Naar de inhoud

TAAL VAN HET HART - LANGUAGE OF THE HEART

Klaproosje1
seniorennet.beseniorennet.be

Mooie teksten en gedichten, hebben altijd mijn aandacht genoten.
Daarom krijgen ze hier een ereplaats.
Kom en neem even rustig de tijd om hier te vertoeven.Veel plezier!

Liefhebben...


"Liefhebben of lief gehad hebben is geen misdaad.
Het werkelijke misdadige is iemand te doen geloven
dat hij of zij de enige is
die je ooit zou kunnen liefhebben."

Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Amor Fati13 september 2006 om 09:58

Mooi geformuleerd Cécile

Dit is een nadenkertje hé....of een doordenkertje....

Ik denk dat velen wanneer ze dit goed lezen....ja...toch wel even zullen twee maal nadenken....of toch niet???? wie zal het zeggen.....
Herman Coppens13 september 2006 om 00:39

Dank je wel voor het prachtige gelukwensgedicht.


Lore.

Voldragen rijp, het lichaam smacht,
eindeloos geduldig, strelend zacht,
het kleine stipje uitgegroeid tot mens,
weeën voltooien de betrachte wens,

Je bent uniek, voor ons zo volmaakt,
geen enkel gevoel dat beter smaakt,
nieuw bloed is aan ons hart gegeven,
Lore, jij bent zo welkom in ons leven.


herman2eo.jpg<== Klik = lezen in bundel.


stem.gif <== Klik = Stemmen op ==> banner_poezie_toplijst.gif
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

11 september...5 jaar geleden

Gedenken wij vandaag de vele duizenden die omkwamen
bij de aanslagen van
11 september 2001.
Deze beelden blijven voor altijd  op mijn netvlies staan
Vreselijke beelden die me erg - heel erg aangrepen
en nog steeds doen !
WHY ?
Wat is toch de zin van zulk geweld ?

1 reactie Reageer op dit bericht

Klaprozenveld


Zachtjes wiegen de klaprozen, in zuiderse wind
in het midden daarvan zit een kind
met twee vlechten in het haar
handen gevouwen, in teder gebaar

gezicht vol ernst, in gedachten wat komen zal
haar ogen aftastend over het dal
losse haartjes, dansen met de wind mee.
de zon prikt haar neus gedwee

vragen komen, in het klaprozenveld
maar worden steeds onbeantwoord gesteld
teer als de bloemen
en bijen die ijverig zoemen

word zij van kind één vrouw
klaprozenveld is verdwenen, in rouw
huizen pronken nu op haar plek
maar in de nacht droomt ze nog van haar stek

nog steeds met haar vragen,
angst voor wat er gaat komen
haar pijn, haar verdriet,
laat ze daar voor eeuwig stromen


Diane

1 reactie Reageer op dit bericht

Ik wil geen...




Ik wil geen geld
Ik wil geen roem
Ik wil jouw liefde
daar kan ik meer mee doen


Ik wil geen pracht
Ik wil geen praal
Ik wil alleen jou
dan heb ik het allemaal


Ik wil geen zilver
Ik wil geen goud
Ik wil jouw hart
de rest laat me koud


Ik wil geen presentjes
Ik wil geen cadeaus
Ik wil jouw warmte
omdat ik jou boven alles verkoos


Ik wil geen schouderklopje
Ik wil geen complimenten
Ik wil met jou mijn geluk
dat is meer waard dan centen


(auteur onbekend)



 
1 reactie Reageer op dit bericht

onder ...

Onder moeders paraplu
straalt de wereld wonderlijk
wat je nooit zou durven dromen
wordt daar onvergetelijk

Georges Daemen

Reageer op dit bericht

Pronkende klaproos



  Pronkende Klaproos



Klaproos al pronkend in de morgendauw
Met druppels in haar kroon
Blinkend als kristal
Al wachtend op de zonneschijn

Zie haar daar staan eenzaam in 't veld
Is de klaproos straks uitgeteld
Terwijl zij is een van de mooiste bloemen

Haar niet meer in volle velden zien staan
Of haar naam nooit meer zullen noemen
Och laat haar toch niet verdrijven
Geen enkele bloem die haar evenaart

De klaproos al pronkend in de morgendauw
Zij is haar schoonheid van overleven waard


met dank aan mijn vriendin, Ditje
1 reactie Reageer op dit bericht

de brief in het nachtkastje

Deze brief vond ik toevallig - ik vond hem zo aangrijpend dat ik hem jullie niet wil onthouden.

In een Engels ziekenhuis stierf onlangs een oude vrouw op de geriatrische afdeling. Toen de zuster die haar in de laatste levensfase had verzorgd, het kastje naast het bed opruimde, vond ze daarin geen voorwerpen van enige waarde. Maar wel lag er een vel papier in, dat de oude vrouw met moeizaam gevormde lettertjes had volgeschreven. Er stond:

"Wat zie je zuster? Wat zie je?

Een kribbige oude vrouw, niet meer bij de tijd.

Een beetje onzeker, met starende ogen.

Een oude vrouw, die met haar eten knoeit en die geen antwoord geeft,

als je met een hard stemmetje tegen haar zegt

"Ik wou dat je het nou maar eens probeerde."

 

Een oude vrouw die schijnbaar niets merkt van de dingen die jij doet.

Die steeds weer iets kwijt is, een kous of een schoen.

Die zonder tegenstribbelen laat doen wat jij wilt.

Die met wassen en eten de lange dagen laat vullen.

Denk je dat? Zie je dat?

Doe dan je ogen eens open, zuster. Je kijkt niet eens naar me.

Ik zal je zeggen wie ik ben, als ik hier zo zit.

Als ik plas op jouw bevel en eet, wanneer jij het wilt.

Ik ben een jong meisje van tien, met een vader en een moeder,

met broers en zusters die van elkaar houden.

Een bruid van twintig ben ik en mijn hart springt

op als ik denk aan de belofte die ik deed.

Vijfentwintig ben ik, en ik heb zelf kinderen

die me nodig hebben om een veilig, gelukkig huis te bouwen.

Een vrouw van dertig ben ik en de kleintjes worden snel groot,

verbonden door banden die zullen blijven.

Veertig ben ik. Mijn zoontjes zijn volwassen geworden en uitgevlogen.

Maar mijn man is bij me om te zorgen dat ik niet treur.

Vijftig ben ik - en weer spelen er kinderen op mijn schoot.

Dan komen de donkere dagen. Mijn man is dood.

Ik kijk naar de toekomst en ik huiver van angst.

Want mijn kinderen hebben nu zelf een gezin.

Ik denk aan de jaren van liefde die ik kende.
Nu ben ik een oude vrouw
De tijd is wreed.

Het is een grap van de tijd, ouderen er als dwazen te laten uitzien.
Mijn lichaam is vervallen, gratie en kracht zijn verdwenen.
En er zit nu een steen op de plaats waar ik ooit een hart had.

Maar... binnen in dat oude karkas woont toch nog dat jonge meisje.

Soms klopt mijn oude hart wat sneller.
Ik herinner me de vreugde en de pijn.
Ik heb weer lief. Ik leef mijn leven opnieuw.
Ik denk aan de jaren die voorbij zijn, te snel vervlogen,

en ik accepteer de harde waarheid dat niets kan duren.

Doe je ogen open, zuster, en kijk.
Niet naar die kribbige oude vrouw.
Kijk eens goed, zuster.
Kijk eens naar... mij."




Marinus van den Berg
3 reacties Reageer op dit bericht

JIJ

Jij kunt een schouder zijn
Voor de mens in verdriet en verlorenheid,
Jij kunt een arm zijn om een mens heen in de kou,
Jij kunt een licht zijn voor een mens struikelend in donker,
Jij kunt een vuur zijn voor een mens verkild in het leven.

Soms zoekt een mens:
Wie kan ik zijn? Wie mag ik zijn?
Zal ik gemist worden? Zal iemand om mij huilen?
Voor wie ben ik belangrijk?

Hoe moet je leven als je geen uitnodiging ontvangt,
Als je voelt: zonder mij zou alles gelijk blijven,
Als je niet merkt dat er iemand is die op jou wacht,
Die naar jou omziet.

Kunnen wij elkaar laten voelen:
Jij mag er zijn, Jij bent goed,
Jij kunt een schouder zijn, Jij kunt een arm zijn.
Kunnen wij elkaar laten voelen:
Ik ben een schouder voor jou, Ik ben een arm om je heen.
Een licht op je levenspad:
Er zal minder eenzaamheid zijn.

Marinus van den Berg
2 reacties Reageer op dit bericht

Kleuren

Al ooit gezien wanneer 100 ballonnen van
verschillende kleuren samen de lucht ingaan ?

Al ooit een bloemenstoet gezien ?
Een kleurrijk vuurwerk ?
Kleuren maken de wereld mooi.

Kleur daarom jullie leven !

Strijk veel hemelsblauw van jullie vriendelijkheid uit.
Gebruik kwistig het geel van jullie blijdschap.
Laat het rood van jullie liefde niet ontbreken.
Borstel er ook het groen van jullie opgewektheid door.
En vergeet niet het wit van jullie eerlijkheid uit te smeren.

Het grijs van tegenslag of het paars van droefheid
mogen de anderen nooit overheersen.

Ja maak van jullie leven een kleurenfeest !
Dat zal jullie en de anderen vreugde geven.

En al kunnen jullie sommige dagen de
donkere tinten niet weren,
veeg nooit alle kleuren uit.

Wie weet, of na een erge tegenslag het
warme roze jullie leven weer komt kleuren.


Lieve Peggy en Wim, jullie huwelijksdag was 1 groot feest.

Reageer op dit bericht

Rozen

Rozen
Tere bloempjes

Toch wonderschoon

Het symboliseert: Liefde

Met de wortels ver uiteenlopend

Staan ze stevig in de aarde

Een groep van knoppen op iedere tak

Sommigen nog niet geheel geopend

't heeft zorg en voedsel nodig om te groeien

't heeft tijd en de zon nodig om te bloeien

Sommigen hebben doorns, waar je U aan kan prikken

 

Rozen

Tere bloempjes

Toch wonderschoon

Zo is het ook met mensen

 

Een mens

Soms zo teer

Toch wonderschoon


Ieder mens straalt liefde uit

Liefde heeft voor hen zo veel waarde

Kom je wankel in het leven te staan

Kunnen sommige knoppen niet open gaan

De mens heeft tijd en voedsel nodig om te groeien

De mens heeft zorg en warmte nodig om te bloeien

Als je U alleen voelt

Prikt een medemens door je heen

Dan stroomt er een traan

Die je rustig stromen kan laten gaan

De mens staat niet graag alleen in het leven

De mens wil altijd wel liefde geven

 

Een mens

Soms zo teer

Toch wonderschoon.

(met dank aan  mijn vriendin, Joke)

Reageer op dit bericht

Mijn droomwereld



Mijn droomwereld






Als ik slaap, thuis, waar ik woon,

heb ik steeds dezelfde droom.
'k Zie een wereld zonder haat of nijd,
zonder geweld en vijandigheid.
Waar mensen op voet van gelijkheid leven,
En niet door oorlog en terreur sidderen en beven.
Waar pure vriendschap nog bestaat,
En men niet aan haat ten onder gaat.
Ik hoop het ooit nog te beleven,
De jaren die me resten in m'n leven.
Tot ik ontwaak en mezelf vraag ;
Misschien voor morgen ???... Niet voor vandaag. 

Met dank aan mijn vriend E.Mondelaers


1 reactie Reageer op dit bericht

golvende...

golvende eindeloosheid
ruimte en licht
weerkaatst
in de eeuwigheid


met dank aan Loek
gedichtje geschreven tijdens een reis op een boot ter hoogte van de shetlandeilanden

Reageer op dit bericht

zolang

Zolang de zon haar stralen geeft

De vogels zingen in de lucht

De boom zijn blad bemint

Een kind er voor ons is

Blijft vriendschap nog dat grote geschenk

Dat ’t leven adem geeft

(auteur onbekend)

1 reactie Reageer op dit bericht

Handen

 

 

Dit zijn mijn handen

Hou ze vast

En blijf een beetje hier

 

Dit zijn mijn handen

Hou ze vast

Het zijn er samen vier

 

Twee handen – ach 

wat moet ik ermee

Vier is veel meer

 veel meer dan twee

 

Dit zijn mijn handen

Hou ze vast

En blijf een beetje bij me

 

 

Toon Hermans

Reageer op dit bericht

Blijf geloven

Blijf geloven in een toekomst

Ook al lijkt de kans maar klein

Blijf geloven in een wereld

Die jouw wereld ook kan zijn

 


Blijf geloven in het leven

In je denken en je doen

Blijf geloven in oprechtheid

En in normen van fatsoen

 

Blijf geloven in vrede

En een simpel kort gebed

Blijf geloven in de mens

Die zich voor U heeft ingezet

 

Blijf geloven in het wonder

Dat jouw angsten overwint

Blijf geloven in de onschuld

En de glimlach van een kind

 

Blijf geloven dat een ander

Ook voor jou wat overheeft

Blijf geloven in de liefde

Alle dagen dat je leeft

 

Blijf geloven in de waarde

En het doel van je bestaan

Blijf geloven dat de mensen

Eenmaal samen zullen gaan.

(schrijver onbekend)

1 reactie Reageer op dit bericht

Soms wil ik...






Soms wil ik wel een vogel zijn,
Zweven in een fluwelen nacht.
Vliegen, heel ver weg,
weg van alle pijn.


Soms wil ik wel een klaproos zijn,
met blaadjes van zachtrood satijn.
Wiegen in de wind,
weer klein mogen zijn.


Soms wil ik wel een vlinder zijn,
en rusten op een zijden roos.
Echt geen zorgen meer,
dat lijkt me o zo fijn !


Vaak wil ik toch wel mens weer zijn,
in zijde, satijn en in fluweel.
Zitten in de zon,
leven, soms een festijn.


- Wilma Beekman -
Reageer op dit bericht

Je kwam



Je kwam
wel dicht
maar ik wou
dichter

je was
wel lief
maar ik wou
liever

liever
liefst
jou helemaal
niet op afstand
maar totaal

je zei
een woord
maar ik wou
zinnen

je vond
me leuk
maar ik wou
minnen

liever
liefst
met huid en haar
ik hou van jou

vandaar

(Selene)

Reageer op dit bericht

Naar boven

Meer van TAAL VAN HET HART - LANGUAGE OF THE HEART

↑ Terug naar de berichten