Vertederende onschuld

Als jullie dit lezen dan zijn we ons aan het klaar maken voor de dag van ons communicantje of zijn we al aan de viering bezig...JIj was een dag te vroeg Myette met jouw reactie

Die van hierboven is zeker een " sos" want hoe vaak is het al niet dat na een slechte periode 1 mei toch nog meevalt qua weer? Hewel dat zou dus ook vandaag zo kunnen zijn en je hoort me niet klagen 

Ik laat jullie wel weten hoe het verlopen is!

De natuur loopt wel wat achter met dit weer, maar dit vond ik toch toepasselijk . Lees je met mij mee?

En nu maar hopen dat dit wonder zich inderdaad stilaan voltrekt!

Zoals de weergoden de laatste dagen bezig zijn zo moet het toch niet te lang meer duren. Al een paar dagen krijgen we hier afwisselend hagel, sneeuwregen met tussendoor een streepje zon en om het af te maken een paar donderslagen… en dat allemaal bij zo’n 7,5 gr. Moet er nog zand zijn?

Mijn pceeke heeft dan ook overuren gedraaid de laatste dagen. Een paar mails moesten dringend beantwoord worden, daarnaast heb ik even geskypet met Spanje en werd ik jaloers van hun zon, ik heb ook geblogd en op FB een paar dingen gepost . Tussendoor heb ik ook spelletjes gespeeld, chainz is momenteel mijn topper.. houdt mij alert en opmerkzaam .

Zoals het echte optimisten past, probeerde we onze dagelijkse wandeling te maken tussen de buien door maar we maakten nogal snel een demi tour want amper een kwartier bleef het droog...

Maar ik was ook productief want heb soep gemaakt, een eigen pizza in mekaar gestoken en die is stukken hartiger, knapperig en smakelijker dan één uit de supermarkt. Daarnaast ook 2 glutenvrije broden gebakken voor ons glutenkindje... Ik heb er al aan gedacht om als grap zondag voor haar communie nog eens een supergroot brood te bakken en dat met een strik errond af te geven als cadeau... Ben benieuwd naar haar reactie!!.. IK vertel het wel .

Wat heb ik nog gedaan? In de krant van de dag alle puzzels en kruiswoordraadsels opgelost dat houdt mij grijze massa aan het werk.. en het TV boekje van deze week eens doorgebladerd en natuurlijk de kruiswoordraadsels opgelost.

Als ik het zo bekijk dan was het precies toch een goed gevulde dag... ’s Avonds wilde ik TV kijken maar het trok weer op niets dus heb ik nog maar verder geblogd en patience gespeeld ...Het leven van een gepensioneerde kan toch druk zijn hé ?

Bij zo'n weer kan je niet veel meer dan binnen blijven en eventueel op je PC de tijd doden en zo waarom ook niet?

Ik ben op een leeftijd gekomen dat ik aardiger ben voor mezelf en minder kritisch. Ik ben mijn eigen vriendin geworden. Ik heb al te veel dierbare vrienden deze wereld zien verlaten, te vroeg voordat zij konden begrijpen hoe groot de vrijheid is met het ouder worden.

Wiens zaak is het als ik ervoor kies om te lezen of om te computeren tot 04:00 uur in de morgen, of te slapen tot 's 12.00 uur ’s middags ( niet dat ik me daar al aan bezondig want ik ben geen langslaper) ?

Wie kan er iets tegen in brengen als ik dans  met mezelf op die prachtige muziek van de 60 & 70 ’s en 80’s en als ik op hetzelfde moment zou willen huilen zal ik dat ook doen.

Ik mag op het strand lopen in een badpak dat strak is gespannen over mijn lichaam of vol overgave in de golven pletsen als ik daarvoor kies, ondanks de medelijdende blikken van de jetset. Ook zij zullen er ooit oud uitzien.

Ik weet dat ik af en toe vergeetachtig zal worden ben maar gelukkig herinner ik me nog steeds de belangrijkste dingen van mijn leven.

Zeker, door de jaren heen, is mijn hart wel eens gebroken. Hoe kan je hart niet breken, als je een geliefde verliest, of wanneer een kind lijdt, of zelfs als iemand 's geliefde huisdier wordt aangereden door een auto? Maar, gebroken harten geven ons kracht begrip en mededogen.

Ik ben gezegend want ik mag lang genoeg leven om mijn haar grijs te zien worden en te zien dat mijn lachen voor altijd zal worden geëtst in de groeven op mijn gezicht. Zo velen hebben nooit gelachen en zo velen zijn gestorven voordat hun haar zilver kon worden.

Als je ouder wordt kan het je steeds minder schelen wat andere mensen van je denken. Ik twijfel niet meer aan mezelf. Ik heb zelfs het recht verdiend om het fout te hebben. Ik hou van de persoon die ik ben geworden.

Ik zal niet eeuwig voortleven, maar in de tijd die me nog gegund is, zal ik proberen er het maximum uit te halen en zo weinig mogelijk tijd verspillen met klagen over wat had kunnen zijn, of mij zorgen te maken over wat er nog zal komen. En ik zal ieder dag een dessert eten. (als ik daar tenminste lust toe heb) ...

En dat allemaal schoot door mijn hoofd terwijl ik ongestoord genoot van een namiddag met mijn pc op een koude , natte dag in april.

Vergeet wat ik in mijn vorig logje zei over de lente en de wolken....Alsof we er nog niet genoeg van kregen , "verwennen" ze ons hierboven met nog wat aprilse grillen. Voor mij hoeft het niet al ligt de gazon wel te slurpen van het hemelvocht terwijl de planten hun blaadjes wassen met het frisse verkwikkende water. Het gras ( of wat op gras moet gelijken!!) beloont mij reeds met een felle donkergroene kleur en de prille uitlopertjes van de tuinplanten staan rechtop die lentebuien te trotseren. Het egaal grijze uitspansel en de gestaag neervallende druppels laten mij vermoeden dat dit weertje wel de hele dag zal aanhouden. Ik vind wel een goed boek of een gezellige film om de dag mee door te komen. En er is natuurlijk nog altijd de koers en het voetbal al wil ik over dat laatste niet teveel zeggen want mijn club is aan het kwakkelen!! Correctie gisterenavond hebben ze toch al wat rechtgezet, nu niog zo verder gaan tot het einde!!

Over een paar dagen schijnt misschien opnieuw de zon. Het is tenslotte nog nooit 'blijven' regenen. Optimist tot in de kist zeggen ze dan!! 

Vandaag is de dag van de Aarde (Engels: Earth Day) een jaarlijks terugkerend evenement op 22 april dat plaatsvindt in alle landen.

De dag heeft als doelstelling mensen bewust te maken van het bijzondere van de aarde en het leven daarop. Op deze dag wordt op positieve wijze aandacht gevraagd voor de wereldproblematiek rondom natuur, milieu en klimaatverandering. Bezinning en plezier staan hierbij voorop.

In de Verenigde Staten van Amerika is de Dag van de Aarde (International Earth Day) sinds 1970 een populair fenomeen. Ook in Frankrijk is de Dag van de Aarde al langer ingeburgerd. Sinds 2004 krijgt deze dag ook in Nederland steeds meer bekendheid.

Spijtig dat er bij ons zo weinig aandacht gegeven wordt aan deze dag want de aarde zou ons allemaal moeten aanbelangen…

Als we de weersvoorspellingen mogen geloven dan is het na vandaag weer voor een week gedaan dus zullen we er maar van profiteren zeker? Ik duim in ieder geval dat mei beter wordt want de 1e en 7e hebben we hier cummunicantjes!!  Zouden eieren brengen naar de Klarissen nog helpen? Alleen weet ik niet waar die nog te vinden zijn!!

Ik geloof niet dat onze kinderen weten wat een schortje is.

Het voornaamste gebruik van oma's schortje was om haar jurk te beschermen omdat ze er maar een paar had.

Maar ook omdat het makkelijker was om een schortje te wassen in plaats van een jurk.

Ze gebruikte het schortje ook als pannenlappen om de pannen van de kachel of uit de oven te halen..het diende ook om de tranen en vuile neus van de kinderen af te vegen.. En als ze de eieren uit het kippenhok ging halen, was het schortje ook heel handig om de eieren te dragen.

Als er visite kwam konden haar verlegen kinderen onder haar schortje schuilen. En als het koud was kon ze haar armen er indraaien en opwarmen.

Het was ook heel geschikt om de menige zweetdruppeltjes af te vegen als ze gebukt stond over de kachel met koken.

Hout voor de kachel werd ook in het schortje binnen gebracht.

Uit de tuin droeg ze allerhande soorten groente naar binnen en als de erwten gedopt waren gingen de schillen in het schortje.

In de herfst werd het schortje gebruikt om de appels op te rapen die onder de bomen lagen.

Als oma onverwachts visite aan zag komen je stond er van te kijken hoeveel meubeltjes dat ouwe schortje nog kon stoffen in een paar seconden.

Als het eten klaar was, ging ze naar buiten en zwaaide met haar schortje, dan wist iedereen dat het tijd was om binnen te komen.

Het zal nog lang duren voordat iemand uitgevonden heeft wat voor zoveel doelen gebruikt kan worden zoals het schortje!

In deze tijd zouden wij er gek van worden te weten hoeveel bacteriën er in dat schortje zaten .. Toch heb ik er nooit wat aan overgehouden……..of toch ??????? Liefde

Ik las bij Myette dat ze de winterspullen vervangen heeft door zomerse hebbedingetjes. Dat uitmesten van de winterkast heb ik gedaan toen we thuiskwamen en elke keer " probeer" ik spullen die toch een jaar lang niet buiten gekomen zijn weg te doen maar lastig dat het is, maar ik zal toch eens van mijn hart een steen moeten maken en spullenhulp sponseren!

Maar dat is voor de dagen dat we niet buiten kunnen want ik profiteer elk moment van het beetje zon dat we krijgen om de bloementuin optimaal te maken en daar ben ik al behoorlijk in geslaagd al zeg ik het zelf! Hier binnen heb ik ook al heel wat planten verpot of gesplitst zodanig dat ik bijna niet meer weet waar ik al die potten moet zetten....Ik kan dan ook van geen enkel stekje of plantje scheiden, nog zo iets!! Eén voordeel, de buren profiteren van mijn " ga en vermenigvuldig" drang en krijgen zo ook kleur in hun woonkamer.

Elk jaar betrap ik er mijn op dat die weken zon in de wintermaanden toch voor extra energie zorgen want eenmaal thuis “vlieg” ik er letterlijk in zowel binnen als buiten … ben benieuwd hoe lang die opstoot zal duren..

Wij kregen al onze portie zon de voorbije maanden maar de achterblijvers hier in ons Belgielandeke kijken er toch stilaan naar uit en volgens mij is die echte lente nu ook aan het komen.

Was het een paar weken  geleden nog muisstil vroeg in de morgen, nu hoor je alweer voorzichtig een paar vogelliedjes. Steeds meer voorjaarsbloemen staan te bloeien en de tuinen krijgen stilaan terug kleur. Het zou toch wel erg prettig zijn, als we dit jaar een lekker voorjaar kregen. Dat ze de wolken nu eens lekker op slot houden, goed voor de natuur en goed voor de mens, want van al die regen en somber weer, word je chagrijnig.
Dus blogvrienden, diegene van jullie die erg goed zijn in dansen begin vast de zonnedans te oefenen. Ik ben helaas niet zo'n danswonder, dus ik blijf maar zitten, anders krijgen we donder en bliksem.

Fijne dag, lieve blogvrienden

Ik kreeg gisteren een PPs door en vond die zo prachtig dat ik hem vertaald hier neeschrijf!

Ik zal doorgaan met te beminnen zelfs als anderen zich wentelen in de haat.

Ik zal doorgaan met te geloven zelfs als de wereld haar hoop verliest.

Ik zal doorgaan met opbouwen zelfs als anderen verwoesten.

Ik zal doogaan met te spreken over vrede zelfs temidden van de oorlog.

Ik zal doogaan met licht te geven zelfs in het midden van de duisternis.

Ik zal doogaan met te zaaien zelfs als anderen weigeren om te oogsten.

Ik zal doogaan met roepen zelfs als anderen zwijgen.

En ik zal een glimlach toveren op de betraande gezichten.

Ik zal verlichting brengen als men enkel nog de pijn ziet.

Ik zal een reden tot vreugde geven zelfs daar waar er enkel nog droefheid is.

Ik zal diegenen die besloten hebben om stil te staan uitnodigen om te stappen .

Ik zal een schouder geven aan zij die zich uitgeput voelen.

Want in het midden van de verlatenheid zal er altijd een kind zijn dat naar ons kijkt vol hoop en wachtend op een teken van onszelf en zelfs als we in het midden van de kwelling zitten zal de zon ergens opgaan en ergens in het midden van de woestijn zal er steeds een plant groeien.

Maar als je op een dag ziet dat ik niet meer stap, niet meer lach en zwijg, kom dan dichterbij , geef me een kus en hou me even vast of geef me een glimlach. Dat zal volstaan want misschien was ik dat allemaal vergeten omdat het leven me even verpletterd heeft of me op een moment overrompeld heeft. Enkel een gebaar van jou zal me naar mijn weg terugbrengen, vergeet dat nooit!

Er zal altijd een vogel zijn die zingt , een kind dat lacht of een vlinder die ons zijn schoonheid cadeau doet!

Geniet van de eerste zonnestralen zolang het duurt lieve mensen.

Het weer mag dan nog wat tegenwerken .. al de rest loopt weer mooi in het ritme van de dag .. Van de paar betere dagen heb ik geprofiteerd om de bloementuin onder handen te nemen en het meeste onkruid eruit te halen.. Ik ben content en stilaan begint er hier en daar al wat kleur te komen in de tuin.

Mijn kruidenhoekje moest ook dringend ververst of vervangen worden.. wat bij deze ook gebeurd is..

Ik had geen zin om de zomerkledij die ik meehad op reis weg te hangen dus .. heb ik de winterkleren vervangen door lichtere spulletjes + een paar nieuwe outfittjes want volgende maand hebben we een Eerste Communicant en een Plechtige Communicant en oma wil er ook goed bij lopen !! De winterschoenen staan weer een jaar achter slot en hun plaats is ingenomen door lichtere schoenen...

Wat heb ik nog gedaan?

Een nieuwe identiteitskaart en rijbewijs aangevraagd. Het eerste vervalt volgende maand en het tweede willen we vervangen door een internationaal rijbewijs want Frankrijk en Spanje durven al eens moeilijk doen als ze geen rijbewijs op pasformaat voor de neus krijgen ...Omdat we beiden aan nieuwe toe waren verschoot ik toch even van de prijs.. 2x15  euro voor de pas en 2x 20 euro voor het rijbewijs...zo'n slordige 70 euro en over 10 jaar mag alles opnieuw gedaan worden . Maar dat zijn zorgen voor later al komt dit later steeds vlugger naarmate je ouder wordt!!

Straks komt de kastenmaker de maat nemen voor een nieuw TV kastje dat beter zal passen bij de andere meubelen ... en dan kan ik hier binnen ook aan de opkuis beginnen!

Gisteren ben ik dan ook nog eens voor een jaarlijks bezoekje geweest bij de tandarts en kreeg een retourtje voor volgend jaar! Ik dus blij dat mijn eigen " bijtertjes " het nog steeds goed doen!

De jaarlijkse afspraak bij de gynaecologe ligt ook al vast ..

Vandaag met mijn voeten laten spelen ( letterlijk) en die voelen ook weer goed aan...Voor volgende week staat een afspraak bij de schoonheidsspecialiste voor mijn smoeleke (snorretje+ wenkbrouwen) en mijn kleurtje van het Zuiden rondt het geheel af dus ben ik stilaan weer klaar voor de komende zomer.

Voilà  jullie weten nu waarom ik voorlopig nog niet teveel tijd had om te bloggen.

Watch your back. Voor u het weet hangt er vandaag een aprilvis aan uw rug. Maar welke flauwe plezante heeft 1 april uitgevonden en waar komt de aprilvis vandaan? 

Een moeilijke vraag, zo blijkt. 1 april wordt zowat overal ter wereld 'gevierd'.

In Duitsland heet die dag 'narrendag', in Amerika noemen ze het 'April Fools' Day' en de Russen hebben het over de 'Dag van de Dommerik'. En om die 'dommerik', daar was het hem in den beginne om te doen.

Vroeger was degene die voor gek werd gezet iemand die net in dienst was getreden als knecht of als dienstmeisje. Ook de immigrant die pas in het dorp was aangekomen, de lichtgelovige, de ongelukkige sul op de boerderij of de meest simpele jongen uit de klas was de pineut.

Maar wie 1 april uitvond en wanneer, dat is niet bekend. Het bestaat al sinds de Germanen. Ook de oorsprong van de aprilvis is onduidelijk.

In oude Vlaams-folkloristische tijdschriften vond men toch een verklaring: Men vroeg degene die men wilde sarren, om voor de maaltijd van de dag een aprilvis te gaan halen, een vis die in april geboren was. Maar op 1 april kan je moeilijk een aprilvis al vangen, het beestje is amper 1 dag oud en nauwelijks te vinden. Daarenboven is het natuurlijk moeilijk om de leeftijd van een vis te bepalen.

Maar waarom juist 1 april en niet 1 mei of 1 juni?

In vroegere jaartellingen zou 1 april de begindatum van het jaar geweest zijn. Na de invoering van de Gregoriaanse kalender in 1582 werd het jaarbegin opgeschoven naar 1 januari. Dat zou voor verwarring hebben gezorgd.

Maar ook dat is onzeker. Het kan ook wijzen op een Germaans gebruik waarbij de nieuwe lente werd begroet en de koude winter met al zijn narigheden werd verbannen. Vandaar dat de volksgewoonte om op 1 april iemand te foppen door hem weg te zenden voor een onmogelijke boodschap, verband kan hebben met het wegjagen van de winter.

U bent een heel vrome man, zegt Marie tegen haar buurman. Ik ben altijd ontroerd als ik u ’s morgens bij het verlaten van uw huis een kruis zie slaan.

U vergist zich , mevrouw, ik controleer gewoon even of mijn pet goed staat, of ik mijn broek dichtgeknoopt heb en of ik mijn portemonnee en mijn sleutels bij me heb.

Een grapje maar ik herinner me nog de tijd dat een kruisteken een dagelijkse gewoonte was! Ons ma zou nooit een vers brood beginnen zonder er met haar mes op de onderkant een kruisteken op te maken. Als het donderde en bliksemde dan maakten we een kruisteken als het te hevig werd. Wij gingen nooit slapen zonder een kruisje te vragen aan onze ouders en ’s morgens was dat ook het eerste toen we opstonden: ma een kruisje, pa een kruisje en dan kregen we er eentje op het voorhoofd…Bij velen werd er een kruisteken gemaakt voor het eten en als de pastoor ten lande met zijn misdienaar te voet naar een stervende kwam om de laatste sacramenten toe te dienen, dan stopten we toen ze voorbijkwamen om te knielen en een kruisteken te maken .. en zo kan ik door gaan …

Wat ik hier beschrijf is amper 60 /65j geleden ,mijn kindertijd waar godsdienst nog een stuk van het dagelijks leven bepaalde… Ook wij werden - als je het zo beschouwd - geïndoctrineerd , wij leefden ook volgens de wetten van de Kerk en de pastoor… ook wij maakten fouten in naam van de godsdienst alleen was het voor Jan modaal minder een reden voor gewelddadigheid …

Intussen is er zoveel veranderd in de Kerk , haakten zovelen af om verschillende redenen …gooien we stenen naar andersdenkenden hoewel de meesten van ons zelfs niet meer Rooms zijn … heeft de onverdraagzaamheid , onverschilligheid en geweld de plaats ingenomen van geloof en religie… Pleit ik nu om terug te keren naar vroeger? Neen, je kan nooit terug, je moet mee met de stroom van het leven , van de geschiedenis, maar je kan wel de waarden van het verleden proberen te behouden en niet het kind met het badwater weggooien…

Het maakt een mens sprakeloos als je ziet hoe mensen de dag van vandaag soms met elkaar omgaan alsof leven geen enkele waarde meer heeft…alsof het verleden totaal zinloos was … Ik wil daar niet aan meedoen.. het leven is te mooi als je het met beide handen grijpt niettegenstaande de obstakels en moeilijkheden… We leven maar eens waarom het dan voor iedereen vergallen?

Daarom volgende spreuk

<

Als jullie dit lezen dan zijn we terug thuis.

Sommigen wisten ervan, anderen hebben het misschien vermoed maar feit is dat we een paar maanden weg waren opzoek naar de zon!

Vakantie is leuk, maar het is ook heerlijk om weer thuis te zijn. Heel even je huis zien met nieuwe ogen, daarna terugglijden in de vertrouwde huiselijkheid. Een rondje door de tuin en rond het huis maakt mijn thuiskomgevoel compleet. Alles is er nog, onkruid en mos op de terrastegels inbegrepen...En hoewel het nog niet eens volop lente is, bemerk ik al een begin van nieuw leven, van bomen die uitlopen en van een gazon die stilaan weer groener wordt. Ik mijmer over verbindingsdraden. Hoe ver ik ook weg ben, de hechting aan mijn huis en ‘mijn' tuin reist vanbinnen mee en laat zich bij thuiskomst vreugdevol hervinden, hervoelen.

Met mensen werkt het eigenlijk net zo. We kunnen mailen, bellen, herinneren, dromen en dat is goede voeding voor de ‘draden’. Maar de ander letterlijk weer dichtbij weten en kunnen uitzien naar de volgende ontmoeting laat mij pas echt herlanden op eigen grond.

Daarom mijn late Paaswens voor alle trouwe bezoekers!

Om even te breken met al dat negatief nieuws van de laatste dagen en om te staven dat het leven moet doorgaan even een opkikkertje..

Een Duitser en een Nederlander zitten samen aan de bar. Vraagt de Duitser aan de Nederlander wat voor werk hij doet.

'Ik ben timmerman,' vertelt de Nederlander.

De Duitser heeft hem niet goed verstaan en zegt:

'Was sagen Sie?'

Antwoordt de Nederlander: 'Planken.'