Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Categorie: Vakantie algemeen

Afscheid van de Morvan

Afscheid van de Morvan... Ja door zulke straatjes moesten we onderweg...van Autun naar Beaune..

Ben en Riet zijn al langer van huis dan wij en het is tijd dat Ben z’n haar opnieuw gemillimeterd wordt. Dat gebeurt voor de camper, een handdoek om de schouders en Riet neemt de tondeuze ter hand. Zo… die kan er weer tegen.
Dan volgt het afscheid van Des2rives, de gezellige camping die met de Franse slag gerund wordt. We pakken bij Beaune de autobaan richting Mulhouse en zijn nu gearriveerd op de gemeentecamping van Molsheim in de Elzas. Het klinkt al Duits. De Elzas is al vaker Duits geweest maar nu is het sinds de 2e WO Frans gebied. Ook deze camping bevalt ons goed. Veel bomen en ook veel Nederlanders. Je ziet het behalve aan de nummerborden aan de fietsen die iedereen bij zich heeft. Wim zorgt voor wat hilariteit. Hij loopt naar het toiletgebouw , want het regent hier op dit moment. Een stel Zwitsers zien hem lopen in z’n blote bruine bast onder de paraplu en komen niet meer bij, vertelt hij me net.
Morgen gaan we verder naar onze favoriete plek aan de Rijn in Sankt Goar.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:05 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Uchon in de Morvan

Het kerkje van Uchon

Vandaag wilden we Ben en Riet het kerkje in Uchon laten zien. Daar dichtbij herinnerde ik me van die grote stenen bollen, net hunebedstenen maar toch weer anders. We zien ze hier overal in de bossen liggen. Het is een mooi oud kerkje, mooi door zijn eenvoud. 'Dat is Maria van de altijd durende bijstand ', wijst Riet als ze een Madonna met kind ziet en dàt kon de beschermheilige van dit kerkje wel zijn', bij een andere vrouwenfiguur met een boek in de hand.
Even later genieten we van het uitzicht van de Roches du Carnaval. Er zijn bij die rotsen een paar groepen stenen. De een wordt le nez du chien genoemd en warempel het lijkt op een hondenkop. Een andere de mammoet. Ooit stonden we hier met Piet en Marry. Het is me altijd bijgebleven. Even later komen er een paar mensen aan met hun handeltje onder de arm. Die gaan parapente zeilen. Nee we hebben er niet op gewacht en gaan via een uiterst kronkelig weggetje naar Autun, drinken een cappuccino en doen even later inkopen voor een paar dagen bij een Carrefour.
We zijn er klaar voor... een volgende plek wacht.
Maar eerst hebben we nog een gezellige avond samen


1185921-dd45f4a2b119294459c35e0fb29bb25c.JPG


Uitzicht vanaf de Roches des Carnaval1185921-fc07d7642821062922fe43951e2ed6be.JPG
Ben en Wim, onze trouwe chauffeurs

1185921-1a4656b5ff6292c7a973dd3e2344e056.JPG

1185921-6a7d2e1c70640f034e281d296b7b8464.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:18 Reageer op dit bericht Stuur door

Brand... brand....

We zijn dan wel een eind van huis, we worden wel op de hoogte gehouden van het reilen en zeilen in Emmen èn zelfs in Hattem. Ben mailt net dat de boerderij van Henniphof, de begrafenisondernemer, aan de Gelderse dijk in Hattem in vlammen is opgegaan. Henniphof zelf was naar een begrafenis en zijn vrouw was aan het werk, dus niemand thuis. Het zou vandaag aardig gespookt hebben in delen van Nederland. De schade bij ons aan het Schoolpad viel mee, slechts één keer hoefde Ben de aardlekschakelaar weer om te zetten. Hij gaf een link door van een website met foto’s van de brand. Met een klik op http://stefanverkerk.nl/   ,en je kijkt op 18 juni, zie je wat er in korte tijd van zo’n prachtige rietgedekte boerderij over kan blijven.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Camping des 2 rives

De Charolais koeien zoals ze hier veel te zien zijn. Het landschap in de Morvan is prachtig en afwisselend. 'Ie mot nog heel wat werk doon met de schuppe a'j hier de boel mooi vlak wilt kriegen', merkt Ben op.


'Wanneer trokke wi-j in Nieuw Zeeland eigelijk veur 't eerste met mekare op', vroeg Ben gisteravond terwijl we nog bij hen in de camper aan het nakaarten waren over de dag. De voetbal was net achter de rug. De mannen hadden bij het grote scherm gekeken op de camping en Riet en ik vonden de plek bij de tv in hun camper een beter idee. Met 'Waardeloos voetbal', kwamen die twee binnen. Van Marwijk werd afgekraakt en beklaagd beide. Wìj hadden nog wel aardig spannend voetbal gezien, maar smaken verschillen.
We begonnen na te denken... Waar in Nieuw Zeeland trokken we voor het eerst gezamenlijk op? Ik weet het. Dat was op de dag dat we met een bus naar de noordpunt van het Noordereiland gingen en over het strand de tocht terug maakten, de derde dag in Nieuw Zeeland. Het klikte meteen, we maakten meteen al foto's samen op die uiterste punt van het mooie Nieuw Zeeland. Daarna hebben we heel wat wandelingen en excursies samen meegemaakt. Overdag was je natuurlijk altijd met z'n tweeën als je verder trok met je camper maar 's avonds en op de vrije dagen begonnen we al gauw dingen samen te ondernemen. We hebben leuke herinneringen aan de tochtjes ter plekke wanneer de mannen voorin zaten en Riet en ik met de beentjes languit achter in de camper bijpraatten.
De barbecue hier op camping Des 2 Rives was gezellig en lekker. Ons tafelgezelschap was ook de moeite waard. Wat een verschil in mensen. Eén man was zo'n brok energie, niet te geloven. Met 12 jaar naar de fabriek, maar verdiende z'n eigen schoolgeld om verder te kunnen leren. Nu op z'n 70e is hij al twee keer naar Santiago de Compostella gefietst. Wat is er veel veranderd in een generatie tijd.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:07 Reageer op dit bericht Stuur door

Bij Piet en Marry

Riet bewondert  een prachtige roos, de trots van Marry

Het was even zoeken, de Tom tom wees ons de weg langs de zuidkant en moesten we vanuit Montaron de weg naar La Vendange vinden. Maar toen werden we gastvrij ontvangen. Piet loopt beter dan ik dacht. Hij had net van te voren pijnstillers genomen, vertelde hij. En zo zaten we met z’n zessen op de langzamerhand vertrouwd geworden plek . Verleden jaar op onze terugweg vanuit Spanje waren we ook bij hen op bezoek en alleen in januari zagen we Piet nog een keer op de begrafenis van moeder Siet. Nee.. ze komen niet meer naar Nederland. Dat heeft ze niets meer te bieden. Nu hun beide zonen ook in de buurt zijn komen wonen is dat natuurlijk enigszins te begrijpen.
We drinken heel gezellig koffie met een lekker net door de bakker gebracht vruchtentaartje en wat later gaan we aan de kippensoep met stokbrood. Ben en Riet zijn erg geïnteresseerd in hun mooie plekje en Piet laat alles uitgebreid zien. ‘Wel een hoop werk um ’t huus’, merkt Riet nog op, maar ik heb begrepen dat Rob elke week wat tuinwerkzaamheden komt verrichten. Ze wonen op een prachtige plek. We nemen afscheid, voor hoelang?



1185741-c6f859b4679e86cef59cd1ac87ba1559.jpg

1185741-0c38927d6d3922addd7e03b47dbd65ff.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 16:15 Reageer op dit bericht Stuur door

Étang sur Arroux

Gelukt, we zijn gearriveerd op Camping Des deux rives in Étang sur Arroux in de Morvan, die geëxploiteerd wordt door een Nederlandse familie. De beste man is compleet van de kaart nu hij overstroomd wordt met gasten, veel meer dan verleden jaar. Hij is hier pas een paar jaar aan de gang en heeft het leuk opgezet met wat leuke huurtenten en veel groen. Het zou een succesvoorbeeld zijn voor het tv- programma Ik Vertrek. Nee het is geen camping de Boomgaard vonden we meteen want het wordt tijd dat er eens gemaaid wordt. Het is wel geen VeKaBO, maar het ziet er wel gezellig uit. Morgen kunnen we al meedoen met een barbecue met daarna de voetbalwedstrijd Nederland- kijken op een groot scherm. Natuurlijk hebben we ons meteen opgegeven.
Ook Piet en Marry hebben we gebeld en we zijn morgenvroeg welkom tegen koffietijd.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 16:13 Reageer op dit bericht Stuur door

Camping Du Lac Bleu

Er is hier van alles te beleven. De parapentevliegers komen in bosjes van de berg af. Het schijnt er goed weer voor te zijn. De buitelingen die ze durven maken! De buren die vlak aan het meer staan hebben overstroming. Ze hadden al geultjes naar het meer gegraven om het water weg te laten lopen, maar nu komt het van het meer weer terug. Er is al grind gebracht en ergens naar toe gemaild dat bepaalde sluizen opengezet moeten worden.
En laten we het vooral niet over gisteravond hebben. De beide mannen zaten naast me en je zou er doof van worden, maar niets hielp.
Nu, vanmorgen is het stralend weer, precies zoals je aan het meer van Annecy zou verwachten. En daar genieten we maar van.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:31 Reageer op dit bericht Stuur door

Boven Annecy

Ons uitzicht.

't Smaakt mooi, is één van de uitdrukkingen van Ben als hij lekker zit te eten. We zijn er op uit geweest vandaag, helemaal het meer rond. Natuurlijk waren de mannen bovendien erg benieuwd naar de afsprongen van de parapente jumpers. En via een smalle slingerweg vonden we de plek boven op de berg aan de overkant. Ben en Wim moesten nog wel even een klimmetje maken maar dat hadden ze er graag voor over, terwijl Riet en ik ons installeerden op een stuk gras met prachtig uitzicht. We hadden brood en koffie bij ons en genoeg leesvoer.’ Ik kan hier de hele dag wel zitten’, zei Riet, ‘hier krieg ik nooit genog van’. Maar na de koffie met de mannen gaan we toch nog verder. Eerst de afdaling en dan het meer rond via Annecy. Het is vandaag stralend weer, wat een verschil met de laatste twee dagen. Morgen lijkt het net zo mooi te worden. Een groet van ons alle vier!



1185209-8d1d34780ec952ade0abe661e0d660eb.jpg

1185209-922d8bec5f0888cd473c5ec5a3406fa6.jpg
Och... als ik koeien zie moet ik even aan pa denken. Dit schijnen typisch de koeien te zijn van hier ... uit de Rhone-Alpes, een soort rode blaarkop. Ze staan op de pakken melk nog afgebeeld.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Annecy

Tja... zulke hammen zie je niet in een Nederlandse supermarkt. Wim staat er verlekkerd naar te kijken, maar we nemen er toch geen mee...


Deze camping bij Doussard aan de zuidkant van het meer van Annecy heeft net als de meeste z'n eigen huisdieren. Een paar keer per dag komt de familie zwaan langs Moeder met de vijf jongen voorop en vader houdt de wacht maar verlangt wel het grootste stukje brood.Ik geeft het hem maar gauw terwijl ik terug denk aan onze eerste ervaring met zwanen aan de Hissinkbeek waar we rustig ons boek zaten te lezen. Het gezin zwaan kwam toen met zijn 10 jongen op ons plekje af gezwommen, vader met klapperende vleugels voorop, kwam op ons af. Ik stond al snel met mijn boek onder de arm in de bosjes maar Wim liet zich niet zo gauw verjagen. Toch koos hij het hazenpad en stond even later tussen de prikkels. Wij hadden blijkbaar hun landingsplaats uitgekozen.
Deze lijken niet agressief maar toch!
Met de volgevreten mussen en vinken gaat het al net zo. Ze huppen de hele tijd om je stoel en kijken je slim aan. De spechten doen daar niet aan mee, maar hakken gewoon door.
Vandaag wordt het een rustig dagje. Riet heeft even kontakt met de Enchedeërs die iets verderop staan. En de mannen bereiden zich voor op vanavond. Je weet wel....voetbal EK



1185199-3a08e16093a8bdac1368f4801300a5dc.jpg

1185199-edeca5e86ce10833ed543f11f4500e67.jpg

1185199-b4520e08ef4dcc8b6c570d8558ec5021.jpg
'Ie liekt net een zieke kippe', waren de opbeurende woorden van Wim toen ik lekker warm ingepakt vanavond onder de luifel van koffie en uitzicht zat te genieten'.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:08 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten