Leidingwater is aquariumonvriendelijk!

In de praktijk wordt voor haast 90 procent zuiver leidingwater gebruikt voor het vullen van aquaria. Daardoor hangt ook de basiskwaliteit van het aquariumwater rechtstreeks af van de deugdelijkheid van het drinkwater, die echter in toenemende mate gehypothekeerd wordt door milieuvervuiling en intensieve landbouw (overbemesting, pesticidengebruik). Als gevolg daarvan vinden wij in het water ongeveer overal sporen van nitraten, herbiciden, koolwaterstofverbindingen en zware metalen. Daarbij komt dat de samenstelling van het water door bewerking in de waterbed rijven volkomen veranderd wordt. Voor waterplanten belangrijke voedingsstoffen als ijzer, mangaan en koolzuur worden verwijderd omdat ze de leidingbuizen beschadigen, en vruchtbare organische bestanddelen vlokt men uit. Meestal wordt het water bovendien nog op een alkalische pH-waarde ingesteld.

Belangrijk: Een volledige analyse van uw drinkwater kunt u aanvragen bij de watermaatschappij. Om de opgesomde redenen brengt het gebruik van drinkwater voor onze aquaria meestal een aantal problemen met zich mee, bijvoorbeeld:

• het ontbreken van voedingsstoffen voor planten
• het ontbreken van beschermende organische colloïden voor de vissen
• een te hoog nitraat- en fosfaatgehalte Uitsluitend leidingwater gebruiken als basis voor een aquarium is in heel wat streken dan ook niet meer aan te bevelen. Ter verbetering van de kwaliteit kan men mengen met gedistilleerd water, gezuiverd water of met water dat uit een bron komt in een gebied waar geen inspoeling van landbouwgrond plaatsvindt en waarvan u de voornaamste parameters laat bepalen (vraag dat bij een aquariumvereniging in uw buurt).
  

Wateranalyse

Voor de wetenschappelijk geïnteresseerde aquariaan gaat door de analyse van zijn aquariumwater een volledige wereld open, maar voor een "gewone" hobby-aquarist roept ze meestal vraagtekens en dus ongerustheid op. Aangezien men zijn vissen alleen soortgericht kan houden wanneer men weet in welk water ze zwemmen, moet iedere siervissenhouder vertrouwd zijn met de voornaamste waterparameters. Die kennis is ook van belang om de plantengroei tot een goed einde te brengen. Bovendien zijn de werking en de betekenis van technische middelen en het optreden van algenplagen alleen te begrijpen door ze te koppelen aan de waterchemie. Daarom zal ik in de volgende hoofdstukken de voor aquariumkunde belangrijkste parameters zo begrijpelijk mogelijk beschrijven en op de onderlinge samenhang wijzen.

Waarom bevriezen vissen niet in koud water?

Wil je meer te weten komen over vissen? Wel dan vind je heel veel informatie op

http://www.worldexplorer.be/vissen.htm

Fijne ontdekkingsreis !

Zeekomkommers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Zeekomkommers
Parastichopus californicus , een Noord-Amerikaanse soort.
Taxonomische indeling
Rijk : Animalia (Dieren) Stam : Echinodermata (Stekelhuidigen)
Klasse
Holothuroidea Blainville , 1834

Zeekomkommers (Holothuroidea) vormen een klasse van stekelhuidigen . Ze hebben een lang, leerachtig lijf. Meestal komen ze voor op de zeebodem. De dieren danken hun naam aan hun vorm die aan een komkommer doet denken.

In Europa komen 188 soorten voor, waaronder:

• Holothuria forskali Delle Chiaje ( (Gewone) zeekomkommer )
• Cucumaria planci ( Klimzeekomkommer )

Consumptie

De gewone zeekomkommer is eetbaar en wordt gebruikt in de Portugese keuken

Stekelrog

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Stekelrog
Taxonomische indeling
Rijk : Animalia (Dieren) Stam : Chordata (Chordadieren) Klasse : Chondrichthyes (Kraakbeenvissen) Onderklasse : Elasmobranchii (Haaien en roggen) Superorde : Batoidea (Roggen) Orde : Rajiformes Familie : Rajidae (Echte roggen) Geslacht : Raja
Soort
Raja clavata Linnaeus , 1758

De stekelrog of gewone rog (Raja clavata ) is een rog uit de familie van echte roggen (Rajidae). Deze Kraakbeenvis komt voor in ondiep water met modder- en zandbodem, onder andere in de Atlantische Oceaan , de Middellandse Zee en Zwarte Zee .

Een stekelrog wordt ongeveer 85 cm lang. Hij heeft stekels op de rug en de staart, en ook de buik is stekelig.

Stekelroggen zijn in veel openbare aquaria te bezichtigen. Soms worden ze zoals in Nausicaä in Boulogne-sur-Mer in open "aaibakken" gehouden, omdat het dier totaal ongevaarlijk is, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de giftige pijlstaartrog .

De zwarte eikapsels van de stekelrog kan men langs de Belgische en Nederlandse kust aantreffen.

 

Barry White moet haai opgeilen

Onder het wateroppervlak van het Sea Life aquarium van Londen klinken zwoele soulklanken van Barry White en Marvyn Gaye. Het is het laatste middel om Zorro, een zesjarige zebrahaai, te laten paren met zijn tankgenote. Dat meldt het Algemeen Dagblad.

Platonisch
Zorro werd op Valentijnsdag verscheept naar Londen om samen met de eenzame vrouwtjeshaai Mazawabee voor nakomelingen te zorgen. De verwachtingen waren hooggespannen, maar tot nu toe is de relatie strikt platonisch.

De haaienexperts van het aquarium proberen nu met Barry White's 'Baby We Better Try To Get It Together' en met Marvin Gaye's 'Let's Get It On' het een en ander in beweging te krijgen.

Ladykiller
"Zorro heeft een reputatie een 'ladykiller' te zijn en Mazawabee is al heel enkele jaren vrijgezel, dus we dachten echt dat ze snel zouden paren", zegt Paul Hale van Sea Life Londen. "Het is nu echter al maanden na de eerste ontmoeting. Er zijn wel al enkele toenaderingspogingen geweest van Zorro, maar we hadden al lang enkele 'hardere' acties verwacht".

"Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat vissen niet alleen muziek kunnen horen, maar het ook appreciëren. We hopen nu hartstocht op te wekken met ouderwetse lovesongs." (eb)

(HLN)

Kwallen roeren in zee

Dolfijn gebruikt flippers net als vleugels van straaljager

De snelheid en behendigheid waarmee dolfijnen door het water klieven, is al lang één van de raadsels van de natuur. Maar dat mysterie is nu opgelost, zo schrijft de Sunday Times. De dieren danken die kwaliteiten aan hun flippers, die ze net zo gebruiken als de 'deltavleugels' van een straaljager.

Wendbaar
Dolfijnen, zo ontdekten onderzoekers aan de West Chester-universiteit in de Amerikaanse staat Pennsylvania, gebruiken de vorm van die flippers om naar boven te kunnen zwemmen en tegelijkertijd de druk van het water zo klein mogelijk te houden - en dat lijkt sterk op de manier waarop vliegtuigen dankzij hun vleugelkleppen de lucht ingaan. Daarnaast kan de dolfijn door minuscule bewegingen van die flippers van richting veranderen, wat zijn wendbaarheid verklaart.

Watertunnels
Volgens onderzoeksleider Frank Fish, die samenwerkte met andere vorsers en met de Amerikaanse marineacademie, is dat de reden waarom sommige dolfijnsoorten snelheden halen van meer dan 30 kilometer per uur. In theorie zou het water bij dergelijke snelheden namelijk voor zoveel wrijving moeten zorgen dat het dier werd afgeremd. Maar Fish ontwierp profielen van de flippers van een zevental dolfijnsoorten, vergeleek die met de gecomputeriseerde tomografie (CT) van echte flippers, waarbij computers en röntgenstralen worden gecombineerd, en op basis daarvan werden modellen gebouwd die vervolgens in watertunnels werden getest.

"We kwamen daarbij tot de conclusie dat de naar achter gerichte flippers precies dezelfde functie vervullen als de deltavormige vleugels van moderne straalvliegtuigen", aldus Fish. (belga/gb)

(HLN)