Herinner jij jouw eerste schooldag nog?
De laatste dagen zagen we weer huilende kindjes die zich vasthielden aan mama’s rok omdat die grote schooldeur hen schrik inboezemde.. Maar zeker weten dat over een tijdje bij de meesten de traantjes plaats maken voor een lach en nieuwe vriendjes en een lieve juf en school minder beangstigend is…
Eigenlijk herhaalt die geschiedenis zich al eeuwen alleen werd er vroeger geen aandacht gegeven aan die traantjes .. je moest naar school en daarmee basta. Eigenlijk was je bij de gelukkige als je naar school mocht want voor sommigen was dat toen nog niet zo vanzelfsprekend.. Zelf herinner ik mij niets van die eerste schooldag, kan moeilijk want ik was blijkbaar nog geen 3 j toen ik naar school ging . Wat ik wel nog weet is dat ik altijd graag naar school ging, een schoolbankje schrikte mij niet af al zat ik liever achteraan dan vooraan in de klas en vermits ik nogal rap de anderen voorbijstak qua grootte kreeg ik meestal mijn wens! haha!! Voor zover ik mij herinner heb ik altijd graag geleerd, thuis vonden ze studeren ook belangrijke en goeie punten hoorden daar bij. Was ik een “nerdje”? Absoluut niet daarvoor heb ik teveel fratsen uitgehaald maar steeds op een aanvaardbare manier. Lachen was een onderdeel van mijn schoolleven en omdat mijn punten prima waren, kreeg ik meestal geen grote “ ambras”!!
Ik herinner mij ook nog hoe we in de lagere school elk jaar in september geladen met een setje nieuwe griffels met een mooie papiertje eraan en een puntig , spiksplinternieuw potlood en gum fier de klas binnen stapten. In een houten pennenhouder staken ook nog een nieuwe pennenhouder, een setje pennen waaraan je eerst moest likken voor je die gebruikte, een regeltje en een sponsje om je lei nat te kunnen afvegen en dat was het zowat. Waarom we aan die pennen likten toen ze nieuw waren? Weet ik veel maar iedereen deed het dus.. Of ik daardoor mooier schreef? Neen hoor want dat was mijn grootste frustratie, leren ging vlot maar dat gekriebel van mij was blijkbaar niet wat de “ nonnen” wilden… Mijn schriftje schoonschrift was altijd rapper vol dan bij de anderen want ik kreeg steeds extra oefeningen mee helaas , drie werf helaas… Mijn geschrift is nog steeds geen “ beauty” maar wel met een eigen trekje… Toen ik veel later zelf voor de klas stond, gebeurde het meer dan eens dat mijn leerlingen problemen hadden met de juf haar “ hanenpoten” en zeker omdat het dan nog in een vreemde taal was.. Vandaar dat ik zelden commentaar gaf op hun geschrift zolang het maar verzorgd en leesbaar was!
Die schooltijd .. toch een beetje nostalgie. Hoe krijg ik dat nu “verkocht” aan mijn kleinkinderen hoewel.. ze zijn alle 6 goed gestart en blijkbaar met zin in de nieuwe klas en juf of leraars... Hoelang dat zal duren....???
13 reacties op dit bericht
Fijne zondag en een prettige nieuwe week
goedemorgen
Lieve groetjes
Ach die eerste griffel en dat bordje met die eerste lettertjes erop, hoe fier waren we dan... later schoonschrift in een cahier
en braaf tussen de lijntjes blijven he... waar is de tijd gebleven... voorbijgevlogen!
Groeten van Fjak@
Natoken, elk schooljaar ik direct naar de achterse bank bij de strafste van de klas zowat,daar mocht ik niet ontbreken. Helaas ik kon niet lezen wat op het bord stond ,alhoewel ik al een brilleke droeg. Niet alleen moest ik van armoe mijn maatjes verlaten voor op de eerste bank te gaan zitten en dan dat gepest met dat brilletje. Ik ging heel graag naar school en was een goede leerling maar de hele dag braaf zijn was het ergste voor mij ik moest toch iets kunnen terug doen bij die pesters en dan met het braafste gelaat goed de les volgend, ikke niks gedaan haha.Dat was nu het enige wat ik op het internaat nooit last van gehad heb dat pesten met dat brilletje, en ik had regelmatig een nieuw model want ons ma trok haar dat ook aan dat men zicht zo slecht was en daarom gepest werd.
Groetjes van Fjak@ en een pootje van Pucky
goedemorgen
. . .
Die eerste schooldag is voor iedereen anders verlopen natuurlijk, ook voor onze kleinkinderen, al heb ik niet veel reactie vernomen in de voorbije dagen.
Zo zag ik deze middag, eigenlijk iets na de middag, opeens "zwaantjes" met zwaailicht hier door rijden, en dan denk ik natuurlijk dadelijk aan een koninklijk gevolg dat hier passeert. Het zoontje van onze koning en koningin gaat bij ons naar een speciale school en bijgevolg valt dat al wel eens voor dat ze hier doorsjeezen onder begeleiding (zoals op 1/9 !). Maar het was helemaal iets anders, ik zag niks van verkeer achter die zwanen, een gewone auto, neen, dat kon het niet zijn, er volgden schoolkinderen met de fiets, twee aan twee naast mekaar rijdend, met fietshelm en met een fluo vestje aan. Hoeveel het er waren, geen idee, een hele sliert, de moeite om er de politie voor op te trommelen volgens mij, ook een wagen van de politie begeleidde het geheel, gevolgd door nog een zwaan achteraan de hele sliert. En dan volgden nog een aantal wagens natuurlijk, die werden door dat alles even opgehouden maar konden nu rustig verder rijden.
En ver hebben ze dus niet gereden, die zwanen, een korte tijd nadien kwam er al eentje terug, waar de anderen bleven weet ik niet, die heb ik niet meer gezien, of ze reden ergens anders naartoe. Was het van een school in Wilsele, bedenk ik me dan, dan kon best onze kleinzoon erbij zijn geweest maar in een hele bende herken ik die niet zo snel.
Die kinderen waren dus tesamen op stap geweest, bedacht ik me dan, die hadden toch al een mooie week achter de rug. En eigenlijk had die week voor hen niet zo lang geduurd . . .
Een fijn weekend nog en tot een volgende keer . . .
De eerste schooldag
Veel mooie herinneringen aan mijn schooltijd lieve Natoken
De eerste keer weet ik nog goed..moest keurig
op een doorschrijfvelletje de letters natrekken.
Saai...later ging ik naar de andere school bij ons
op het dorp.Daar had ik een schat van een juffie
waar ik vaak mocht meehelpen als ik klaar was
met mijn eigen werk. Mocht daar een kleintje
troosten die verder van huis weg was en tranen
met tuiten huilde. Met de juf heb ik jaren contact
gehouden..en mijn wens was...kleuterjuf worden.
Maar ze zeiden toen dat ik daar wiskunde voor
moest hebben...dat snapte ik totaal niet.
Tsonge jonge ik zou naar de huishoudschool
gaan maar er kwam het hoofd van de Mulo
naar ons thuis en vond het jammer want ik
kon goed leren, toen mocht ik daar later naar
toe. Heb aan die lieve man heel veel te danken
want hij kende de situatie bij ons thuis en was
als een vader voor mij. Wat mijn moeder me
later vertelde heeft hij zelfs de helft van de
kosten voor de type school betaald.Je hebt
weer me aan vroeger doen denken doos je
schrijfsel...nee hanepoten had ik niet, hield
van schoon schrijven al lukt dat nu door de
leeftijd niet meer zo als vroeger maar als ik
te moe ben doe ik telkens wat, zeker met Kerst.
Nee een kleuterjufiie werd ik nooit...jij stond
dus zelf voor de klas en dat is klasse lieverd.
Graag wens ik je een heel fijne dag toe, met
lieve groeten en een warme knuffel van mij,
Rozemarijn xx
dag Natoken
's avonds een kaarsje ... je laat de donkere avond verdwijnen en wordt terug rustig en kalm !
liefs meeuw
goedemorgen
ik wens je een fijn dagje
"Wat scheelt eraan, liefje?" vroeg hij.
Tussen het snotteren door, zei ze: "Ik... Ik heb de ijsblokjes op de grond laten vallen, ik wilde ze afspoelen met warm water... en nu kan ik ze niet meer terugvinden..."
Wie zou er doen niet geweend hebben als die spoken met zwarte kappen voor je stonden mateke ... het was halloween
bijna weekend.
Wij hebben geen hartje van zilver
of een hartje van goud.
Maar wel een hartje dat van
onze blogvrienden houdt.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van onze rakkertjes