Berichten van 1 juli 2012 tot 31 juli 2012

In de huidige versie van de Belgische Grondwet lees je in art. 4 ondermeer dat het Hoofdstedelijk Gewest Brussel tweetalig is. Lees het maar eens na.

En naar gewoonte vind je soms meer info in een lezersbrief in je kwaliteitskrant dan dat er in de media melding van gemaakt wordt. Neem nu bijvoorbeeld dat ongeval van die man die onlangs met zijn auto onder een trein verzeilde en er maar enkele schrammen aan overhield. Had die even geluk zeg. Maar lees hierna de hele lezersbrief zoals hij werd afgedrukt in de krant.

Levend vanonder trein
 
Paul nam zijn gsm en belde zelf naar de hulpdiensten (in Schaarbeek), maar die Franstalige man aan de andere kant begreep er niets van. Ik geloof niet dat er in Vlaanderen ook maar één `hulpverlener' aan de telefoon zit die onvoldoende Frans begrijpt om in dergelijke situaties gepast op te treden.
BRUNO DE CRAEMERE, KORTRIJK

En … bel dan eens voor hulp in je taal in het tweetalig Hoofdstedelijk Gewest. Quoi … comprend pas.

Dat het een slopende bezigheid is, kan je gerust afleiden uit de inhoud van de krantencommentaren en de ingezonden lezersbrieven. Let eens nauwkeuriger naar de namen van die briefschrijvers en sta verwonderd dat dezelfde namen met meer dan een regelmaat van een goed lopend Zwitsers uurwerk steevast terugkeren, alsof ze een troep (vaste betaalde ?) medewerkers van de krant zijn. 'k Schrijf hier maar wat, hé maar denk er eens over na.

Koffiedik kijken dus. We zijn nog minder dan 100 dagen verwijderd van het spektakel, het grote volksvermaak voor de enen doch een Griekse tragedie voor de anderen en de dagbladlezende goegemeente (ook zij die de boekskes lezen) worden op hun dagelijkse portie moddergooien, het verbaal geweld tegen de opposant, het grote gelijk en nog wat van dit fraais vergast. De grote constante in het geheel is wel dat niets, maar dan ook helemaal niets, als een vaststaand feit gebeiteld is en gissingen blijven.

Op 14 oktober zal ook ik gedwongen worden om die nieuwe computer te laten ratelen waarna die me een soort kasticket aflevert als bewijs van het feit mijn grondwettelijk recht - om deel te nemen aan het plaatselijk bestuur - te hebben afgestaan aan een zootje ongeregeld, dat ergens in een achterkamertje een lijst van potentiele machtswellustelingen in mekaar heeft geflanst die het kiesvee met veel troelala en valse beloften met een kluitje het riet gaat insturen.

Van dat ogenblik af heb je omzeggens praktisch niets neer in de pap te brokken. De "verkozenen" zullen dat wel voor je doen. Je zou natuurlijk zelf met een lijst kunnen opkomen doch daar heb ik geen pap van gegeten en bovendien mocht ik in het verleden van heel dichtbij meemaken dat je in de politiek geen vrienden hebt en dat is een feit. Hiervoor pas ik.

Ben je dan als burger helemaal hulpeloos ? Nee hoor, maar dan moet je wel jouw goed werkend stel hersenen van jetje laten geven en zoiets hebben velen in de loop der jaren niet meer laten doen. Ze lieten zich doen en de gevolgen … kijk om je heen en wat zie je ?

… en nog wel zo snel mogelijk nu die waanzinige gedachten door mijn geschift brein razen anders zijn ze definitief verloren voor de geschiedschrijving.

En welke gedachten mogen dit dan wezen ? Over dit fenomeen heeft niemand, maar dan ook helemaal niemand enige controle, straf, he. Ze zijn daar, spelen door je kop, houden je even versuft in de ban en hop … ze zijn weer weg. 't Is gene hocus pocus maar o zo fascinerend, dat wel.

Dit is dus de reden waarom dit postje in versneld tempo uitgetikt werd om toch maar niks te vergeten en dit onnozel dingetje voor de mensheid te bewaren. Wat was er gebeurd ?

't Is zondagmorgen, ben vroeg opgestaan, bakje troost klaar gemaakt, een boterhammetje met aalbessenconfituur gesmeerd, Één. Ben ik daar wellustig dat hemels voedsel naar binnen aan t ' werken en lap … flitst daar aan lichtsnelheid het volgende door mijne kop. Of die briljante gedachte 100 % juist is of integendeel 100 % onzin doet er niet toe. Hier komt het.

Prangende vraag : wat is het heilig dogma van een politieker ? Zeker nu met de nakende bollekeskermis in oktober in gedachten, he.
Het daarop flitsend antwoord : het heilig dogma van de politieker (en daar krijg je hem/haar met geen stokken van af) is dat zijn/haar navel het middelpunt van de wereld is waarrond alles, echt alles, draait en bovendien elke handeling die in het glorieuse rijk van Abzurdistan gebeurt hieraan ten dienst valt. Snap je dat ?
Het verwerpelijke hierbij is dat het heilig dogma aan de goegemeente verkocht wordt als dienstbetoon aan de gemeenschap. Je moet maar durven, zeg.

De enige verscheidenheid terzake is dat sommigen dit dogma met overdreven ijver belijden (het druipt er bijwijlen zo af) en anderen daarentegen dit heel goed weten te verbergen voor het kiesvee dat zich dan wel blindelings aan dergelijke misleidingen laat vangen en de resultaten zijn geschiedenis. En als je weet welke stiefmoederlijke plaats het vak geschiedenis in het onderwijs toebedeeld heeft gekregen, weet je hoe laat het is, is 't nie ?

Zo, ze zijn er uit die waanzinnige gedachten of waren het integendeel geen … wie weet ?