Berichten van 1 juni 2009 tot 30 juni 2009

… surrealistische land hebben met een welhaast aan sadomasochisme grenzende wellust het politieke kaartenspel zodanig door elkaar geschud en vervolgens uitgedeeld dat er slechts één beroepscategorie een euforische extase heeft aan overgehouden : nl. de psychiater.

Hoe kan een zinnig mens ooit nog goedpraten dat ten zuiden van Samber en Maas het sjoemelen en potverteren op kosten van Honoré Gepluimd beloond wordt met een klinkende overwinning in het politieke steekspel van 7 juni jongstleden ?

Het kan toch niet zijn dat men hier met een collectieve zinsverbijstering geconfronteerd wordt of wel ? En in het noorden des lands tapt men uit hetzelfde vaatje. Heeft de kiezer HET LICHT gezien ?

Mijn inziens lijkt de enige plausibele uitleg dat het geloof in Sinterklaas plots een opwelling buiten proportie heeft gekend en zelfs de volwassen kiezer van zijn melk heeft gebracht. Ik zie werkelijk geen andere verklaring.

Maar ja, ik ben dan ook geen psychiater, hé.

Op 21.10.2007 kreeg je van mij de voorwaarden voorgeschoteld waaraan een Belg (wasda voor een raar ding) moet beantwoorden wil hij verkiesbaar zijn.

Ik beweer hier met stelligheid dat een persoon (man of vrouw, 't maakt niet uit) met een IQ van enkele cijfers hoger dan de schoenmaat en neergepoot op de eerste plaats van een kieslijst gegarandeerd verkozen is want enige voorwaarde van bekwaamheid buiten de 4 andere voorwaarden is inderdaad niet vereist. Herlees de tekst van het postje van 21.10.2007 maar eens.

Veel leesplezier.

… aan een WC-dame die haar taak op zodanige wijze ter harte nam dat haar "cliënteel" steeds meer en meer tot echte vrienden evolueerde.

Haar plotse overlijden veroorzaakte dan ook een golf van verdriet en medeleven voor hen die ze achter liet. En de directie van het warenhuis waar deze dame werkte, was die commotie niet ontgaan en opende prompt een rouwregister op haar werkstek … de toiletten.

In dit geval is die plaats zelfs niet oneerbiedig te noemen, gelet op de werkrelatie van de overledene met haar "klanten". Dit rouwregister kanaliseerde het verdriet van de vaste klanten en de werknemers van het warenhuis.

Met alle respect voor de overledene en geenszins de bedoeling haar nagedachtenis te bezoedelen met wat dan ook, moet het van mijn hart dat ik toch even moest glimlachen bij het lezen van het bijna een hele bladzijde grote artikel (met foto) in Het Nieuwsblad van 10.06.2009 waar de schrijvelaar van dienst - waarschijnlijk heel onbewust en onbedoeld - het volgende neerpent
 
Sinds het rouwregister er ligt, loopt het storm in de toiletten van de Zuid. Honderden mensen lieten al … een boodschap achter.