Zeeleeuw leert Chinees schrijven

In Nieuw-Zeeland is een tuatara, een zeldzaam reptiel, vader geworden van 11 nakomelingen.

De verzorgers van Henry, zoals het dier heet, zijn verbaasd; in de 40 jaar tijd die het 111-jaar oude dier in gevangenschap leefde, toonde het tot dusver geen interesse in wijfjes.

Nu heeft Hendry echter gepaard met Mildred, ook al 80 jaar. Alle eieren die Mildred legde, zijn nu uitgekomen.

Bekijk een videoreportage op de website van de BBC .


Bron : GVA

Interessant artikel betreffende het tellen van vogels.

Vogels voeren en beloeren: telweekend op 7 en 8 februari 2009

Voeder en tel de vogels in jouw tuin op  7 en 8 februari 2009

Natuurpunt  organiseert een nationaal telweekend van tuinvogels. We roepen iedereen op om in de tuin vogels te voeren, te beloeren en te tellen.

Vogels tellen 7 - 8 febr. : Tuinadvies en Klasse zijn de ambassadeurs van het nationale telweekend 'Vogels Voeren en Beloeren 2009' door Natuurpunt VZW

Doe mee! Het is gratis en eenvoudig. Hierbij het deelnameformulier Bewaar het word.doc op je harde schijf, vul het in en stuur het in bijlage  naar wim.vandenbossche@natuurpunt.be .

• Plaats een voedertafel of hang een voederbuis. Zorg voor goed vogelvoer. Daarover vind je verderop meer info.
• Beloer je bezoekers. Om de soorten te herkennen kan je het artikel ' vogels herkennen ' (met foto's) gebruiken.
• Noteer wat je ziet en stuur  je waarnemingen op per post, fax of email.

Maak het ze gemakkelijk en voeder ze. Meteen een leuk moment om je tuinvogels te beloeren en te tellen.

Tuinpunt VOGELS TELWEEKEND :
(6) 7 & 8 februari 2009 i.s.m. Tuinadvies.be

Colombine

• 1 maal per dag het talg en vuil verwijderen met 70% alcohol op een watje.
• Minimaal 4 weken de infectie van binnenuit bestrijden met behulp van antibiotica (bijv. Synulox). Dit middel is op recept verkrijgbaar bij de dierenarts. Dit betekent dus dat de arts je kat wel eerst wil zien.

Afscheid nemen van je huisdier

Een trouw dier  begraven hoort voor veel mensen bij het rouwproces. Voor sommigen leeft  het dier  voornamelijk voort in herinneringen. Anderen hebben een fysieke plaats zoals een graf nodig om de nabijheid van  het beestje  te voelen. Steeds meer baasjes kiezen voor een waardige begrafenis. 

Verwijdering door de dierenarts
De dierenarts kan de crematie van je hond of kat regelen als je dat wilt en de as laten retourneren aan jou. Of hij laat het lichaam door een destructiebedrijf meenemen.

Begrafenis thuis
Om publieke gezondheidsredenen mogen honden of andere dieren niet overal in de tuin worden begraven. Je dierenarts weet wat de regels zijn in het gebied waar je woont. Wil je dat er een uitzondering wordt gemaakt, dan kun je de gemeente vragen om toestemming.

Begrafenis op een dierenbegraafplaats
Niet elke diereneigenaar heeft een tuin, maar veel mensen hebben een sterke behoefte het lichaam van hun dier te begraven. Hier zijn dierenbegraafplaatsen voor. De kosten van een begrafenis  variëren net als bij die van mensen per begraafplaats en zijn afhankelijk van diverse factoren, zoals het type graf (gedeeld of individueel), de kist (of urn), de grootte van de plaats, de uitvoering van de steen en of je het graf wilt onderhouden en hoe lang.

Crematie
Cremeren is een gebruikelijke manier om de stoffelijke resten van je huisdier te verwerken. Je kunt kiezen uit een gecombineerde of een individuele crematie. Als je de as van je dier in een urn of strooidoos wilt krijgen, moet je voor het laatste kiezen. Dan kun je later besluiten wat je met de as doet. Sommige mensen zetten de as in een mooie urn in huis. Andere mensen strooien de as uit in de tuin of op een dierenbegraafplaats. Het is niet overal toegestaan om de as uit te strooien, dus vraag dit eerst na bij je dierenarts of gemeente. Bij een dierenbegraafplaats kun je meestal een nis kopen om de urn in te zetten of de as in een gezamenlijk graf plaatsen.

Tip
Veel organisaties verzorgen de begrafenis van je dier tot de laatste details. Van het ophalen van het lichaam tot de begrafenis zelf. Het is verstandig om de kosten te vergelijken, maar ook naar de extra kosten te vragen. Is onderhoud van het graf bijvoorbeeld inbegrepen?

Meer weten? Lees ‘Als mijn hond ouder wordt’ van Heike Schmidt-Roger en Susanne Blank.

(dierz.nl)

Een kitten uitkiezen

Bij het uitkiezen van een kitten dien je te letten op het soort tehuis waar het vandaan komt en de gezondheidstoestand van de moeder. Zo mogelijk moet je het diertje even laten spelen, zodat je kunt controleren of het niet mank of lam is. In het ideale geval moet een kitten niet van de moeder worden gescheiden voor het een week of tien, twaalf is.

Waar moet je op letten:
Een gezond kitten heeft een stevig, gespierd lichaam en als je het oppakt, voelt het veel zwaarder aan dan het lijkt.

·  De oren dienen schoon te zijn zonder uitscheiding. Voortdurend krabben kan duiden op oormijt.

·  De ogen moeten helder, glanzend en schoon zijn. Het derde ooglid nag niet te zien zijn.

·  De neus moet koel en vochtig zijn, zonder uitvloeiing of korstjes rond de neusgaten.

·  Bek en tandvlees moeten rozeachtig van kleur zijn en de adem mag niet ruiken.

·  De buik moet enigszins bol zijn, maar niet opgeblazen, hetgeen anders op wormen kan duiden.

·  De vacht is een goede graadmeter voor de gezondheid van het kitten. Ze moet glanzen en vlooienvrij zijn.

·  Het achterste moet schoon zijn, zonder tekenen die op diarree wijzen en zonder uitvloeiing uit de genitaliën.

Uit: Uw kat in topconditie van Andrew Edney
(dierz.nl)

De lichaamstaal van je schildpad begrijpen

De schildpad ligt op zijn rug .
Hij is bij het klimmen uitge­gleden en ondersteboven geval­len.
Richt het terrarium zo in dat het dier overal 'ankers' (wor­tels, stenen) vindt om zich aan op te trekken.

De schildpad steekt al zijn poten wijd uit .
Dat doen schildpadden vaak als ze zich in de zon koesteren.
Doet een dier dat de hele dag, zittend onder de warme lamp of uv-bron, dan is het ver­moedelijk ziek. 

De schildpad spert zijn bek wijd open.
Dit kan een teken van onbe­hagen zijn; misschien heeft het dier ademnood.
Gebeurt het voortdurend, raadpleeg dan de dierenarts. 

De schildpad richt zich op en steekt zijn hals ver uit.
Er is iets dat zijn nieuwsgierigheid wekt, of hij zoekt verlichting bij het poepen.
Laat het dier rustig zijn gang gaan. 

Het mannetje bijt het vrouwtje zachtjes in nek en poten .
Dat is een onderdeel van het voorspel bij de paring.
Houd ze wel in de gaten. Als het vrouwtje gewond raakt, moet je de dieren scheiden. 

Na de winterrust probeert de schildpad zich te verstoppen.
Hij heeft ongeveer een week nodig om aan eten te wennen. Duurt het langer, raadpleeg dan een dierenarts.

(dierz.nl)

Het roodborstje (Erithacus Rubecula)

Het roodborstje is met zijn opvallende kleur en zijn hitzwarte grote ogen een mooi en nieuwsgierig vogeltje. Hij is niet bang voor mensen en is daardoor ook de meest geliefde tuinvogel. Terwijl je in de tuin aan het klussen bent, houden ze je nauwlettend in het oog. In de winter is het in de meeste tuinen een welkome, bekende verschijning. De vogels die zich in de winter laten zien zijn meestal afkomstig uit Denemarken of de Scandinavische landen. In het najaar trekken deze dan naar onze regio en daar de bosdomeinen dan al ingenomen zijn door onze inheemse achtergebleven exemplaren zakken ze dan af naar onze tuinen.

De roodborst is met zijn 14 cm en 19 gram iets kleiner dan de huismus. Het mannetje en het vrouwtje zien er identiek uit. Ze hebben een lange dunne snavel, die onovertroffen is om insecten en spinnen te vangen in het eigen territorium waar geen soortgenoten worden geduld. Het roodborstje is zeer onverdraagzaam, zijn oranje borst wordt gebruikt als verdedigingsmiddel om eventuele indringers af te schrikken. Roodborstjes markeren de grenzen van hun ± 7000m² groot domein met een luid  gezang. Die zang start met een aantal hoge tonen en eindigt met een parelend getjilp. Bij de zangvogels gaat het roodborstje in tegen de algemene regel en zijn het zowel de mannetjes als de vrouwtjes die zingen. Omdat er geen zichtbaar onderscheid is, worden ook vrouwtjes aanvallend onthaald tot hij zijn abuis inziet en onmiddellijk tot hofmakerij overschakelt. Hierbij  brengt hij het vrouwtje lekkere hapjes waar zij met trillende vleugeltjes om bedelt. Bij de mannetjes wordt er bij een vechtpartij zeer hevig gevochten, soms tot de dood.

De vogel broedt tot twee keren vanaf april tot juli. De roodborstvrouwtje maakt een slordig diep nest op de grond dat bestaat uit gras, mos,  wortels en bladeren. De nestplaats bevindt zich tussen hoge grassen, boomwortels, klimop, bodembedekkers of onder struiken. Het roodborstje durft zich ook al eens te nestelen in holle bomen, spleten, hagen,… maar dan wel dicht bij de grond. Spijtig genoeg worden ze net daardoor ook vaak leeg geroofd door katten, wezels, egels, ratten, kraaien en Vlaamse gaaien. In een nest worden vier tot zeven eieren gelegd. Het zijn witte eieren met roestbruine vlekken. Op dit legsel zal het vrouwtje twee weken broeden. In de broedperiode wordt zij door het mannetje gevoerd, soms wel drie keer per uur.  De eerste drie weken worden de jongen door beide ouders onderhouden. Na deze periode kunnen de jongen al goed vliegen en hebben ze geen hulp meer nodig van de ouders. Jonge vogels bezitten een volledig gevlekt verenkleed, zonder oranje. Zo zijn ze beter gecammoufleerd en wekken ze geen agressie op bij het mannetje. In het najaar van het eerste levensjaar krijgt het jonge roodborstje zijn volwassen verenkleed. De lente daarop is het geslachtsrijp.

Het roodborstje is niet schuw en nieuwsgierig komt het dan ook al snel op de raamvoederplank af.
Op de voederplank houden roodborstjes van  zeer fijne zaden, meelwormen,  brood- en beschuitkruimels.

Weetjes:

• Het roodborstje komt bijna in heel Europa voor net als op de Azoren, de Canarische Eilanden en in delen van Noord-Afrika. In het oosten tot in Centraal Rusland, Turkije en tot in Iran.
• Onze roodborsten zijn deels standvogel, deels trekvogel. Scandinavische roodborsten trekken door ons land en overwinteren deels in ons land terwijl onze roodborsten deels wegtrekken naar Frankrijk en Spanje.
• Het roodborstje heeft een inwendig kompas dat helpt bij het vinden van de route tijdens de trektochten.
• De Britse naam is robin, in het Frans spreekt men van rouge-gorge en in Duitsland is het mooie vogeltje gekend als rotkehlchen.
• Roodborstje was in Engeland de spotnaam voor de rood geüniformeerde postbodes. De vogeltjes zijn dan ook vaak te zien op kerstkaarten, omdat de 'post-roodborstjes' die rondbrengen.
• Orde van de zangvogels en familie van de lijsters

Vossaert Kurt

(tuinadvies.be)

Even geen tijd voor je hond? Tips

Voel je je ook wel eens schuldig, omdat je een dag geen tijd genoeg hebt om leuke dingen met je hond te doen? Omdat je te druk  bent met andere dingen of omdat je de deur uit moet? Een work-out voor jouw hond is dan de pleister op de wonde. Er zijn altijd momenten waarop onverwachte dingen de routine van alledag doorbreken. Dan kan het heel makkelijk gebeuren dat de extra lange en leuke wandeling met de hond erbij inschiet. Dat voelt niet goed, want je weet dat je hond alsof hij kan klokkijken pre­cies op het juiste moment onrustig wordt. En je moet hem dan teleurstellen, dat is hele­maal niet leuk. En je voelt je schuldig.

Het is ook goed mogelijk dat je thuis werk moet afmaken of eters krijgt en daardoor minder tijd voor de hond hebt dan hij van je gewend is. Voor je het weet heb je dan een onrustig heen en weer lopende hond in huis, of eentje die jengelt om aandacht. De kans dat je geïrriteerd raakt en daardoor op hem moppert is duidelijk aanwezig. En weer voel je je schuldig, want hij kan het immers ook niet helpen.

Je kunt deze frustraties voorkomen door voor die tijd tien minuten wat oefeningetjes met je hond te doen. Of wat kunstjes. Of zoekspelletjes. Of dat allemaal door elkaar, dat ligt eraan hoeveel tijd je hebt. Wanneer je moet omkleden en je haar moet doen kun je om rust te hebben beginnen hon­denkoekjes of andere versnaperingen zoals bijvoorbeeld een bot te verstoppen. Of een spannend speeltje. Door wat je verstopt te variëren weet jouw hond nooit of hij het misschien niet de moeite waard vindt. Hij vindt het spelletje dan steeds weer leuk. Je zegt 'Bello, zoek' en de hond gaat het huis af, speurend naar zijn lekkers of speelgoed. Ondertussen kun je jezelf rustig opknappen. Ben je klaar en heeft de hond niets of nog niet alles kunnen vinden, dan loop je snel even in de juiste richting om hem op het juiste spoor te brengen. Het is belangrijk dat de hond succes met zijn speurtocht heeft, want daardoor zal hij een volgende keer met meer energie en volharding blijven zoeken.

Je kunt je hond een paar kunstjes laten doen. Honden vinden het leuk om daar een beloning mee te verdienen. Vaak vinden honden een kunstje zomaar leuk, om niets. Dat zijn honden die graag applaus en bijval horen. Soms vinden honden het zo prachtig om ons aan het lachen te maken dat zij met liefde de hele dag wel kunstjes zou­den willen doen. Veel honden weten dat het kunstjestijd is als er bezoek komt en zitten gespannen op hun beurt om een voorstelling te geven te wachten. Ze gaan dan echt uit hun bol en vertonen hun hele repertoire zonder daarom gevraagd te zijn, vaak zijn ze haast niet meer te stoppen.

Spelletjes
Je  kunt je hond over je benen laten springen om zijn weggegooide speeltje te pakken dat je tijdens een kopje koffie ongegeneerd op tafel hebt gelegd. Je kunt hem de deur laten sluiten als je met volle handen loopt. Je kunt kleine oefeningetjes doen zoals 'zit' of 'vang'. Je kunt alvorens de hond iets mag gaan zoeken hem eerst tot zit brengen. Houd hem aan de lijn of bij zijn hals­band vast, zeg een keer 'zit' en houd hem heel rustig en zonder verder te reageren net zolang vast totdat hij uit­eindelijk gaat zitten. Dan mag hij zijn lekkers halen. Honden leren razendsnel dat het gaan zitten de voor­waarde tot meer plezier is en hebben dat er heel graag voor over. Zo oefen je meteen zijn gehoorzaamheid spe­lenderwijs. Een snelle opvolging van 'zit' is belangrijk in het dagelijkse leven, het kan ongewenst gedrag voorko­men en het risico vermijden dat de hond onder een auto komt als hij even niet op het verkeer let.

Wanneer je zo'n minuut of tien met de hond bezig bent geweest of hij is in zijn eentje tien minuten aan het zoeken geweest terwijl jij met andere dingen bezig was, dan voelt hij zich voldaan. Je hond zal rustig gaan slapen. Er is rekening gehouden met zijn noden en je hoeft je niet schuldig te voelen. Door zo'n dagelijkse work-out toe te voegen aan de normale bezigheden samen met je hond geef je hem niet alleen iets te doen, maar zorg je dat de hond zich zekerder en ont­spannen voelt. Hij wordt alerter op jouw doen en laten en leergieriger.

Uit: Nog beter omgaan met je hond van Martin Gaus

Dingen die een Hond moet onthouden

- De vuilnismannen stelen geen spullen van ons.
- Niet plotseling opstaan als je onder de koffietafel ligt.
- Je natte vacht uitschudden, voordat je het huis binnengaat.
- Geen lik geven over een beker waar gloeiend hete thee inzit.
- Niet het eten van de katten opeten. Niet voordat ze de kans hebben gehad het op te eten, niet nadat ze de kans hebben gehad om het op te eten
en zeker niet als ze het uitgekotst hebben.
- Niet op tandenborstels kauwen.
- Niet overgeven in de auto.
- Niet in dooie beesten rollen, alleen maar omdat het luchtje zo lekker is.
- Die knapperige dingen in de kattenbak zijn geen eten.
- Geen zakdoekjes of luiers eten.
- De vuilnisbak is geen koekjesblik.
- Niet het laatste stukje schone vloerbedekking opzoeken, wanneer je moet overgeven.
- Niet op pennen kauwen. Zeker niet op de rode, anders denken ze dat je bloedt.
- In de auto moet het raam dicht als het regent.
- Als je een deurbel hoort: niet blaffen. Het is op de TV.
- Geen ondergoed jatten en er mee door de achtertuin rennen.
- De bank is geen washandje. De broek van de baas en het vrouwtje ook niet.
- Je hoofd hoort niet in de ijskast.
- Niet in de hand van een agent bijten, als hij het rijbewijs en kenteken aanpakt.
- Geen touwtrek spelletje doen met het ondergoed van de baas, als hij op de WC zit.
- Geen tandfloss opeten, je wilt niet weten hoe moeilijk dat er weer uitgaat.
- Niet in de bagger rollen als je net gewassen bent.
- Je neus in iemand zijn kruis duwen is geen acceptabele welkomstgroet.
- De kat is geen pieppoppetje. Als je met hem speelt en hij piept, is dat geen goed teken.
- Niet midden in de huiskamer aan je kruis likken als er visite is.
- geen sokken, t-shirts etc opeten.
- niet het oud papier uit de doos halen en het versnipperen door de hele huiskamer.

Fysiotherapie:

Wat kunt u van dierfysiotherapie verwachten?

Fysiotherapie is binnen de humane gezondheidszorg een algemeen bekende, volledig geaccepteerde therapievorm met goede resultaten. Dierfysiotherapie is nog een jong beroep en hard op weg om eveneens deze status te verkrijgen.

Dierfysiotherapie is géén alternatieve geneeswijze, maar paraveterinair erkend door het ministerie van Landbouw en visserij sinds 1992.

En wat betreft de dierenfysiotherapeuten:

Een dierenfysiotherapeut heeft in totaal minimaal 6 jaar studie gevolgd tot specialist van het bewegingsapparaat van honden en paarden. Na de HBO-opleiding fysiotherapie, wordt de specialisatie-studie dierfysiotherapie gevolgd. Bij diplomering wordt de dierenfysiotherapeut ingeschreven in het register van het RVV.

Chiropraxie:

In 2005 is de opleiding "Focus on the Equine Spine" gestart. Deze opleiding is alleen toegankelijk voor dierenfysiotherapeuten en dierenartsen. Tijdens deze 2 jarige deeltijdstudie wordt men geschoold in onderzoeks- en behandeltechnieken met betrekking tot de wervelkolom. Eind 2007 studeert de eerste lichting paardenchiropractoren af.

Gelijktijdig met deze opleiding is in Duitsland een vergelijkbare opleiding opgericht, deze is alleen toegankelijk voor dierenartsen.

Komt uw paard in aanmerking voor Fysiotherapie of Chiropraxie?

Helaas kan uw paard u niet vertellen of, en waar het pijn heeft. Toch kunt u een eventueel probleem aan het bewegingsapparaat herkennen. Wanneer u het paard zelf goed observeert, kunt u het onderstaande lijstje aflopen. Bij 1 of meerdere uitingen van problematiek kan er sprake zijn van een probleem aan het bewegingsapparaat.

- Onregelmatigheid / kreupelheid aan één of meerdere benen
- Zwelling
- Lokaal warmteverschil
- Pijnlijke plekken wanneer u deze aanraakt of indrukt
- Gespannen spieren
- Korte pasjes
- Vaak struikelen, slechte balans
- Moeite met nageeflijk rijden
- Slecht inbuigen
- Verkeerd aangalopperen, overkruisd gaan
- Scheef gaan
- Staart scheef dragen
- Hoofdschudden / headshaking
- Moeite met verzameling
- Moeite met overgangen
- Moeite met zijgangen
- Verzet in omgang bv. bij poetsen, opzadelen, aansingelen, opstijgen
- Verzet tijdens arbeid bv. staken, steigeren, bokken, weigeren, balken afwerpen
- Gedragsverandering
- Prestatievermindering

NB: paarden zijn van nature prooidieren en leven in kuddeverband met bijbehorende rangorde. Een paard zal daarom niet snel geneigd zijn om pijn (en dus zwakheid) te tonen. Wanneer een paard dit wel doet, is er vaak sprake van een duidelijk probleem.

Bij ernstige problematiek raad ik u aan een gespecialiseerde paardenarts te raadplegen. In samenspraak kan er een combinatie worden gemaakt met een onderzoek door mij.

Wanneer uw dierenarts een diagnose heeft gesteld, kan het paard worden doorverwezen voor verdere behandeling. Voorbeelden van te behandelen aandoeningen zijn:

• Blokkades van de wervelkolom
• Gewrichtsontstekingen of irritaties
• Spierbeschadigingen of -verrekingen
• Verklevingen van oude littekens
• Open wonden
• Arthrose
• Kissing Spines
• Hoefkatrol ontsteking
• Spat
• Peesblessures
• Ataxie
• Revalidatie na operaties van bijvoorbeeld OCD's, koliek, fracturen

Preventie

Naast de curatieve behandelingen, wordt ook preventieve zorg geboden. De behandeling bestaat dan vooral uit sportmedische begeleiding. Er wordt advies gegeven met betrekking tot trainingsopbouw en trainings-mogelijkheden. Daarnaast wordt er aandacht geschonken aan de ligging van het zadel en de houding en zit van de ruiter.

Het eerste onderzoek:

Het eerste consult wordt besteed aan het onderzoek. In dit onderzoek neem ik eerst de gegevens van de klant op en probeer ik dmv een vraaggesprek meer duidelijkheid te krijgen over de klachten. Daarna bekijk ik het paard op stand en in gang, aan de longe, maar soms ook onder het zadel. Aan de hand hiervan ga ik de gewrichten, spieren en banden onderzoeken.

Mijn specialiteit ligt in het onderzoeken van de wervelkolom. Hieronder versta ik de schedel, de hals de rug en het bekken / SI-gewrichten.

Na het onderzoek wordt een werkdiagnose opgesteld en wordt een behandelplan gemaakt.

Behandelmogelijkheden:

Chiropraxie
Wervelkolom-problematiek of klachten aan de ledematen kunnen ontstaan wanneer gewrichten niet goed bewegen. Deze gewrichtsstoornissen worden ook wel ‘mobiliteitsbeperkingen’ of 'blokkades' genoemd. Bewegingen verlopen niet soepel en worden als pijnlijk ervaren. Ook kunnen spieren verkrampen en kan de pijn uitstralen naar andere delen van het lichaam.
Het doel van chiropraxie is het beter laten functioneren van de gewrichten en zo de houding en bewegingen te verbeteren. Door met een speciale techniek de gewrichten te manipuleren, kan de beweeglijkheid van de gewrichten worden vergroot. De stijfheid en pijnlijkheid worden zo verholpen.

Tijdens deze behandeling hoort men soms een knappend of krakend geluid (net zoals u wel eens een vingerkootje hoort knakken). Hier komt de uitdrukking ‘kraken’ vandaan. Het knakkende geluid wordt veroorzaakt door de gewrichtsvloeistof die kortdurend onderhevig is aan een lagere druk. Ditzelfde gebeurt ook bij het openen van een champagnefles. Het knakken is dus een normaal fenomeen en niets om u zorgen over te maken. De behandeling is volkomen veilig en richt geen schade aan. Humane patiënten ervaren de behandelmethode als een kortstondig vreemd gevoel, maar vinden het over het algemeen niet pijnlijk. We kunnen er van uit gaan dat dit bij paarden ook het geval is.

Massage
Zoals eerder genoemd, kan het voorkomen dat de spieren van het paard verkrampt zijn geraakt. Verschillende massagetechnieken kunnen worden toegepast om dit te verhelpen. Het doel is verbetering van de doorbloeding, normalisering van de spierspanning en eventueel aanwezige zwelling te verminderen. Daarnaast kan er een speciale techniek worden toegepast om pijn te dempen of om verklevingen van bindweefsel of littekenweefsel af te breken.

Een combinatie van chiropraxie en massage wordt vaak uitgevoerd om een maximaal versoepelend effect te verkrijgen.

Fysische therapie
Deze therapievormen, zoals thermotherapie (warmte/koude) en het toepassen van fysiotechnische apparatuur worden gebruikt als aanvulling op de bewegingstherapie en massage en kunnen achterwege worden gelaten wanneer het paard goed reageert op deze therapie. Ik heb de volgende apparatuur tot mijn beschikking:
- Ultrageluid (ug, ultrasound) Indicaties: blessures aan banden, pezen, kapsels.
- Magneetveldtherapie. Indicaties: fracturen (breuken), arthrose, spat
- Electrotherapie, Tens. Indicaties: spierversterking postoperatief, pijndemping
- Ultraviolet (UV) Indicatie: wondgenezing
- Laser. Indicatie: wondgenezing

Actieve revalidatie - bewegingstherapie

Dit is de hoofdvorm van de hedendaagse fysiotherapie. Een fysiotherapeut is niet voor niets de specialist in beweging! Deze vorm van revalideren wordt ook wel oefentherapie of hersteltraining genoemd.

Het is van het grootste belang dat de bovengenoemde soepelheid van spieren en gewrichten, op de juiste manier wordt onderhouden en verder wordt geoptimaliseerd. Tevens is het noodzakelijk dat het paard verder aansterkt, op het gebied van kracht, coördinatie en het uithoudingsvermogen. Zo kan de kans op een herhaling van de klachten beperkt worden. Dit is mogelijk door het paard gericht en met een zekere opbouw te trainen.

De verschillende vormen van hersteltraining :

o Aquatraining
o Stapwerk in de trainingsmolen of aan de hand
o Longeerwerk aan enkele of dubbele longe
o Training aan de lange lijnen
o Revalidatie gerichte training onder het zadel

Begeleiding
Tijdens en na de revalidatie wordt u als eigenaar begeleid zodat het effect van de behandeling zoveel mogelijk gewaarborgd blijft. Ons advies kan betrekking hebben op voeding, rust en/of beweging, de bodem waarop getraind wordt, stalmanagement, houding van de ruiter, de ligging van het zadel en rijtechniek. Tevens krijgt de eigenaar vaak oefeningen mee, om zo het effect van de behandeling nog zelf te kunnen ondersteunen.

Sportrevalidatie begint, waar fysiotherapie stopt. Tijdens revalidatie komt u op een punt, dat het paard klachtenvrij is, maar nog niet wedstrijd-klaar. Ik bied u de mogelijkheid om onder begeleiding op een verantwoorde manier de training verder op te bouwen. Zo kunt u weer naar een wedstrijd(periode) toe werken en duidelijke doelen stellen. U kunt rekenen op uitgebreid advies. Dit is mogelijk voor alle takken van de hippische sport. 

(Dewi Van Mechelen, dierenfysiotherapeute)

Uilen (vogels)

De orde uilen (Strigiformes) bevat de volgende twee families:

• Uilen ( Strigidae )
• Kerkuilen ( Tytonidae )

Zij hebben een rond, afgeplat gezicht met grote naar voren gerichte ogen die vast in de schedel staan. Om dus in diverse richtingen te kunnen kijken moet de uil steeds de kop draaien, wat uilen dan ook zeer goed kunnen. Ze hebben een haaksnavel en krachtige klauwen aan hun poten, die vaak dicht bevederd zijn. Uilen hebben grote ogen die helpen een prooi in het donker te ontdekken. Zij vliegen vaak geruisloos door de nacht op zoek naar prooidieren, zoals muizen . Overdag wordt een slapende uil soms aangevallen door kleinere vogels zoals buizerds , die hem proberen te doden, om zelf niet 's nachts door hem gedood te worden als ze slapen. De uil slaapt overdag en jaagt 's nachts. Uilen nestelen in een holle boom, op de grond of in gebouwen. Omdat ze dichtbij slecht zien, kunnen ze zelf geen nest bouwen. Ze nemen dikwijls het nest van een andere vogel zoals een ekster, die ze verjagen of doden.

Levensverwachting

Uilen in het wild worden vaak niet ouder dan 3 jaar. Uilen in een dierentuin worden ouder. Dit komt doordat de uilen in de dierentuin een beschermd leven leiden en voor hun voedsel niet afhankelijk zijn van de jacht. In het wild worden uilen vaak aangereden of vliegen tegen een hoogspanningskabel aan.

Muizen zitten net als uilen graag in een schuur met hooi, maar omdat de schuren steeds minder voor hooiopslag gebruikt worden hebben de muizen geen leefplek meer en gaan dood. Omdat het voedsel van uilen voor 80% uit muizen bestaat, heeft de uil geen voedsel meer en gaat dus ook dood. Vooral kerkuilen krijgen het daardoor erg moeilijk, omdat zij de meeste muizen eten van alle uilensoorten. In de landbouw worden giftige bestrijdingsmiddelen gebruikt. Muizen die landbouwgewassen eten, krijgen dat gif binnen. Uilen die die muizen eten krijgen dus ook gif binnen. Vaak zoveel, dat ze er aan doodgaan.

Scherp gehoor

Uilen hebben een bijzonder goed gehoor. Ze zijn in staat om bij complete duisternis hun prooi te vinden. In een experiment wisten ze in 13 van de 17 gevallen een muis te vangen die in een compleet donkere kamer was losgelaten.

Bij een aantal geslachten van de uilen is er sprake van asymmetrie in de ooropeningen. De oren van uilen bestaan uit een ooropening, in sommige soorten bedekt met een oordeksel (operculum ). De oren moeten niet verward worden met de oorpluimen die uilen zoals de ransuil hebben, oorpluimen worden door veren gevormd, en zitten ook niet op de plaats waar de ooropeningen zitten. De oorpluimen geven de status aan: een volwassen, sterke, gezonde uil met een groot territorium bezit grote oorpluimen. Jonge, zwakke, zieke of oude exemplaren bezitten kleinere oorpluimen.

De asymmetrie van de oren bij uilen bestaat eruit dat de ooropeningen links en rechts niet op dezelfde hoogte zitten. Ook de vorm van de ooropening (in de huid, maar ook in de schedel) en van het oordeksel kan links en rechts verschillen. De functie van deze asymmetrie is een betere bepaling van de richting waar geluiden vandaan komen voor de verticale component. Het mechanisme werkt vergelijkbaar met de horizontale plaatsbepaling: geluiden uit een bepaalde richting komen iets eerder aan bij het ene oor. Uilen kunnen een verschil tot 30 microseconden in aankomsttijd tussen beide oren waarnemen (een microseconde is een miljoenste seconde).

Om de informatie te verwerken is het deel van de hersenen wat met horen in verband staat bij uilen veel groter dan bij andere vogels. Uilen vormen een plattegrond van de omgeving op basis van geluidsinformatie, zoals mensen dat doen met visuele informatie. Uilen hebben een gebied in de middenhersenen met ongeveer 10.000 neuronen dat net zo georganiseerd als de visuele cortex . De activiteit van de neuronen in dat gebied is geassocieerd met geluid uit een specifieke richting.

Dieren met verticaal symmetrisch geplaatste oren zijn soms ook zeer goed in staat zijn om de bron van een geluid te bepalen, ook verticaal. Ze gebruiken dan echter een volstrekt ander mechanisme voor verticale plaatsbepaling.

Evolutie en systematiek

De oudst gevonden fossiele uilen zijn uit het Paleoceen (65 tot 56 miljoen jaar geleden, de periode na het massaal uitsterven als gevolg van de meteoriet van Chicxulub ). Berruornis is bekend uit Europa en Ogygoptynx ¹ uit Noord-Amerika. Andere oude fossielen zijn enkele soorten uit de nu uitgestorven familie Protostrigidae , geslachten Protostrix en Eostrix .

Resultaten van genetisch onderzoek wijzen erop dat de uilen zich ongeveer 80 miljoen jaar geleden hebben afgesplitst van andere vogels. Ze hebben een gemeenschappelijke voorouder met de nachtzwaluwachtigen (Caprimulgiformes).

Het oudst gevonden fossiel van de kerkuilen (Tytonidae) dateert van 58 miljoen jaar geleden. De familie van kerkuilen lijkt eerder ontstaan te zijn dan de Strigidae , het oudst gevonden fossiel van deze familie dateert van 40 miljoen jaar geleden.

Op Cuba leefde tot 8-10 duizend jaar geleden een uil die bijna een meter groot was, Ornimegalonyx oteroi . Deze uil had lange poten, als een loopvogel, maar was waarschijnlijk nog wel in staat om te vliegen.

Evolutie van de asymmetrische oren

Uilen zijn de enige dieren waarbij asymmetrisch geplaatste oren zijn gevonden². Omdat de asymmetrie bij verschillende geslachten zo verschilt, gaan onderzoekers ervan uit dat deze asymmetrie in de verschillende geslachten onafhankelijk van elkaar is geëvolueerd (zie ook convergente evolutie ). Er zijn ook uilen waarbij de oren wel symmetrisch zijn geplaatst, en het blijkt dat deze uilen niet graag in complete duisternis vliegen. Uilen met asymmetrische oren hebben daar geen problemen mee.

Asymmetrische oren komen voor bij alle soorten van de geslachten Tyto en Asio en bij enkele soorten van onder meer de geslachten Bubo , Strix en Aegolius

Woef in andere Talen

Hoe klinkt “waf waf” dan wel?

Arabisch: hau hau
Chinees (Mandarijns): wang wang
Deens: vov vov
Duits: wuf wuf
Engels: woof woof
Frans: ouaf ouaf

Grieks: chav chav
Iers: amh amh
Italiaans: bau bau
Japans: wan wan
Koreaans: moeng moeng
Russisch: gav gav
Spaans:   jau jau

Fins: Hau hau /vuh vuh
Hongaars: Vau-vau
Indonesisch: Gonggong
Noors: Voff/vov-vov
Pools: Hau hau
Portugees: Au au au
Turks: Hav, hav
Zweeds: Vov vov

Vullen jullie het lijstje aan?

'Zapdog)

Voedselbank voor honden 

BERLIJN - De kredietcrisis treft ook huisdieren. Dierenbezitters in Duitsland hebben geluk; zij kunnen naar een speciale voedselbank voor dieren toe. In Berlijn staan al 400 baasjes ingeschreven. 
Alleen gepensioneerden en werklozen mogen eten afhalen omdat de initiatiefnemers willen dat zij hun dieren niet weg hoeven te doen uit geldgebrek. 
Het afhaalpunt is een oud schoolgebouw in het oosten van Berlijn. "Er zijn al 400 aanmeldingen en de mensen staan in de rij om eten te halen", zegt hoofd van de dierenkeuken Julia Raasch. Tiertafel, een dierenwelzijnsorganisatie, runt de zaak. 
Berlijn heeft rond de 13 procent werkloosheid. Er staan 100.000 honden geregistreerd waarvan de baasjes veelal bejaard zijn. "We zien elke dag mensen voorbij komen die hun huisdier moeten wegdoen omdat ze het niet meer kunnen betalen", zegt Evamarie Koening, woordvoerder van de dierenbescherming in Berlijn. 
De vrijwilligers delen voedsel uit (genoeg voor vier tot vijf dagen) en geven advies over gezonde voeding. Niet alleen honden, ook katten, konijnen en andere dieren zijn welkom. 
Tiertafel begon er twee jaar geleden mee. Er zijn al 19 gaarkeukens in Duitsland. Het plan is, gezien de economische crisis, dat er dertig gaan bijkomen. 
De dierenbezitters moeten aantonen dat de dieren zijn gevaccineerd. Ook moeten ze met documenten aantonen dat ze een laag inkomen hebben. Want dat is voor vele eenzame mensen hun enige troost
Een directeur van een fabriek heeft dit al voorgedaan dat in het begin veel kritiek kreeg maar nu veel navolging kent en dat zou ook een oplossing zijn in ons land en andere
Bron De Telegraaf

Babybonobo krijgt passagiersstoel op vliegtuig

Een baby-bonobo van slechts 15 dagen oud, ook verstoten door de mama.

Waarom eten honden hun uitwerpselen op?

pdw

©  PDW Pol De Wilde

Machteld Indesteege, Lore Desagher en Joris Lopez, Leuven

Troost u, dames en heer, u bent niet de enige bezitters van een ongemanierde hond. Dierenartsen krijgen voortdurend de vraag wat er te doen valt aan het storende gedrag en er bestaat zelfs een deftige wetenschappelijke naam voor het eten van (eigen of andermans) uitwerpselen: coprofagie, van het Griekse kopros (ontlasting) en phagein (eten).

Wie de term intikt bij Google moet eerst voorbij enige pagina's met kinky seks laveren om te achterhalen dat de consumptie van ontlasting in het dierenrijk bepaald geen zeldzaamheid is. Konijnen en cavia's doen het, schildpadden ook, mestkevers ontlenen er zelfs hun naam aan - het mannetje van deze insecten biedt zijn wijfje een bruidsschat aan in de vorm van exquise plakjes mest, meldt de Amerikaanse bioloog Ralph Lewin in zijn bestseller Merde .

Bij mensen is coprofagie ongebruikelijk, op de kinky seks na dan, al komt het soms voor onder mensen met psychiatrische aandoeningen, net als spica overigens (het eten van niet-eetbare voorwerpen zoals matrassen).

Doorgaans berokkent het eten van eigen uitwerpselen een dier geen schade. Konijnen, hamsters en andere dieren met een rudimentair verteringsapparaat halen zelfs voordelen uit zo'n tweede rondje van hun voedsel doorheen het spijsverteringsstelsel. Wat de darmen er een eerste keer niet aan voedingsstoffen uit puren, lukt een tweede keer vaak wel. Ook dieren die de uitwerpselen van onverwante diersoorten eten, zitten redelijk safe: zo halen sommige schildpadden calcium en andere mineralen die ze niet in hun voedsel vinden, uit de uitwerpselen van vogels, honden of paarden, schijnbaar zonder daar nadelen van te ondervinden.

Anders ligt het bij honden die de uitwerpselen van hun soortgenoten of van verwante diersoorten eten, schrijven Erik Hofmeister, Melinda Cumming en Cheryl Dhein in het Journal of Veterinary Research. Die kunnen immers virussen en bacteriën bevatten waar ze zelf ook vatbaar voor zijn. Een hond kan zo hepatitis of voedselvergiftiging oplopen. En als hij de uitwerpselen van wilde dieren zoals herten of reeën eet, kan hij besmet raken met wormen en andere parasieten. Ook kunnen uitwerpselen , als ze al te lang hebben 'gelegen', besmet zijn met vliegenlarven, schimmels of bacteriën.

Waarom honden uitwerpselen eten, behalve dan om hun baasjes voor schut te zetten, is niet duidelijk. Mogelijk imiteren pups er het gedrag van hun moeder mee, die tijdens de kraamtijd uitwerpselen eet om het nest schoon te houden en geen roofvijanden aan te trekken. Een andere veronderstelling is dat het om een vorm van onderdanig gedrag gaat. Honden zouden de uitwerpselen van dominantere dieren uit hun roedel eten, om hun onderwerping te tonen. In zeldzamer gevallen zou een stofwisselingsziekte aan de basis liggen van coprofagie: honden met een alvleesklierontsteking of een darmziekte zouden proberen op deze manier vitamine- en mineraaltekorten aan te vullen.

Diverse hondenscholen bieden trainingen aan om honden het gedrag weer af te leren, maar gemakkelijk is het niet. Ook veterinaire handboeken komen met meer of minder haalbare remedies, zoals booby trapping : daarbij moet de hondeneigenaar een verse drol overlangs doorsnijden en binnenin met tabasco instrijken. Weer dichtvouwen en terugleggen, en de vingers kruisen dat de hond het zo afleert.

Vragen aangaande de wetenschappelijke achtergrond van alledaagse fenomenen kunt u sturen naar De Standaard, Wetenschapswinkel, Gossetlaan 28, 1702 Groot-Bijgaarden, of naar wetenschap@standaard.be, onder vermelding van voornaam, naam en adres. De redactie maakt een selectie uit de inzendingen; niet geselecteerde vragen krijgen geen persoonlijk antwoord. Eerder verschenen afleveringen van deze rubriek vindt u op www.standaard.be/wetenschapswinkel

Hilde Van den Eynde

(De Standaard)

Met hoge staart groet de huiskat zijn meerdere

Hoi! rr

ROTTERDAM - De voorouder van de huiskat leidde een solitair bestaan in de bossen. Zijn hedendaagse nazaten hebben een complexer sociaal leven.

BIOLOGIE

De hogestaartbegroeting van de huiskat is een teken van onderdanigheid. Dit blijkt uit een onderzoek van deze typische vriendelijke huiskattengroet in een kattenkolonie op een afgesloten pleintje in Rome.

De tien katten (4 katers, 5 poezen en een jonge poes) werden in totaal ruim 420 uur geobserveerd vanaf een balkonnetje. De Italiaanse biologen Simona Cafazzo en Eugenia Natoli beschrijven hun onderzoek in het januarinummer van het vakblad Behavioural Processes .

De sociale hiërarchie in een kattengroep kan worden afgeleid uit de uitkomsten van conflicten en uit de richting van bedreigingen. Sociaal hogere katten bedreigen anderen vaker en winnen ook vaker gevechten. Cafazzo en Natoli ontdekten dat deze hogere katten ook vaker worden begroet met hoge staarten. Zelf past de kattenadel die begroeting veel minder toe.

De vriendelijke hogestaartgroet van katten onderling (en ook wel ten opzichte van mensen) is hun eenvoudigste en meest voorkomende groet. Als de katten elkaar bevallen kan het ritueel uitlopen op besnuffelen of zelfs uitgebreid kopjes geven. De hogestaartgroet is typisch voor de huiskat; alleen bij leeuwen wordt hij ook gezien. Bij andere katachtigen komt de groet alleen voor bij jonge poesjes die er hun moeder mee begroeten.

Bij huiskatten is deze groet kennelijk overgegaan op het volwassen sociale leven. Dat is niet ongewoon in de evolutie: de menselijke kus komt mogelijk ook voort uit de moederkus. Dat de groet zou zijn ontstaan uit de geheven staart tijdens het sproeien van urine door katers of uit de geheven staart van krolse poes die klaarligt voor een kater, lijkt de onderzoekers onwaarschijnlijk.

De voorouder van de huiskat, die waarschijnlijk zo'n vierduizend jaar geleden definitief bij de mens is komen wonen, leefde oorspronkelijk solitair in de bossen. Maar als huiskat blijkt hij uitstekend in staat tot complex sociaal leven.

De enige andere sociaal levende katachtige is de leeuw en het is daarom interessant dat juist bij leeuwen ook de hogestaartgroet bij volwassenen is gezien. De onderzoekers vermoeden geen direct verband met de huiskatgroet, maar zien er een parallelle ontwikkeling in.



© NRC Handelsblad    -    De Standaard

Vele plant- en diersoorten sterven uit, maar ontstaan er ook nieuwe?

Darwinvink. cc

HUGO LOOSVELT uit Leuven

We krijgen vaak te horen welke dieren met uitsterven bedreigd zijn en welke nu al niet meer bestaan, maar intussen zuigen de nieuwe soorten ons het bloed uit het lijf. Of toch tenminste in de Londense metro. Een kleine tien jaar geleden ontdekten wetenschappers van het Westfield College in de Engelse hoofdstad dat in de tube muggen rondzwermen die genetisch zo sterk verschillen van hun lookalikes boven de grond dat ze als een nieuwe soort beschouwd kunnen worden.

'Een mooi voorbeeld van hoe zelfs een kunstmatige omgeving tot nieuwe soorten kan leiden', zegt Dominique Adriaens van de onderzoeksgroep Evolutionaire Morfologie van de Universiteit Gent. 'De mens doet inderdaad veel fauna en flora verdwijnen door natuurgebieden te vernielen, maar er komt telkens een nieuwe leefruimte in de plaats, waar andere soorten wel kunnen gedijen en evolueren. In een riolering vind je bijvoorbeeld een ongeziene weelde aan bacteriën.'

Maar eencelligen en muggen ogen natuurlijk niet zo mooi als een nieuwe tijger of een nieuwe olifant. 'Terwijl een bacterie genoeg heeft aan enkele vierkante centimeters om zich massaal voort te planten, hebben grote zoogdieren arealen van vele vierkante kilometers nodig om te overleven. Statistisch gezien hebben die grote dieren dan ook een veel kleinere kans om nog aanleiding te geven tot nieuwe soorten', aldus Adriaens.

Bij bacteriën volgen de generaties elkaar razendsnel op: microbiologen zien evolutie plaatsvinden in een schaaltje. Maar bij de planten en dieren die we met het blote oog kunnen zien, is het ontstaan van nieuwe, standvastige soorten vaak een proces van vele duizenden of zelfs honderdduizenden jaren. Een mensenleven, en dus ook dat van een wetenschapper, is niet lang genoeg om de voor en na waar te nemen. Onderzoekers die de hedendaagse evolutie bestuderen, moeten het daarom stellen met aanwijzingen dat een soort langzaamaan verandert en eventueel opsplitst in steeds minder gelijkende afstammelingen.

'Op de Galapagoseilanden zien we dat binnen een groep darwinvinken de grootte van de bek kan verschillen', illustreert Anthony Herrel van de Universiteit Antwerpen. 'Het gezang van een vink met een grote bek klinkt anders dan dat van eentje met een kleine bek, waardoor de groter geschapen vogels de minderbedeelde soortgenoten moeilijker herkennen en omgekeerd. Bijgevolg gaan alleen de meer gelijkende individuen met elkaar paren, waardoor de genetische verschillen zich bij hun nakomelingen nog meer doordrukken en de tussenvormen verdwijnen.'

Onderzoekers van de Universiteit Leiden bemerkten enkele jaren geleden iets wat op evolutie lijkt bij cichliden, een groep vissen waartoe enkele duizenden kleurrijke soorten behoren. In het Victoriameer in Afrika zagen ze soorten opnieuw opduiken die ze sinds de jaren tachtig zo goed als uitgestorven waanden. De vissen zagen er evenwel niet meer hetzelfde uit: ze hadden een groter kieuwoppervlak, wat mogelijk een aanpassing is aan het verlaagde zuurstofgehalte in het water. Een nieuwe soort is het nog niet, maar de beestjes zijn ook niet meer helemaal de oude.

Evolutie mag dan wel te lang duren voor de mens om het grondig waar te nemen, om planten en dieren te zien uitsterven leven we wel lang genoeg. 'Voor we de wereld inpalmden, stierf er gemiddeld één plant per millennium uit', weet Olivier Honnay van de KU Leuven. 'Tegenwoordig zitten we aan een duizelingwekkende tienduizend extincties per millennium. Het ontstaan van nieuwe planten - een fenomeen dat we louter lokaal waarnemen - kan niet op tegen het verlies dat we in de hand werken.

Lotte Alsteens

(De Standaard)

'Rashonden worden steeds minder intelligent'

AMSTERDAM - De mentale gezondheid van rashonden gaat snel achteruit, omdat er bij het moderne fokproces te veel op uiterlijk en een rustig karakter wordt geselecteerd. Dat hebben Zweedse wetenschappers vastgesteld.

Onderzoekers van de universiteit in Stockholm testten 13.000 honden van 31 verschillende rassen op eigenschappen als nieuwsgierigheid en sociale intelligentie.

Met name rassen die regelmatig te zien zijn op hondenshows, scoorden teleurstellend. De kortharige collie en de Rhodesische pronkrug zijn er volgens de wetenschappers mentaal het slechtste aan toe.

Angstig

De dieren toonden tijdens het onderzoek vaak totaal geen interesse in oefeningen waarbij hun nieuwsgierigheid werd getest. Ze liepen bijvoorbeeld angstig weg bij voorwerpen die hen onbekend waren.

En dat terwijl de Rhodesische pronkruggen vroeger juist werden ingezet bij de jacht en het hoeden van schapen.

Karakter

Hoofdonderzoeker Kenth Svartberg vermoedt dat er bij het fokken van rashonden te veel voorrang wordt gegeven aan eigenschappen die door moderne hondenbezitters op prijs worden gesteld, zoals een rustig karakter en specifieke uiterlijke kenmerken.

"Het moderne fokproces heeft een sterke invloed op het gedrag en de mentale eigenschappen van rashonden", zo beweert hij in de Britse krant Daily Telegraph .

Introvert

Bij het onderzoek werd ook vastgesteld dat honden met een aantrekkelijk uiterlijk opvallend vaak een introvert en angstig karakter hebben. Svartberg kan alleen maar gissen naar een verklaring voor die link. "Misschien zitten de genen die zorgen voor het aantrekkelijke uiterlijk op hetzelfde chromosoom als de genen die de angstigheid veroorzaken."

Mysterieuze sterfte bij krokodillen in Kruger Park

Billen riskeren kikkers fataal te worden