Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Beertje 3

Beertje is er één van een drieling. Hij was al wel een week oud, maar had te weinig voeding meegekregen. En de eigenaar had geen tijd voor dat gepampel met flesjes. Hij bleek gelukkig erg levendig, maar klein en kogeltjerond. Ze hebben nog even met z'n vieren in het hok naast de open haard gebivakkeerd. Het werd een beetje vol daar en hebben toen de Staphorsters verhuisd naar de schapenstal met een rode lamp er boven.
Je kunt wel stellen: Beertje kwam, zag en overwon. Hij was aandoenlijk en vertederend. Als hij de fles zag kwam hij al naar je toe en dronk met zoveel overgave klok..klok...klok, dat we altijd weer in de lach schoten.
Maar...... Corrie uit Uithuizen, waar vorig jaar een pup naar toe was gegaan, meldde zich op internet met de woorden: Wel niet in de buurt van Emmen, maar genoeg  fleslammeren.
Zouden we nog eens...., kunnen we gelijk eens kijken hoe een schapenboerderij in de lammertijd werkt.
Ondanks de Tom tom  en een vriendelijke buurvrouw( ja daar links en dan achter de 2e dijk...daar is het) kwamen we vast te zitten in de Noord-Groningse klei. Gauw de handdoeken die we voor de lammeren hadden meegenomen, onder de wielen gelegd. Ik achter het stuur, Wim duwen. Gggggggrrrrrrrr sj sj sj sj enz deden de wielen.Toen geprobeerd met de kartonnen doos, waar de lammeren in moesten... Nu Wim achter het stuur en ik duwen. ..Hè, eindelijk gelukt, maar de Groninger klei zat wel tot boven m'n knieën. De nu klei-grijze handdoeken lieten we maar achter de dijk.  Echter,... de ontvangst op de boerderij maakte alles goed.

foto: Beertje met  Witje èn Staphorst
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:46 Reageer op dit bericht Stuur door

Beertje 2

Zullen we toch nog een keer?  Als Tessa pups krijgt kunnen we voorlopig toch geen kant op. Dan kunnen we het net zo goed leuk hebben met eerst een paar fleslammeren. D.w.z. ik vind het leuk en Wim heeft z'n twijfels, maar als hij er een keer voor gaat dan
ook helemaal.
Bij Marktplaats onder Geiten en schapen plaatste ik een klein berichtje: Hebt u een verstoten of moederloos lam, we halen het graag bij u op.
De volgende morgen belde er al een mevrouw uit Staphorst met 2 verstoten lammeren van 1 dag oud. Wim bracht gauw het oude hok van het vorige nest puppies weer in orde naast de open haard en 's avonds hadden wij onze eerste fleslammeren. Het was wel een leuke ervaring om nog een echte Staphorster vrouw in klederdracht te zien.
Wel zo gemakkelijk om ze eerst een paar dagen in huis te hebben ivm flesvoeding( 5 x per dag), maar ook heel gezellig. Alle kinderen uit de buurt kwamen natuurlijk kijken en even de fles vasthouden.
Niet lang daarna kregen we 2 lammeren bij ons uit Erica. Alleen vreemd dat we de schapen zelf niet zagen, de lammeren zaten in een veetrailer toen we ze kwamen ophalen.Het was een witte die er wat vreemd uitzag (bleek gedeeltelijk Drents heideschaap te wezen) en..........Beertje.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:05 Reageer op dit bericht Stuur door

Beertje

Sinds twee jaar geen schapen meer!?
Toen we op deze plek kwamen wonen, moesten er natuurlijk, behalve een bordercolliepup ook een paar schapen komen. Die pup dat werd Scott en zoals jullie weten hebben we die nog!
Frans was de man die vroeger hier ook schapen had lopen en werd nu onze steun en toeverlaat. Onze eerste schapen kwamen, met lammeren! Flinke blauwe Tesselaars, dachten we. We noemden ze Coba en Sietje, naar onze beide moeders.Frans kocht er voor zichzelf een paar witte bij en kwam iedere dag poolshoogte nemen mèt een emmer vol brood en groenteafval.
Toen de moeders echter geschoren moesten worden bleef er van Sietje maar weinig schaap over, een scharminkel. Ook Coba bleef nog maar een paar jaar en gingen we verder met de lammeren, die later weer lammerden enz. Alleen als het mis ging met het lammeren riep Frans al gauw: "Harrie bellen". Dokter Harrie kwam, het schaap werd over een baal stro gelegd , Harrie duwde een verkeerd liggend lam weer goed en haalde het er af. Hij was onze dierenarts die ons de geboorteproblemen leerde oplossen.
"Laat je handen eens zien", zei hij eens toen hij weer als reddende engel opgetreden was."Daar mankeert niets aan, probeer het zelf ook maar!" En zo durfde ik steeds meer, eerst het lam terugduwen, dan het pootje goed leggen en meestal gaat het dan verder vanzelf.
"s Zomers moesten we ook al heel attent zijn wanneer het vochtig en warm weer was, want als de blauwe vlieg eitjes in de schapenvacht legde had je binnen een halve dag maden die zich een weg in de huid vraten en nare wonden of erger veroorzaakten.
Wanneer een schaap zich afzondert en steeds naar achteren reikt kun je er van op aan dat er iets aan de hand is .
Dan maakten we de gieter met een speciaal mengsel klaar, gaven het schaap een douche hiermee... en de maden krioelden er uit en binnen de kortste keren waren ze dood.
Door al die zorg , maar vooral door alle regelgeving...oormerken, bedrijfs nummer enz waren we als schapenboertjes gestopt.
Tot dit voorjaar........ik kon het niet laten..........( wordt vervolgd)
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 13:41 Reageer op dit bericht Stuur door

De grote visser

"Kijk maar uit voor de grote visser", zei Bernd Schulte, onze hovenier die ons bij wat grotere karweien altijd met raad en daad terzijde staat. Hij had naast veel goede adviezen ook een grote vijver voor ons aangelegd mèt een mooie vlonder. De lelie bloeide al en de gele lissen. Ook hadden we al een stel  goudvissen en ook een groepje goudwindes, die  snel door het water schoten en twee ghost kois die er uitzagen.. ja inderdaad als een ghost. Het was net of je hun geraamte kon zien."Die windes is een goed idee"" , zei Bernd ," die zijn snel genoeg.Goudvissen zijn veel trager.  Pas maar op voor" de grote visser".....Oh.... ja, de blauwe reiger!
Mijn broer Henk in Lochem zei wel eens: "'t Is hier net een cafetaria veur ze, ze gaot van 't ene vieverken naor het andere". Ons vieverken is in elk geval 1,20 diep en met de lelie en andere bladeren kunnen de vissen zich aardig verschuilen.
En op een dag was het zover. Iedere dag kwam de "grote visser" even langs. Als hij wat zag bewegen was hij zo weer weg. We hebben een keer een half uur doodstil naar zijn verrichtingen gekeken. Zo langzaam bouwde hij de aanval op. Tot hij met één flinke duik en één wiekslag over het water vloog, en passant een vis greep en verdween. Het was een koi. Toen hebben we toch maar een zomer draden gespannen over de vijver. Het volgende jaar telden we meer dan 200 grote en heel kleine vissen en hebben we de draden weer weggehaald. Hij mag af en toe weer komen.
Bij het voeren van de vissen is ons Loedertje, één van de katten, ook altijd  paraat.Ze zit dan in een hoekje naar het gekrioel te kijken. Soms vinden we later een aangevreten goudvis in de tuin of zien we haar er net vandoor gaan met een vis in de bek. Nou ja.... grote of kleine visser.......
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:15 Reageer op dit bericht Stuur door

De eierfabriek

Tessa helpt ook mee om de kippen met Rieksie, de haan, in de kippenren te drijven. Tessa vindt dat geweldig, want zoveel is er nou ook weer niet te drijven bij ons. De kippen vinden het minder.Wanneer ze tussen de kippen stuift ipv erachter, raakt Rieksie helemaal ontzet.
We hebben al een paar jaar geen schapen meer.Tessa heeft het dus nog niet geleerd wat de commando's linksom.....en.....naar rechts betekenen, maar in kringen eromheen draaien zit er van nature in. Straks kunnen we het met de lammeren uitproberen.Tessa ligt nu steeds bij de wei naar hun verrichtingen te kijken.
Toen we nog in Hengelo woonden gingen we samen met de kinderen èn de neefjes en nichtjes uit Hattem  in zo'n speciaal weekend "De boer op".  Het regende pijpestelen, maar dat mocht de pret niet drukken en met z'n allen gingen we op de fiets het Twentse land in. We hadden al een veehouderij gehad en een varkenshouderij bezichtigd en kwamen toen bij een bedrijf met duizenden kippen, een legbatterij. Alles was geautomatiseerd, behalve het leggen van de eieren dan. We komen binnen en zien daar een grote eiersorteermachine staan. Arend, ons neefje, was nog nooit op welke boerderij dan ook geweest en keek zich de ogen uit en sprak toen de ons bijgebleven woorden: "Is dat hier een eierfabriek?"
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Het keetje wacht

Tja....na alle puppydrukte , wat zal ik nu eens gaan doen. Ons huis èn schuur èn m'n schilderskeetje schreeuwen om het hardst om een poetsbeurtje.
Wim begint alvast met de caravan...waar is de speciale caravanshampo....o,er zit ook een kras op de auto..er ging iets mis met de ladder.
Vanmorgen werden we wakker van het "hallo"van Mark. O, dan zit Queeny vast al in de buitenren. Dit wordt toch echt een leuk hondje, een druktemaker, maar leuk!!!Ik denk dat de andere nieuwe baasjes nu ook allemaal  zitten te genieten van hun pups. Ik wacht op de eerste foto's, ik mis ze! Er is nu ook een tuigje voor honden voor in de auto. Queeny zat nl al een keer bij de pedalen. Dat was een goed idee Daniela, want ik had er nog nooit van gehoord.
Scott blijft nog steeds angstvallig uit de buurt van Queeny.Veel te druk allemaal voor een 13 jarige hond.
Maar nu moet m'n boerderijopdracht toch maar eens afgemaakt worden.De tuin bij het keetje is op dit moment adembenemend mooi. Daarom........hup aan de kwast!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Plannen

Vandaag is het een dag helemaal zonder pup, zelfs Queeny komt niet.Daarom een dag voor nieuwe plannen. Eerst maar eens samen naar het gemeentehuis, naar de afd. Ruimtelijke Ordening.
Er wordt daar verbouwd, dus eerst ver omlopen, dan 3 trappen op. We leggen aan een vriendelijke meneer onze zorgen uit...we zijn bang dat ons huisje straks ondergeschoffeld gaat worden als de verdubbeling van de Dordsche Allee er komt. We kunnen een brief sturen aan B en W met onze zorgen en onze bedachte voorstellen.
--Graag de 2e weg aan de overkant
--Een geluidswalletje svp
--Hoe blijven we straks bereikbaar?
Dan naar onze bank, De ING omte vragen hoe je in vredesnaam de Classiccard kunt activeren. Dat bleek ook een eenvoudig telefoontje naar ING Amsterdam te zijn.
Daarna gaat het op de fiets naar de ANWB om een internationaal rijbewijs aan te vragen. Dat wordt sterk aanbevolen voor Nw. Zeeland. Dat is ook zo gepiept..
Dan wordt het tijd voor een ijsje bij de Italiaan. Nee Niesje, Bertje slaan we over. Die is helemaal voor jou!
Dan moet er thuis nog gepland worden. Ik probeer op een rijtje te zetten welke scholen en Kinderopvang ik kan benaderen voor mijn boekjes en via wie. Ja jullie komen straks allemaal aan de beurt met het verzoek om adressen en"verdere" medewerking. Ik ga het nu wel spannend vinden nu de kogel door de kerk is. Huisartsen, eigen tandarts, VVV Emmen heb ik ook aan gedacht. Als jullie ook nog ideeen hebben, hou ik me van harte aanbevolen. Ook Vlaamse kinderen zullen deze boekjes geweldig vinden!
De beide boekjes kunnen binnen 2 weken klaar zijn!! Oei!!
Op www.hettysite.nl is meer informatie te vinden.

foto: Ons plekje waar het zo goed toeven is!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:33 Reageer op dit bericht Stuur door

De ballonnen hangen weer

Ingrid komt. Ingrid is de accountmanager van drukkerij JOCI. Ze komt het voorbeeldboekje halen van "Ik ben Scotty"en de laatste afspraken maken. Dus : de ballonnen hangen weer. Meestal wordt er haha geroepen als ik het over de ballonnen heb.
Maar Ingrid is ziek en haar baas Hinko komt. Die was echt wel blij met de ballonnen, anders had hij ons verstopte huis niet gevonden. En dat hebben we meer gehoord.
Nu gaat het dan toch gebeuren! Er komt een 2e druk van
"Ik ben Moniek"met ècht kattenbelletje, waarin Moniek, onze poes vertelt over haar belevenissen met bordercollies Scott en Kim, de schapen, de gevaarlijke weg, dokter Harrie en nog meer. Hou je vast ...1000 stuks.
En ook van "Ik ben Scotty"worden er 1000 stuks gedrukt.
In "Ik ben Scotty" vertelt Scotty wat hij allemaal meemaakt vanaf het moment dat hij geboren is totdat hij zich op zijn gemak voelt in zijn nieuwe thuis.
Beide prentenboekjes zijn voorzien van kleurige collages!
Nu moet dan nog wel een plan volgen om de boekjes aan de doelgroep te slijten! Moniek voor kinderen van af ong 3 jaar en Scotty is geschikt om voor te lezen vanaf 5/6 jaar en vanaf groep 4 lezen ze het al helemaal zelf. Ik houd je op de hoogte!

geinteresseerd?   www.hettysite.nl
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Oh Canada

Gera is weer op de terugweg naar huis, naar Canada. Tien dagen lang heeft ze dochter Suze, vriendin Joan en diens dochter Dena laten kennismaken met haar geboorteland en haar familie.Gisteren was het een soort familie reunie van de van der Kolkjes.Wat is ze gegroeid van een echte heerlijke eigenzinnige, maar ook heel sociale teener tot een sterke zelfstandige jonge vrouw ,die haar gezin  ( Ian, Suze en Tom)en bedrijf runt samen met haar Fred.Ook is ze nog vrijwilligster  bij de Brandweer en de plaatselijke Ambulance, een luisterend oor heeft voor haar vrienden en voor hen klaarstaat. Een paar jaar heeft ze  ook nog de Liquerstore geleid , maar daar is ze nu vanaf  omdat die verkocht is.We hebben daar ook al 2x 6 weken vakantie mogen houden en dat voor mij die bij de grens al heimwee krijgt, was dat geweldig omdat we ons daar in hun gezin helemaal thuis voelden 
Negen jaar achter elkaar was Rick daar welkom om vakantie te houden, maar het liefst werkte hij mee in het oogstseizoen.Nu is Suze op een leeftijd dat ze net als Gera vroeger ook erop uit wil zonder" gezeur"van op tijd thuis enz. Gera weet nog precies hoe het was toen.
We hebben ze hier de hunebedden laten zien en verder waren Suze en Dena vooral geinteresseerd in de pups en de Shetlanders, die ze een schoonheidsbehandeling hebben gegeven. Thank you Suze and Dena....Amber and Sara are missing you!!Now I have to do it by myself.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:15 Reageer op dit bericht Stuur door

Open hart

Nadat gisteren Sam ook vertrokken was  konden we ons concentreren op de verschillende feestelijke gebeurtenissen dit weekend.
En nadat we alle hondenstof- zweet - en tranen van ons afgedoucht hadden togen we naar Almelo om de 60e verjaardag te vieren van Wims ex-collega Jack. Dat werd een multicultureel gebeuren met lekker eten, de eigen band en veel vriendelijke mensen.
Een ouder Indonesisch echtpaar( zeker in de 70)  kwam bij ons zitten. Dan zaten ze gelijk dicht bij de dansvloer! Ze vertelden ons over hun jeugd in Indonesie, het Jappenkamp en hun leven hier in Nederland. Ze waren hier al 58 jaar en waren bewust nooit teruggeweest.
En na het heerlijke, door de vrouwen van de band klaargemaakte, warm- en koud buffet begon de muziek te spelen.
Ogenblikkelijk kwamen ze in de benen en hup naar de dansvloer.
Dat dansen gebeurde met zo'n overgave zoals ik nog niet vaak gezien heb, met sierlijke handbewegingen en pirouettes. De man straalde helemaal. Toen ze dan even later terugkwamen zei ik dat ik ze zo mooi vond dansen. Hij straalde opnieuw en zei:"O, wij houden zo van dansen....het opent je hart". Dat vond ik zo mooi gezegd.
Zo zou iedereen moeten leven. Dingen doen die je energie geven, die je hart openen.
Ik heb het met de dieren, soms alleen het kijken naar ze .Of ..praat ik met ze...of schilder ze of...inderdaad ...schrijf over ze.  Dag!

Nieuwsgierig geworden naar mijn schilderijen?? Kijk op    www.hettysite.nl
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 23:43 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten