Voel me...
voel me zo machteloos
bij moedersverdriet en kindergeween
en besef ‘geluk is toch zo broos’
als ik naar de wereld kijk om me heen
voel me zo verloren
als ik luister naar ’t ritme van m’n hart
mijn God, waarom worden wij geboren
om te leven met zoveel smart
Marina Geerinck© Hartendame2
Volksdicht: M'n herte doet zo'n zeerMezelf
Ik ben mezelf
wie zou ik anders wezen
als ik mezelf niet kon zijn?
ik zou doodbloeden
tussen kant en witte lakens
mij kleden met zijde en satijn
daar zou ik liggen...
in m’n kist
want als ik mezelf niet kon zijn
op wie zou ik dan gelijken
als ik dat… dat maar eens wist!Omhulsel (afor)
Limerick 'klagen'
Een vrouw deed niets anders dan klagen
tot haar man riep: stop met zagen!
jij wilt enkel maar aandacht trekken
en overal meelij wekken
denk liever dat ieder zijn lot heeft te dragen!
Marina Geerinck© Hartendame2
Dessert
hij proefde de zoete smaak
van liefde op ’t eerste zicht
haar naam gegrift voor eeuwig
hield het verlangen brandend
koel was de schoonheid onder
haar perzikenhuid die uitnodigde
tot genot der onschuldigen
hij was gek op Belle-Hélene
en ik…Ik dreigde er vandoor te gaan
met Poire WilliamGelukkig nieuwjaar
achter elke bocht
ligt een nieuwe horizon
waar vastgeroeste voornemens
worden herboren
de aarde is nog steeds dezelfde
als gisteren
toen ’t oude afscheid nam
en winterwarmte
de jongeling verwelkomde
hij heeft zijn intrede gedaan
en schuifelt langzaam
voorbij de feestvreugde
de wind fluistert zijn wensen
het nieuwe is slechts voor even
want begin en einde
zijn eeuwig verbondenOp de drempel van 't oude
op de drempel van ’t oude
proef ik weemoed
geserveerd tussen wensen op papier
waar krullerig goud hoop tekent
op de drempel van ’t oude
kleeft nieuwsgierigheid
want tijd is vreemd in z’n omgang
en ‘houdbaarheid’ hem onbekend
op de drempel van ‘t oude
draag ik herinneringen
aan ’t voorbije jaar
dat reist zijn einde tegemoet
op de drempel van ’t oude
wens ik jullie allen
een gelukkig nieuwjaarKerstengel
uitverkoren was hij
vrede brengen zijn boodschap
terwijl God moeder aarde
in haar wintermantel hielp
en ijspegels als sierraden schonk
strooide hij met gulle hand
‘hoop en vertrouwen’ over daken heen
wonderen waren ‘niets’ meer voor deze eeuw
waar ‘vrede’ slechts het woordenboek kroonde
en geloof bleef hangen halverwege de kerstboom
zelfs de drie wijzen lieten hem in de steek
religies brachten twijfelende zielen
en zaaiden onrust eeuw na eeuw
Kerstnacht… Heilige nacht…
laat eindelijk vredeszaad kiemen in alle harten
zodat pro en contra
vreedzaam hand in hand mogen gaan!
Marina Geerinck© Hartendame2
Versteende pijn
zoekend tussen de puinhoop van het verleden
vond ze restanten van versteende pijn
waarin ze geduldig woorden beitelde
die morgen te lezen zouden zijn
Marina Geerinck© Hartendame2
Het lot (kort verhaal)Gedachten (afor)
Gouden lepel (afor)
HoopPorseleinen mens
als breekbaar porselein
zat daar heel stil in een hoek
een eenzaam hoopje mens
op de knieën lag een open boek
niet dat lezen haar zo boeide
ze tuurde liever naar buiten
en wuifde dan naar mensen
van achter die hoge ruiten
elke dag, week na week
zat gehuld in donkere kleuren
een porseleinen mens wiens hart
van leed dreigde te verscheuren
glanzende ogen verborgen
pijn en dringende tranen
maar in een porseleinenkop
konden zij zich geen weg banen
nu is dit alles verleden tijd
ze is stilletjes overgegaan
op haar plaatsje in de hoek
zit nu iemand anders voor ‘t raamDe stervende zwaanHerinneringen...
dor waren de bladeren
die vergeten tussen boeken huisden
herinneringen kleefden aan
en vielen knisperend uit elkaar
waren ’t loze beloftes
die we als kind hadden gemaakt
speels beleefden we de lente van ons leven
toen herfst ons de schatten aanbood
het prikken van kastanjebolsters
liet weer ontwaken en toonden schaduwen
van onbestaande sprookjesVoorbij de streep
je trok, sprong
al mocht weinig baten
telde stenen
die je nog scheidde
opnieuw zonder meer
de zomer voorbij gestreefd
zit je nu doelloos
te wachten in de wintertuinOnzichtbare tranen
onzichtbare tranen
huil ik vaak
bewaar ze als kristallen parels
in ’t diepst van mijn hart
...
ooit zal ik ze rijgen
tot een snoer van verhalen
Marina Geerinck© Hartendame2
Tussen de regels door...
getroost je even de moeite
dieper te lezen dan de woorden
die slechts als bladvulsel dienen
aanschouw voor één keer de letters
die volgens de wil van de schrijver
als geplooide obstakels een barrière vormen
en leesblindheid veroorzaken van witregels
enkel ervarenheid kan ze ontknopen
Marina Geerinck© Hartendame2
16 reacties op dit bericht
hallo
Wederom een mooi gedichtje Marina
Goedemiddag Marina, bedankt voor uw bezoekje en voor de lieve complimentjes in me gastenboekje. Mijn compliment voor uw gdichtjes, prachtig. Ik wens u samen een fijne dag. Lieve groetjes van Marianne
Groetjes uit Koekelare
Marinake, wij komen u een leuke dinsdag wensen. Dank voor uw bezoek. Heel mooi gedicht, wel een beetje triestig.
Veel lieve groetjes.
Er zijn.
Er is veel ellende en echte liefde is schaars.
Voedsel voor dichters en andere kunstenaars.
Allicht is dat hùn geboorterecht, iets scheppen dat kan bekoren.
Lieve groeten, Uilenspiegel.
Hallokes Marina
Prachtig gedicht Marina
Heykes Marina
Weeral een heel mooi gedicht dat je hebt gescheven.
Wens je nog een fijne maandagavond toe.
Lieve groetjes,
Nicky
Lieve Marina
Een prachtig gedicht Marina, ik wens je nog een aangename avond en fijne week
Liefs Rita
dag Marina
Hallo Marina
Groetjes en fijne avond verder
Liefs Arlette
bezoekje,
Goede namidag
...
mooi
Lieve groet Eugeen
zo is het