Oman versus Dubai

Oost West, Thuis Best !!

Na een aangenaam verblijf van 14 dagen in Ras al Khaimah, zijn we toch  blij weer thuis te zijn!!

Ook al is het hier koud, regent het op tijd en stond, voorspelt men lichte vorst…er gaat niets boven de eigen stek.

In de musea van Dubai en Kasaab ( Oman) heb ik wel foto’s kunnen nemen van het passementkussen, dat ik eerder beschreef, maar veel uitleg heb ik niet gekregen.

Volgende foto's zijn genomen in het museum van Kasaab in het bovenste topje van Oman.

Naar het schijnt wordt er in een onooglijk dorp in de bergen van Oman, nog passementwerk gemaakt. Misschien heb ik toch een beetje geluk want de secretaresse van mijn zoon is van Oman. Als ze terug is uit verlof zal hij bij haar inlichtingen inwinnen.

Het probleem in de musea is, dat de bewakers Indiërs zijn of Pakistani die niets afweten van tradities of oorsprong van de tentoongestelde dingen. Daar kwam nog bij dat de “ giftshop “ gesloten was omdat het vrijdag was en dan is het in moslimlanden weekend.

Het is een onvervalste cliché...

"Aan alles komt een einde"

Vandaag is het onze laatste dag in Ras al Khaimah,
één van de Arabische Emiraten!
Om 2 uur vannacht vertrekken we vanuit Dubai richting Wenen, 1 uur wachten en dan vertrekt het vliegtuig naar Brussel. Morgenvoormiddag zijn we, als 't God belieft, terug thuis.
We hebben een leuke tijd doorgebracht met onze zoon, schoondochter en de kindjes. Veel uitstappen gemaakt, veel gezien en genoten van zon en zee!!

Beste bezoeker,

Zoals je misschien al gemerkt hebt, is het even stil op mijn blog.
Nog een tiental dagen geduld en we vliegen er weer in want ... ook bloggen kan vermoeiend zijn !!

Dank voor jullie bezoekjes en tot volgende week!

Gisela

De beste wensen voor een vrolijk Paasfeest!!



Alhoewel het weer het laat afweten, laten we het toch niet aan ons hart komen want Pasen is het feest van vrede, vreugde en ...lekkere chocolade eieren!

Ook de Paashaas mag niet ontbreken!!

’t Is bijna Pasen!!

Ook kantklossters zijn gebeten door de “Paasmicrobe” en het resultaat mag er zijn !

Deze prachtige eieren doen niet onder voor de beroemde eieren van Fabergé.

Een leuk kinderversje met een happy end!


 

Twee vissen

In het meertje zwom zo heel alleen

Een aardig visje klein

Hij zei : “Nee, nee,

Zo heel alleen,

Wil ik niet langer zijn”.

Hij zwom wat in het rond

En keek wat om zich heen

En riep : “Waarom

Zwem ik hier heel alleen ?

Wat dom !”

Toen, plotseling wat is dat ?

Een andere vis zwemt rond

En zegt : “Zeg vissendier,

Wat doe je in je eentje hier ?

Ga mee en maak met mij plezier !”

Nu zwemmen er twee visjes

Samen in het meertje rond

En roepen : “Oh, hé,

Nu zijn we samen, met z’n twee !”

Taalspel voor vissen

De vis maakt vaak zijn misbaren.
Want na het kuitschieten
En bijgevolg ook het paren,
Ligt ie vliegensvlug,
zonder Wedervaren,
Per express,zo pervers marktvers
Tussen geurende gerechten en blaren.
Tot zijn eigen onwetende ontsteltenis.
En bij onbewuste ontstentenis:
Met veel koud gevoel
voor drama en Gemis
Op een lekkere feestelijke
gastendis.
Gaar en klaar
Voor al die vadsige mensenkwieten.
Het wordt pas erbarmelijk slecht
Wanneer hij ons verlaat als Meeneemgerecht...

Vissen

In helder water
veel te zien
visjes oh zoveel
niet te geloven misschien
ik probeer ze te tellen
dat gaat helemaal fout
want ben ik bij de honderd
zijn ze allemaal stout
ze zwemmen door
en voor elkaar
het zijn er wel een miljoen
ze zwemmen notabene in een school
en houden niet eens
hun fatsoen

Eva Mensch

ik zag je handen

ik zag je handen
de vingers gespreid
een eerste ontvangen
tot open bereid

ze dansten en speelden
op maten lichte muziek
ik raakte en streelde
het nog verboden gebied

ze hoorden ons spreken
zochten angstig elkaar
verkrampten tot vuisten
in een woedend gebaar

verstrengelden later
in bezworen gevaar

warmenden en troostten
in berusten dan maar

ze werken en zorgen
soms los van je geest
ze zien vaak stukjes wereld
waar je niet eens bent geweest

Wil Melker

Gezien in ’s Gravenmoer :

Prachtige kandelaar om met Pasen de tafel te versieren!

Op de tentoonstelling in ’s Gravenmoer waren er ook enkele kantwerken te bewonderen van kunstenares Annie Verhoeven van
kantatelier Tread-Art.

 De klaproos 
                     

De klaproos draagt haar groot

en diep geheim tot zij verwelkt,

geledigd tot de bodem van haar kelk.

Zij kleurt de bloemenweide rood

En bloedt, bespat en vlekt.

Herinneringen aan lang geleden leed

van lijken, die als zaden in het zand,

gezaaid in het lage vlakke land,

de dageraad verwachten na de nacht

en hopen op de oogst en op de pracht   

van bloemen, die hun bloemzijn

willen delen met ons menszijn.

Mark Eyskens

Een “Kant - onderonsje” met mevrouw Mia Spierings, verantwoordelijk voor de website van kantkring

“’t Molenwiekje”.



Neen, deze originele hoed zag ik niet op Waregem Koerse...maar op de tento in 's Gravenmoer!!!

Eén van de blikvangers was deze prachtige hoed met bijpassend handtasje en handschoenen uitgevoerd in ’s Gravenmoerse kant.
 Een creatie van mevr. Ina Blaas.

Mevrouw Ina Blaas gaf graag antwoord op mijn vragen in verband met de 's Gravenmoerse kant.

Onze trip naar ’s Gravenmoer was weer een schot in de roos!!

Een mooie tentoonstelling in een sfeervolle omgeving, een leuke babbel met de dames van kantkring “’t Molenwiekje” maar bovenal … mooie kant!!!

Morgen bezoek ik de kanttento in 's Gravenmoer. Het is wel een hele trip, 133 km enkele reis, maar ik ben razend benieuwd naar de kantwerken van kantkring " Molenwiekje".
't Molenwiekje viert met deze kanttento haar 25-jarig jubileum!!

Aansluitend bij het vorige bericht ivm een antimakassar.

Wikipedia geeft de volgende verklaring :

Een antimakassar is een kleedje dat in de tweede helft van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw vaak op het met het hoofd in aanraking komende deel van met stof beklede banken en stoelen werd gelegd, om deze te beschermen tegen de makassarolie, die door mannen vaak overvloedig in het haar werd gesmeerd. De kleedjes waren vaak gehaakt en meestal wit van kleur.

Makassarolie was een in de omgeving van de Indonesische stad Makassar geproduceerde welriekende plantaardige olie (vervaardigd uit vruchten van de koesambi- of kesambi-boom (Schleichera trijuga)), die destijds veel gebruikt werd om het kapsel goed in vorm te houden.
                                             

De volgende jaren kende de kantschool een heropleving. Het aantal leerlingen groeide aan tot ongeveer 40 en er waren ook een 20-tal thuiswerksters.

De kantschool nam deel aan verschillende tentoonstellingen en behaalde een zilveren medaille in Amsterdam.

Het pronkstuk was een kanten “antimakassar” waarvoor 1500 klossen nodig waren. Spijtig genoeg bestaat er geen afbeelding van. 

Wij kennen allemaal die “doekjes” , meestal gehaakt, die bij onze grootmoeders op de rugleuning van de zetels lagen om de bekleding niet te bevuilen.

Kantwerk van mevr. Van Pamelen-Hagenaars