Berichten van 1 april 2014 tot 30 april 2014

Ga ik daar eergisteren doodgemoederd naar mijn brievenbus, haal er mijn kwaliteitskrant uit, installeer me aan de tafel, waar me een dampend kopje troost opwacht, sla de eerste bladzijde om en … lap, daar was het.

Verdeeld over twee volle bladzijden, enkele kwartpagina grote foto's en een zeer ruim bemeten titel, en … lap, daar was het.

Dit had ik nog nooit meegemaakt … tot nu dus. Een ongedefinieerd gevoel van onbehagen, afstoting en bijna misselijk makend, zo plots opkomend bij de aanblik van hetgeen daar de lezer voor de ogen gegooid werd. Van pure alternatie heb ik die dag alle aanverwante artikels met klem ongelezen gelaten.

Echt waar. Nu we vandaag nog één maand verwijderd zijn van wat de hoogmis van de democratie zou moeten zijn, vrees ik voor de porties kiesvoer die ons - de lotgenoten van Abzurdistan - nog voor de voeten gaan gegooid worden. Es ist zum kotzen. En 't zal er niet op verbeteren. Helaas.

… wordt de goegemeente om de oren geslagen met uitlatingen en gegoochel en uitleg over getallen en cijfers ter rechtvaardiging van hun daden en een weinig verholen uitnodiging voor de dag van de moeder aller verkiezingen, zo 'n goeie zeven weken nu nog verwijderd in de nabije toekomst. Stem toch voor mij, ik ben ne goeie.

Wat voor een onzin is me dat zeg.

En het toverwoord dat steevast terugkeert is … BEGROTING … en … BESPARINGEN, is 't nie ?

En zo wordt het kiesvee slachtrijp gemaakt want wat is een begroting eigenlijk ?

Toen ik indertijd toch mij broek niet versleet op de schoolbanken werd mij duidelijk gemaakt dat een begroting slechts een RAMING is van wat het bestuur het zou gaan kosten voor datgene wat de o zo glorieuse leiders het volgende jaar in gedachten hebben om al dan niet te gaan uitvoeren. En daar zijde dan vet mee, hé.

Volgens mijn zeer bescheiden mening is dit een mistgordijn optrekken want wat weet de goegemeene van geen kanten, omdat er quasi nooit met een woord over gerept wordt. ? 't Is nochtans zeer eenvoudig, hoor. Nog geen idee ?

De REKENING, mijn waarde lotgenoten. Wat heeft het grapke van de o zo glorieuse leiders ons - de lotgenoten van Abzurdistan - werkelijk gekost. Maak eens zelf de rekening : bedrijven trekken weg, en er worden 100.000-den jobs beloofd, aangekondigde belastingverlagingen worden schoon verpakt doch via verdoken belastingen teruggepakt, de gemeenten worden opgezadeld met nieuwe bevoegdheden waarvoor geen geld voorzien werd en ga zo maar door.

Sta even stil, adem diep en wanneer je het aandurft, maak dan eens de som van ALLE kostelijke nieuwigheden en veranderingen en dan zwijg ik nog van de nefaste komende gevolgen van de zo bezongen zesde staatshervorming. We hebben alles nog niet gezien.

Ora pro nobis.