Wijsheid

TAAL VAN HET HART - LANGUAGE OF THE HEART



Als jij meervoud zou zijn
Dan ben jij alle stralen van de zon
Je zou mij warmen
Ik wou dat je dat kon
Als jij meervoud zou zijn
Dan ben jij alle rozen van het land
Ik droeg ze allemaal
In mijn hand
Als jij meervoud zou zijn
Dan ben je alle sterren in het heelal
Je zou stralen heel de nacht
Zodat ik maar aan jou dacht
Maar jij bent geen meervoud
Jij bent geen zon, geen ster en geen roos
Jij bent jij
En dat enkelvoud
Dat is van mij !
Eveline van der Kooij


GELUK
Het is niet te grijpen met de hand,
Niet te zetten in een lijstje
Niet te binden met een band
Je kunt het zelf niet maken
Van hout, steen of zand,
Niet breien en niet haken,
Of knippen uit de krant.
Je maakt het niet van aarde,
Ook niet van gras of hooi
Omdat je het zelf niet maken kan,
Daarom is geluk zo mooi!
Energie is als liefde:
hoe meer je ervan gebruikt,
des te meer je krijgt.
(Donald Nordfolk)






Zachtjes wiegen de klaprozen, in zuiderse wind
in het midden daarvan zit een kind
met twee vlechten in het haar
handen gevouwen, in teder gebaar
gezicht vol ernst, in gedachten wat komen zal
haar ogen aftastend over het dal
losse haartjes, dansen met de wind mee.
de zon prikt haar neus gedwee
vragen komen, in het klaprozenveld
maar worden steeds onbeantwoord gesteld
teer als de bloemen
en bijen die ijverig zoemen
word zij van kind één vrouw
klaprozenveld is verdwenen, in rouw
huizen pronken nu op haar plek
maar in de nacht droomt ze nog van haar stek
nog steeds met haar vragen,
angst voor wat er gaat komen
haar pijn, haar verdriet,
laat ze daar voor eeuwig stromen
Diane


Ik wil geen geld
Ik wil geen roem
Ik wil jouw liefde
daar kan ik meer mee doen
Ik wil geen pracht
Ik wil geen praal
Ik wil alleen jou
dan heb ik het allemaal
Ik wil geen zilver
Ik wil geen goud
Ik wil jouw hart
de rest laat me koud
Ik wil geen presentjes
Ik wil geen cadeaus
Ik wil jouw warmte
omdat ik jou boven alles verkoos
Ik wil geen schouderklopje
Ik wil geen complimenten
Ik wil met jou mijn geluk
dat is meer waard dan centen
(auteur onbekend)




Deze brief vond ik toevallig - ik vond hem zo aangrijpend dat ik hem jullie niet wil onthouden.In een Engels ziekenhuis stierf onlangs een oude vrouw op de geriatrische afdeling. Toen de zuster die haar in de laatste levensfase had verzorgd, het kastje naast het bed opruimde, vond ze daarin geen voorwerpen van enige waarde. Maar wel lag er een vel papier in, dat de oude vrouw met moeizaam gevormde lettertjes had volgeschreven. Er stond:
"Wat zie je zuster? Wat zie je?
Een kribbige oude vrouw, niet meer bij de tijd.
Een beetje onzeker, met starende ogen.
Een oude vrouw, die met haar eten knoeit en die geen antwoord geeft,
als je met een hard stemmetje tegen haar zegt
"Ik wou dat je het nou maar eens probeerde."
Een oude vrouw die schijnbaar niets merkt van de dingen die jij doet.
Die steeds weer iets kwijt is, een kous of een schoen.
Die zonder tegenstribbelen laat doen wat jij wilt.
Die met wassen en eten de lange dagen laat vullen.
Denk je dat? Zie je dat?
Doe dan je ogen eens open, zuster. Je kijkt niet eens naar me.
Ik zal je zeggen wie ik ben, als ik hier zo zit.
Als ik plas op jouw bevel en eet, wanneer jij het wilt.
Ik ben een jong meisje van tien, met een vader en een moeder,
met broers en zusters die van elkaar houden.
Een bruid van twintig ben ik en mijn hart springt
op als ik denk aan de belofte die ik deed.
Vijfentwintig ben ik, en ik heb zelf kinderen
die me nodig hebben om een veilig, gelukkig huis te bouwen.
Een vrouw van dertig ben ik en de kleintjes worden snel groot,
verbonden door banden die zullen blijven.
Veertig ben ik. Mijn zoontjes zijn volwassen geworden en uitgevlogen.
Maar mijn man is bij me om te zorgen dat ik niet treur.
Vijftig ben ik - en weer spelen er kinderen op mijn schoot.
Dan komen de donkere dagen. Mijn man is dood.
Ik kijk naar de toekomst en ik huiver van angst.
Want mijn kinderen hebben nu zelf een gezin.
Ik denk aan de jaren van liefde die ik kende.
Nu ben ik een oude vrouw
De tijd is wreed.
Het is een grap van de tijd, ouderen er als dwazen te laten uitzien.
Mijn lichaam is vervallen, gratie en kracht zijn verdwenen.
En er zit nu een steen op de plaats waar ik ooit een hart had.
Maar... binnen in dat oude karkas woont toch nog dat jonge meisje.
Soms klopt mijn oude hart wat sneller.
Ik herinner me de vreugde en de pijn.
Ik heb weer lief. Ik leef mijn leven opnieuw.
Ik denk aan de jaren die voorbij zijn, te snel vervlogen,
en ik accepteer de harde waarheid dat niets kan duren.
Doe je ogen open, zuster, en kijk.
Niet naar die kribbige oude vrouw.
Kijk eens goed, zuster.
Kijk eens naar... mij."

Jij kunt een schouder zijn
Al ooit gezien wanneer 100 ballonnen van 

Rozen
Tere bloempjes
Toch wonderschoon
Het symboliseert: Liefde
Met de wortels ver uiteenlopend
Staan ze stevig in de aarde
Een groep van knoppen op iedere tak
Sommigen nog niet geheel geopend
't heeft zorg en voedsel nodig om te groeien
't heeft tijd en de zon nodig om te bloeien
Sommigen hebben doorns, waar je U aan kan prikken
Rozen
Tere bloempjes
Toch wonderschoon
Zo is het ook met mensen
Een mens
Soms zo teer
Toch wonderschoon
Ieder mens straalt liefde uit
Liefde heeft voor hen zo veel waarde
Kom je wankel in het leven te staan
Kunnen sommige knoppen niet open gaan
De mens heeft tijd en voedsel nodig om te groeien
De mens heeft zorg en warmte nodig om te bloeien
Als je U alleen voelt
Prikt een medemens door je heen
Dan stroomt er een traan
Die je rustig stromen kan laten gaan
De mens staat niet graag alleen in het leven
De mens wil altijd wel liefde geven
Een mens
Soms zo teer
Toch wonderschoon.
(met dank aan mijn vriendin, Joke)

Mijn droomwereld
Als ik slaap, thuis, waar ik woon,
