Egidius

Van een goede kwaliteit tekenpapier (300gram) maak ik een harmonica. Daarvoor snij ik op 2 cm van de rand zeer licht over het tekenpapier en plooi dit om. Door deze zeer lichte inkerving plooit het papier gemakkelijk. Met houtlijm maak ik de losse stukken aan elkaar vast, er voor zorgend dat het blad in de juiste richting plooit.

In de academie installeer ik me zodat ik het hele harmonica uit kan spreiden: zo kan het bewerkte deel drogen terwijl ik de rest verder afwerk en krijg ik een goed overzicht van het geheel.

Het is plezant werken en door het uitproberen op kaartenkarton heb ik nu genoeg zelfvertrouwen om het water en daarin de Oost-Indische inkt zijn gang te laten gaan.

De tekst zal ik er thuis bij voegen. Ik gebruik daarvoor écoline met warmgrijze kleur en kleine letters, zo valt de tekst nauwelijks op en blijft hij toch goed leesbaar.

Ik vind het werken met papier zo hartveroverend dat ik, om af te sluiten, er nog wat foto’s bij haal. Hiernaast een werk van Truus Van den Heuvel

Nikki Van Es

Hil Van Neer

Marie Josee Christ

Jacques Audrey

Claudine Latron

Hannah Van Zweden

Sylvia De Greef

Omdat de tentoonstelling over papierkunst me zo aanspreekt ga ik nog eens terug met een vriendin. Nu neem ik een fotoapparaat mee, zodat ik bij mijn enthousiasme over deze tentoonstelling ook wat beelden kan tonen.

Ik probeer van elk werk een foto te maken, maar niet alle foto’s zijn gelukt. Soms zit er teveel spiegeling in het werk, dan weer is het beeld te vaag of komt het werk niet tot zijn recht. Ik gebruik een heel simpel apparaatje en ben geen gespecialiseerd fotograaf.

Wat me vooral weer terug doet gaan naar de tentoonstelling zijn enerzijds de werken van Bob Matthysen en anderzijds de werken van Suhail Shaik. Bob Matthysen is gastkunstenaar op deze tentoonstelling. Hij probeerde me uit te leggen hoe hij zijn werkstukken tot stand bracht. Hij gebruikt daarvoor Abacavezel die op een bepaalde manier geprepareerd wordt. Ik heb wel begrepen dat het grootste deel van zijn werk ‘per toeval’ tot stand komt, dat hij wel probeert door manipulatie tot een bepaalde vorm te komen, maar dat uiteindelijk de materie zelf beslist hoe de vorm er gaat uitzien. Ik kon me daar wel iets bij voorstellen … maar laat het uitoefenen van zijn kunst liefst aan hem over. Zelf bekijk ik het resultaat: van verfijnde golvingen tot bijna brute kracht (zie foto’s hieronder).

Suhal Shaik neemt zelf het mes of de schaar in handen om zijn werk tot stand te brengen. Omwille van zijn werk wil ik vooral terugkomen. Het beneemt me de adem. Het papier wordt zo fragiel onder zijn handen.

Bob Matthysen

Bob Matthysen

Bob Matthysen

Suhal Shaik

Suhal Shaik

Suhal Shaik

Suhal Shaik

Via een mail krijg ik de volgende uitnodiging:

‘Wij hebben het genoegen U uit te nodigen een bezoek te brengen aan de Internationale Papierkunsttentoonstelling in het GC Den Breugel te Haacht van 22 februari t.e.m. 2 maart e.k.
Deze uitzonderlijke tentoonstelling laat een dwarsdoorsnede zien van de mogelijkheden van het werken met papier : objecten waarbij de unieke eigenschappen van papier als uitgangspunt worden gebruikt of waarbij papier juist als beelddrager wordt toegepast. Papierkunstenaars introduceren ons in hun gedachtewereld met inspirerende,verrassende en zeer fragiele werken. Papier is een fantastisch materiaal dat gedurende de afgelopen eeuwen vele kunstenaars heeft geïnspireerd. De kwetsbaarheid van papier is misschien het meest magische in tentoonstelling, soms volstaan één stuk papier en een grote dosis verbeelding.

Gastkunstenaar tijdens deze tentoonstelling is Matthysen Bob.’

Natuurlijk wil ik daar naar toe. Ik spreek af met enkele vrienden: na de tentoonstelling kunnen we iets drinken en napraten in de cafetaria van het gebouw.

Het is prachtig wandelweer, maar toch zullen we binnen gaan en daar genieten van het aanbod.

En het aanbod is echt de moeite waard.

Papier is meestal een ‘drager’ voor iets anders: woorden, tekeningen, cijfers voor de belastingsaangifte. Hier krijgt papier een andere rol toebedeeld. Het is een medium tot expressie, vooral van het kwetsbare. Soms is het zo delicaat dat het bijna pijn doet om er naar te kijken.

Er zijn kunstenaars die papier bewerken met andere producten om er dan een bepaalde vorm mee realiseren, andere kiezen dan bv. om in het papier te snijden, weer anderen gebruiken het verschil in kwaliteit en kleur van papier om er mee aan de slag te gaan. Papier zet de verbeelding aan het werk. Het ene moment erg grappig dan weer uitnodigend tot verstilling, er zijn monumentale werken, maar ook kleine uitvoeringen. Ik laat me van de ene verrassing in de andere glijden … en geniet.

De volgende dagen ga ik nog twee keren terug naar de tentoonstelling, telkens sleur ik iemand anders mee in mijn enthousiasme. Feitelijk krijg ik in geen woorden gezegd hoe mooi die werken zijn, hoe ze me ontroeren, hoe ze me vervullen. Wellicht is niets zo delicaat als kunst op basis van papier, wellicht bereikt alleen papier in zijn kwetsbaarheid die vorm van poëzie die fundamenteel troost biedt aan het leven.

De foto bij de tekst en deze foto tonen werk van Glenn Priester. Hier krijgt de structuur van papier de volle aandacht. Er hangen verschillende werken zoals de foto hiernaast: in hun eenvoud heel sterk.