THIEME, M., Het gelijk van de dieren, het geluk van de
mensen. Adam, Cossee, 2009, 94 pp. ISBN 978 90 5936 236 9
Opgeblazen
kalkoenen die niet langer kunnen lopen, kippen die zo snel groeien dat hun
botten breken, kalveren die hun eerste en tevens laatste levensweken nagenoeg
onbeweeglijk in een nauwe kooi slijten, varkens die onverdoofd gecastreerd
worden. We weten het onderhand allemaal, we zijn verontwaardigd en toch blijven
we vlees eten.
Waarom denken wij ons alles met en jegens dieren te kunnen veroorloven? En wat
levert ons dat op?
Nooit in de geschiedenis zijn dieren op zo grote schaal misbruikt als vandaag
het geval is, zegt Marianne Thieme, voorzitster van de Nederlandse Partij voor
de Dieren. Alleen al in Nederland sterven per jaar honderden miljoenen dieren
in de bio-industrie na een kort en ellendig leven. De rechtvaardiging van dat
groteske misbruik steunt niet op redelijke argumenten maar uitsluitend op
emoties. Die gaan ten koste van mededogen, duurzaamheid en langetermijndenken.
Van die emoties is vooral de hebzucht de oorzaak van de verschillende crises
waarmee de wereld de afgelopen decennia werd geconfronteerd.
In dit heldere essay maakt Thieme duidelijk dat de intensieve veehouderij daar
een zeer belangrijk aandeel in heeft. De bio-industrie is uitgegroeid tot een
kweekvijver van problemen op het gebied van milieu, dierenwelzijn,
volksgezondheid en biodiversiteit.
De maatschappelijke kosten zijn enorm. Ze worden voor een deel verhaald op de
proefdieren. Die moeten bijdragen tot de genezing van ziekten die het gevolg
zijn van onze ongezonde leefstijl. Bovendien betalen wij er allemaal voor, want
ze worden gesubsidieerd uit gemeenschapsgeld.
Een verlaging van de uitstoot van broeikasgassen door de intensieve veehouderij
en een vermindering van de vleesconsumptie in de wereld vormen de grote
uitdagingen voor het klimaatbeleid, stelt Thieme. Een betere wereld voor dieren
zal ook een betere wereld voor mensen opleveren.
Daarmee maken we niet alleen een pragmatische keuze voor welbegrepen
eigenbelang maar kiezen we ook voor een ethiek van mededogen met andere levende
wezens. Daarvoor is een mentaliteitsverandering nodig in de richting van
duurzaamheid en mededogen.
Zelfs als de samenleving nog niet zover is, kunnen we deze keuze reeds als
individu maken en minder vlees eten. Thieme neemt dan ook de Besparingstabel
minder vlees op zoals berekend door het Instituut voor Milieuvraagstukken van
de Vrije Universiteit Amsterdam (onderaan ogenomen).
Wie van een voorvechter van milieu en dieren een hoogdravend en zweverig
sentimenteel verhaal verwacht komt bedrogen uit. Ik was aangenaam getroffen
door de heldere en nuchtere stijl van dit essay, dat zeer degelijk en rationeel
onderbouwd is.
Dit dunne boekje is een absolute stellingname tegen het lijden van dieren voor
menselijk gewin of plezier. Het is zeer toegankelijk geschreven en laat zich
derhalve zeer vlot lezen.
Warm aanbevolen!
Lees ook: NUSSBAUM, M., Een waardig bestaan. Over dierenrechten.
©
Minervaria
|