Dinsdag 8 februari 2011
Twee vrouwen in dialoog
In februari 2011 stelden Christel Verstreken en ik tijdens drie weekends tentoon in de Glorieux-zaal van Siddartha, een instelling in Baal die ook zalen verhuurt voor culturele activiteiten. Gesigneerd is een kunstkring in Tremelo waarvan Christel en ik de ‘jongste’ leden zijn. Daarom werden we uitgenodigd om met onze werken naar buiten te treden. Hoewel we elkaar niet kenden, bleek het voor ons beiden en onze partners een ervaring waarop we met plezier terugkijken.
Hoe begin je aan zo’n project? De zaal opmeten en ieder de helft van de meters toegooien en heimelijk kijken of je wel de beste plaats hebt gekregen? Ach nee, we spraken af om eens rond de tafel te gaan zitten. En dat gebeurde. Met een glas cava voor de kennismaking. Ludo, de man van Christel had de werken van Christel op een stick en Karel sleurde zijn laptop uit zijn schrijvershoek. Zo konden we onze werken op elkaar afstemmen. Christel koos een werk dat ze graag wou tonen en ja, toevallig had ik wel iets dat er bij zou passen. Dan kreeg ik de gelegenheid om een van mijn werken boven te halen en meteen dook Ludo, die trouwens bijzonder handig is met de pc, op de laptop op zoek naar dat ene schilderij dat over hetzelfde onderwerp ging, of een zelfde kleurencombinatie had... Zo kregen we een hele reeks van werken bijeen. Ondertussen kwamen ook de verhalen over het leven naast het schilderen aan bod. De samenkomst eindigde even tintelend als de cava bij het begin. De tentoonstelling kreeg de titel: Twee vrouwen in dialoog.
We stelden een mapje samen om de bezoekers wat achtergrond en informatie te geven om onze werken te benaderen. Velen hebben daarop positief gereageerd: ze voelen zich niet allemaal een Jan Hoet die uit kleur en grafiek hele verhalen opbouwt. Hieronder volgt de inleidende tekst uit dit mapje.
Twee vrouwen in dialoog
Twee vrouwen ontmoeten elkaar voor een gezamenlijke tentoonstelling. Ze kennen elkaar nauwelijks, behoren tot een verschillende generatie, hebben vooral de passie voor tekenen en schilderen gemeen.
Wat hebben ze elkaar te zeggen, hoe kunnen ze samen naar buiten treden? Ze kozen voor een dialoog via hun kunstwerken. Hoe werken ze hun eigen thema’s uit, elk vanuit de eigen ervaring, leefsituatie, denken en voelen? Hoe maken ze op hun karakteristieke wijze gebruik van allerlei technieken? Voor beide vrouwen en hun partners was de ontmoeting een boeiende ervaring. Blijkbaar hadden ze meer gemeen dan ze aanvankelijk dachten, waren de verschillen in hun eigenheid een bron van verwondering en respect. Het menselijke ervaren achter de werken werd gedeeld en meegeleefd. Warmte en vriendschap groeiden. Een weerspiegeling ervan ziet u in deze tentoonstelling. Geniet ervan.
De zaal was niet zo groot … het was nogal druk met al die schilderijen. Als je enkele sfeerbeelden wil zien, ga dan naar de fotogalerij van kunstkring Gesigneerd ( www.kunstkringgesigneerd.be ). Maar het was een leuke drukte. De laatste zondag kwam een bezoekster binnengewandeld en aangezien de tentoonstelling pas een kwartier later zou opengaan, had ik alle tijd om haar aan te spreken. Bleek dat een jongerenorkest in Siddartha op repetitieweekend was, zij kookte voor die troep. Ze hadden gevraagd om deze zaal te kunnen huren voor een eerste muzikale try-out, maar dat ging niet omdat kunstkring Gesigneerd de zaal huurde. Ze konden enkel beschikken over een schuurtje, maar dat was niet zo ideaal en trouwens nogal koud denk ik. We stelden voor dat ze met de groep toch naar de tentoonstellingsruimte zouden komen en mits wat herschikken zouden de jongeren hun laatste restje energie van het weekend kwijt kunnen. En dat het een gezellige bende werd zie je op de foto’s. Ze speelden het hart uit hun lijf: er waren naast pa en ma vreemde oren die meeluisterden en dat geeft toch een extra stimulans. In hun verslag zal dan staan: moe maar tevreden ….
Mijn werken die op de tentoonstelling te zien waren, zullen stilaan op deze blog verschijnen met beschrijving van hun ontstaan en van wat ze voor mij betekenen
Wat leuk is op zo’n tentoonstelling: er zijn zoveel boeiende mensen die langskomen, een opkikker na een te lange winter, vooral als je er vrienden aan overhoudt.
