Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Douwe Elias

 

Op 30 juni was onze galeriedag gepland. Ellen Kroeze organiseert dat ieder jaar voor haar cursisten. Franeker en Harlingen staan op het programma. Om 10 voor 11 staan we bij Douwe Elias voor de deur, waar een schamel briefje is opgeplakt: Probeer om kwart over 11 weer terug te zijn. Helemaal niet erg…..we hadden net een gezellig caféetje ontdekt aan de overkant.

Maar dan zijn we er helemaal klaar voor!Douwe kwam net uit de kerk voor een begrafenis en moest even omschakelen. Dan is hij er helemaal voor ons. Hij vertelde over zijn jeugd .Zijn vader werkte op een BLO-school, had ook aanleg voor kunst. Veel van deze kinderen heeft hij geschilderd, sommigen ontroerend mooi.

Hij ging naar de Minerva acadamie in Groningen, waar hij echt het vak geleerd heeft. Hij schildert realistisch met een losse toets. Hij mocht na die academietijd gebruik maken van de B.K.R. regeling, wat hem gelegenheid gaf om volledig door te gaan met schilderen. Je kreeg dan geld voor verf en doeken en later kochten ze weer werk van je. Op de academie werd onder elkaar steeds gezegd, dat je een vriendin moest zien te krijgen met een baan. Dan had je in elk geval brood op de plank.

Dat lukte hem wonderwel. Zijn vriendin werd zijn vrouw en op veel doeken in zijn galerie is ze te zien als een mooie rossige schone. Later mochten we mee, naar zijn “pakhuis/ woning/atelier”en zagen daar zijn vrouw , hoewel nu grijs, maar nog steeds dezelfde. Hij heeft ontroerend veel van zichzelf laten zien. Zijn woonkamer/ atelier was op de 3e verdieping en we moesten allemaal door een opengeklapt luik voor we zijn werkplek met mooie lichtval èn uitzicht konden bewonderen. Later terug in zijn galerie vertelde hij over zijn werk nu. Hij had ”de Majesteit” mogen schilderen in opdracht van de Provincie Friesland voor het Provincie huis in Leeuwarden. De avond voor hij op Huis ten Bosch verwacht werd, had haar hofdame nog gebeld. De majesteit vroeg of ze iets opens of geslotens aan moest doen. En toen hij er al was en zat te wachten kwam de hofdame met 5 japonnen aanzetten om uit te kiezen….. Toch ook een gewone vrouw….”k Weet niet wat ik aan moet doen…..."

Ook bewonderden we een enorm doek waar hij met 2 andere kunstenaars aan gewerkt heeft.Hij had daarbij een grapje uitgehaald door de naam Anita op een surveillerende helicopter te schilderen. Anita is een collega die hem en zijn opdrachten met argusogen volgt. Nu is hij bezig met een doek van wel 6x4 m ,waar hij een beroemde winkelstraat in Den Haag op vastlegt. Een opdracht van 25000 euro.

Het was een geweldig begin. We waren er allemaal vol van en we denken over een manier waarop we iets terug kunnen doen!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 19:15 Reageer op dit bericht Stuur door

De fotograaf

Om 10 voor 11 begint Tessa te blaffen. Ja wij hebben geen bel nodig…. Ik zie iemand in een auto bij het hek en ga er naar toe. Ik denk ….misschien is hij al wel aan koffie toe.  Het was zo’n snelle mooie jongen met een mobiel aan z’n oor……”Nee , ik moet nog even bellen!”

Had ik kunnen weten……nieuwe generatie…. Maar koffie…daar had hij even later wel zin in. M’n zenuwen waren onderdehand wat gezakt. “Heb je een opdracht meegekregen”? vraag ik hem. “Ja, een foto maken!!” Ik leg hem ( ja ...echt een mooie knul!) uit wat mijn bedoeling van een artikel in de krant is, laat hem wat zien van de beide boekjes……en dan neemt hij het initiatief.”Misschien bij de vijver…..”, opper ik nog. “Nee, het gaat om jou met je pup”, zegt hij. We lopen ons erf rond naar de plek bij de kota. Nee, ook niet in de zon. Hij trekt de tuintafel daar op een andere plek, zet er een stoel bij. Queeny zit nu  pontificaal op de tafel en ik op de stoel erachter er een beetje naar toe hangend. Hij pakt een andere stoel er tegenover en begint te knippen. Toen Queeny  de geluidjes hoorde, werd ze in één keer rustig en ging ze er helemaal voor zitten, echt een hondje van Eva. Als de foto leuk gaat worden hebben we dat mede aan Queeny te danken.

Binnen 20 minuten was hij ook al weer weg. Ik krijg de tekst van het artikel eerst nog te zien is me beloofd, want de vorige keer in “De Zuidenvelder”, stonden  wat fouten  omdat zo’n journalist dingen niet goed hoort of begrijpt.

Je leert zelf ook weer bij. Zo zie je maar……je bent nooit te oud om te leren!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:13 Reageer op dit bericht Stuur door

Terug op het nest

Pas zeiden we  tegen André:"We hebben een krielkip met 8 kuikens, maar we weten niet waar we ze straks moeten laten want het hok wordt dan te klein"." Oh ", zei hij toen,"gewoon laten lopen. De natuur lost
 het vanzelf op....de buizerd, de katten, de vos....".
'Nee toch". Ik heb steeds de stille hoop gehad dat de bosjes om ons huis en het graan van de boer een goede verstopplek zou zijn voor ons moedertje met de 8 kuikens. Ik voerde ze op een plek dicht bij de broedplaats. Toch had ik ze al 2 dagen niet gezien... Zou die André toch gelijk krijgen?! 
Vanmorgen na de fotosessie voor de krant, Wim had de andere kippen al uit de ren gelaten, zie ik moeder krielkip met haar kroost de open plek bij de kota oversteken en de kippenren ingaan. Ja...met alle 8. Ze dook ook in de ren weer naar een hoek met struiken. Nou ja , alle hoeken daar hebben dicht struikgewas. 
Zonet zag ik een oude kip die er wat verfomfaaid en triestig uitzag, helemaal alleen in het zand liggen. Ja op deze manier lost de natuur het ook op. 

Wil je meer weten over mijn kinderboekjes en schilderijen?
www.hettysite.nl
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:40 Reageer op dit bericht Stuur door

Oude liefde.....

Vanavond belde Friedel: "Is het goed dat we weer eens een kopje koffie komen drinken?" Het was een aardig tijdje geleden dat we elkaar gezien hadden. Maar als je weer bij elkaar bent ,is het net of de tijd stilgestaan heeft.
Eigenlijk moet je heel zuinig zijn op zulke contacten. Ken je dat? Dank je wel Friedel en André!
Onze gezamenlijke kennismaking dateert uit de tijd dat Wim nog bij Stork in Hengelo werkte. Hij volgde een scheidsrechterscursus samen met André waar hij ook mee volleybalde. Hij zei: "Ik baal als een stekker. Ze willen dat ik een andere functie krijg bij Stork. Dan zal ik meer bureauwerk krijgen en ik vind juist de afwisseling zo leuk! Als je nog iets voor me weet!"
"Wat zoek je dan", vroeg André.
Om een lang verhaal kort te maken: de volgende dag gingen we samen naar Emmen voor Wim z'n sollicitatiebezoek bij Holvrieka-Ido, een fabriek die roestvrijstalen tanks produceert. Een week later had hij een nieuwe baan.
Ons huis in Hengelo kwam in de zaterdagochtendkrant. Toen we thuiskwamen van het boodschappendoen, had onze Rick met een vriendje de eerste rondleiding al verricht. Datzelfde weekend was ons huis verkocht.
Na de zomervakantie verhuisden we en Friedel en André vingen liefdevol Mark en Rick een paar dagen op tot we verhuisd waren. Ze waren zelf net voor die vakantie verhuisd naar Emmen. Onze relatie is altijd warm gebleven.
Wanneer er gepoetst moest worden stond Friedel klaar. Bij een verhuizing kwam ze aanzetten met een pan macaroni. Lief en leed deelden we met elkaar.
Ik hoop dat dat nog lang zo mag blijven.
Oude liefde......roest niet!

foto: Ook een oude liefde......Rieksie met zijn dames!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Weet je nog wel

Wanneer ik vroeger tegen de kinderen het woord "vroeger"gebruikte, zeiden ze steevast: "Het is niet vroeger,nu is alles anders". Vroeger gingen wij op tijd naar bed . Als we dan al eens een keer uit gingen, ging je om 8 uur en afhankelijk van de leeftijd om 9, 10 of 12 uur thuis.
Bij onze jongens was ik al blij dat ik dat speciale rammeltje van de fiets hoorde om half 4 of 5 uur in het weekend. En je moet vooral niet zeggen dat je wakker gelegen hebt, want dat is toch wel zo oerdom. Er overkomt ze toch niets, ze kijken wel uit!
Gelukkig hebben we ook veel plezier gehad met z'n allen.
Nu is alles anders. Nu vragen ze vaak:"Hoe deden jullie dat vroeger?"Hoe zat dat met al die opa's en opoes van jullie"?
Nu ben ik begonnen op de seniorennet.be/hetwimpel een blog met herinneringen te starten. Hetwimpel is de afkorting van Wim en Hetty.Toen we trouwden werd die afkorting ingevoerd door de familie.
Het wordt nog ingewikkelder, want sinds 14 dagen heb ik ook een eigen website: 
www.hettysite.nl
Het leek me leuk om mijn schilderijen op een site te kunnen laten zien. Ook ben ik de laatste jaren bezig met het schrijven en illustreren van kinderprentenboekjes en omdat geen uitgever bereid is om ze uit te geven ben ik dat in eigen beheer gaan doen. Over 2 weken komen ze uit!! 
"IK BEN MONIËK", een kattenboekje met echt kattenbelletje( vanaf 3 jr) , waarin onze eigen kat vertelt èn "IK BEN SCOTTY", waarin 1 van onze pups vertelt over alles wat hij meemaakte tot hij bij zijn nieuwe baasje gewend was.
En verder wat er nog meer voor nieuws te melden is.

Nieuwsgierig geworden?
Kortweg: hartelijk welkom op:  blog.seniorennet.be/wimhetty
en ook op
www.hettysite.nl

foto: Dit wordt de voorkant van "Ik ben Scotty"
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Camping "De Boomgaard"

b]Eindelijk kunnen we weer eens er op uit met onze caravan. Nou ja.. kunnen wel, maar het is wel een geregel wanneer je dieren hebt. Tessa en Scott gaan voor het eerst beiden mee. Mark zal zaterdag overdag de dieren controleren: katten, kippen, schapen en de beide veulens. Buurman Jans houdt die beide ponyveulens verder in de gaten.
Rick komt zaterdagmiddag en is de oppas voor de rest van het weekend.
Maandag morgen brengt Mark Queeny. Ja die gaat dan de hele morgen in de bench.
En dan ....op weg naar onze vertrouwde Camping "De Boomgaard", waar altijd een plekje voor ons is. Tessa moet wel wat wennen, maar wil prima aangelijnd liggen.Erg fijn om elkaar weer te spreken. En er wordt wat afgepraat, gewoon in je eigen moedertaal het Achterhoeks. De omgeving met zijn coulissen is fantastisch. We hebben onze oude tante Jo bezocht. Ze ziet bijna niets meer en was net aan het luisteren naar een luisterboek van de blindenbibliotheek in Ermelo." Spannend hoor!", zei ze. 93 is ze nu en in januari dachten we dat ze aan haar eindje was gekomen. Maar nee, ze is er nog. En het is altijd weer bijzonder om even met haar van gedachten te wisselen.
Eens had ze de dominee op bezoek en vroeg ze "Dominee, geleuf iej in dreumen...dat ze ook een betekenis kont hebben. "Hoezo", vroeg de dominee."Nou, mien zuster Dina dreumen veurdat ze wegging naor eur nieje baan in Hilversum, dat ze doodging, mor dat ze eerst nog een feestje had. En dat kwam helemaol uut. Ze werd wegebrach deur mien breur Hendrik Jan op de motor en toen ze effen stoppen um te kieken of ze goed waren, werd Dina deur een vremde vrachtwagen angerejen en oaverleed ze een dag later". De dag drveur had ze een feestje ehad van de meisjesvereniging.
De dominee was even stil en vertelde haar het volgende :"Ik droomde eens van een hele mooie vlinder , prachtig mooi. En opeens begonnen daar stukjes af te rafelen tot er niets meer van over was. Korte tijd later wilde ik als zendeling naar een ontwikkelingsland, want dat was altijd al mijn droom, maar mijn vrouw wilde niet. Het liep op een scheiding uit en ik bleef achter met 3 kleine kinderen. Toen dacht ik aan mijn vlinderdroom."
Deze dominee is later weer getrouwd en toch weer heel gelukkig geworden.( maar geen zendeling)
Dit gesprek hadden we kortgeleden nog met haar. Hendrik Jan was mijn vader, die later ook verongelukt is.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 15:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Tai Kreng

Met Hemelvaart en Pinksteren was het volle bak op Camping "De Boomgaard", hoorden we. Het melkveebedrijf en camping is nu ontdekt.
En mond op mond reclame is heel belangrijk. Het was ook volle bak bij de melkstal waar 2x per dag gemolken wordt en waar de melk gekoeld opgeslagen wordt en om de andere dag door de melkwagen opgehaald wordt. Er was 1 jongetje dat  alles niet goed kon zien door de drukte, maar dat wel belangstellend  was.
Johan vroeg: "Wil jij ook wel een keer komen meehelpen".Hij knikte wat verlegen. "Kom dan morgen om 6 uur maar"  Hij was er om 6 uur en kreeg aparte uitleg en mocht een beetje meehelpen. Toen ze klaar waren zei Johan: "Haal bij mama maar eens een groot glas op, dan krijg jij daar echte melk van de koe in." Hij rende vlug weg en kwam even later met een glas aanzetten...... Hij had nog nooit zulke lekkere melk gehad!
Deze herfst komen ze weer een weekje.
Samen met Johan en Joke en de fam. Netten uit Brabant vierden we een  afscheidsfeestje. Ze hadden  hier nu 3 maanden gestaan.
Toen de tongetjes wat losser werden aan het eind van de avond kwam de vraag: "Weet je wel hoe een schoonmoeder in China heet?" Nou....nee....
"Tai Kreng"

campingboomgaard@planet.nl
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Schoonebekers

Vanmorgen stond er een berichtje in de krant dat in een Meppeler woonwijk een kudde Schoonebeker schapen het gras kort houdt en dat dat heel goed bevalt. Er stond ook een foto bij van....... een dikke vierkante Texelaar, ergens uit de voorraad geplukt denk ik. Verslijten ze ons Noorderlingen dan voor zó dom. Tja... en ik kon het niet laten . Ik belde Miniman van de krant, die in kleine artikeltjes de boel weer rechtzet. " Hoe zien Schoonebekers er dan uit", vroeg hij. Ik heb hem het verschil tussen een Texelaar en een Schoonebeker proberen duidelijk te maken.
En..... de krielkip verschuilt zich nog steeds overdag langs en in het koren van de boer, hoewel ik het idee heb dat ze ook wel van het voer eet dat ik in de buurt gezet heb. 's Avonds zit ze met haar kuikens weer op het nest achter de wal. Wel zo veilig met katten en een heel nieuwsgierige Queeny in de buurt.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 15:44 Reageer op dit bericht Stuur door

Rozengeur en maneschijn

Daar gingen we dan met de laatste lading lammeren. Ze gedroegen zich perfect.Thuis werden eerst Beertje en Witje naar de stal gebracht en de drie Groninger rammen in het hok naast de open haard. Dit was wel even wennen voor ze ...die fles. Maar ook dit was geweldig om voor te zorgen. Alleen bij Witje begonnen  de rare plekken die ze op de neus had zich uit te breiden. Die zal toch geen bekschurft hebben( zere bekjes). Toen de man uit Erica zich weer meldde met nieuwe lammeren gaf hij toe dat hij dat bij zijn schapen ook had. Daarom hadden we zijn stal natuurlijk niet gezien! Het is op zich geen ramp, want het geneest met een paar weken wel, maar het is zo besmettelijk dat de andere lammeren het gegarandeerd ook krijgen. Ja dus allemaal, behalve Beertje.
Het is zo besmettelijk dat Wim en ik het ook aan onze vingers kregen.Onze huisarts had het nog nooit gezien. De boel werd op kweek gezet: de ziekte van Orff heet het dus.Een paar lammeren begonnen wat te rochelen, de dierenarts schreef een homeopatisch middel tegen bronchitis voor. De volgende dag lag één van de Staphorstes dood in het hok, toch waarschijnlijk longontsteking. Wim haalde toen gauw een antibioticum voor Beertje, die ook al slapjes werd. Dat hielp gelukkig.
Weer een dag later lag Witje dood in het hok met een opgezette buik. Darmwenteling?
De Groninger rammetjes hadden onderde hand ook de zere bekjes opgelopen, niet erg gelukkig. En de kleinste die het de eerste paar dagen nog zo goed deed wilde of kon niet genoeg drinken. Ik kon wel janken. Hoe we ons best ook deden er ging maar een klein beetje iedere keer in. Hij verzwakte en ik had hem op een gegeven moment al in een doos gelegd , eigenlijk om dood te gaan . Ik kom een half uur later weer kijken ...en staat hij er weer gewoon naast.Toch maar weer het flesje enz. Het was verdrietig maar ook een bevrijding toen hij op een morgen dood in de stal lag. Volgens Corrie had hij waarschijnlijk een geboorteafwijking. Zo zie je maar weer: Het is niet alleen maar rozengeur en maneschijn voor een hobbyboertje!
De 4 die we nu nog hebben doen het gelukkig goed. Beertje wringt zich als hij het kan redden door het gaas of glipt naar buiten als je het hek opent en volgt me nog steeds overal op de voet tot in de keuken. Hij blijft speciaal!

foto: de Groninger Swifters
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Groningen

Eén afslag links verder ligt de boerderij van de fam. Knol. Wat een belevenis is het op een schapenboerderij te zijn in de lammertijd! De klei is vergeten.We worden meegenomen om de boerderij te bekijken. Een stagiaire komt aanlopen met in ieder hand een lam aan één poot vastgehouden. Een blatende moeder er achteraan. Het is topdrukte in deze tijd wanneer duizenden schapen in korte tijd moeten lammeren. De hele schuur zit vol lammerhokken met moeders en lammeren. Alle drie- en vierlingen worden nadat ze de biest hebben gehad weggehaald bij de moeder en in een apart hok gezet. Daar zie je weer 2 stagiaires druk bezig  de lammeren aan een speen te wennen net zo lang tot ze het kunnen. Ze zitten gewoon het kopje van het lam net zo lang aan de speen te houden tot het in de gaten heeft:  Hé, dat is lekker voor mij. Dan krijgen ze een rode streep op de kop en gaan ze in een volgend hok met lammeren die zelf al kunnen drinken aan de lammerenbar, een ingenieus systeem, bedacht om tegelijkertijd de melk ook warm te houden.
De mannen hebben om de beurt nachtdienst, want een schaap houdt net als de mens geen rekening met werktijden om baby's te krijgen.
Ook de kinderen betrekken ze al vroeg bij hetbedrijf. Sieko is in de weer met een spreekbeurt over bordercollies en Nienke maakt heel mooie tekeningen over de schapen.
Voor een klein bedrag kun je bij de meeste boeren ook fleslammeren ophalen.
Wij kregen ze zo mee, met oornummers en vervoersbewijzen en al. Anders mag je ze niet eens vervoeren. Na de koffie en een hernieuwde kennismaking met de fam. Knol en Gast en heel veel indrukken later gaan we met 3 fleslammeren weer op huis aan.Met dank!
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 10:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten