Papavers I

En met veel enthousiasme duik ik achter mijn tekentafel. Het lukt me niet me te concentreren op de reeks die ik moest onderbreken om de voorbije tentoonstelling op te bouwen. De zon staat van 's morgens tot 's avonds aan de hemel te branden … en het licht en de warmte voeren me naar de papavers die straks weer zullen bloeien. Wat uit mijn pen vloeit is speels … en ik geniet er van

We zijn tevreden over de voorbije tentoonstelling: veel geïnteresseerden en leuke gesprekken. We zijn ook blij dat we de tentoonstelling kunnen afbreken, want ondanks de animerende drukte, ben ik wel moe … en ik begin mijn tekentafel te missen. Sinds meer dan twee weken heb ik geen tekenpen aangeraakt. Ik verlang om me terug te trekken en me in stille concentratie over te geven aan het tekenwerk.

Dan komen de leerlingen van Christel aan de beurt. Sommigen hebben hun eerste stappen gezet in de tekenwereld. Dit jaar hebben ze rond Van Gogh gewerkt ... en dat merk je. Maar het tekenplezier straalt je zo tegemoet.

In de grote ruimte hangt bij het raam het werk van Christel. Zij leefde zich de laatste maanden uit in imaginaire portretten. Het grote werk (Samenhorigheid) is van twee jaren terug, het was een blije verrassing het weer te zien.

Bij de ingang naar de grote zaal hangen de twee schilderijtjes van Brigitte Simon, lerares schilderen van de avondklas in Werchter, met de titels 'Verbroedering I en II' naast mijn werkje, dat de titel heeft 'Egidus, waer best du bleven'.

Met panelen hebben we een ruimte georganiseerd waarin enkele leerlingen van de avondklas van de Hagelandse Academie afdeling Werchter een plaatsje gevonden hebben. Hoewel de werken erg verschillen van kleur, thema, techniek is, na veel uitproberen en nog eens veranderen van plaats, de samenstelling nog een mooi beeld te geven.