Zo word ik het snel gewoon ....

"In een klein stationneke 's morgens in de vroegte, stonden 7 wagentjes netjes op een rij... "

en voilà daar staan vanaf gisteren mijn zeven wagentjes ook en ik hoop dat ik nog lang niet weg moet gaan... laat ze maar rustig staan die wagonnetjes ik zal ze wel verzorgen....

Bedankt voor de wensen lieve mensen:  " 't heeft me deugd gedaan, 't heeft me deugd gedaan aan mijn hartje, aan mijn hartje....

Ik houd van mooie kleren, ik houd van leuke schoenen, ik houd van toffe spullen, maar ik heb ze het liefst hier-en-nu-en-wel-meteen in mijn bezit. Ik winkel niet zo graag. Af en toe heb ik wel eens goesting in een namiddag shoppen, maar zo over het algemeen, nee, toch niet.

Als iemand iets leuks aanheeft en je vraagt waar ze dat gevonden heeft:

– ‘Oh, in de esprit/H&M/WE/kiestuzelfmaar’ – dan wéét je eigenlijk op voorhand al dat als je zelf gaat zien, er toch niks leuks in die godganse winkel te vinden zal zijn, maar toch ga je een kijkje nemen – ze moesten toevallig toch nog maar eens je maatje liggen hebben. Maar meestal kom je dubbel zo droef buiten: voor niks door die "grmmddppppffff" winkel gelopen èn dat leuke kledingsstuk niet gevonden.

Als je HET droompaar schoenen in een etalage ziet staan kan je er van op aan dat ze die niet meer in jouw maat zullen hebben want eenstandaardvoetje heb je niet!.

Als je iets in een bepaalde kleur zoekt, weet je op voorhand dat ze alle kleuren nog binnen zullen hebben, buiten die ene kleur die jij zo graag wou hebben.

Als je een winkel binnenwandelt en je vindt iets gigantisch leuk, zal het àltijd tot de nieuwe – dure – collectie behoren.

Een shopaholic kan je mij dus zeker niet noemen. Maar es af en toe goed gaan vitrines kijken, daar ben ik wel voor te vinden. Dat deed ik deze week en .. geloof het of niet ik heb ook iets gevonden naar mijn smaak!

Ik kan genieten van die woordspelingen jij ook?

Een ober die een steakje laat vallen, is nooit grappig.

Een opticien die je sterkte toewenst, is nooit grappig.

Een padvinder die met een kikker thuiskomt, is nooit grappig.

Een piraat met twee ooglapjes, is nooit grappig.

Een poedel die op een hondenshow de poedelprijs wint, is nooit grappig.

Een presentator die zijn geweer presenteert, is nooit grappig

Een schilder die niet goed uit de verf komt, is nooit grappig.

Een schilder die overal lak aan heeft, is nooit grappig.

Een schizofreen die een eenmanszaak begint, is nooit grappig.

Een vogel die opvliegerig is, is nooit grappig

Een voorzitter met een ziekte onder de leden, is nooit grappig. 

Een wesp met bijverschijnselen, is nooit grappig.

Geplet worden onder een Weense wals, is nooit grappig.

Hardop willekeurige getallen roepen als iemand aan het tellen is, is nooit grappig.

In de kerk een ham-kaas hostie bestellen, is nooit grappig.

In een antiekwinkel vragen of ze nog iets nieuws hebben, is nooit grappig.

In een Duitse schoenenwinkel zeggen dat je maat 40-45 hebt, is nooit grappig.

In een kapperszaak keihard "scheer je weg" roepen, is nooit grappig.

Zo nu kunnen jullie weer een tijdje voort

 Ik wil niet aftellen maar jammer genoeg doet de tijd het voor mij. Nog acht dagen en dan mag ik een magische zeven voor mijn leeftijd schrijven. Als eerste cijfer, wel te verstaan. 10 vorige zesjes heb ik al gehad. En dit zeventje is het eerste in een reeks van tien. Wat zullen me tien zeventjes brengen? Of beter, elf, want over zeven jaar mag ik er twee schrijven! Zal ik ze ooit omgekeerd mogen schrijven?

Laat ik er maar niet over piekeren en geloven dat die zeven een nieuwe wereld opent waarvan ik nog voluit kan genieten door nieuwe dingen te doen en oude vol te houden zoals deze blog .Ik laat hem zijn gang gaan, zijn eigen leven leiden, liefst niet lijden en zijn eigen kronkelingen volgen .. en ik .. ik volg hopelijk mee..

Ik ben er nog hoor maar de inspiratie niet.... 

Daarom even dit..

Drie jongetjes staan te pochen.

Jantje: "Mijn papa kan het beste autorijden, hij kan zelfs op twee wielen door de bocht."

Pietje: "Mijn Papa is de sterkste van alle papa's, die is voor niemand bang.

Henk: "Mijn Papa is juist geen held, dat is een bange schijter. Als m'n mama een nacht niet thuis is, is ie zo bang dat ie van schrik bij de buurvrouw gaat slapen."

Ik ben inderdaad “ gezegend “ met een goed geheugen en dat is iets wat mijn slaapgenoot mij af en toe benijdt.

“Had ik maar zo’n geheugen zoals jij “ is zijn vaak gehoorde klacht. Maar dan zeg is altijd dat een goed geheugen zijn pro en cons heeft want je onthoudt niet enkel de goede dingen maar ook de minder aangename herinneringen..

Ik ben er echter steevast van overtuigd dat mijn goed geheugen voor een groot deel gevormd werd in mijn kindertijd en vooral op school! Als driejarige zong ik al van op een tafel het lied “ Aan het strand stil en verlaten” al zal ik niet begrepen hebben wat ik zong haha..

Maar als ik zo eens terug denk aan mijn lagere schooltijd en mijn jaren middelbaar dan stel ik vast dat “ voordracht” een belangrijk vak was in onze schoolleven . Soms vraag ik me af of kinderen nu ook nog zoveel gedichten te leren krijgen en moeten voordragen.. Voordracht was in mijn school altijd een heerlijk lesuur… Ik herinner mij heel creatieve nonnen en leraars die de kunst van het voordragen hoog in hun vaandel droegen en bij wie we veel opgestoken hebben qua optreden..

Elk jaar was er op mijn lagere school een schoolfeest met dan als afsluiter een toneelstuk door de hoogste klassen met veel flair gebracht werd. De andere klassen lieten iemand een gedicht voordragen . Ook in het middelbaar hebben we elk jaar afgesloten met een toneel stuk .. als dat geen geheugentraining was!

Even plukken uit mijn “ repertoire” … Het eerste dat me te binnen schiet is uit het derde leerjaar “ Het gelapte voorschootje”. Ik herinner me geen schrijver… we stonden er bijna bij te wenen wat die stoute Fiene deed met Liesje…

Wat zegt jullie :“ De Grote hond en de kleine kat” van Albert Verwey? Nooit gehoord van : “ scheer je weg waf waf Scheer je weg , sis sis”.. ?

Misschien zijn “ De drie vliegen die zaten te liegen op een balkon” .. van Hans Andreus beter bekend. Niet?

Die nonnen hadden iets met dieren of Gezelle ( haha) want we leerden ook: " Het Mezennestje". Daar heb ik nog een pijnlijke herinneirng aan want de vleugeltjes van dat meesje zaten op de dag zelf letterlijk vast aan mijn schouder en niemand die het zag tot het gedaan was dan vloeiden de traantjes  want die vleugeltjes hadden veel bewogen !!!

Ik ben zeker dat jullie het volgende kennen : “De Pruimeboom" van Hieronymus Van Alphen .. Jantje zag eens pruimen hangen.. weet je nog?

Of die: "  Bibelelelabomse berg".. met dat bibelalelabomse huis en kinderen en pap? Als dat geen tongenbreker was!!!

Nog nooit van gehoord, zeg je? Maar dan zeker wel van:

"Boerke Naas “ van G.Gezelle..’t Is waar het was geen leeuwenhart maar toch ten was niet dwaas ..

Een beetje ouder leerden we de delicatesse van een kaasje te onderscheiden van het profane van een bloedworst in :“ Bloedworst en kaas” van Koos Speenhoff.

En dat we niet alleen waren die ’s morgens de dingen groetten, leerden we uit “ Marc groet ’s morgens de dingen “ van Paul van Ostaijen…

Dat niet alleen mensen pruiken droegen maar ook bomen, leerden we uit “ De wilgen” van Adema van Scheltema .. die droegen ook pruiken op hun houten kop .

En al hou ik niet van spinnen toch voelde ik mee met de eigenzinnige spin uit “ De spin Sebastiaan” van Annie MG Schmidt.

En we konden ons nog iets voorstellen bij het gedicht “ De kinderen van de Soetewey” van Alice Nahon bij dat "Klikkerdeklakker" zo kloef'ren de rijen, op blokskens voorbij langs de grauwe kasseien".

Pas veel later heb ik begrepen waar het in “ Die avond en die roze” van Gezelle echt om ging … Nu zou ik dat totaal anders brengen.

Er waren zeker nog wel meer gedichten maar dan laat mijn geheugen me toch even in de steek…  !!

Er komt blijkbaar toch sleet op. Nu,  met al die cijfertjes op mijn teller is dat niet moeilijk….

Het was heerlijk hier weer eens aan te denken en zeggen dat ik er nog een paar vlot van buiten ken!! 

De laatste weken was het weer het beeld in de winkels .. Valentijn kwam er aan en iedereen werd er warm voor gemaakt! Ik herinner me niet dat in onze " jonge jaren" die 14e febr zo'n impact had . Sommigen zullen het wel gevierd hebben maar het was geen feest waar je moest aan meedoen om te bewijzen dat je partner je geliefde is!

Wij houden het hier bij een etentje met vrienden , de oudjes onder elkaar die niet zonodig 14 febr nodig hebben om te bewijzen dat je je goed voelt bij je levensgezel! Maar voor diegenen die er wel behoefte aanhebben... laat jullie maar gaan, elke reden is goed genoeg om te vieren zeker... ik heb er niets tegen in te brengen....alleen hou ik er niet van om door de media of de comerce in een vakje geduwd te worden!

                        Dus voor de feestvierders..

                       Happy Valentine!

Reporters ondervragen een 104-jarige vrouw :

"En wat vindt u het leukst aan 104 jaar zijn?".

Zij antwoordt gewoon : "Geen druk meer van leeftijdsgenoten".

Het voordeel van seniel worden is

dat je je eigen Paaseieren kunt verstoppen en er plezier aan beleeft ze te zoeken.

Ik ben zeker oud geworden!

'k Heb al twee overbruggingen, een nieuwe heup, nieuwe knieën, overwon prostaatkanker en diabetes.

'k Ben halfblind. 'k Hoor niks dat stiller is dan een jet-motor. 'k Slik per dag 40 medicaties die me duizelig, verdwaasd maken en me black-outs bezorgen.

'k Krijg symptomen van dementie.

'k Heb een slechte bloedcirculatie.'k Voel bijna m'n handen en voeten niet meer.

'k Weet niet meer of ik 86 of 92 jaar ben. 'k Ben al mijn vrienden kwijt.

Dank zij God heb ik m'n rijbewijs nog.

Mijn lichaam wil niet meer mee, m'n dokter stuurt me naar een fitness club. 'k Schrijf me in bij de aerobicgroep voor senioren. Ik buk, draai, duizel, spring op en neer, zweet een uur lang. Als ik mijn gymschoenen aan heb, is de aerobics voorbij.

Een oudere dame wil haar testament opstellen en stapt naar haar notaris. Ze heeft twee punten die zeker uitgevoerd moeten worden.

"Ik wil gecremeerd worden" zegt ze "en ... 'k wil in het winkelcentrum gestrooid worden".

"In het winkelcentrum ... gestrooid worden?" vraagt de notaris.

"Dan heb ik m'n dochter minstens 2x per week op bezoek" zegt ze.

Hoe vermijd je rimpels? Blijf eten tot je huid strak zit.

De koorts is weg, de hoest vermindert alleen dat slappe gevoel in de benen hangt er nog wat maar we zijn stilaan op de weg terug lieve mensen. Bedankt voor de vele beterschapsknuffels, ik heb ze tot hier gevoeld en dat deed deugd! We hebben wel een griepspuit gehad dit jaar maar blijkbaar was de griep resistent tegen dat goedje en ja..als we iets doen dan doen we het goed hé vandaar dat we hier bijna een week ziek lagen, ook onze vrienden geraken stilaan boven water... maar zo te horen zijn we niet alleen ..Nog een hartelijke groet en knuffel.

Ik heb het hier goed te pakken lieve mensen die griepmicroben hebben mijn corpus volledig in hun macht zodat de lust en de fut om te bloggen er niet is momenteel. Daarnaast heb ik bij momenten moeite om op sommige blogs te geraken door de vele plaatjes ... Dus geef me even de tijd om uit te zieken en dan zien we mekaar terug!

Luister naar je lichaam.” Deze wijsheid gaf mijn ventje weg toen biebie toegegeven had dat ze zieker was dan nodig omdat ze niet meteen aan de signalen van haar vege lijf had toegegeven.

Ik stel mij een dialoog voor met mijn corpus .. zo zou het gaan, denk ik....

Gaan slapen.
Mijn lichaam: Het is middernacht. Zou je niet gaan slapen?
Biebie: Naah! Ik wil nog surfen en de blogjes lezen en het nieuws lezen.
Mijn lichaam: Ik wil gaan liggen. Ik ben moe.
Biebie: Hoe kun jij moe zijn. Je hebt niks gedaan vandaag.
Mijn lichaam: Dat denk jij! Je hebt  gekookt, je hebt de lakens ververst en je hebt de was gedaan. Ik ben echt aan rust toe!
Biebie: Ok, Ok! Ik ben al weg, zaag!

Opstaan
Biebie: ’t Is al licht buiten.
Mijn lichaam: So what!
Biebie: Dan is het tijd om op te staan.
Mijn lichaam: Ik wil nog een uur blijven liggen.
Biebie: Waarom?
Mijn lichaam: Omdat ik nog niet uitgerust ben, tiens!
Biebie: Ik moet gaan strijken
Mijn Lichaam: Dat kan je deze namiddag ook.
Biebie: ’t Is al goed, lui ding. Ik zal me nog eens omdraaien.

De strijk.
Biebie: Ik moet strijken.
Mijn lichaam: Ik heb geen goesting.
Biebie: Ja maar, er staat wel een hele mand strijk, hè.
Mijn lichaam: Er hangen nog kleren genoeg in de kast om aan te trekken.
Biebie: Dat is waar.
Mijn lichaam: Waarom zou je dan strijken? Ga voor je computer zitten. Dan word ik tenminste niet moe.
Biebie: Ja zeg, wanneer heb jij terug goesting om te werken?
Mijn lichaam: Morgen misschien, maar vandaag zeker niet.


De boodschappen.
Biebie: Ik moet boodschappen doen. De kast is leeg.
Mijn lichaam: Dat zou ik niet doen als ik jou was. ’t Is bitter koud en glad op de baan. Je gaat schuiven met de auto.
Biebie: Jij weet wel mijn zwakste punten te bespelen, hè.
Mijn lichaam: We are one, darling!
Biebie: Maar wat moeten we dan eten?
Mijn lichaam: Wat?! Je hebt verdorie een volle diepvriezer!
Biebie: (zucht) Je wint… weeral. Maar morgen, dans jij naar mijn pijpen. Capice!
Mijn lichaam: Morgen ben jij helemaal van je griep en bronchitis vanaf. Dan sta ik weer helemaal ter beschikking, my lady.

AWELLLLLL… DAS DE OPLOSSING VAN ONZE GELDPROBLEMEN!

Het is september in een dorpje in onze mooie Ardennen. Het regent en het dorpje lijkt verlaten. Het is een moeilijke tijd. De inwoners hebben allemaal schulden, en leven op krediet.

Plots verschijnt een rijke toerist ter plaatse ... en stapt het enige hotel van het dorpje binnen. Hij legt een bankbiljet van €100 op de balie, en gaat naar de eerste verdieping om een kamer uit te zoeken. De hoteleigenaar pakt vlug de € 100, en rent naar de slager om zijn schulden te betalen. De slager pakt die €100 aan, en gaat spoorslags naar de varkensboer om zijn schulden te betalen. Op zijn beurt rent die naar de verpachter, en betaalt zijn schulden af. De verpachter haast zich naar de enige prostituee in het dorp die, vanwege de crisis, haar diensten op krediet aanbiedt... en betaalt haar zijn schulden. De prostituee haast zich naar het hotel, en betaalt de hotelier de kamerhuur. De hotelier legt de €100 weer op de balie. Op dat moment komt de rijke toerist naar beneden, neemt de €100 van de balie, omdat hij niet tevreden is over de kamer.

Niemand heeft iets verdiend, er is niets veranderd, maar het hele dorp is wel schuldenvrij…

De wereldeconomie teruggebracht tot de basics!!!!!

Moet je daar nu jaren voor naar de universiteit!!!!!

Sneeuw is in het land en sommigen vinden dat hatelijk en voor anderen is het een wit genot...Als ik aan sneeuw denk dan zie ik het zo....

Ik ben aan het oefenen want binnenkort zijn we in gezelschap van  vrienden uit mijn streek en ik wil niet uit de toon vallen  :)

Bajoat( mo): toch wel, natuurlijk!

Baggedoet: jij wel

Bakk'ndoe: ik niet

Baneen: nee toch

Bannink, baninnuk: ik niet

Bannint: maar neen

Batt'ndoet: toch niet

Bazz'ndoen: zij niet

e Kuuskienge: een poetsvrouw

Pertank(s): nochtans

Streke groak'n: op tijd klaar geraken

Toetton: tot later

toet, tendoet: jawel; maar neen

Oef , ik ben het nog niet verleerd!

Als er niets anders te vertellen valt ..dan is er nog altijd een vleugje humor

Een man en een vrouw gingen met vakantie naar Jeruzalem. Tijdens hun verblijf aldaar overleed de echtgenote. De begrafenisaannemer troostte de echtgenoot en zei:

'Je kan het lichaam per schip naar huis sturen voor 5.000 dollar of je kan haar hier begraven, in het Heilige Land, het Uitverkoren Land tegen de prijs van 150 dollar.'

Wat denkt u dat de echtgenoot zal doen? En waarom hij doet wat hij meent te moeten doen?

De echtgenoot dacht even na maar zei uiteindelijk dat hij haar liever naar huis wou verschepen.

'Waarom toch', zei de begrafenisaannemer die niet begreep waarom de man zoveel geld wilde betalen.

'Waarom wil je 5.000 dollar uitgeven om haar per boot mee te nemen naar huis, terwijl het voor u toch heerlijk moet zijn te weten dat ze hier in het Beloofde Heilige Land kan begraven worden voor slechts 150 dollar?'

De man antwoordde op de koele, ernstige toon die hem al die jaren had getypeerd. 'Lang geleden,' zei de man, ' stierf hier een man, werd hier ook begraven en drie dagen later verrees hij. Ik kan dat risico niet nemen.'

Vandaag is de dag van de poëzie en dit gedicht past daar perfect bij.

Ken je de oorsprong en de betekenis van het woord: NACHT ?

Ziehier de uitleg

In heel wat Europese talen wordt het woord NACHT gevormd door de letter 'N' gevolgd door het cijfer '8' in de respectievelijke taal. De letter 'N' is het wiskundig symbool voor het oneindige, gevolgd door het cijfer 8, dat eveneens symbool staat voor het oneindige.

Dus, in al die talen, betekent NACHT de eenheid van oneindigheid.

Enkele voorbeelden:

PORTUGEES : noite = n + oito (8)

SPAANS : noche = n + ocho (8)

FRANS: nuit = n + huit (8)

ITALIAANS : notte = n + otto (8)

ENGELS : night = n + eight (8)

DUITS: Nacht = n + acht (8)

NEDERLANDS : nacht = n + acht (8)

Interessant, toch? Trouwens, als je 8 horizontaal neerlegt is dit ook het symbool voor... het oneindige!

Zalig diegene die de kennis doorgeeft en die je ten minste 8 uren slaap aanraadt!

Zondag nog een samen geweest met de familie langs T zijn kant .. een gezellige West Vlaamse bende waar een grol en geplaag niet uit de lucht is en dat allemaal overgoten in sappig West Vlaams.

Al zo lang ik hier op deze bol rondloop als Westvlaamse heb ik het gevoel dat wij meestal bekeken worden als “ die van achter de kuppe”… maar geloof mij die tijd van schuchtere en onmondige WVLamingen ligt allang achter ons.. Trouwens de geschiedenis heeft bewezen dat missionarissen en ondernemers vaak uit die verloren hoek kwamen.

Toen we hier in het Antwerpse kwamen wonen ( al zo’n 32jaar geleden) werd er vaak met een glimlach gereageerd op ons taaltje en het feit dat we van uit dat hol van pluto kwamen. Soms kon ik me eraan ergeren maar geloof me ik wist mijn mannetje te staan tussen “die Stedelingen”. Intussen trek ik me dat al lang niet meer aan en wordt er nog eens lachend verwezen naar mijn roots dan deert het me niet meer integendeel ik ben er fier op want wij hebben intussen die “ stedelingen” al lang bijgebeend!

Het was voeger wel zo dat veel mensen onze provincie verlieten na het studeren, maar dat betekent niet dat zij zich geen West-Vlaming meer voelen. En ga ik zo eens kijken dan valt me op dat onze maatschappij toch kleur krijgt dank zij bepaalde West Vlamingen. Wat zou het cabaretwereldje zonder Wouter Deprez, Kama, en Geert Hoste zijn? Wat zou de ruimtevaart zonder Dirk Frimout zijn? Wie heeft er nooit over het zogenaamde Flanders Language Valley gehoord met de oprichters Jo Lernout en Pol Hauspie? Weliswaar is dat fout afgelopen maar de basis van de spraaktechnologie komt toch uit die hoek! Er zou nooit een Omega Farma geweest zijn zonder Marc Coucke en zo kan ik ook in het verleden belangrijke West Vlamingen opnoemen.

Kortom West-Vlamingen blinken op veel domeinen uit, maar zijn vaak nog altijd veel te bescheiden. Daarom willen wij even stellen dat West-Vlamingen niet altijd bescheiden hoeven te zijn en best wel trots mogen zijn op hun cultuur, taal en inwoners. Uit onderzoek blijkt trouwens dat West-Vlamingen de slimsten van België zijn. Zij zouden de grootste slaagkansen hebben om hun bachelor in drie jaar af te werken.

Ik zou willen dat het spreekwoord “ Doe voort en zie niet om” veranderd wordt in “Doe voort, maar wees trots dat je West-Vlaming bent”

In ons Belgenland is het deze winter tot nu vooral al heel nat en regenachtig geweest al kregen we de laatste dagen toch een winterprikje.

Ik ging eens zien naar vroeger en vond dat in de overgang van 1962-63 Koning winter Europa zodanig in zijn greep had dat deze geboekt staat als de strengste winter van de 20e eeuw en de koudste sinds de revolutiewinter van 1789. Maar ik veronderstel dat velen van jullie zich dat niet meer zullen herinneren. Ik ben benieuwd of de 21ste eeeuw dat record ooit nog zal breken met de opwarming van onze aarde?

In 1962-63 heeft het van eind november tot half maart onafgebroken gevroren en regelmatig gesneeuwd. Door de langdurige vorst raakten bevaarbare waterlopen dicht gepakt van het ijs en ook de Schelde en het Albertkanaal moesten met de zware middelen open gehouden worden.

Op 15 januari 1963 werd zelfs een deel van de Noordzee in ijsschotsen herschapen, nooit meer gezien sedertdien. Het openbaar leven werd zwaar beïnvloed door deze barre Siberische toestanden. Scholen werden een tijdlang gesloten, de bevoorrading werd erg bemoeilijkt en het leger en de civiele bescherming werden ingezet om de bevolking van levensnoodzakelijke behoeften te voorzien. Isolatie in een woning was een onbekend begrip in die tijd en vele gezinnen vielen zonder water omdat de waterleidingen kapot vroren. Ook behoorlijke verwarming was een probleem, velen verwarmden toen hun huis met een kolenkachel en de bevoorrading van kolen verliep erg stroef.

Of het deze winter was, weet ik niet meer maar ik kan me wel nog strenge winters herinneren en hoe ons ma dan regelmatig emmertjes antraciet in het kot moet scheppen of de sneeuw van het trottoir moest ruimen om langs het huis te geraken en hoe de vorst kanten tekeningentjes op de slaapkamervenster toverde. Het was dan letterlijk alle hens aan dek . We hebben inderdaad geen winters meer als vroeger … gelukkig maar.