Bonen en tuinbonen.
Gisteren van de buurvrouw twee halve gebraden kippen, dus wiskundig bekeken, één kip gekregen.
Het was lang geleden dat ze nog wat te eten gebracht had.
Misschien herinneren sommige onder jullie zich nog het verhaal over de harira? ’t Is dezelfde buurvrouw.
Ze had mij nodig om een klusje te klaren en zo gaat dat in de Marokkaanse wereld: voor wat hoort wat.
Ik dus de twee halve reeds gebraden diepgevroren kippen in de koelkast weggeborgen.
Volgende dag, vandaag, vriendin van mijn vrouw komt op bezoek.
Wat zal er op tafel komen ?
Raad eens ?
Nu is het de gewoonte dat de vriendin in kwestie pasta te eten krijgt als ze op bezoek komt.
Maar dit keer zou ze het met couscous moeten stellen.
Dus even nadenken ; de kip terug opwarmen in de oven. Van alle rommel die nog rondom de kip zat zoals, oren, poten, nek, stukken vet enz ... een bouillonetje maken, lekker pittig.
Veel groenten, gewoon gekookt er bij en couscous.
In de groentelade van de koelkast lagen nog twee uitgemergelde dode muizen. Verder leeg, helemaal.
Dus, op naar de Indische groentenboer want de Islamitische groentegrutters gaan op vrijdag naar de moskee. Vermits zij de Belgen niet vertrouwen sluiten ze dan hun winkels ook hermetisch af!
De Indiër had ook van alles te koop, onder andere tuinbonen. Ik heb ook nog een courgette gekocht en een trosje trostomaten, een paprika, een handvol wortels en twee cherimoya’s .
Die laatste hebben niets met de couscous te maken, die zijn voor zondag, hopelijk zijn ze dan rijp genoeg.
Maar het gaat over die tuinbonen. Ik kan mij vergissen maar ik heb toch de indruk dat dit een groente is die in België niet erg veel gegeten wordt.
Er is ook veel werk aan vooraleer ze geschikt zijn om op tafel te brengen.
Ik heb de dikste bonen gepeld, uit hun huisje gehaald, even geblancheerd en dan de inwendige boon er uit geknepen, dubbel doppen noemen ze dat in Nederland.
Eerst uit de pel, dan uit hun jasje.
De fijnste bonen waar toch maar kleine petieterige boontjes in zaten heb ik gewoon in stukken gesneden en gekookt voor de couscous met pel en al. Dit is hier ongebruikelijk maar in Algerije waar ik ook wel eens gewerkt heb is dat gewone kost. De randen van die peulen worden soms een beetje zwart tijdens het koken maar daar treuren we niet om!
Met de couscous is verder alles goed afgelopen, de patiënten leven nog.
Een stukje gekonfijte citroen op de kip gelegd terwijl ze in de oven zat, een soepje gemaakt, gelijkend op “chorba harr”, groenten gekookt, couscous uit de microgolf - hoe durft hij ? – en daarna de afwas zelf gedaan want vrouwlief ligt nog steeds geveld met een gebroken hiel.
Tuinbonen : mocht je ze ergens kunnen kopen, let dan op want van één kilo bonen zullen er maar 400 gram boontjes overblijven en nadat ze “dubbel” gedopt zijn nog maar 250 gram.
Gezien de prijs van die bonen is dat absoluut niet zo goedkoop. Nu blijken die reeds gedopte bonen ook in diepvries verkrijgbaar te zijn voor ongeveer 4 € per kilogram. Dat is redelijk.
Veel fantasietjes worden er niet mee uitgehaald. Twee klassiekers zijn tuinbonen met room en een puree van tuinbonen. Voor alle twee de bereidingen moeten ze dubbel gedopt zijn.
De van hun peulen ontdane boontjes moeten maar enkele minuten koken, dan kunnen ze van hun vlies ontdaan worden. Room er bij , peper en zout en nog enkele minuten laten doorwarmen. Heerlijk !
Ofwel er, op een of andere manier, een puree van maken met wat boter er bij, peper en zout en wat melk of room, en dat is dan paradijselijk eten.
Ik herinner mij ook nog dat die tuinbonen vroeger gekweekt werden om aan de duiven te voederen. Zo een duif is ook paradijselijk eten, zeker met een puree van tuinbonen als begeleiding.
 |
Nu we het toch over bonen hebben : de gewone groene prinsessenboon.
Haricots verts, pour les Hollandais....
Er bestaan daar zoveel variëteiten van dat er noch kop noch staart meer aan te krijgen valt.
Dus laat ons ze maar groene bonen noemen, dus die groene peulen met soms, hoogst af en toe, daar zo een klein pietepeuterig boontje in. Er bestaan zelfs paarse varianten.
Ik wou daar eens een zeer eenvoudig receptje voor geven, zo maar. Eigenlijk bij gebrek aan inspiratie...
Maar een gerechtje dat zeer snel gemaakt kan worden, lekker is en dat ook kan aanzien worden als restopruiming. Let er wel voor op dat daarna de muizen dood in de koelkast kunnen liggen.
Luikse salade. Salade Liègoise pour les Wallons.
Ik heb vroeger tijdens de Franse les geleerd dat men Luik zowel als Liège of als Liége mag schrijven. Bemerk je het verschil ?
Per toeval kom ik regelmatig in Luik en volgens mij moet het – Liége – zijn. Aan de lokale bevolking hun uitspraak te horen.
De Luikse salade stond ooit op de kaart bij “Comme chez soi”.
Comme chez moi, gaat het zo : zorg dat er een rest gekookte groene bonen in de koelkast zit, dito aardappelen, ongeveer evenveel als er boontjes zijn en hopelijk vind je nog wel een restje spek. Zoniet ren dan naar de winkel en koop ofwel gerookt ofwel gezouten spek. Ook evenveel als patatten of bonen. Van alles evenveel....
Niet naar de Marokkaan gaan, die heeft dat niet.
Bak nu snel het in reepjes gesneden spek in olie, gerookt spek geeft de meeste smaak, voeg daar de in schijven gesneden aardappelen aan toe, laat deze even meebakken en kieper er dan de boontjes bij. Nog enkele minuten verder bakken, verwarmen in feite en blus dit met een scheut witte azijn.
Azijn van de “Blauwe hand”, heb ik eens ergens gelezen, zou de beste zijn...?
In de “Chez comme soi” gebruiken ze witte wijnazijn. Maar ik vind de bereiding met de azijn van de blauwe handjes beter smaken...
En voila, daar hebben we een lekker, snel klaar, eenvoudig avondmaal of lunch.
Gebruik bij voorkeur vastkokende aardappelen, de andere soort valt te gemakkelijk uiteen.
Nog een andere manier om reeds gekookte aardappelen te verwerken is de volgende: stoof een gesnipperd sjalotje of een ui in reuzel of spekvet. Bij gebrek hieraan is elke andere vetstof ook bruikbaar. Doe de aardappelen er bij en verwarm ze even, giet er dan melk over tot ze onder staan en begin de hele boel te prakken tot er een dikke puree ontstaat.
Peper en zout er bij en indien gewenst een snuif muskaatnoot.
Dit doet er mij aan denken dat het geen slecht idee zou zijn om eens wat aardappelrecepten neer te schrijven... Maar dat wordt iets voor volgende keer.
4 reacties op dit bericht
Luikse salade
Dan een sausje van gestoofde sjalotjes, rode wijnazijn en balsamico, suiker, peper en zout. Zeven, inkoken tot licht stroperig (mag geen lopende suiker zijn!).
..
en begin nu niet over die colesterol
luikse sla
met een dikke ui te stoven alvorens het gebakken spek en aardappelen, alsook de bonen er aan toe te voegen. Wat niet mag ontbreken is een blaadje laurier en als ik heb verse thijm, anders droge. 's Anderdaags is
het nog lekkerder.
Luikse salade