Berichten van 1 juni 2019 tot 30 juni 2019

Ja, iets zeer erg. Eerst werd gedacht aan een beroerte doch het bleek een ernstige vorm van een appelflauwte te zijn. Oef, was me dat verschieten zeg.

En het gebeurde geheel onverwacht toen onze Honoré Gepluimd zijn dagelijkse lectuur doornam van het hetgeen het dagblad nu weer de wereld kond deed en lap … toen gebeurde het. Hij snakt nu nog naar adem.

Zou je nu toch niet die wereldvreemde wezens … die aliens … nou zeg, die politiekers geen billenkoek moeten geven ? Wat hebben ze nu weer gedaan ?

Het desbetreffende artikel bevatte slechts één woord, ja één woord dat onze man zo opwond dat heel die hetze hem overkwam. Hij verslikte zich bijna in zijne boterham met choco en hij bleef maar mompelen : "hmmm, da, hmmm, die … aliens, die onnozelaars" … en dan werd het stil.

En wat is nu dat fameuze woord dat onze Honoré bijna fataal werd ?

Awel, dat woord is : MOBISCORE

Niks bijzonders zou je denken. Maar wat die wereldvreemde wezens van plan zijn om met dat woord uit te halen, dat is andere koek. Observeer onbevooroordeeld, denk goed na en trek dan de juiste conclusie. Sterkte, mijn blogvrienden.

Na het Vlaams Parlement is het vandaag de beurt aan de Kamer om de verkozenen van 26 mei welkom te heten. Met 150 zijn ze, bovenop de 121 Vlaamse volksvertegenwoordigers. ("Het Nieuwsblad" van 20.06.2019)

En zo staat er ook te lezen : "Zou hen getoond zijn waar ze wekelijks hun steminstructies mogen komen ophalen zodat de partij er zeker van is dat ze altijd en overal op het juiste knopje drukken ? België blinkt qua parlementaire democratie op twee vlakken uit : we hebben veel parlementen. En bijzonder slaafse parlementsleden.
 
Ja, er zijn te veel parlementsleden in dit land. Maar ze hebben vooral zeer weinig te zeggen.
Monddood gemaakte parlementsleden maken sowieso weinig lawaai, of ze nu met 150 of 100 zijn. Gelukkig zijn er nog altijd parlementsleden die wel hun stempel weten te drukken. Hopelijk houdt iedereen die vandaag de eed aflegt zo iemand in het achterhoofd. Dan wensen we hen vooral courage."

Maar wie zijn dan die "echte machthebbers" ? Die laten zich niet zien en wensen verder onbekend te blijven. Zij bljven maar vergaderen in de louche acherkamertjes van obscure café's. En onze Honoré Gepluimd is er weeral ingelopen. Hoelang gaat dat grappeke nog duren ? Wanneer gaan zijn ogen nu eens goed open gaan ?