Mijn zonnekinderen in mijn leven - deel 2

           

        Ik vroeg om...





Ik vroeg om kracht

En ik kreeg moeilijkheden

Om me sterk te maken

Ik vroeg om wijsheid

En ik kreeg problemen

Om op te lossen

Ik vroeg om moed

En ik kreeg gevaar

Om te overwinnen

Ik vroeg om steun

En ik kreeg kansen

Ik kreeg niets

Waar ik om vroeg

Ik kreeg alles

Wat ik nodig had

(met dank aan Bea, een lieve dame uit Nederland)

   Kussen...




Mijn papa
wil mijn mama kussen
Maar
ik dring me er lekker tussen
Ik hou niet van dat gevrij
want
ze kijken niet naar mij !

Ik
kan van de stoel af springen
mooie liedjes voor ze zingen

Let nu toch op
Nee nou niet zoenen
Kijk liever eens
naar mijn nieuwe schoenen
Stoppen
Of ik kom er bij
Hoeveel kusjes geef je mij ?


(auteur onbekend)

Aandacht...





Wij hebben aandacht nodig
Dat is toch zonneklaar
Want mensen willen warmte
Een beetje warmte voor elkaar

Waarom niet even praten ?
Waarom geen lieve lach
Zo zorg je voor een lichtpunt
Misschien in wel een donkere dag

Iemand die naar je luistert
Iemand die met je praat
Dat is toch datgene
Waar het bij een mens om gaat.

(auteur onbekend)

Al trek je de hele wereld rond
om het schone te vinden,
als je het niet in jezelf draagt,
dan vind je het nooit


(Ralph Waldo Emerson)

Als jij meervoud zou zijn

Dan ben jij alle stralen van de zon

Je zou mij warmen

Ik wou dat je dat kon

Als jij meervoud zou zijn

Dan ben jij alle rozen van het land

Ik droeg ze allemaal

In mijn hand

Als jij meervoud zou zijn

Dan ben je alle sterren in het heelal

Je zou stralen heel de nacht

Zodat ik maar aan jou dacht

Maar jij bent geen meervoud

Jij bent geen zon, geen ster en geen roos

Jij bent jij

En dat enkelvoud

Dat is van mij !

Eveline van der Kooij

GELUK




Het is niet te grijpen met de hand,
Niet te zetten in een lijstje
Niet te binden met een band
Je kunt het zelf niet maken
Van hout, steen of zand,
Niet breien en niet haken,
Of knippen uit de krant.
Je maakt het niet van aarde,
Ook niet van gras of hooi
Omdat je het zelf niet maken kan,
Daarom is geluk zo mooi!

"Liefhebben of lief gehad hebben is geen misdaad.
Het werkelijke misdadige is iemand te doen geloven
dat hij of zij de enige is
die je ooit zou kunnen liefhebben."

Gedenken wij vandaag de vele duizenden die omkwamen
bij de aanslagen van
11 september 2001.
Deze beelden blijven voor altijd  op mijn netvlies staan
Vreselijke beelden die me erg - heel erg aangrepen
en nog steeds doen !
WHY ?
Wat is toch de zin van zulk geweld ?

Zachtjes wiegen de klaprozen, in zuiderse wind
in het midden daarvan zit een kind
met twee vlechten in het haar
handen gevouwen, in teder gebaar

gezicht vol ernst, in gedachten wat komen zal
haar ogen aftastend over het dal
losse haartjes, dansen met de wind mee.
de zon prikt haar neus gedwee

vragen komen, in het klaprozenveld
maar worden steeds onbeantwoord gesteld
teer als de bloemen
en bijen die ijverig zoemen

word zij van kind één vrouw
klaprozenveld is verdwenen, in rouw
huizen pronken nu op haar plek
maar in de nacht droomt ze nog van haar stek

nog steeds met haar vragen,
angst voor wat er gaat komen
haar pijn, haar verdriet,
laat ze daar voor eeuwig stromen

Diane

De dag

Waarop je moeder sterft

De dag

Die al je dagen

Van dan af aan

  Iets grijzer verft.

Ode aan mijn overleden mama, vandaag 2 jaar geleden.
Lieve Mama,
Nee je bent nog niet vergeten, ik mis je elke dag meer en meer.

Ik wil geen geld
Ik wil geen roem
Ik wil jouw liefde
daar kan ik meer mee doen

Ik wil geen pracht
Ik wil geen praal
Ik wil alleen jou
dan heb ik het allemaal

Ik wil geen zilver
Ik wil geen goud
Ik wil jouw hart
de rest laat me koud

Ik wil geen presentjes
Ik wil geen cadeaus
Ik wil jouw warmte
omdat ik jou boven alles verkoos

Ik wil geen schouderklopje
Ik wil geen complimenten
Ik wil met jou mijn geluk
dat is meer waard dan centen

(auteur onbekend)

Onder moeders paraplu
straalt de wereld wonderlijk
wat je nooit zou durven dromen
wordt daar onvergetelijk

Georges Daemen

In een Engels ziekenhuis stierf onlangs een oude vrouw op de geriatrische afdeling. Toen de zuster die haar in de laatste levensfase had verzorgd, het kastje naast het bed opruimde, vond ze daarin geen voorwerpen van enige waarde. Maar wel lag er een vel papier in, dat de oude vrouw met moeizaam gevormde lettertjes had volgeschreven. Er stond:

"Wat zie je zuster? Wat zie je?

Een kribbige oude vrouw, niet meer bij de tijd.

Een beetje onzeker, met starende ogen.

Een oude vrouw, die met haar eten knoeit en die geen antwoord geeft,

als je met een hard stemmetje tegen haar zegt

"Ik wou dat je het nou maar eens probeerde."

Een oude vrouw die schijnbaar niets merkt van de dingen die jij doet.

Die steeds weer iets kwijt is, een kous of een schoen.

Die zonder tegenstribbelen laat doen wat jij wilt.

Die met wassen en eten de lange dagen laat vullen.

Denk je dat? Zie je dat?

Doe dan je ogen eens open, zuster. Je kijkt niet eens naar me.

Ik zal je zeggen wie ik ben, als ik hier zo zit.

Als ik plas op jouw bevel en eet, wanneer jij het wilt.

Ik ben een jong meisje van tien, met een vader en een moeder,

met broers en zusters die van elkaar houden.

Een bruid van twintig ben ik en mijn hart springt

op als ik denk aan de belofte die ik deed.

Vijfentwintig ben ik, en ik heb zelf kinderen

die me nodig hebben om een veilig, gelukkig huis te bouwen.

Een vrouw van dertig ben ik en de kleintjes worden snel groot,

verbonden door banden die zullen blijven.

Veertig ben ik. Mijn zoontjes zijn volwassen geworden en uitgevlogen.

Maar mijn man is bij me om te zorgen dat ik niet treur.

Vijftig ben ik - en weer spelen er kinderen op mijn schoot.

Dan komen de donkere dagen. Mijn man is dood.

Ik kijk naar de toekomst en ik huiver van angst.

Want mijn kinderen hebben nu zelf een gezin.

Ik denk aan de jaren van liefde die ik kende.
Nu ben ik een oude vrouw
De tijd is wreed.

Het is een grap van de tijd, ouderen er als dwazen te laten uitzien.
Mijn lichaam is vervallen, gratie en kracht zijn verdwenen.
En er zit nu een steen op de plaats waar ik ooit een hart had.

Maar... binnen in dat oude karkas woont toch nog dat jonge meisje.

Soms klopt mijn oude hart wat sneller.
Ik herinner me de vreugde en de pijn.
Ik heb weer lief. Ik leef mijn leven opnieuw.
Ik denk aan de jaren die voorbij zijn, te snel vervlogen,

en ik accepteer de harde waarheid dat niets kan duren.

Doe je ogen open, zuster, en kijk.
Niet naar die kribbige oude vrouw.
Kijk eens goed, zuster.
Kijk eens naar... mij."