Berichten van 1 februari 2009 tot 28 februari 2009

Man smokkelt levende duiven in zijn broek

AP

De douane van de luchthaven van Melbourne heeft al vele manieren van smokkelen gezien, maar deze keer waren ook zij verbaasd. Ze troffen twee levende duiven aan in de leggingbroek van een 23-jarige man.

Na een vlucht van Dubai naar Melbourne van tien uur lang, onderzocht de douane de zakken van de jongeman. Die gedroeg zich nogal verdacht. De douaniers troffen twee vogeleieren aan in een buisje vitaminepillen en zaden van planten, maar het waren vooral de twee duiven die hij in de broekspijpen van zijn legging had gepropt die voor opschudding zorgden. De diertjes waren in gevoerde enveloppen met nylonkousen aan de kuiten van de man bevestigd.

'Het smokkelen van wilde dieren is niet alleen wreed voor de dieren, maar er is ook een aanzienlijk risico voor het ecosysteem van Australië', zei woordvoerder van de douane, Richard Janeczko.

Als hij veroordeeld wordt, kan de smokkelaar een gevangenisstraf van maximum tien jaar krijgen en een boete van 110.000 Australische dollar (54.000 euro). Waar de duiven precies voor gingen dienen, is niet bekend.

VVE

(DS)

molshopen in het gazon kunnen ook nuttig zijn

La Taupinière,

Tuinarchitecten en hoveniers gruwen ervan. Ik vind ze best vermakelijk. Leuk ook om te zien, hoewel ik ze nooit in het echt zag, maar wel in teken- of natuurfilms. Trouwens wat ik ook mooi vind om te zien is hun teken van aanwezigheid op het mooie gazon, of liever gezegd, daaronder. Op golfterreinen zie je ze niet, maar degene die daarvan het gazon moet onderhouden zal er ongetwijfeld van wakker liggen en de deugnietjes die de hoopjes veroorzaken naar het leven staan.

Omdat zij ondergronds werken en me helpen zonder dat te weten, zijn zij mijn beste maatjes. In de vroege ochtend trek ik erop uit. Grote groene laarzen aan en gewapend met een emmer en schepje, loop ik van molshoop naar molshoop om de door hun losgewoelde klei in de emmer te scheppen. Vier molshopen zijn goed voor een emmer tuinaarde. De aldus gevulde emmer gooi ik leeg in een grote betonnen trog, waar straks de geraniums in moeten en al dat andere moois dat rond half mei naar buiten mag.

Die ochtend is het warm. De kerria is zowat uitgebloeid en mijn zelfgezaaide vlinderstruik maakt zich op om komende zomer nog meer bloemen te produceren. De zon prikt in mijn rug, wanneer ik met mijn emmer voor de vijfde keer die ochtend het veld inloop om vier molshopen te “rapen”. Ik stoor de diertjes toch niet hoop ik. Neen, vast niet. Ze slapen al lang weer, na een lange nacht van graven. Ik ben ze er dankbaar voor. In deze zware klei werken valt niet altijd mee. Mijn laarzen hebben in no-time plateau zolen, wanneer de grond nat is. Met een schroevendraaier kan ik nog slechts met moeite de dikke kleilaag van mijn zolen verwijderen. Wanneer de grond te droog ik, kom ik er met geen enkele mogelijkheid meer doorheen. Zij wel. Mijn molshoopgetrainde ogen zien iedere oneffenheid in het nog redelijk korte gras. Natuurlijk laat ik enkele molshopen ongemoeid. Het staat niet alleen leuk, het geeft tekenen van leven aan onder onze voeten, waar je je niet van bewust bent. Bovendien zijn het schattige diertjes om te zien. Op de tekenfilms en soms in natuurfilms zie je dat ze een hoog knuffelgehalte hebben.

Omdat ik toch steeds met een Frans-Nederlands woordenboek rondloop kijk ik even naar de vertaling. Dacht ik het niet? La Taupe. Een prachtig woord, dat ik echter in verband breng met een mooie kleur en niet met mijn behulpzame vriendje. De naam voor mijn stukje grond is nu snel gevonden. Een prachtig woord als benaming voor mijn tuin. Een mooie naam vanwege dat leuke diertje dat mij altijd weer komt helpen: “La Taupinière”. 

Jeanine Leytens
“La Taupinière” in Thiviers is ook te bezoeken via www.leytens.nl

Bericht uitgegeven door de Zoogdiervereniging op 2 februari 2009

Het vinden van een eikelmuis is een grote zeldzaamheid. Bij toeval werd er in Belgie eentje in winterslaap gevonden.

Het vinden van een eikelmuis (Eliomys quercinus) is een zeldzaamheid. Twee keer achter elkaar nog zeldzamer.

In januari 2009 is tijdens een jaarlijkse vleermuizen-monitoring in een mergelgrot te Zussen-Zichen-Bolder tussen Kanne en Riemst (B) bij toeval een eikelmuis in winterslaap ontdekt.

Dat is zowat  een herhaling van zo’n vondst van het vorig jaar onder dezelfde omstandigheden: zelfde tijdstip, zelfde grot, zelfde wand, waar de eikelmuis in een nis slaapt. Waarschijnlijk gaat het om dezelfde slaapmuis.

Al een paar eeuwen is bekend dat deze soort voorkomt in de Belgisch Limburgse streek Haspengouwen direct ten westen van de Maas. Echter de populatie liep daar snel terug. Dat kwam door de doorsnijding van het Albert-kanaal (aanleg tussen 1930 en 1939) langs Kanne en Riemst, waardoor een groep eikelmuizen in het Nederlandse Cannerbos geïsoleerd raakte. Er zijn daar nog steeds sporen in de vorm van mosnesten en keutels van die diertjes te vinden.

De Belgische eikelmuizen zijn door grootschalige ruilverkavelingen, aanleg van verkeerswegen, steeds verbredende wegen, groter wordende open kalksteengroeven en urbanisatie ook teruggedrongen naar versnipperde rotsachtige bospercelen. Van boomgaarden en hun bijbehorende opslag is daar nu niets meer over. En juist aan deze biotoop hebben eikelmuizen hun bijnaam ‘Fruitdiefje’ te danken.

Voor zover we van de waarnemingen van de afgelopen tien jaar in Haspengouwen weten, zijn de leefgebieden nu alleen rondom fort Eben Email aan de Maas - Albert-kanaal en schaarse bebossing boven grottenstelsels in en rondom Zussen-Zichen-Bolder, allemaal direkt aan weerszijden van Vlaams-Waalse grens. 

De “herontdekking” van deze slaapmuis-soort bevestigt dat deze zich tientallen jaren daar heeft weten te handhaven.

Echter door de doorgaande verstening, vergraving en grootschalige intensieve landbouw wordt voor uitsterven van de “Gemaskerde” muis met sierlijke pluimstaart in Haspengouwen gevreesd.

Zie ook een bericht van van de zomer over eikelmuizen:  Bijna uitgestorven eikelmuizen hebben jongen .

Foto Eikelmuis in winterslaap, Rian Pulles

Tekst: Rian Pulles

De Franse Hangoor ook wel de Buldog onder de konijnen genoemd. Een Fransehangoor is niet te vergelijken met een klein konijn, bij de Franse Hangoor is alles veel groter en forser.

Het is als ras een verschrikkelijk fijn huisdier, zeker voor mensen die geen hond of kat willen hebben. De Franse Hangoor is een lief en aanhankelijk dier, over de bol aaien is een liefhebberij van de Franse Hangoor. Land van herkomst is natuurlijk Frankrijk.

In Nederland werd dit ras erkend in 1907 en is sinds die tijd niet meer weg te denken. De Franse Hangoor is een van de oudste hangoor rassen in Nederland.
De Franse Hangoor geniet al jaren grote belangstelling het ras heeft iets dat erg aanslaat bij groot en klein. In het bijzonder zijn er natuurlijk de karakter eigenschappen zoals hun makheid en aanhankelijkheid ze zijn erg aaibaar. En dan is er natuurlijk hun uitstraling van hun machtige kop en forse postuur.

Dit ras is de laatste jaren op een hoog peil gekomen, zeker als we vergelijken met andere Europese landen. Dat hebben we te danken aan een goed stel fokkers maar ook zeker aan de keurmeesters van de speciaalclub. Wat te denken aan de wam vorming en de verandering aan type en bouw. De fokkers hebben de laatste 50 jaar hard gewerkt om de Franse Hangoor te verbeteren en met een maximum gewicht van 6,5 kg heeft de speciaalclub een stap in de goede richting gezet om de Franse Hangoor op een hoog peil te brengen.

Verkorte omschrijving ras standaard

• Type en bouw: Het lichaam is stevig, gedrongen en massief. De benen zijn grof, dik, kort en gespierd.
• Gewicht: Het gewicht bedraagt 5 tot 6,5 kg.
• Pels: De beharing is dicht, zacht en glanzend, heeft veel onder wol en de pels is iets langer als dan bij andere grote rassen.
  
• Kop: De kop is sterk ontwikkeld, breed tussen de ogen, sterk ontwikkelde wangen brede snuit. Het neusbeen is sterk gebogen.
  
• Oren: De oren zijn dik, breed en stevig en aan het eind lepel- vormig afgerond. De oren hangen met de schaalopening naar de kop gekeerd loodrecht naar beneden.
• Kleuren: Konijngrijs, IJzergrauw, Blauwgrijs, Blauwgrauw, Zwart, Blauw, Madagascar, Isabella, Chinchilla en Wit. De kleur wit met rode of blauwe ogen. Verder zijn al de hier boven genoemde kleuren ook in bont erkend.

Franse hangoren worden niet zo oud als een ander konijn, een Franse hangoor wordt gemiddeld 4 à 5 jaar oud, uitzonderingen daar gelaten.

Voor meer informatie kan je kijken op www.defransehangoren.nl