HOU VAN DE MENSEN ZOALS ZE ZIJN , ER ZIJN GEEN ANDERE

Woensdag 22 maart 2006

Moeder

Ik ken een vrouw , een brave vrouw;

Ze is altijd om me heen:

Ze is vrolijk als ik vrolijk ben,

En treurig als ik ween.

Ze zorgt; ze slaaft; ze werkt; ze zwoegt;

En rust soms dag noch nacht ;

Ze geeft me al wat ik nodig heb;

Ze schud mijn bedje zacht.

Het eerste kusje geeft ze mij

Vroeg in de morgenstond;

De laatste zoen die ’s avonds krijg,

Drukt ze mij op de mond.

En ben ik ziek , dan zie ik wel

In ieder oog een traan,

En haar, trouw zorgend, vroeg en laat

Vlak bij mijn bedje staan.

Wie kent die vrouw, die lieve vrouw,

Die mij zo teer bemint?

Dat is mijn allerbeste Moe ,

En ik, ik ben haar kind!

Geschreven door Joanna om 13:37 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 maart 2006

Ik ben … Jhon Clare

Ik ben ; maar wat , wie die het vraagt , of weet ?

Verloren heugnis , ként geen vriend mij meer .

Ik ben de alleen verbruiker van mijn leed .

’t Verrijst , ’t verdwijnt , een dwaalzieke schaduw-hier ,

In liefde en doods vergetelheid teloor.

En toch , ik ben , en leef in schimmen door ,

In ’t niets geslingerd van rumoer en smaad ,

De branding in van schijngedroom bij dag ,

Waar noch gevoel van zijn , noch vreugd bestaat ,

Maar schipbreuk leed àl wat ik ’t liefste zag ;

En zelfs het dierste – wat ik ‘t meest en ’t best

Liefhad – vreemd is , ja vreemder dan de rest .

Ik haak naar landen waar geen man ooit liep ,

Geen vrouw ooit heeft geglimlacht of geschreid :

Om daar met God te wonen die mij schiep ,

Te slapen , zacht , als in mijn kindertijd :

Waar ik neerlig , niet gestoord , niet storend zelf ,

Onder mij ’t gras – omhoog het lucht – gewelf .

Geschreven door Joanna om 21:39 Reageer op dit bericht

Maandag 20 maart 2006

eee

Wanneer je een beetje anders bent,
krijg je van de mensen al gauw
een stempel, ze steken je in een
gekooide tempel.
Maar wat is goed en wat is slecht,
die vraag houd me bezig echt.
Je bent te dik, te dun, te groot, te oud,
alles in dit wereldje loopt
grondig fout.
Een zichtbare handicap, die mensen
krijgen het nog harder te verduren,
de meeste verschuilen zich
dan ook tussen hun vier muren.
Een beetje begrip en respect
was hier wel op zijn plaats,
Die plagerijen zijn zo ondermaats.
mensen kunnen elkaar hard raken,
botten laten kraken.
Leer toch aanvaarden, de persoon
zoals ze zijn,
kan alles zo veel beter zijn.
als de mens dat eens zou willen,
beseffen, zonder elkaar steeds,
te kwetsen.

Geschreven door Joanna om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 19 maart 2006

Het verstandige kind K.W.Bilderdijk

Eens viel Jan ,door wilt te lopen

Op een grote steenklomp neer :

Hoe bloedde Jantjes hoofdje ,

En wat deed zijn knietje zeer !

Gauw kwam Willem aangelopen ,

En hij hielp hem spoedig op ;

“daar ,daar,(riep hij )is een stokje ,

Geef die stoute steen een klop”.

Kleine Willem wist niet beter ,

Daarom deed hij zo verkeerd :

Want , met langs de straat te spelen

Had hij niets dan kwaad geleerd .

“Foei ! dat ik zo dwaas zou wezen”,

Zei de zoete , brave Jan :

“Immers weet ik , lieve Willem ,

Dat die steen ’t niet helpen kan .

En zo hij al schuld kon hebben ,

Weet je niet wat vader zegt ?

Kwaad met kwaad te willen lonen ,

Is ondeugend ; ja is slecht !

Neen , ik zal voortaan in ’t lopen

Liever meer voorzichtig zijn ,

En , daar dit mijn eigen schuld is ,

Ook niet klagen over pijn”.

Geschreven door Joanna om 20:52 Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 maart 2006

Het kinderlijk geluk.

Het kinderlijk geluk Heromynus van Alphen

Ik ben een kind ,

Van God bemind ,

En tot geluk geschapen .

Zijn liefde is groot ;

‘k Heb speelgoed , kleed’ren , melk en brood ,

Een wieg om in te slapen .

Ik leef gerust ;

Ik leer met lust ;

Ik weet nog van geen zorgen .

Van ’t spelen moe ,

Sluit ik mijn oogjes ’s avonds toe ,

En slaap tot aan de morgen .

Geschreven door Joanna om 20:57 Reageer op dit bericht

Donderdag 16 maart 2006

het nieuwe leven .

Het nieuwe leven Gottfried August Bürger

Ha! Nu ken ik zorg noch druk ,

‘k smaak een nieuw en vrolijk leven !

Welk een zonne van geluk

heeft de droeve nacht verdreven !

Welk een blijde morgengroet

voert mij de ochtend tegemoet !..

Hoe ! ziet mijn verheldert oog

paradijse dreven bloeien !

Welke tonen !...’k hoor omhoog ,

Hemelmelodieën vloeien !

In elk koeltje , dat hier zucht ,

streelt mij Edens balsemlucht .

Wijngod ! zijt ge mij zo na

met uw schuimende pokale ?

Vult ge met ambrosia

en met nectar ied’re schale ?

Nectar en ambrosia !...

Wijngod ! zijt ge mij zo na ?

Liefde schenkt uw toverkracht

mij een nieuw en vrolijk leven ?

Wilt ge in ’s aardrijks duistre nacht

mij reeds hemelwellust geven ?

Eeuwig jong en eeuwig blij !...

O verrukking ! blijf me bij .

Geschreven door Joanna om 23:38 Reageer op dit bericht

Woensdag 15 maart 2006

Een tuin in de avond .

Een tuin in de avond Rudger Kopland

Er gebeuren dingen hier en ik ben

De enige die weet welke ,

Ik zal ze noemen en ook zeggen waarom

Er staat een oude tuinbank onder de

Appelboom er ligt een oude voetbal

In het gras er komen oude geluiden

Uit het huis er is oud licht in de lucht

Dit gebeurt hier : een tuin in de avond

En wat je niet ziet hoort en niet ziet –

De plekken waar we kuilen groeven en

Die huilend dichtgooiden

Ik vertel dit omdat ik niet alleen

Wil zijn voordat ik het ben .

Geschreven door Joanna om 22:26 Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 maart 2006

De verschijning

De verschijning Alfred de Musset

Mijn vriend , uw vader hoort ook mij ,

Ik ben geen engel aan uw zij ,

Geen kwade geest die u zal deren ,

‘k Weet niet waarheen uw leven leidt ,

Ik heb nog kwaad noch goed bereid

Op ’t glibbrig pad , waar wij verkeren ;

Ik ben noch God noch duivel , neen !

‘k Verhoor uw klachten noch gebeên ,

Toch broeder kunt ge mij wel noemen ,

Waar gij zijt zal ik bij u zijn,

Ook als gij rust van zorg en pijn

Te midden van de kerkhofbloemen .

God zelf vertrouwde mij uw hart ,

En , voelt ge u neergedrukt door smart ,

Ik zal als gij uw zorgen weten

Ik volg u over zee en land ,

Toch grijp ik nimmer uwe hand ,

Vriend , ik ben eenzaamheid geheten !

Geschreven door Joanna om 20:38 Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 maart 2006

De ratelsnoek c. Buddingh

Wanneer je aan een beekje woont ,

Een sloot , een plas , een ven ,

Hoor je soms ‘s nachts , heel onverwachts ,

Zachtjes iets ratelen .

Het klinkt niet blij en niet echt droef

Niet dreigend of dramatisch ,

Niet nijdig ,niet rebels , nee , eer

Wat tobberig , wat apathisch .

Maar stel je ’t ook eens even voor

Zo’n ratelsnoekbestaan .

Ben ik blij dat ‘k niet elke nacht

uit ratelen hoef te gaan .

Geschreven door Joanna om 20:14 Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 maart 2006

Ik las het je voor

Ik heb het je toen voorgelezen Rutger Kopland

Ik schreef een vers over jou gezicht ,

Dat het zo afwezig was , ik vergeleek het

Met water waarin ik het gezicht zag

van een paard , en toen ik opkeek

Was de overkant verlaten .Ik vergeleek

Het met wind waarin ik de adem hoorde

Van een dode hond , en toen ik luisterde

Was het zo godvergeten stil in huis .

Ik heb het vergeleken met veel , met veel

Meer , meer dan ik mij herinner , maar

Ik kan het vers niet meer vinden .

Het was niet alleen maar water , wind ,

Je ziet me nog als ik niet kijk , je ademt

Als ik niet luister , leest wat ik niet schrijf .

Ik heb het je toen voorgelezen .

De ramen stonden open , op het terras

Dronken de vrienden limonade , de appelboom

Bloeide . Ik heb je voorgelezen

Wat ik wilde : weg , met jouw . Naast mijn bed

Een prachtige fruitmand . Geen druif

Nam je , geen sinaasappeltje , nee , nee ,

Die waren allemaal voor mij , voor mij

Alleen . Ik moet in slaap gevallen zijn ,

De ramen waren dichtgedaan , alsof er

Iemand was geweest , de wekker tikte

De maan scheen op het grijze fruit .

Ik heb de volgeschreven papieren waarvan

Ik voorlas , gevonden en verscheurd .

Geschreven door Joanna om 20:57 Reageer op dit bericht

Woensdag 8 maart 2006

Hans Lodeizen

God zijn spiegel .

Toen God de wereld had geschapen ,

En ze daar klaar voor hem lag –

Rustig als een baby aan het slapen –

Was hij niet blij met wat hij zag .

Men zou toch zeggen hij had alles

Zelf naar zijn eigen wens gemaakt :

Wij zaten parterre , hij zat stalles ;

De film werd als hij wou gestaakt .

Maar nee , in een geweldig pesthumeur

Zat hij alleen in zijn stoel te kniezen ;

Hij keek aanhoudend naar de deur ,

Men dacht : straks pakt hij nog zijn biezen .

De wereld was naar zijn evenbeeld

En precies als hijzelf geworden

En daarom keek de Heer zo verveeld :

Hij was niet gevleid met de horde .

Caïn sloeg Abel in een kwaje bui ,

De zondvloed kwam , een beetje later ,

De toren van Babel verwarde de lui

En tenslotte sloeg Jezus een flater .

Eén ding was duidelijk: het was niet goed

Wat hij gedaan had met zijn vrije uren .

Hij herkende overal zijn eigen snoet

En de mensen bedreven zijn dolste kuren .

Nu is god van de wereld gegaan ,

Maar een fout is er om een les te leren

Kijkt mijn spiegelbeeld me met liefde aan

Dan wil ik het de rug toekeren

Geschreven door Joanna om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 maart 2006

Thuis...

Dat gelukkig niet

Op tweehonderd meter van waar ik woon

Staat het huis waar ik ben geboren .

Ik kom er haast iedere dag een keer langs .

Daar heb ik geknikkerd , gehoepeld , getold ,

Ben ik onder een paard en kar gelopen .

Ja , wat men ook van mij zeggen kan , niet

Dat ik ver van mijn oorsprong ben afgedwaald .

Geschreven door Joanna om 20:56 Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 maart 2006

De mussen

Het solemiomusje . c.buddingh

Het solemiomusje fladdert

Van boom tot boom .

Zij zoekt haar kleine zusje .

Wie helpt haar uit de droom ?

Ze heeft namelijk geen zusje ,

Zelfs niet een geelgenopt .

Geef haar maar gauw een klein kusje

Als ze ook bij jou aanklopt .

Geschreven door Joanna om 20:16 Reageer op dit bericht

Donderdag 2 maart 2006

winter ?

Sneeuw bij avond

Voor het slapen gaan kijk

Ik nog even naar buiten :

Dikke , donzige vlokken

Dwarrelen omlaag als

Minuscule parachutistjes :

Koning winter neemt weer

Bezit van de aarde .

En ik tuur er vol vertedering naar .

Maar vroegen zou ’t in

Mij hebben gejuicht :

‘Morgen sneeuwballen gooien !’

Geschreven door Joanna om 19:40 Reageer op dit bericht

Dinsdag 28 februari 2006

De zwaartekracht , bijvoorbeeld.

Ik geef toe ik ben bepaald geen rebel .

Maar tegen wie moet je in opstand komen ?

De zwaartekracht , bijvoorbeeld haat ik vaak

Mateloos :altijd met je neus op de aarde gedrukt .

En aarde is : ellende , verval , ziekte , dood .

Maar probeer er maar eens vanaf te springen .

We zitten gekerkerd in ’t nu en hier

En magere Hein is onze cipier

Geschreven door Joanna om 21:44 Reageer op dit bericht

Zaterdag 25 februari 2006

binnen en buiten

Binnen en Buiten

Kom binnen ,

En ik draag je op handen

Naar waar je niets meer kunt verzinnen .

Als ik je verfris

Waar de zee de zee is ,

Ween je omdat je weent

Zonder dat het je bevreemdt .

Je lacht omdat je lacht

Je leeft omdat je leeft

Ik ontvang en jij geeft .

Wanneer je ogen sluiten

Gaan we naar buiten .

Jacop der Meistersänger

Geschreven door Joanna om 19:43 Reageer op dit bericht

Vrijdag 24 februari 2006

Samen

Samen

Samen de ochtend omhelzen

En met de zon hoog op de kruin

Rabarber eten.

Samen

Terwijl het rood over de aarde kantelt

Druiven persen .

Een ster wegpinken naar de avond

En met wijn

De nacht verder dragen .

Ina Stabergh

Geschreven door Joanna om 21:57 Reageer op dit bericht

Donderdag 23 februari 2006

Omdat...

Omdat de liefde geen verhalen verteld

Omdat de liefde geen verhalen vertelt

Vertel ik en luistert de liefde .

Vertel me niets droevigs of vrolijks

Zegt ze . Noem me geen namen maar

Spreek van haar handen

Haar handen , zeg ik , graven in mijn huid .

Ze graven in het donker van mijn hart

En het doet geen pijn . Ze zetten de tijd stil

Ze zetten het hart stil .Dan voel je geen pijn .

Ik vertel niets droefs en niets vrolijks .

Ik noem je geen namen maar wel hoe ze

Haar naam op mijn lippen schrijft .

Genoeg zegt de liefde , je hebt

Genoeg verteld . Nu krijg ik honger

We schuiven aan tafel . Marco Nijmeyer

Geschreven door Joanna om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 19 februari 2006

je bent

Je Bent

Je bent gewoon je bent

Gewoon een mens dat is

Een warm en onontwarbaar

Wezen en toch kun je gebeuren

Als een wonder want ik heb je

Geroepen in mijn slaap

Ik riep je liefde

Door eigen honger

In de eigen stem ontwaakt

zag ik ; ik heb je niet gedroomd

hier ben je je bestaat

ik heb je liefgehad

dit is de nacht

ik heb je lief

ik heb je niet bedacht

Ellen Warmond

Geschreven door Joanna om 13:23 Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 februari 2006

een appel , een snee brood

Een appel, een snee brood

Nu de grote dingen verdwijnen

Worden de kleine groot:

Wat zonlicht op de gordijnen ,

Een appel , een snee vers brood .

Met hoeveel overbodigs

Maken we ons leven stuk :

Er is zo weinig nodig

Voor wat eenvoudig geluk .

Z’o zou ik oud willen worden ,

Klein en weltevree

Een boek om in te lezen ,

Een appel , een snee vers brood .

Geschreven door Joanna om 14:43 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Poëzie en gedichten