Om de twee jaren organiseert Kunstkring Gesigneerd een Kunstroute in Tremelo. Christel neemt er voor de eerste keer aan deel en nodigt mij uit om bij haar aan te sluiten.

Natuurlijk moeten er eerst wat probleempjes opgelost worden: een huis dat 'bewoond' is ombouwen tot een galerie is niet in een twee drie voltooid. We overleggen en besluiten dat de veranda, eens die leeggehaald is, een mooie ruimte vormt voor het werk van Christel. Ik zal me onder twee partytenten installeren. We willen onze werken mooi presenteren. We kopen paneelwanden aan. Het is een hele investering, maar er komen nog kunstroutres en tentoonstellingen waarbij ze gebruikt kunnen worden. Een degelijke presentatie van het werk doet het niveau van de tentoonstelling stijgen.

Zaterdagnamiddag opent de kunstroute. We hebben dus de hele voormiddag tijd om te installeren … en die tijd kunnen we gebruiken. Ook Ludo en Karel helpen mee. Gelukkig dat de tenten vlot te installeren zijn. De panelen moeten in elkaar geschoven en op de juiste plaats gezet worden … maar mijn werken hang ik liever zelf aan de haak. In mijn gedachten heb ik wel een plan ontworpen, maar dat verandert wat, omdat de panelen in een andere slagorde staan, dus is het even wat zoeken naar de beste oplossing.

Als uiteindelijk alles een plaats gekregen heeft, ben ik best tevreden: het mag gezien worden. Nu nog afwachten of er bezoekers komen. Het is zaterdag, voor veel mensen boodschappendag, veel wind, koud, steeds maar dreigende wolken, af en toe een drup … we verwachten geen stormloop en Christel en ik installeren ons in een hoekje met wat tekengerief.

's Avonds moet natuurlijk de tent en al wat daar onder staat afgebroken worden zodat het veilig de nacht kan doorkomen. Gelukkig verloopt dat allemaal heel vlot … en maar goed ook. Terwijl het laatste element naar binnen gebracht wordt, begint het te regenen. Oef!

Ondertussen hebben onze mannen gekookt, Ludo als chef-kok. We hoeven maar aan te schuiven en worden bediend. Van samenwerking gesproken!

Dit werk getuigt van onze samenwerking: Christel schilderde de ondergrond, ik zorgde voor de tekening er boven op. Ik noem het samen spelen. We willen nog wat samenwerkingswerken maken, echt leuk om doen.

De mannen hebben hun samenwerkingsmodel … en wij kunnen er best mee leven.

Ik probeer een nieuwe sjabloon uit en de cirkelvorm doet weer zijn intrede.

Wakker geworden met het liedje 'Ach meneer een mooie vogel wil ik zijn' van Tim Visterin … jaren geleden een hit. Het bleef maar in mijn hoofd rond draaien. Niets beter om daar mee om te gaan dan acher de tekentafel plaats te nemen en die vogel op papier te zetten. Een nieuwe reeks was gelanceerd. Dagen zou ik er zoet mee zijn.

Na vier drukke dagen kan ik mijn werken terug halen. Veel uitrusten zit er niet op: volgende week start de kunstroute in Tremelo. Dit betekent dat, terwijl ik de werken van de Jack-Op opberg, ik de werken voor Tremelo te voorschijn haal en ergens probeer te deponeren in een of andere hoek, zonder de living te doen lijken op een uitdragerij.

Hierbij nog een paar foto's van mijn hoek in de Jack-OP.

Tot 8 mei 2016 loopt de groepstentoonstelling 'Talentenmix' in de Jack-Op te Werchter. Gisteren trof ik een nog jonge maar zeer aandachtige bezoeker aan bij het bekijken van mijn snijwerk. Ik nam er een foto van: waarschijnlijk een van de leukste foto's van de tentoonstelling.

Dan experimenteer ik met een collage binnen de opdracht: lijnen en een cirlkel.

Het wordt een drukke week: donderdag opening van Talentenmix in de Jack-Op. Dat moet allemaal netjes voorbereid worden. Mijn pakket staat thuis al klaar. Maar in de zaal moeten woensdag nog panelen geplaatst worden. Ik sleur er niet meer mee, maar heb beloofd een oogje in 't zeil te houden, zodat ze op de juiste plaats terecht komen. Daarna zorgen de deelnemers dat hun standje ingericht wordt.

Ik verheug er me op. Het geeft me een kinderlijk plezier als ik het plannetje dat ik in mijn hoofd heb kan uitwerken en ondertussen zie je dan de collega's en hun werk.