Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Mark gaat kamperen!

 

Dat is lang geleden. De laatste jaren houdt Mark daar niet meer zo van. Hotelletjes! All inclusive, Last Minute en dat soort kreten is dan in!

Maar nu gaat het gebeuren, samen met Jennifer en Eva gaat hij kamperen. Echt behelpen kun je het niet noemen. We brengen samen de caravan naar camping “Het Toppershoedje”op Goeree, een camping met alles er op en er aan vlakbij het strand. Dan komt er een voortentje aan, stoeltjes uitgeklapt, zwembroek en zonnebrand mee en dan naar het strand . De instructie over de caravan heeft hij al gehad. Ze hebben wat meer ervaren kampeerders bij zich. Gerhard, Judith en Robin zijn ook van de partij. Hun vouwcaravan is al gecheckt en in orde bevonden. Ze hebben er zin in!

Ik denk dat Mark 15 was toen hij samen met vriend Albert met ons mee ging naar het Ötztal. Ze trokken zich met hun tentje helemaal terug aan het andere eind van de camping.’s Morgens zag je ze langskomen met een grote fles cola en chips. Ontbijtje misschien? Ik weet niet meer wat ze kookten wanneer ze niet met ons mee aten, maar als ze na het eten toevallig even langskwamen aten ze bij ons en bij Klaas en Sanny de restanten van nassi en macaroni met veel plezier op.

We gingen ze ook even een bezoekje brengen. Ik zie nog de was hangen aan een doorgezakt touw en hing al weer in de modder. Maar leuk was het wel!

Een jaar later ging hij met voetbalvrienden naar Sneek. Daar had één van hun een boot. Wij brachten het stel weg en andere ouders haalden ze weer op. Ik weet de oorzaak niet precies meer,

maar 3 dagen te vroeg was hij er al weer. Een paar van die jongens lagen elkaar niet èn het geld was op.

Nu is het dan weer zover. Zon, zee, strand èn Jennifer, dat moet goed komen!

foto: Eindelijk samen naar de camping! Proost!

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door hetty om 12:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Honden en teckels.

Er zijn echte poezemensen, maar je hebt ook de hondenliefhebbers. Je kunt aan hun uiterlijk of houding zien wat voor hond ze hebben. Wie voor een Rottweiler kiest is een heel ander type dan degene die voor een poedeltje gaat. Je hebt ook mensen die helemaal uit hun dak gaan als ze het over hun teckel hebben.

Ben en Diny hebben teckels. Sara en Jippe heten ze. Opvoeden kun je ze niet, dachten ze altijd. Op de puppycursus werd vroeger soms gezegd: Je hebt honden en teckels.

Saar heeft ook al eens een nestje gehad. Terwijl de hele familie erbij zat greep de vader, Julius, een pup, schudde een keer …en weg.    Jaloers?... Wie zal het zeggen. Grote paniek natuurlijk.

Scott had soms ook last van een pup, die maar achter hem aan zat. Ook hij greep er wel eens één, maar dat bleef gelukkig steeds beperkt tot een hap in het oor. Toch hebben we ze maar uit elkaar gehouden.

Maar nu dan neef Jaap en zijn Mirjam……..hebben ook een teckel, Franck. Ze zijn er helemaal weg van. Jaap en Franck gaan naar de puppycursus…en naar het vervolg…de G en G. Vorige maand moesten ze examen afleggen. Dat wilden Ben en Diny ook wel eens meemaken. Een teckel die , wanneer je “op je plaats”zegt, dat ook doet! Dus gaan ze ,gewapend mèt videocamera, naar het officiële examen. Het is niet te geloven. Van de 67 deelnemende honden waren Franck met zijn baasje de beste en wonnen een beker,die groter was dan de hond. De band tussen baas en hond werd niet geëvenaard. Teckels…..zijn zeker niet voor de poes! Wil je overtuigd worden…kijk dan eens op  www.wagenvoort.net/blog

Je komt terecht op Wagenvoort’s Wondere Wereld. Daar kun je het bewijs vinden op een heus videofilmpje!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Geen nestje meer?

Onze poezen zijn allemaal ”geholpen”. Na de laatste zwangerschap van Loedertje was het zover. Geen jonge katten meer! Toen “het” zou gebeuren, vertelde ik dat aan m’n brugklassers. Onze dieren zijn altijd een geliefd gespreksonderwerp. Bijna elke les beginnen we met een korte vertelronde. ”Weet u wel hoe dat gebeurt?”vroeg Freddy. “Ik help de dierenarts vaak. Die legt de poes op de rug, trekt de poten helemaal uit elkaar. Dan bindt hij alle 4 de poten vast en pakt……….”

” Hou, maar op, ik wil het niet weten”. Maar Freddy maakte zijn verhaal af! Toen ik later de poezen weer ophaalde bij dokter Harrie, keken ze me dan ook heel verbolgen aan en ik begreep…….


foto: Vriend Foppe heeft wel een heel nieuwsgierige poes! 

benieuwd naar mijn kattenprentenboekje "Ik ben Moniek"of het boekje over pup Scotty?
         www.hettysite.nl

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 10:45 Reageer op dit bericht Stuur door

POES PAS

 

De allereerste echte bestelling van 5 boekjes is er. PoesPas heeft interesse getoond om ze op de website te verkopen. Eind volgende week gaan de 5 boekjes als eerste de deur uit. Dank je Roelie. Fijn dat je ook op de Poes Pas website reclame voor “Ik ben Moniek”gaat maken en in het Boskatblad ( voor geïnteresseerden  www.boskatblad.nl ). En ik lees net dat je ook een recensie wilt schrijven  voor de NKFV, één van de grootste kattenverenigingen!

Ooit heb ik eens een boskat geschilderd. In “Buiten”stond een mooi artikel en prachtige foto’s. Die inspireerden me toen. De kat die ik schilderde keek ondoorgrondelijk. En dat boeit!  Ik heb er weer zin in.

Onze katten zijn aardig voorspelbaar. Suze, de driekleur, is heel aanhalig, maar alleen als ze uit zichzelf bij je komt. Ze is de moeder van Moniek uit het boekje. Die is helaas niet meer….ja drukke weg hè! Mark kwam een keer langs en vroeg:”Waar is Moniek?” “Hoezo, die was er net nog”. “Ik zag daarnet iets zwarts aan de kant van de weg liggen”. “Nee, toch!” “En ik zag een geel bandje”.  Afschuwelijk. We hebben zoveel samen  meegemaakt.

Dan is er ons zwart Loedertje, ook een dochter van Suze. Toen ze klein was, gedroeg ze zich als een loeder, vandaar! De vader is onbekend, zal wel een boerderijkat uit de buurt geweest zijn. Maar nu ze ouder wordt kun je gewoon met haar communiceren net als met Suze. Ze weten precies wat ik bedoel en ik zie gelijk wat ze willen. Ze waren een tijdje verbannen door Tessa, toen de pups er waren. Later  kwamen ze stiekem toch weer binnen en nestelden zich op een wat afgelegen plek in huis, in het zijkamertje.

Nu het slaapkamerraam boven verder open staat ’s nachts, liggen ze ’s morgens allebei in onze slaapkamer. Dat was vroeger uit den boze. Nu laat Wim het oogluikend toe. Suze en Loeder zijn steeds van de partij bij het vissen voeren. De één zit op een hoekje van de vlonder en de ander er onder vlakbij het water en zitten lekkerbekkend naar de happende vissen te kijken. Soms zie je ze later met een goudvis sjouwen, een muisje of een vogeltje. Tja , het blijven wel rovers!

’t Is gek, maar we hebben ook altijd een “buitenkat”, een wat schuwer soort, die alleen binnen komt als er iets heel lekkers te halen is en dan ook in één streep weer naar buiten schiet! En dat is nu grijzeTijger, weer een dochter van Loeder. Ook zo één met vader onbekend. Toch zag ik in’t voorbijgaan bij buurvrouw Anja net zo’n poes op de deel…zeker dezelfde vader!

Loedertje, nu 5 jr, wordt nog steeds af en toe uitgebreid schoongelikt dooer moeder Suze.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Spike

 

Ja laat dat key er maar af, mailde Esmeralda. Het is nu echt wel Spike. Spike is een pup uit het vorige nest van Tessa en Scott. Hij was zeer aandoenlijk. Zelfs zóó aandoenlijk dat het nieuwe boekje “Ik ben Scotty”over hem gaat.  Het had ook kunnen heten : Spikey vertelt. Hij was de laatste die het nest verliet. De laatste week had Tessa hem nog aardig getraind in onderdanig zijn. En toen we hem wegbrachten kwam dat goed van pas. Want Kay was er al. En Kay was een grote hond. Die dook boven op hem en legde zijn poten over hem heen, maar Spikey ging gelijk op de rug liggen en likte hem om zijn bek. Even later lag Spikey onder de bank te kijken…zo van:   hier kun je er lekker niet bij!

Een dag later kregen we al een mail met foto’s dat ze samen in een mand liggen te slapen en ook de voorkant van “Ik ben Scotty” is gemaakt n.a.v. een foto van ongeveer 2 weken later. Dank je Esmeralda!

En nu is het dan Spike geworden. Ik zie de vacht van Tessa en de rustige blik van Scott weer terug! Zo mooi!

Spike mag straks net als Kay mee gaan doen met de cursus schapendrijven. Wat zal hij in z’n element zijn. Steeds wanneer ik berichtjes krijg over de pups word ik weer helemaal blij dat het zo goed met ze gaat. Over een week komt Tessa jr mer Pieter en Marian uit Capelle a/d/ IJssel op bezoek. Dat is ook een heel mooi levendig hondje geworden, die samen met Westy Robbie  voor veel vertier zorgt.

Ook met de bazen(innetjes) van de nieuwe pups heb ik leuke contacten .Van Uithuizen (Toska), Beilen (Meike), Gieten (Kenai) tot Losser( Sam),  Santpoort (ja ook een Spikey )en Hardenberg( Alfa).

Ze gaan ook helpen mijn boekjes te promoten. Ik kan niet wachten tot ze klaar zijn!!


foto: links Spike en daarnaast Kay

Ben je nieuwsgierig geworden naar dit nieuwe kinderprentenboekje...?     www.hettysite.nl

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 22:48 Reageer op dit bericht Stuur door

De stilte ná de storm

                            of…kattenbelletjes

 

Zo dat was dat! De rust keert weer. Bedankt allemaal! Het is geweldig om zulke leuke reacties te krijgen na zo’n artikel in de krant en de eerste bestellingen zijn er al!

Nu moest ik maar eens op jacht naar nieuwe kattenbelletjes. De vorige keer ontdekte ik Witjes Verzendhuis die goedkope en toch leuke kattenbelletjes aanbood. Ik bestel…. En wat blijkt…. Witjes Verzendhuis blijkt hierachter op het Industrieterrein te zitten! Niet gek!

Ik mail ze nu dus voor een nieuwe bestelling. Blijkt in eens dat ze 2x zo duur zijn geworden. Er ontstond wat verwarring. Ik denk….ik ga er gewoon heen om te overleggen of….ik ben niet zo gauw kwaad, maar om dit soort dingen kan ik me enorm opwinden. Wim nog veel meer, maar hoe harder die moppert hoe rustiger ik dan word….ken je dat?

De beste mensen waren zelf helemaal ontdaan dat de oude prijs nog op internet stond. Het was een oude partij geweest die ze een aantal jaren terug goedkoop hadden ingekocht. Wat ze nog hadden kon ik krijgen voor een kwartje en de rest voor 42 cent.

Dat wordt volgende week weer zere vingers als we de eerste”Ik ben Moniek”jes van hun belletje gaan voorzien. Drukkerij Joci maakt ze nog mooier dan de eerste druk. Tom verzorgt de opmaak en is daar heel creatief in met allerlei extra’s. Laat je maar verrassen! Net als “Ik ben Scotty”, kan “Ik ben Moniek” ook al besteld worden. Maken jullie allemaal wat reclame voor me  en geef je m’n website door aan familie,  collega’s, vrienden en bekenden??

Alvast heel erg bedankt.
                                             www.hettysite.nl

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 16:55 Reageer op dit bericht Stuur door

De krant gehaald!

Ik vond het toch echt spannend om af te wachten wat Wendy over mij en mijn dieren zou schrijven en natuurlijk hoe de foto uit zou vallen!

Gisteren had Mark al een krantje gekocht bij de benzinepomp omdat hij dacht, en ik ook, dat het gisteren zou zijn. Maar nadat ik Wendy 3x een aanvulling/ rectificatie had gestuurd, zal ze wel gedacht hebben: dat redden we vandaag niet meer. En nog stond er een vreemde opmerking onder de foto. Het was net of ik met de moeder op de foto stond, terwijl een kind kon zien dat Queeny een pup is….zal zelf wel geen hond hebben…… Duncan, de fotograaf in elk geval niet. Met moeite had hij zich er bij neergelegd dat er een kat in huis was, maar toch praatte hij hierover of hij er wel van genieten kan! Net Wim die vroeger zuchtend in de groentetuin van z’n moeder de woorden sprak:”Later hè… later…..heb ik an een bloempot genog!” En nu moet je hem eens zien met z’n 8750 m2. Ik kan niet zeggen dat ie er onder lijdt.

En dan maar hopen dat ik ook enige bekendheid krijg en dat de boekjes zó leuk gevonden worden dat ze de deur uit vliegen. Maak maar een beetje reclame voor me door erover te praten en m’n website te noemen. Alle oma’s en opa’s, ooms en tantes kunnen er de blitz mee maken bij kleinkinderen, neefjes en nichtjes. En wat te denken als kraamcadeautje als er al een iets ouder kind is. Dan krijgt die ook aandacht!

”Oma, Moniekje lezen”. ”Mama. Moniekje moet mee naar bed.” Of Britt van Dick en Anda ( 3 jaar), die Ik ben Moniek zgn voorleest aan haar poppen! En dan heb ik het nog niet eens over “Ik ben Scotty" gehad!

Nee, Wendy en Duncan ik ben heel tevreden. You did a good job.

Meer nieuws over het artikel in de krant?
www.hettysite.nl

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:29 Reageer op dit bericht Stuur door

De baard eraf!!

Wat me nu toch overkomen is. Ik heb na 29 jaar een andere man. Deze heb ik nog nooit gezien. De stem klopt nog en in het donker ligt het nog net zo lekker als altijd!

Een foutje, een uitschieter met de baardtrimmer heeft het veroorzaakt.” Och, kiek toch es, dit is gien gezichte”, zei Wim gisteravond. De baardtrimmer die al zolang goed werk verrichtte schoot uit en veroorzaakte een kale plek. “Za’k ém d’r mor helemaole afhaaln?”

“Jao, doe mor és, iej wodt d’r misschien nog wel knapper van. Laot mor ‘es zien wat d’r onder hen kump.”

Even later komt een verschrikte Wim uit de badkamer.” ‘t Wil niet met die trimmer. Ik holle toch allemaol stoppeltjes.” Met afschuw kijkt hij in de spiegel. Een vreemd gezicht kijkt hem aan en ik weet ook niet wat ik voor me zie. Het gezicht dat 29 jaar geleden onder die baard verdween is het niet meer. Tijdens een 3 weekse gezamenlijke vacantie in Auvergne met Dick en Anda en hun kinderen besloot Wim z’n baard te laten staan. Toen hij na de vacantie weer terug was op zijn werk zei de directeur: “D’r af met dat ding.” En dat moet je nou never nooit tegen Wim zeggen. De baard bleef. Soms lang, soms wat korter. Het gaf hem , hoe zal ik het zeggen, een enigzins gedistingeerd uiterlijk, een beetje stoer ook. Tja en dat is nu een beetje wennen.

 Eindelijk gerechtigheid. Mannen worden ook ouder.

“Jao en noe ku’j twee dinger doon. Of iej koopt een scheerapparaat of iej laot gewoon oew board weer angreujen .”

“Natuurlijk laot ik ‘em weer staon. Dit is niks.” Ik probeer niet te lachen, maar dat lukt niet helemaal. De snor is er nog wel, zij het dan wat gefatsoeneerd. Ieder keer als ik Wim aankijk is het net of ik een andere man zie. Toen ik vanmorgen nog even weer in mijn warme holletje naast hem kroop was het net of ik bij een vreemde kerel in bed stapte. Heel raar! Ik zit maar te bedenken op wie hij nou lijkt. En als ik af en toe toch m’n lachen niet in kan houden en tranen voel opkomen, draai ik me maar gauw om, want anders krijg ik de baard er ook nog af.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:30 Reageer op dit bericht Stuur door

Multicultureel

Ik heb altijd al van multicultureel gehouden!

Laat de natuur zijn gang maar gaan. Uit een gemengd huwelijk komen de mooiste kinderen. Mijn nichtje Henny kreeg verkering met een Molukse jongen en dat was in onze familie nog niet gebruikelijk. Mijn moeder vertelde ons: “Henny hef een zwatjen”. En dat bedoelde ze niet verkeerd. Ze kregen later inderdaad 2 mooie dochters.

Een paar Papoeajongens uit Nw- Guinea waren bij een oom en tante in huis tijdens hun studie. Ze zaten bij ons op het Baudartiuslyceum in Zutphen. Ze zouden straks een belangrijke functie kunnen krijgen in hun land. M’n vriendin Anneke en ik hadden geregeld contact met ze.We hadden hele idealen, Anneke en ik. Wanneer we later onze studies afgerond hadden zouden we samen wel naar Nw-Guinea willen;zij als verpleegster en ik in het onderwijs.
Tante Hanna sprak mijn moeder er op aan, dat ik voorzichtig moest zijn , want de cultuur van die jongens…….enz. Dat zou erg moeilijk worden. Ik had geen plannen in die richting, maar we hadden wel erg interessante gesprekken en heb een plekje in mijn hart gehouden voor Nw-Guinea.

Daarom  zorgen Wim en ik dat er een kind  via de Stichting” Papoeajeugd naar school”naar het Voortgezet Onderwijs in Nw- Guinea kan gaan.

Zo hebben we ook multiculturele kippen. We hebben indertijd een prachtig stelletje Cochins gekregen van Henk en Anneke. Helaas zijn die door een loslopende hond te grazen genomen. Hendrik de haan had zijn hennetjes tot het laatste verdedigd. Ik word nog misselijk als ik er aan denk! Allemaal in de rug gepakt en doodgebeten. Dat was onze eerste tegenslag op dierengebied dan. Zulke natuur bedoelden we niet toen we hier gingen wonen.

Maar er kwamen nieuwe…Willen jullie een paar kippetjes en ….wij hebben een hele mooie haan over, een Flaverol. Dat was inderdaad een mooie, met pluimpjes aan de kop. En zo begon het. Buurman Jans had ook nog een paar krielkipjes in de aanbieding. En nu hebben we dus een multicultureel kippenbestand. De Flaverol, Herman, is niet meer. Nu hebben we Rieks, een haan met allemaal veren aan z’n poten, een lieverd. Eén van de krielkipjes loopt nu trots rond met 8 kuikens van Rieksie en andere hennen. Eigenlijk zijn het haar pleegkinderen, maar ze waakt over ze. Kom niet te dicht bij!

Ik ben benieuwd of ze ook pluumpjes aan de kop krijgen èn veren aan de poten.


foto: onze multiculturele kuikens 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 07:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Harlingen, here we come.

De rest
van de dag brachten we door in Harlingen. Franeker was al een mooi oud stadje,maar Harlingen was net zo mooi, alleen iets ruimer. Hoeveel galeries we hier bezocht hebben….ik ben de tel kwijt! Galerie De Vis sprong er kwalitatief boven uit, maar ook qua prijzen. Ik hoorde ,dat een groot koeien schilderij 7000 euro kostte en één iets kleinere 5000. Ha! Maar dan heb je wel wat!

Er was 1 winkel/ galerie die veel voor kinderen had, Galerie Oker. Dit was een galerie, waar je tenminste nog iets leuks kon kopen zonder het thuisfront te kort te doen! Ria duwde me aan en zei:”Dit is een winkel voor jouw boekjes!” Dat bracht me op een idee. Ik naar Marleen, die hier de scepter zwaait en vertelde over mijn boekjes.

Afgesproken is dat ik haar informatie mail en in september wanneer ik met Diny naar Vlieland ga, de boekjes kom brengen Heb je al geboekt, Dien? Ik denk dat ik haar al eerder boekjes opstuur!

Bedankt Ria!

Ria’s schilderij dat in “De Voorhof”hangt heeft ze verkocht. Het is een groot doek met strand en zee en een kind op een schommel die naar de zee toe beweegt. Heel mooi! Wanneer je de trap vanuit de kerkzaal naar beneden neemt, valt hij gelijk op door actie èn ingetogenheid.  Als je daar sommige van de  kunstwerken  uit de galerieën mee vergelijkt!!

Moe maar voldaan streken we aan het eind van de middag neer in een gezellig eetcafé en hebben héééérlijk gegeten, met ijs toe uiteraard.

Harlingen was wonderful!

Ook geintersseerd in Schilderen, Puur Natuur, Kinderprentenboekjes, Nieuws--    www.hettysite.nl

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 10:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten