Het gesprek

nr. 49 tot 52                                       

33 cm x 33 cm                                                          

49 - Als trage vogels: de woorden van geliefden nemen hun tijd om elkaar op te zoeken en samen te zijn.

50 - Woorden zoeken elkaar: het gesprek geeft ruimte aan woord en wederwoord.

51- Verloren in de stad: wat betekent het voor een migrant wanneer die uit een regio komt waarin de hectische cultuur van de westerse beschaving nog niet is doorgedrongen om geconfronteerd te worden met een grootstad. Hoe overleef je die overvloed van indrukken die nauwelijks betekenis hebben en waar wellicht alleen de lucht iets herkenbaars heeft.

52 - Een niet-gesprek: de woorden bereiken de andere niet, rug tegen rug zit ieder opgesloten in de eigen wereld.

Briefvorm en schrift-iconen in samenhang

nr. 24 tot 26                                       

150 cm x 110 cm                                                    

Door de verdeling in een zesluik wordt enerzijds de spanning over de randen heen opgerekt en anderzijds wordt toegelaten dat de wereld van vorm en lijn zich aan elkaar wagen.

Spelen met de omtrek

nr. 27 tot 29                                       

70 cm x 50 cm                                                        

Het vlak als oppervlakte verdwijnt en laat de omtrek aan bod komen die uitgebreid wordt tot een lijn die bijna een vlak genoemd kan worden. Andere elementen doen hun intrede zodat iets speels ontstaat.

De wereld buiten het atelier

nr. 30 tot 32                                        

70 cm x 50 cm                                                        

nr. 33 tot 35                                       

60 cm x 50 cm                                                      

30 – Veelheid van indrukken: door de media krijgen we een venster op de wereld, waardoor een ontzettende veelheid van indrukken op ons af komt. Uit die puzzel proberen we dan een wereldbeeld te destilleren.

31 - Verschillende meningen: wanneer ieder mag uitkomen voor de eigen mening zonder dat geweld gehanteerd wordt om die mening aan anderen op te dringen, ontstaat de mogelijkheid om naar elkaar te luisteren en de eigen blik te verruimen.

32- Herfst 2015: de bomen ontbladeren en vormen een zacht tapijt op de aarde. Tot die zachte nazomer verscheurd wordt door de aanslagen in Parijs.

33 - Strange Fruit: is een jazz ballade, beroemd geworden door de interpretatie van de jazz zangeres Billie Holiday. De tekst (1937) beschrijft een lynchpartij zoals die vroeger vaak voorkwamen in het zuiden van de Verenigde Staten van Amerika. De lijken van de zwarten hangen als vreemdsoortige vruchten in de bomen. Abel Meeropol (de dichter) werd waarschijnlijk geïnspireerd door een foto van de lynchpartij van twee Afro-Amerikanen: Thomas Shipp en Abram Smith, die in 1930 werden opgehangen in Marion (Indiana).

34 - Herinneringsboom: Gele linten wapperen in de dagen van de Vietnam-oorlog aan de bomen in New York: voor elke gesneuvelde soldaat een lint. Linten, samengevoegd tot het beeld van een vogel, herdenken een geliefde.

35 - Tranen van de olijfboom: De Palestijnen worden van hun gronden verjaagd. Eeuwenoude olijfbomen worden gekapt of verborgen achter de muur die Israel van Gaza scheidt. Alleen tranen resten nog om wat verloren ging.

Welkom (tafel in de gang)

nr. 1                                                   

70 cm x 50 cm                                                           

Vertrekkend van een van de oudste Nederlandstalige teksten: hebban olla uogala nestas hagunnan hinase hi(c) (a)nda thu uuat unbidan uue nu - alle vogels zijn nesten begonnen, behalve ik en jij. Waar wachten wij nu op? – waarvan de letters op een bijna acrobatische wijze tot een grafisch geheel werden gebonden, verkennen we de wereld van brief en schrift op een heel eigen wijze.

De wereld van brieven en kattebelletjes (gangen)

nr. 2 en 36                                          

80 cm x 60 cm                                                       

In een oneindige variëteit bereiken ons brieven: van officiële teksten, soms moeilijk te begrijpen voor wie geen juridische studies deed, tot een snel geschreven berichtje op de keukentafel om te melden dat het eten in de koelkast zit. Over die wereld gaat het in deze tentoonstelling, waarbij de vormgeving van het verschijnsel brief alle aandacht krijgt.

De brief als vlak

nr. 3 tot 13                                         

50 cm x 40 cm                                                         

Van drie basisvormen (nr. 3) naar het experimenteren met de gegeven vlakken en lijnen. Zoeken naar spanning door de vlakken van de basisvormen in een bepaald ritme te plaatsen (nr. 4 tot 10). Een volgende stap is de lijnen van het vlak als zelfstandig element te hanteren (nr. 11 tot 13).

Lijn en vlak samen brengen

nr. 14 tot 16

80cm x 60 cm                                                        

Enkele vlakken worden bewerkt met een stille kleur terwijl ze omgeven worden door omtreklijnen van hetzelfde vlak. Daardoor ontstaat een visuele spanning die ontlading zoekt in het opgelichte vlak.

Iconografie van het schrift

nr. 17 tot 23    

70 cm x 50 cm                                               

Letters zijn iconen die herkend worden en in samenhang een woord vormen dat inhoudelijk te interpreteren is. Hier worden iconen uitgeprobeerd die inhoudelijk geen betekenis hebben maar door hun speelsheid of door hun gedisciplineerde ordening toch verwijzen naar een inhoud.

Het grote moment breekt aan: de werken worden opgehangen … nu zal duidelijk worden wat deze tentoonstelling te bieden heeft. Ik vind het wel spannend. Maar veel tijd om te dromen of te piekeren is er niet. Gelukkig dat Felix meehelpt, want na een paar werken gehangen te hebben, voel ik mijn armen zwaar en op het einde loodzwaar worden. Het is het glas, hoe dun ook, dat werken zo zwaar laten doorwegen.

Maar het vordert en na een goed uur doorwerken, krijgt de tentoonstelling al vorm. Natuurlijk hangen nog niet alle werken op de correcte hoogte en perfect horizontaal.

De drie zesluiken vragen wel meer aandacht. Maar we hangen ze alleen maar op en zullen ze op elkaar afstemmen wanneer Christel hier is. Christel heeft beloofd donderdag langs te komen om de werken te helpen juist hangen: zij heeft daar een scherp oog en nog meer geduld voor. Vooral dat laatste missen we nu, we zijn gewoon moe en vinden het aanbod van Christel een uitstekend idee. Tentoonstellen is veel meer dan plaatjes (laten) kijken, er gaat een hele wereld achter schuil van vriendschap en samenwerking.

Maandag voor de tentoonstelling breng ik een eerste lading werken naar Baal. Ik heb de sleutel van het gebouw en de tentoonstellingsruimte gekregen en kan nu aan de slag.

Eerst de werken van hun voorlopige bewaarplaats in de tv-ruimte naar de auto versassen, dat doe ik al zondagnamiddag, rustig aan, terwijl het even ophoudt met regenen. De werken die ik meeneem zijn niet zo groot en stapelen gemakkelijk. Om ze te beveiligen breng ik tussen het glas beveiligingsplastiek aan, zo riskeer ik minder glasbraak. Dat laatste kan ik nu missen als kiespijn, er is wat anders te doen dan naar een glazenier lopen voor een nieuw glas.

Maandag rij ik voorzichtig naar Baal. Om 10 uur ben ik afgesproken met Felix, die komt me helpen. Ik ben niet graag alleen in zo’n gebouw. Je weet nooit of er zich een probleem voordoet waarbij je hulp kan gebruiken.

Auto parkeren voor de ingang en uitladen. Het miezert. Gelukkig dat ik de plastieken verpakking kan gebruiken om de werken te beschermen tegen dat plakkerig nat. Ik zet de werken af tegen een muur op het gelijkvloers en Felix brengt ze, trap op, naar de eerste verdieping. Wanneer de wagen leeg is, verhuis ik hem een eindje verder om te parkeren en ga Felix helpen om trappen te lopen.

Een volgend fase is het verdelen van de werken. Omdat ze aan de achterkant al gemerkt zijn, verloopt dat vrij snel. Felix telt hoeveel draden er nodig zijn om de werken op te hangen en vult aan waar nodig. Daarmee zit het werk er hier, voor vandaag op.

Morgen om 10 uur spreken we opnieuw af, dan gaan de werken aan de muur.

Thuis laad ik nog een aantal grotere werken in de auto zodat die morgen meekunnen. Maar rusten na de middag zit er niet in. Hoewel alles volgens planning verloopt, is er nog zoveel te doen. Dus verzamel ik mezelf maar en begin aan de prijslijst … die in feite een toelichtinglijst wordt.

Om mezelf niet te overvragen begin ik al enkele weken voor de startdatum van de tentoonstelling met de concrete uitwerking. Ik heb al een lijstje gemaakt van de  werken die ik wil meenemen en op een plannetje van de tentoonstellingsruimte aangeduid welk werk ik waar wil hangen.

Twee weken voor de start haal ik stilaan de werken, die op een vroegere kinderkamer gestapeld staan,  naar beneden. Telkens ik de trap af moet neem ik een paar werken mee. Zo voel ik niet dat ik moet trappen lopen, want alles in een ruk naar beneden sjouwen zou toch wel wat te veel gevraagd zijn. Ik stapel de werken in de tv-kamer aan de zijkant, zodat de verkeershinder beperkt blijft.

Ik vind het verzamelen van mijn werken een plezante bedoening. Een werk dat je een hele tijd niet meer onder ogen kreeg kan je met een nieuwe blik bekijken. Sommige werken maken me enthousiast, andere benader ik eerder met een kritische blik. Dat zal wellicht allemaal normaal zijn. Maar met de werken die ik verzamel, moet ik het doen. Toch blijft het gevoel dat het een mooie expositie wordt.

Ondertussen worden de muren in de tuinkamer ook leeg gemaakt en zoek ik wat oudere werken uit om die leegte weer op te vullen. We zijn gewoon van steeds werken aan de muren te hebben … en wanneer die muren kaal geplukt worden … gewoon akelig, net of je in je blootje staat.

Dan worden de werken op de achterkant van een nummer voorzien, waardoor ik weet welk werk aan welke muur op welke plaats zal hangen.

Ondertussen probeer ik ook een lijst op te stellen van de werken die gaan geëxposeerd worden. Toch weet ik nog niet hoe ik de lijst ga presenteren: met foto’s, met uitleg … dat laat ik over aan de inspiratie van de dag.

Voorlopig geen blogs meer wegens voorbereiding van de tentoonstelling 'Brieven van toen aan later'. Een verslag volgt nog.