's Gravenmoer

Op de tentoonstelling in ’s Gravenmoer waren er ook enkele kantwerken te bewonderen van kunstenares Annie Verhoeven van
kantatelier Tread-Art.

 De klaproos 
                     

De klaproos draagt haar groot

en diep geheim tot zij verwelkt,

geledigd tot de bodem van haar kelk.

Zij kleurt de bloemenweide rood

En bloedt, bespat en vlekt.

Herinneringen aan lang geleden leed

van lijken, die als zaden in het zand,

gezaaid in het lage vlakke land,

de dageraad verwachten na de nacht

en hopen op de oogst en op de pracht   

van bloemen, die hun bloemzijn

willen delen met ons menszijn.

Mark Eyskens

Een “Kant - onderonsje” met mevrouw Mia Spierings, verantwoordelijk voor de website van kantkring

“’t Molenwiekje”.



Neen, deze originele hoed zag ik niet op Waregem Koerse...maar op de tento in 's Gravenmoer!!!

Eén van de blikvangers was deze prachtige hoed met bijpassend handtasje en handschoenen uitgevoerd in ’s Gravenmoerse kant.
 Een creatie van mevr. Ina Blaas.

Mevrouw Ina Blaas gaf graag antwoord op mijn vragen in verband met de 's Gravenmoerse kant.

Onze trip naar ’s Gravenmoer was weer een schot in de roos!!

Een mooie tentoonstelling in een sfeervolle omgeving, een leuke babbel met de dames van kantkring “’t Molenwiekje” maar bovenal … mooie kant!!!

Morgen bezoek ik de kanttento in 's Gravenmoer. Het is wel een hele trip, 133 km enkele reis, maar ik ben razend benieuwd naar de kantwerken van kantkring " Molenwiekje".
't Molenwiekje viert met deze kanttento haar 25-jarig jubileum!!

Aansluitend bij het vorige bericht ivm een antimakassar.

Wikipedia geeft de volgende verklaring :

Een antimakassar is een kleedje dat in de tweede helft van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw vaak op het met het hoofd in aanraking komende deel van met stof beklede banken en stoelen werd gelegd, om deze te beschermen tegen de makassarolie, die door mannen vaak overvloedig in het haar werd gesmeerd. De kleedjes waren vaak gehaakt en meestal wit van kleur.

Makassarolie was een in de omgeving van de Indonesische stad Makassar geproduceerde welriekende plantaardige olie (vervaardigd uit vruchten van de koesambi- of kesambi-boom (Schleichera trijuga)), die destijds veel gebruikt werd om het kapsel goed in vorm te houden.
                                             

De volgende jaren kende de kantschool een heropleving. Het aantal leerlingen groeide aan tot ongeveer 40 en er waren ook een 20-tal thuiswerksters.

De kantschool nam deel aan verschillende tentoonstellingen en behaalde een zilveren medaille in Amsterdam.

Het pronkstuk was een kanten “antimakassar” waarvoor 1500 klossen nodig waren. Spijtig genoeg bestaat er geen afbeelding van. 

Wij kennen allemaal die “doekjes” , meestal gehaakt, die bij onze grootmoeders op de rugleuning van de zetels lagen om de bekleding niet te bevuilen.

Kantwerk van mevr. Van Pamelen-Hagenaars

Maar door het gebrek aan afzetmogelijkheden werden er weinig grote stukken gemaakt. Uitzondering is de zwarte voile bestemd voor H.M.Koningin Sofie.

Het leerlingen aantal bleef dalen, de financiële toestand bleef slecht …

De kantschool had weinig vooruitzichten.

De deelname aan een Engelse tentoonstelling , in 1864, wierp enig “licht in de duisternis”! Er werden verschillende stukken uit voorraad verkocht en de kranten gaven de kantschool positieve recensies.

Doch het was maar een druppel op een hete plaat en in 1864 kende de school een dieptepunt. Bijna geen leerlingen meer en daarom kon men geen bestellingen meer aannemen.

Kantwerk van mevr. Van Pamelen-Hagenaars

Hilde,
uit het zonnige Turkije, is ook bezeten van kantklossen!!
Geloof het of niet...maar het is pas van verleden week geleden dat ik het patroontje doorgestuurd heb en zondag kreeg ik het resultaat al in mijn mailbox!!


https://blog.seniorennet.be/hildeinselimiye ,  

Detail van een zakdoek met prachtig borduurwerk.

Ondanks dit internationale succes werd het steeds moeilijker om de afgewerkte stukken verkocht te krijgen zodat de voorraad als maar groter werd. De financiële toestand was zorgwekkend en toen men in 1864 het tienjarig bestaan van de kantschool vierde was er weinig reden tot vreugde.

Het aantal leerlingen was gedaald tot 36 en in 1864 waren de uitgaven groter dan de ontvangsten die voornamelijk uit giften bestonden.

Teneinde de grote voorraad kant te verminderen werd er een loterij gehouden die een daverend succes was!!

Toch werden er nog nieuwe kantsoorten aangeleerd en daarvoor deed men beroep op ervaren, Belgische kantwerksters.

Kleine motiefjes Duchessekant.

Dit zijn de laatste foto’s van de Aarschotse kanttentoonstelling.

Vanaf morgen krijgen jullie het vervolg van de :

Sluise Duchessekant

Ik kan er niet genoeg van krijgen…

Zeg nu zelf…

Is de academie van Aarschot geen medaille waard ?

Details van de “bloemenmuur”.

Mijn hart is een bloemenzee.
Jij mag er alle dagen komen.
Jij mag er zelfs in wonen.
En ze plukken elke dag.

Knap mijn steeltjes niet af.
Verzorg ze met heel veel liefde.
Want dan zal ik voor je bloeien.
En geuren elke dag.
Streel me blijf die bloemenzee.

Neem me overal naar toe.
Want jij bent de bloemenzee.
Diep heel diep in mijn hart.
Van het eerste moment dat ik jou zag.

Als klap op de vuurpijl … deze koppen geklost met metaaldraad.

Proficiat aan de

 “KANTKLOSSER” !!!!

Inderdaad, deze kunstwerken zijn geklost door een heer !!!!  

                 

                          

Foto's aanklikken voor de vergroting!

Nog een “greep” uit de Aarschotse kanttentoonstelling.

                
Dit zou op een Parijse “catwalk” niet misstaan !!