Berichten van 1 oktober 2006 tot 31 oktober 2006

... trek ik naar Bloggenland op speur- en strooptocht. Dit levert me soms een aardige buit aan moppen allerhande op. De betrokkenen van de bezochte site(s) merken natuurlijk niks van mijn aanwezigheid en het kopiëren ter plaatse want ik laat geen sporen na.
Hen geschiede geen kwaad, hun site blijft onaangeroerd en altijd uitnodigend voor een later bezoekje (ha, ha). Het gejatte materiaal is de nodige medicijn om mijn lachoefeningen te optimaliseren, begrijpt u.
Toch blijken er nogal egoïstische bloggers te bestaan die het je niet gunnen een kopieke te nemen van een mop die op hun site staat, alsof ze die zelf bedacht hebben en er het alleenrecht kunnen van opeisen. (Mogelijk staat ze zelfs op een andere - nog te ontdekken - site zomaar te grabbel).
Het verfoeilijkste dat je dan tegenkomt is de oppoppende boodschapbox met als inhoud zoiets in de aard van "Dat had je maar gedacht hier een kopie van te kunnen nemen". Als dat geen jennen is. Zelfs een kluns als ik is bij machte om ... ( nogal geheimzinnig, hé)
De werkjes van de creatievelingen en ja ja er zijn er velen in Bloggenland, - al dan  niet van een copyright voorzien - laten we gerust of ingeval van interesse zal hen wel de toelating gevraagd worden om ze te mogen kopiëren. Dit is toch zo vanzelfsprekend, of niet ?
Enfin, de inhoud van dit blog is geen staatsgeheim en mocht u ertoe verleid worden iets uit de inhoud ervan voor eigen doeleinden (publicatie) te gebruiken, ga je gang doch vermeldt steeds waar je het gejat hebt.

Maandagmorgen, 09.10.2006, het gewone ritueel gaat zijn gang :  wakker worden, naar de WC gaan, het leeggoed terugbrengen naar de slaapkamer, aankleden, trapke af naar beneden, de rolluiken optrekken gevolgd door het plechtige moment van de morgenstond. Koffie zetten, een boterhammeke met aalbessengelei smeren, één grote hap hieruit bijten terwijl de Senseo pruttelt, krab even aan mijn achterwerk en ga de krant uithalen.
Open de voordeur, steek mijne kop buiten, kijk links, kijk rechts, alles is als van oudsher. Ga de trap af richting brievenbus en haal er mijn kwaliteitskrant uit.
Ik dacht nog "Verdulleme, wat is het vandaag toch rustig" en keer op mijn stappen terug richting keuken naar mijn boterhammeke voor een tweede beet.
De Senseo heeft zijn werk gedaan en een volle mok (dubbele portie) dampende koffie geserveerd. Prachtig. Nog een wolkje melk om het geheel te vervolmaken. Een halve boterham werd reeds naar binnengewerkt nu de rest nog. Deze klus werd vlug geklaard. en dan ... aanvang van ritueel nummer twee : de krant lezen.
Buiten de afgedrukte verkiezingsuitslagen bleef er niet veel plaats meer over voor het reguliere andere nieuws zodat ik vlug op de bladzijde der TV-programma's belandde. En ... alles stond als van oudsher, alsof het de zoveelste keer was dat ze er afgedrukt stonden. ik dacht nog dat, met de verkiezingen van gisteren, speciale nabeschouwingsprogramma's zouden geprogrammeerd staan. Godzijdank niet dus. De voorbije weken werd de goegemeente al genoeg geteisterd door dat geleuter en voorbeschouwingsprogramma's dat de rust en het dagelijks leven terug in de plooi kon vallen.
Ik neem een teug van mijn koffie, verdekke wat was die heet zeg, trek naar boven, start mijn computer en schrijf dit stukje. Wat is het leven toch mooi.