… het is vandaag exact 1 week verwijderd van de 1000 ste dag want volgende zondag is 't zover dan bestaat mijn blog 1000 dagen
De ervaringen indachtig van collega-bloggers, die hun noeste arbeid door sabotage van malafide individuen zagen vernietigd, heb ik uit voorzorg en met het oog op bewaring van mijn hersenspinsels voor het nageslacht, al deze teksten zowel in de vorm van een webbeke als van een document (in Word en als pdf-ke) veilig opgeslagen op een externe harde schijf alsook op een usb-stickske. Je weet maar nooit, hé ?
Wat dat nageslacht hier ooit mee van plan is, mag mij best worst wezen. Tenslotte is dit toch niks min of meer dan een hobby, een oefening in het beheersen van je taal en ja, ik beken, ook een ventilatie van je gevoelens, de reacties die de wereld romdom jou kon losweken en die je om de een of andere onbekende reden kwijt moest.
Bij momenten kon je dan sitebezoekers raken en ontlokte hen een reactie. Prachtig toch dit soulmatecontact, niet ? Wie of wat ze zijn doet er in feite niet toe en dan bedoel ik hun fysiek. Een mens is niet alleen het lichamelijke, nietwaar ? Het lichaam is toch maar het tijdelijk voertuig waarmee de persoonlijkeid, de ziel zeg maar, zich op het ritme van de tijd laat meevoeren tot wanneer het bobijntje is afgerold en de grote verandering plaatsgrijpt.
Hoe dit alles dán ingevuld wordt, blijft gelukkig een mysterie. Wat had je wel gedacht ?
Om af te sluiten nog dit : soms sta ik er zelf verstomd van wat er allemaal met zo'n gemak uit m'n bolleke vloeit en dit dan met een zo'n gezwindheid uitgetikt wordt alsof iemand de inspiratiekraan heeft opengedraaid en je niet anders kunt doen dan wat je doet. Straf hé ?
Gisteren was het zover