Nog leniger dan ik dacht...

Regelmatig vallen mensen zomaar over hun eigen voeten, ze glijden uit of ze struikelen over iets je kan het zo gek niet bedenken en breken daardoor soms een arm of een been. Het kan gebeuren, het is menselijk.
Zelf ben ik geen liefhebber van valpartijtjes zeker niet als het over mezelf gaat. Als de situatie zich voordoet, zal ik er alles aan doen om recht te blijven vooral als er toeschouwers in de buurt zijn. Dat de poging om staande te blijven een gekker zicht is dan meteen op de grond te donderen, daar denk ik dan niet aan. De bewegingen die ik dan maak vooral met mijn armen...ik kan me voorstellen hoe het er uit ziet . ![]()
Gisterenmorgen was het zover, ik viel in de prijzen toen ik in een buurtwinkeltje wilde binnengaan. Ik zette één voet op de dorpel en voelde meteen hoe mijn knie vooruit schoof. Die miserabele gladde sandalen ook! Ondanks de ellendige situatie zag ik direct de klanten en de winkelier waardoor mijn armen onmiddellijk in de verdediging gingen en de gekende spastische bewegingen maakten in een poging om niet languit in het deurgat te gaan liggen. Net toen ik de grond zag naderen kon ik met één hand de deur grijpen waardoor ik half gebogen de winkel in strompelde. Oef...niet gevallen. De aanwezigen stonden mij geschrokken aan te kijken en om mijn eer te redden zei ik gewoon:
"Ziezo, zo ben ik snel binnen."
De winkelier grijnsde terwijl hij lachend vroeg of er misschien veel wind was? "Neen," antwoordde ik, "het komt door door uw dorpel."
"Die ligt hier nochtans al heel lang was zijn repliek."
Een beleefde manier om te zeggen dat het mijn eigen schuld was . ![]()
Terwijl ik mijn beurt afwachtte, voelde ik dat mijn pols ietwat stug was ondertussen is er niets meer van te voelen. Waarschijnlijk van de snelle slag met mijn hand toen ik de deur vastgreep. Ik stond te denken dat ik alsnog een breuk had kunnen oplopen, eigenlijk had ik best geluk gehad.
"Wat is het voor u?", hoorde ik de winkelier vragen. In al mijn overpeinzingen had ik niet gezien dat ik aan de beurt was en zijn vraag overrompelde mij.
"Een klein groot bruin brood," antwoordde ik.
"Mevrouw," zei de man met een ernstig gezicht terwijl ik zag dat hij ieder moment in lachen kon uitbarsten, "het is precies uw dagje niet vandaag."
Vol medelijden met mezelf schudde ik met mijn hoofd van neen en vroeg een klein bruin brood. Het was pas toen ik thuis was dat het mij inviel dat ik eigenlijk een stokbrood nodig had. Neen ,het was mijn dagje niet.....







9 reacties op dit bericht
opletten Natoken ... durf hier ook wel eens 'schuiven'
een onverwachte knuffel ... het doet zo'n deugd !
liefs meeuw
Goedemorgen Natoken.Mooi geschreven en dat gebeurt wel eens.Geniet van deze mooie eerste augustus !!!!!!!
Groeten van Fjak@
Dag Natoken ,
Ik wens jullie een toffe vriendinnen bijeenkomst vandaag en hopelijk is Lipske erbij, dikke kus,
Fjak@
Bijna weekend blogmaatje ...
Een goeie start van augustes ,zonder zorgen ...maak er een mooie maand van :lol:
niet te doen hoe de tijd vliegt
toch zijn we dankbaar voor elke dag die we krijgen !
ook al verdwijnt er elke dag een stukje jeugd
fijne vrijdag wens ik je toe ,

lieve groetjes en knuff…
van ons voor jou
..
Sorry, ben juist thuis. Probeer mijn blog weer in orde te krijgen. Dat stokbrood hou je dan maar voor de volgende keer, vers gebakken, en met een stukje heel oude brokkelkaas. Wijntje niet vergeten. Kus. ps: tot morgen.
Groeten van Fjak@
Sorry maar ik heb hier wel zitten te lachen en een klein groot brood had de bakker niet, misschien een idee iets voor op de markt te brengen !!!
Dag sappig Natoken, groetjes van Fjak@ en pootje van Pucky
...
haha,sukkeltje toch,ik zie het al voor mij,maar ik moet niet lachen ,ik loop momenteel precies op eieren zo voorzichtig om niet te vallen,ik steek het op dat overmatig zweten,maar ik draai regelmatig weg,zodoende ben ik nog niet echt zeker voor morgen,ook omdat er wat problemen zijn in de familie(kun je lezen op mijn blog) ik zeg nog niet definitief nee,zou tenslotte wat graag komen,maar zodoende ben je toch al verwittigd,btw, als het je een troost kan zijn,mijn schoonbroer stond ook eens bij de bakkerte wachten,maar het duurde eindeloos lang ,en hij was al in gedachten in zijn stamcafe,toen het dus zijn beurt was ,schrok hij op ,en zei van louter alteratie:voor mij een pintje...je kunt je voorstellen hoe er daar en daarna bij ons gelachen werd! dus misschien tot morgen,en anders ,laat het niet aan je hart komen en laat de bijenkorf maar zoemen,haha,kusssssssxxx
met een zonnige knuffel van Nestje & Lipske!
Groetjes op donderdag
Wij hebben geen hartje van zilver
of een hartje van goud,
maar een hartje dat van
onze blogvrienden houdt.
Veel liefs van Freddy, Patty en een
dikke knuffel van onze vier kapoentjes
Op 27 september is het weer zo ver,
Frieda richt haar zevende blogmeeting in.
Dit is DE gelegenheid om bij een lekker
etentje, een kopje koffie of iets sterker
en uiteraard een dansje of een paar meer,
je blogvrienden beter te leren kennen.
Voor meer info klik op bovenstaand plaatje.
Opgelet lieve vrienden, de uiterste datum
om in te schrijven is 15 augustus,
dus snel wezen is de boodschap.