’t Alent is een kunstvereniging in Werchter die om de twee jaren een kunstroute organiseert tijdens WAK (week van de amateurkunstenaars). Vorig jaar kwam de art-o-maat tot stand: een afgedankte sigarettenautomaat waar in doosjes, ter grootte van een sigarettendoosje, kunstwerkjes werden gedeponeerd. Die stapelen zich dan in de automaat op, zoals vroeger de sigarettendoosjes, en mits geld in de gleuf te stoppen, komen ze te voorschijn. Alleen kan je niet kiezen welk kunstwerkje je graag zou hebben, het is nu een verrassing van wie het mini-kunstwerkje komt, want het toeval bepaalt welk doosje in de lade te voorschijn komt.
Nu wou de verantwoordelijke van dit evenement de meewerkende kunstenaars de kans bieden om samen te exposeren tijdens de WAK in 2016. Met een tiental inschrijvingen ging de organisatie van start. En dat groeide en bleef groeien. We zouden in de Jack-Op, een vorm van cultureel centrum op landelijk niveau: de fanfare repeteert daar, het toneel geeft daar zijn optreden en je kan er tentoonstellingen organiseren, mits op tijd aanvragen van de medewerking van de gemeente. Naast de tentoonstelling werd er ook gedacht aan het organiseren van workshops voor kinderen en volwassen.
Om in die chaos terug wat orde te krijgen nodigde Maurice (inspirator, organisator, duivel-doet-al) ons uit voor een vergadering in Riks Bakhuys: zo maakten we kennis met iemand die het ambacht van het brood bakken in een houtoven met overgave beoefent.
Het werd een originele maar niet altijd efficiënte manier van vergaderen.
Eerst wordt er brood gebakken. Bij het binnenkomen staat de oven al op te warmen en op tafel staan kommetjes met de juiste hoeveelheid bloem, gist en zout. We leren brood kneden met de hand. Tijdens het gisten nemen we iets om te drinken en zetten we ons rond de tafel om te vergaderen. Er wordt veel gebabbeld maar uiteindelijk worden er wel concrete afspraken gemaakt.
Dan volgt een tweede kneedbeurt. Een tweede gistingsronde blijkt niet nodig en het brood kan de oven in. Dan aan het werk voor een Marokkaanse tajine schotel: gehaktballetjes in een soort tomatensaus met heerlijk kruiden: de ruimte is er van doordrongen. Die schotels gaan na het brood de oven in. Ondertussen hebben we al behoorlijk honger gekregen en het is als het ware een bevrijding wanneer de oven open gaat en de schotels op tafel worden gezet.
Natuurlijk moet nadien de vaat worden gedaan … want hier is handwerk troef. Dat is maar een kleine prijs die we graag betalen want de tajine was bijzonder lekker.
Bij de schapenboer
