik zeg:”Die fiets doet een beetje raar… kijk maar”. Blijkt dat hij aangeeft dat hij z’n eerste controlebeurt nodig heeft. Daar krijg ik me toch zo’n knalblauwe leenfiets mee met zo’n fietsdrager voorop. Net een bakkersfiets, maar dan zonder mand. Zonder m’n e-bike en de wind tegen weet ik in één keer weer waarom ik die nodig heb.
We puffen… ik dan, even later uit bij buurvrouw Wielens. Want ze gaat morgen op reis naar de kleinkinderen in België. Geesje heeft haar net de krulspelden in gedaan. We zeggen gedag en wensen haar veel plezier.
Thuis heb ik een leuke mail binnen van een mede- schrijfster van kinderboeken èn -schilder die graag wil weten hoe ik het aangepakt heb met het laten drukken van de kinderboekjes. Ook zij is al helemaal vastgelopen bij de uitgevers.
Terwijl Wim lekker gaat koken mail ik haar wat mijn ervaringen zijn en wat ik tot nu toe ondernomen heb om ze aan de man te brengen. Ze is nu gewaarschuwd dat het veel energie kost.
Bijna alle basisscholen en peuterspeelzalen in deze buurt en Vorden heb ik al gehad, maar er is bijna geen geld voor extraatjes. Misschien.... dram ik niet genoeg door om m'n werk aan te prijzen? De raad van de spontane eigenaresse van onze dierenspeciaalzaak: "Slijmen moet je, prijs ze de hemel in, ga er naar toe met een zelfgebakken appeltaart" wanneer ze het heeft over de winkels waar Ik ben Moniek èn Ik ben Scotty te koop liggen. Dat moet ik misschien nog leren.... Ha!
Gelukkig zijn de kinderen die ik het verhaal van Moniek heb voorgelezen erg enthousiast en telkens wanneer ik de laatste zin voorlas: Mijn baasje vraagt: “Wie wil er straks een lief jong poesje”, stak ¾ van de klas de vinger op. Leuk hè?
Ik heb veel medewerking gehad van vrienden en familie, maar ik heb de helft nog staan en ben me aan het beraden over wat ik verder nog kan proberen. Ik wou dat ik iemand had die de pr op zich zou willen nemen. Of....heeft iemand zomaar een helder idee?


105554-491346eea33c3e1d31fd06830c5cd82f.JPG
Scotty op z'n nieuwe plek bij vriend èn bordercollie Kai.
Dit is de voorkant geworden van Ik ben Scotty

105554-ac47f2445794ea9c3c221c6ca0e7f6d8.jpg
In Ik ben Moniek vertelt onze eigen Moniek over haar leventje bij ons en de andere dieren.

105554-0884c61cb65f48411ea45bdc5a213c83.jpg
Moniek

105554-5a4f90ce406af0010f3494d5d46d58fc.jpg
Dokter Harrie geeft haar een gipsen pootje

105554-c2637b598f2362d7d3dd03898774e333.jpg
Bij de wei met de schapen en hun lammetjes

Wil je ook graag zo'n boekje voor de kinderen of kleinkinderen?
Mail gewoon of kijk op de website www.hettysite.nl  onder Kinderboekjes.
Ik ben Moniek is voorzien van een echt kattenbelletje.
In Ik ben Scotty vertelt één van de pups over z'n belevenissen vanaf dat hij geboren werd totdat hij zich op z'n gemak voekde bij z'n nieuwe baasjes.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Wat is een man... als hij niet zingen kan!

"De computer doet het niet meer, slaat niks op… de muis doet ook al het niet…helemaal niks... niente ”! Ik kom vanmorgen net thuis na het aquajoggen. Wim is bij het mannenkoor Valerius. De jonge flitsende dirigent Daniel Rouwkema trekt er stevig aan de touwtjes. Er zou vanmorgen hier thuis geoefend worden met een zangprogramma op de computer. Zo kan Wim z’n eigen partij als 1e bas thuis alvast inoefenen. Albert was gekomen om hem te instrueren hoe het in z’n werk gaat. Zijn ze net klaar… en dan gebeurt het!…
Niks doet het meer. Wim weet normaal overal een remedie voor, maar computers…. Gelukkig komt Mark tussen de middag. Blijkt hij één of ander ding te ver van de computer af te hebben liggen. Dat is even een pak van z’n hart.
Ik heb al een aantal concerten bijgewoond van Valerius sinds Wim daar zingt... met Ben en Niesje een kerstconcert en het kwam toevallig zo uit dat op die ene dag dat Berdena en Curtis met Ben en Diny bij ons in Emmen waren Wim meezong in het Bevrijdingsconcert. Er waren ook een aantal Engelse "bevrijdingsliederen" bij. Ze vonden het geweldig!
Vanavond - dinsdag- is het de vaste oefenavond van Valerius.
Vanmiddag, de eerste dinsdag van de maand, was ook het inzamelen van oud papier voor het goede doel- Valerius èn het milieu natuurlijk. Wim heeft twee aanhangers weggebracht... van de fa Wildkamp, Wielens, ons eigen en Marks oud papier. Hij doet het met plezier,
Gisteravond was het oefenen met de Eemslander Shanty’s. Hij geniet er van, niet alleen van het zingen, maar van het hele sociale gebeuren er omheen. Bij de Shanty’s helpt hij met opbouwen en afbreken met één pilsje na. Ze hebben veel optredens en alle mannen zijn gek met hun nieuwe dirigente Henriette. Ze komt helemaal uit de klassieke hoek, zingt opera, maar  geniet enorm van het enthousiasme van de Shanty’s .
Vandaag zag en hoorde ik ze zingen op een dvd van een optreden in Haselüne en hoorde Wim solo zingen. Klinkt echt heel mooi! Hij is nu heel ontspannen wanneer hij solo zingt en daardoor  komt het nog beter over. Nee Wim verveelt zich niks. Hij heeft tot zijn grote verdriet een paar keer verstek moeten laten gaan in de vakantie, maar zaterdag...... is hij erbij. Ze gaan optreden in Haulerwijk. Samen met de bus! Ja gezellig!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 17:14 Reageer op dit bericht Stuur door

De houtwallen van Twente

In Twente zijn nog veel zouttorens. Dit is een oude, maar die blijven wel staan omdat het een typisch beeld van dit deel van Twente is... richting Boekelo.

De tijd van de bramen is er weer. Ze staan gewoon naast de ponywei en ik ga er maar eens op af met een plastic zak. Niets is zo lekker als bramensap door de yoghurt. In de jaren  dat er veel bramen zijn maak ik er sap van en vries dat in tot de vlierbessen rijp zijn. Dan maak ik er bramen/vlierbes/appelgelei van. In de tijd dat we nog in Hengelo woonden ging ik vaak op bramenjacht, soms met Marijke of Betsie, maar ook wel in m'n eentje. Wim vond dat helemaal niks dat ik zo buitenaf in m’n eentje gewapend met bakjes en plastic zakken op pad ging. Om hem enigszins gerust te stellen nam ik dan kleine Laska mee, onze eerste gezinshond… lief maar zeer waaks. Bovendien had ik een speciaal broodmes. Die ging mee in de fietstas voor “je weet maar nooit”. Zo struinde ik in m’n eentje…nou ja anderhalf… de houtwallen tussen de weilanden van Twente af. Verbeeld ik me nou dat de bramen toen veel dikker waren of zou dat met het verschil in grondsoort te maken hebben tussen Twente en Drente?
 Marijke en ik verzonnen  allerlei lekkere en gezonde recepten. We probeerden zelf zuurdesembrood te maken… zo supergezond hè. Maar geen hond die het bij ons wou eten. Ook maakten we zelf yoghurt met een yoghurtplantje. Daar hadden we meer sukses mee.
Ik had en heb nog het boek In Pot en Fles, waar je allerlei ideeën uit kon halen. Het was ook de tijd dat ik vaak in het voorjaar de bloemschermen van de vlier in een soort pannenkoekbeslag doopte en dan ging frituren. Alle kinderen in de buurt likten hun vingers er bij af.
Nee de bramen hier zijn niet veel bijzonders dit jaar. De druiven Glorie van Boskoop zijn ook nog niet rijp terwijl schoonzus Anneke die in Lochem woont, hemelsbreed 100 km zuidelijker, ze al geoogst heeft.
Afgelopen vrijdag waren Bertus en Marijke hier bij ons op bezoek. Marijke en ik beginnen te praten zo gauw we elkaar in de armen sluiten en we houden pas op wanneer we ze met Bertus in de auto de bocht om gaat.
Net of de tijd heeft stil gestaan. Dat kun je soms zo hebben hè!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:17 Reageer op dit bericht Stuur door

Elly

Op het weblog wimhetty ( herinneringen) schreef ik vorig jaar al over de gebeurtenissen om mijn geboorte. Nu kreeg ik het boek dat veel meer vertelt over de familie Sanders.

Op de bruiloft van mijn ouders in 1942 is ook Elly, een Joods meisje. Ze is bij opa en opoe Eggink in huis op hun boerderij in Barchem. Haar ouders ( haar moeder is blond) bezoeken hun kinderen, die overal in het land ondergedoken zitten, regelmatig met een soort sjees. Elly gaat ook gewoon naar het 2 klassige buurtschooltje in de Wildenborch.

Na 1,5 jaar komen er plotseling een paar “Nederlanders” om haar op te halen. Haar ouders zijn gepakt en vader is zo in elkaar geslagen dat hij de verblijfplaats van Elly vertelt. Die mannen krijgen nl ƒ7,50 per Jood die ze te pakken kunnen krijgen.

Opa probeert van alles om ze op andere gedachten te brengen. Niets helpt. ”Je moet blij zijn dat ze je niet als Jodenhelper tegen de muur zetten”. Die nacht slapen de mannen in het hooi en de volgende morgen volgt een hartverscheurend afscheid. Opa brengt de mannen met Elly naar het station in Lochem om naar haar ouders gebracht te worden naar de Amsterdamsche Schouwburg.

Diezelfde dag ben ik geboren. Wanneer opoe en opa  hun nieuwe kleindochter komen bewonderen is het wel een heel dubbel gevoel: intens verdriet om Elly en blij met mij.

Na de oorlog horen ze via het Rode Kruis dat Elly op 14 september al omgekomen is in een Duits concentratiekamp.

Elk jaar op 4 mei vertel ik deze vreselijke gebeurtenis aan de kinderen op school en nu aan wie het maar horen wil! Op de kinderen maakt het steeds diepe indruk.

foto: Opa en opoe Eggink begin jaren 30 op de Dam in Amsterdam!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Een dag met een gouden randje.

Een verjaardag vol nostalgie! Vandaag vierde ik m’n 65e verjaardag met de naaste familie.
Natuurlijk dacht ik er aan mijn beide ouders dit niet hebben mogen halen. Ook Wims vader overleed al op vrij jonge leeftijd. En daar zaten we dan. Van onze beide families zijn we er allemaal nog en zijn we in goede gezondheid op wat mankementjes na. Zelfs oma van der Kolk zit er op haar 95e nog bij al krijgt ze lang niet alles meer mee.
Geweldig dat de jongens en meiden de zorg op zich namen om iedereen op tijd van alles te voorzien. Robin hielp goed mee bij het barbecuen. En samen met Eva maakte hij  een serie mooie foto’s. Voor Henry en Tonny is dit de zoveelste dag van afscheid nemen. Donderdag vertrekken ze. Ik kan me nog niet voorstellen dat we in Hattem langs de Zuidwal rijden en er anderen in hun huis zullen wonen. Toen we oma vertelden van de plannen van de grote verhuizing… verblikte of verbloosde ze niet, maar toen we vertelden dat ze er ook al een huis gekocht hadden zei ze:”Hebt ze daor dan wel genog geld veur”? Toen we dat konden bevestigen… was ze gerust.
We hadden de schaduw opgezocht bij de Kota en de kippenren. De hele dag hadden we het gepiep van de kuikens en gekraai  van de hanen vlakbij. Pas toen we daar weggingen kwam de familie kip in actie en waagde zich weer op de rest van het erf. Toen ik zonet ging kijken bracht de haan z’n kip met het ene kuiken naar de struiken voor de nacht nadat hij moeder met de nu nog 7 kuikens al naar haar nest onder de conifeer gebracht had. Dan pas zoekt hij z’n eigen boom op. Hij heeft het maar druk met z’n harem.


101548-281d1bbd98b6cbcd67b64d2b228b5d7b.jpg
foto: Eva

101548-fd94e861d3c657ae52a8b0a26c80a033.jpg
Oma van der Kolk 95 jaar is er nog bij!

101548-30f8248d981314c0cf929ab4506fd4c1.jpg
Rick maakt het zich gemakkelijk.

101548-6f3c81a744922b15c5299e619fe684e7.jpg
Samen met Anneke bekijk ik het boek: De ondergang van de familie Sanders , geschreven door de bekende journalist Dick Verkijk. Eén van de kinderen Sanders, Elly, heeft in de oorlogstijd bij opa en opoe Eggink in Barchem ondergedoken gezeten, maar werd verraden. Ondanks veel onbaatzuchtige mensen is haar hele familie via Westerbork naar een Duits kamp afgevoerd en vergast.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dat gelebber.....

“Nee hè”! Met afschuw kijkt Wim  naar het programma op de tv waar ik  naar zit te kijken: One million dollar wedding!
Niet dat ik het zo spannend vind, maar ik ben gewoon nieuwsgierig of het leuk kan worden.
“Dat flauwe gedoe… dat gelebber… hu…”! Wim is niet iemand die van die troetelwoordjes heeft. Hij kan ze gewoon niet uit z'n strot krijgen. Hij gruwt van schatje of honnepon. Gisteren hoorde ik een nieuwe: m'n allessie. Wim is geen man van veel woorden, maar meer van daden. Hij laat zijn gevoel voor me meer merken door altijd voor me klaar te staan of iets lekkers klaar te maken.
De zakdoekjes bij Mary Borsato, één van de juryleden, doen steeds dienst, zo gegrepen is ze door de emotionele verhalen van de stelletjes. Ze moeten als stel duidelijk maken waarom ze het ideale droompaar van 2008 zijn. Nee ik heb het wel gezien, het is niet waar ik voor thuis blijf. Dan is de verkiezing voor Josef de Musical veel interessanter. Wat een enthousiasme!
We zitten wat uitgeblust samen op de bank. Het was een dag van voorbereidingen voor morgen als kinderen en broers en zussen en waarschijnlijk moeder van der Kolk mijn verjaardag mee komen vieren. Alleen Joke en Johan kunnen dan niet, omdat Jos feest heeft en niet de boerderij en camping kan waarnemen. En… het is voorlopig de laatste keer dat Henry en Tonny er bij zullen zijn . Volgende week vertrekken ze naar Canada om zich er , misschien wel voorgoed, te vestigen. Gera, Fred en de kinderen vinden het heerlijk dat ze vlak bij hen gaan wonen.
Er moesten vandaag stoelen afgesopt worden die we het hele jaar nog niet gebruikt hebben. We doen al twee dagen  boodschappen. Steeds vergeten we toch weer iets. Nou ja… morgen komen de kinders de honneurs waarnemen. De barbecue wordt verder door hen verzorgd.
Rick  was hier vanavond en terwijl we aan de koffie zitten meldt hij dat hij geen bloemen voor me meebrengt, maar dat hij een snoeischaar veel leuker vindt om te geven. Niet dat hij die al gekocht zal hebben, maar er is in elk geval initiatief! Heel goed!


100938-218808908a8e706cf4075662aa114756.jpg
Gewoon uit de tuin.

100938-960115288f4efb223e5acb0223a9171f.jpg
Henry , één van Wims broers, gaat met zijn Tony in de buurt van Gera wonen.
Gera emigreerde 18 jaar geleden met Fred naar Alberta om te gaan boeren en woont met haar gezin in Spruce View, waar een aantal jaren terug ook Evert van Benthem zich vestigde. In Alberta met z'n lange winters is schaatsen en ijshockey een volkssport.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

De kippenfarm

Het begint hier op onze boerderieë wat uit de hand te lopen. Wat betreft onze kippenfamilie dan. We houden allebei wel van puur natuur, maar nu wordt het toch te gek.
We waren natuurlijk weer een kip kwijt. De moeder van de 7 kuikens van 5 weken oud was spoorloos. Die grote kuikens redden zich wel. Daar gaat het niet om, maar wáár is die kip? Is hij opgepeuzeld door een vos of heeft ze zich weer verstopt in de struiken op een stel eieren. De andere kip loopt met één kuiken rond en legt ook nog niet. De vier kuikens uit het eerste nestje in mei blijken allemaal haantjes te zijn. En vader haan voegt zich zoals het hoort bij de kloek met de kleinste kuikens en kraait zich de longen uit het lijf… de opschepper!
Een paar dagen terug hoorden we weer het bekende geluid van een klokkende kloek en piepende kuikens. We zagen onder een conifeer twee kuikenkopjes vanonder de kloek vandaan komen. Wim had nog de stille hoop dat het bij die twee bleef. Maar de volgende morgen liep moeder kloek trots met 8 kuikens in de ren. Wim had het niet meer. “Wat mo’w toch met al die kipp’n en haan’n”? Ze wodt ons nog kats de baas. Wie kriegt ze zo ok niet te pakken. Straks hebbe wie’j een jager neudig um ze uut de boom te schiet’n”. Hij loopt al rood aan en z'n ogen schieten vuur. Ik kan er niks aan doen, maar ik lig krom van het lachen dat ze ons weer te slim af zijn. Ha! Dat neemt Wim me weer niet in dank af. “Ja… iej hebt makkelijk lachen”.
Hij bezint zich grimmig  op een hanenplan.
We begonnen dit voorjaar gewoon met één haan en twee hennetjes. Die gingen om de beurt broeden. Geen eitjes meer voor ons dus. Bovendien konden we de nesten ook niet vinden.
’s Nachts zitten twee hanen in de berkenboom, de grotere kuikens in de hulstboom en drie haantjes kiezen toch voor het kippenhok. De kloek met de kleinste kuikens verstopt zich gewoon ’s nachts met de kuikens warm onder zich.
Gistermorgen was ik nog binnen en Wim is de dieren aan ’t voeren. Ineens staat hij met de bak kippenvoer binnen en zegt buiten adem en enthousiast:”Kom gauw met… ze bunt 'r allemaole… in de ren… allemaole.. ok de kloeke met de acht kukens”. Natuurlijk ga ik gauw achter hem aan. We genieten samen van de hele kippenfamilie…ademloos!
Maar wanneer iemand belangstelling heeft voor een mooie haan. Gratis ophalen, maar wel zelf vangen.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 22:17 Reageer op dit bericht Stuur door

Een burgemeester, een dominee en een pastoor....

Ooit een pastoor, een dominee èn een burgemeester samen zien dorsen met een ouderwetse dorsvlegel? Dan moet je echt eens het grote oogstfeest De Stoppelhaene bezoeken in Raalte. We waren er vanmiddag op uitnodiging van onze vakantievrienden Ben en Riet.. jawel uut Luttenberg. Een echt oogstfeest met een grote gast rogge midden op de Grote Markt in Raalte. Die bestaat uit de laatste garven van de boeren uit de omgeving.
We waren mooi op tijd en zagen alles, van het vlag hijsen tot en met de optocht met praalwagens en versierde fietsen en trekkers- groot en klein. Een boer uit de buurt vertelde over zijn  boerderij, tevens een bed en breakfast. Er is flink door de bevolking van Raalte ingezameld voor de aktie voor de vrouwen van Etiopië om hun vrouwen te leren omgaan met alles wat met land- en tuinbouw te maken heeft, tot nu toe al €26000.
Er was veel muziek en er was een prachtige optocht met praalwagens maar ook kinderen met versierde fietsen, allemaal  in het teken van de oogst met veel granen en vruchten. Een echt cultureel gebeuren. Er was een echte oogstkoningin met een paar hofdames Natuurlijk moest Femke, één van de kleindochters van Ben en Riet met hen op de foto!
Vriend Ben zong mee in het koor van de Straotkjals. De burgemeester was nog niet zo lang in Raalte in zijn ambt net als de dominee. De pastoor was er al veel langer.
In een interview zittend terwijl hij voorzien werd van een mok koffie vertelde hij nog wel een verhaal van een haan die nog maar één oude hen om zich heen had. Toen de toom aangevuld werd met jonge hennen, brak er zo’n beetje oorlog uit in het kippenhok. De oude hen pikte het niet… dat jonge spul er bij en de haan raakte van slag. Pas toen de oude hen weggehaald was keerde de rust weer. De pastoor vond het verhaal goed passen bij het vormen van een nieuwe werkgroep om met allemaal nieuwe mensen te starten. ”Wat zegt het dan wel over uw eigen positie”, werd er lachend gevraagd. De pastoor lachte mee!


99205-bdc9312abb8fff9035d1ad61b0b16afd.jpg
De gast, die bestaat uit de laatste garven van het roggeland van de boeren, met de stoppelhaene wordt de markt op gereden.

99205-38212f5f9b232a6c411fa700f23cd552.jpg
De opening. Alle medewerkers op een rij: de bindsters, de dorsers, de vrouwen die voor de koffie zorgen, de boerendansers en tussen beide presentatoren de boer die over het boeren van deze tijd vertelt.

99205-103e3be3cc4cdf0eee925f863d2652ba.jpg
De burgemeester l. -half-, de pastoor- midden- en de dominee- rechts- aan het dorsen met de ouderwetse dorsvlegel.

99205-529073e6b667117ed9fa5c862524c6e9.jpg
De pastoor met een kom koffie na het dorsen vertelt zijn verhaal van de haan met de oude kip en de jonge hennen.

99205-65f6fe18cb3c956b7758272004aa1c83.jpg
De Straotkjals. Onze vakantie vriend zingt uit volle borst mee!

99205-68f9f12ad1d8b8b6580f6f62988bd6bd.jpg
Eén van de kleinere versierde wagens.

99205-afa2eb2b070f7df4e8ce49eb241192c9.jpg
Er kwam zoveel langs... te veel om allemaal op te noemen, maar als ik een schaap zie... nou ja... en dan nog met de volgende tekst:

Vermoeide geest
Knuffel dit beest

dan moet die er wel even bij!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:36 Reageer op dit bericht Stuur door

De tas uit de vriezer....

Eva's tekening over een paard, een Tinker, die eerst bang was en nu na de training alles weer durft.

Nu ik 65 ben krijgt Wim wat twijfels over mijn functioneren. We vinden soms van alles en ik weet niet waar het vandaan komt. Hij ook niet, maar dat telt niet. Vanmorgen komt Wim met een boodschappentas met een pak melk, vanillevla, ham, kip en gehakt uit de schuur. “Waarom zet je dit met tas en al in de vriezer”? Ik bekijk het eens en kan me niet herinneren dat ik die tas eerder gezien heb… laat staan dat ik die in de vriezer kan hebben gezet. Wim schudt z’n hoofd en begint zich zorgen te maken over mijn vergeetachtigheid, want hij heeft het natuurlijk zeer zeker niet gedaan.
Het enige dat ik bedenken kan….  is opnieuw Ben en Niesje die wat gehaast weggegaan zijn aan het eind van hun vakantie. Enfin de melk en vanillevla ontdooid….. De melk hebben we gebruikt om pannenkoeken mee te bakken, de ham was erg lekker en hebben we samen met Robin en Eva op een broodje opgesnoept en het vlees weer in de vriezer gelegd. Ben en Niesje komen toch zondag!
Robin heeft zich weer uit kunnen leven op de grasmaaier en ik ging met Eva naar de pony’s. Ze ruimde eerst de paardenkeutels aan de kant en begon met borstelen. Amber was helemaal in the mood, maar Sara was volgens mij weer hengstig en Hector begon weer te joelen. Toen hebben we die twee maar los gelaten . Ze raceten samen de wei rond. Maar tot een dekking zal het niet komen. Hector wordt te oud denken we. Hij wil wel, maar het lukt ‘em niet. “De stok is-t-er uut”, zei Wim al. Zou er voor paarden ook iets als Viagra zijn?
We hebben daarna maar lekker tompoezen gemaakt en gekwartet. Het trainingsschema voor Amber voor de volgende keer heeft Eva al klaar en hangt al op de deur.
Toen Jennifer Eva kwam halen  om naar paardrijden te gaan, kwam de aap uit de mouw! Ze vroeg:”Heeft Mark de tas uit de vriezer al weer meegenomen”? Die had hij gisteren toen ze voor mijn verjaardag kwamen zolang in de vriezer gelegd… Ach dat eventjes… Ik neem hem zo weer mee!:wink:
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten