Categorie: Vakantie Engeland

Natuurlijk rijden we erna meteen door naar Kenmore waar we twee jaar geleden met Ben en Diny in Hotel Kenmore, Scotlands oldest inn, logeerden. Het lag er nog net zo mooi bij als toen. Het is niet meer dan een rij huizen, het hotel, een klein postoffice/ annex supermarktje en het Castle Tay met wat huizen erbij.Het is wel mooi gelegen op de plek waar de Tay in het Loch Tay stroomt.
We missen hier natuurlijk nog wel de herfsttinten.








Dit houten kunstwerk bij de ingang van het hotel was er twee jaar geleden nog niet


De kerk

Ook mooi... de kerk in Aberfeldy.

Er is niets teveel voorspeld. Het weer is om over naar huis te schrijven. Zonnig met prachtige Schotse luchten. We beginnen maar in Aberfeldy. De Water Mill is er nog. Wim presteert het om te vragen:'Is my umbrella still there? I forgot it 2 years ago". De jongeman in de tearoom verblikt of verbloost er niet van en wijst op de twee paraplu's die in een hoekje staan.
De Water Mill is een combinatie van bookshop, gallery en tearoom. Het is een genot om er rond te snuffelen. Èn de chocolademelk en cappuccino smaken voortreffelijk.'It's my first day", zegt het meisje dat ons de drankjes brengt voorzichtig en als ze het keurig met plak iced ginger en servet serveert krijgen we een stralende lach als ik zeg:'Well done'.



De voormalige Water Mill in Aberfeldy, een combinatie van Gallery, bookshop en tea room


Wim is natuurlijk vooral geinteresseerd in het technisch gedeelte


In de tearoom hangt een kunstwerk dat met spuitbus vervaardigd is

Een mid afternoon meal, dat kenden we nog niet en omdat onze magen al knaagden na ons uitgebreide bezoek aan de Tesco’s lieten we ons bij de Dairy verrassen: stew and oatmeal, carrots, gravy en nog wat. Dat alles met een kop thee en een cakeje met iets zoets er op. Ik heb het geweten. Het lag als een blok op mijn maag… veel te zware kost. Wim had natuurlijk nergens last van. Dit alles kregen we in de tearoom van de Dairy, een leuke winkel met veel locale producten. De koe bij de ingang is een echte trekpleister. Het was een echte dag Inverury, de plaats waar de beide vriendinnen de school bezochten. Toen we Inverury eindelijk uitreden en zaten te bedenken welke route we zouden nemen zagen we ineens de Benachie, de berg iets verderop die uitnodigt om beklommen te worden. Nee wij niet, die tijd hebben we gehad, maar we konden het niet laten om onze camera erop los te laten en op verschillende standen uit te proberen. Een pikzwarte Aberdeen Angus stond ons nieuwsgierig te bekijken. Vreemde luchten zijn het. Hier en daar een lichte strook vanwege de zon en soms een donkere lucht waar de wolken de overhand hebben.
Wim heeft net afgerekend op de camping en als het weer zo blijft… rustig dus… gaan we morgen een paar honderd km verderop richting Inverness.

Prachtige supermarkt

De Dairy




Ook bij de Dairy


De Community Hall van Inverurie

De Bennachie



Schotse luchten

De Aberdeen Angus

Dat was ‘em dan… het dagje Edinburgh. We hebben even weer de sfeer gevoeld. Het was wel heel anders dan in augustus wanneer er overal op straat performences zijn, straattoneel. En het kon niet uitblijven… de regen, een echte drizzle. We stappen daarom met de regenjacks aan in de bus die ons in iets meer dan een half uur naar Edinburgh brengt. Ik wil nog eens heel graag het National Scottish Museum zien en dat ie opnieuw heel erg de moeite waard. We dwalen er op ons gemak rond en bewonderen de oude meesters, ja ook Rembrandt en Frans Hals en van Gogh zijn er vertegenwoordigd. De Schotse schilders hebben een apart gedeelte. Ik bewonder Taggart het meeste. Wanneer we weer buiten komen ziet alles er al beter uit, de regen is bijna over. We gaan maar naar het winkelcentrum bij het Waverly Station. Daar is een grote ruimte waar alle mensen die wat te eten bestellen bij wel acht restaurantjes, kunnen gaan zitten met hun handeltje. De Subway lijkt ons dit keer de beste keus en het honingbrood, dat de naam Chicken tiki draagt smaakt ons goed.
Tja en dan is het tijd voor de Royal Mile. De regen is nu helemaal opgehouden. Ik wil niet zeggen dat we die helemaal hebben uitgelopen, maar toch een best eind. En natuurlijk wat Schotse shopjes in op zoek naar de tartanruit voor Rick. Ik zeg niks, maar we hoeven straks niet verder te zoeken. Opnieuw gaan we naar het Waverly Station voor een kop koffie en zien dat de jeugd die daar zit net als bij ons onafscheidelijk is van hun mobieltje.
Er rijden ontzettend veel bussen hier, gewone bussen die om de 10 minuten rijden en toeristische bussen in alle kleuren van de regenboog. Terwijl in Amsterdam honderd uit werd gepraat in de tram was het hier maar een kille boel. Niemand zegt wat. Kinderen in hun schooluniform, mensen van en naar hun werk en vrouwen die gaan winkelen. Er zijn opvallend veel joggingbroeken te zien bij jonge vrouwen. De terugweg duurt een uur, ik denk omdat er veel werkenden en scholieren naar huis gaan. Om de 100 m is er wel een bushalte. We gaan er bij de caravan eens lekker voor zitten, nu zelfs in het zonnetje en bereiden ons straks voor op onze rit morgen naar Kintore bij Aberdeen.
Maar daarna…. Kijken we weer een paar afleveringen van James Herriot… All creatures great and small… met…






De Royal Mile


Op zoek naar de kiltdeken voor Rick






In de kathedraal is een trouwerij...