Nog enkele prachtige opstel-zinnetjes....

Als antwoord op een paar reacties op mijn vorig logje..

Eerlijkheid.. We zijn allemaal groot gebracht met die waarde dat eerlijkheid je het verst brengt in het leven en zowel thuis als op school stond eerlijkheid hoog in het logo… Intussen hebben we die waarde doorgegeven aan onze kinderen en kleinkinderen omdat we er nog steeds in geloven … Maar soms kan de maatschappij je aan het twijfelen brengen… Enkele jaren terug tijdens ons verblijf in Spanje vond ik een portefeuille op de openbare weg… Toen ik erin keek zag ik een identiteitskaart, bankkaarten en geld , hoeveel weet ik niet maar ik herinner me dat er wel een paar briefjes inzaten… Ik stelde me voor hoe ik me zou voelen bij het verlies van mijn portemonnee ( heb ik jammer genoeg dit jaar meegemaakt toen mijn handtas gestolen werd met alles erin!). Ik weet dat ik in dit geval de eerlijke vinder dankbaar zou zijn. Maar ik was in een vreemd land, het was tegen de avond en ik wist niet waar ik die persoon kon vinden . Dus besloten we alles naar een politiekantoor te brengen. Hebben jullie ooit al eens een politiekantoor gezocht in een vreemd land en onbekende stad? Het was dus niet eenvoudig maar na wat navraag wisten we ongeveer waar we naartoe moesten. Intussen was het al donker worden tot ik opeens het politiekantoor zag…We waren het juist voorbijgereden. T draaide op de baan om terug te keren maar dat was zonder de agenten die buiten stonden gerekend! We werden tegengehouden en moesten opzij gaan staan. T moest de papieren bovenhalen om een boete uit te schrijven wat omdraaien op een openbare weg is verboden! IK vertelde dat we op zoek waren naar het kantoor .. Ik kreeg geen tijd om uitleg te geven. Dat was er voor mij even teveel aan ik legde hen uit( gelukkig spreek ik Spaans) waarom we naar het kantoor kwamen en dat het straf was dat we nu een boete zouden krijgen terwijl we juist iemand wilden helpen! Er werd even heen en weer gediscuteerd maar finaal mocht ik naar binnen zonder dat we een boete kregen. Daar zaten twee dienstdoende agenten vervelend te kijken naar een vreemde dame die hun avondrust kwam verstoren. Op hun vraag wat ik kwam doen, zei ik dat ik een gevonden portefeuille wilde binnenbrengen om die aan de rechtmatige persoon terug te bezorgen.. Even keken die twee me aan of ze het hoorden donderen in Keulen… Stonden dan met een zucht recht om papieren te halen om in te vullen.. Intussen nam één van hen de vondst aan, keek niet naar de pas of zo maar gewoon of er geld in zat… Toen kon het opeens wel sneller… Er werden een paar notities genomen en ik kon gaan.. geen bedankt of we zullen zorgen dat de persoon alles terug heeft.. Ik kwam buiten met het gevoel dat die persoon in kwestie misschien zijn papieren en kaarten zou terug zien maar zijn geld … NOOIT!!

Dat zet je toch aan het denken!

Ken je ze nog?

Iedereen die op een katholieke school grootgebracht is heeft ze dagelijks afgedreund De zeven werken van barmhartigheid ?

De hongerigen spijzen

De dorstigen laven

De naakten kleden

De vreemdelingen herbergen

De zieken bezoeken

De gevangenen verlossen

De doden begraven

Waarom ik daar aan denk?

We zaten de voorbije week samen met enkele bekenden en praatten wat over koetjes en kalfjes tot er eentje recente reiservaringen vertelde… ze waren het slachtoffer geweest van oplichting. Van het ene kwam het andere en in ons groepje van 5 waren we met 4 die op reis ofwel bestolen werden ofwel opgelicht ofwel problemen hadden bij geldafhalingen en zo ook geld door de neus geboord zagen….Jammer genoeg kunnen we daar ook over meepraten zowel over bestolen zijn als over problemen bij het geldafhalen… In de meeste gevallen gaat het over vreemdelingen die op een lepe manier toeristen of anderen viseren.. en dan denk je .. het wordt er niet beter op met al die vreemdelingen die denken dat ze hier in het westen van de vetpotten kunnen profiteren. Het vet is al lang van die potten al hebben we het nog steeds goed maar zoals de regeringen nu bezig zijn zal dat rap keren … en dan zou je als brave burger op zijn minst 4 of 5 van die werken van barmhartigheid moeten toepassen?

Sorry, als je een paar keer te vaak slachtoffer geworden bent van onrechtmatigheden dan kunnen die werken je gestolen worden.. Niets dat frustrerender is dan het feit dat een ander op onwettige wijze gaat lopen met jouw duur verdiende centen.

Normaal zet ik plaatjes en foto’s op mijn blog via Tinypic.com maar de laatste tijd lukt me dat niet meer ik geraak niet meer op die site en krijg ook geen contact om een nieuw wachtwoord op te vragen! Misschien gebruiken jullie een andere app voor het omzetten van plaatjes voor de blog? Vroeger had ik image shack maar dat is nu betalend denk ik.. Ik kan dus geen plaatjes meer plaatsen en dat vind ik spijtig… Misschien kan iemand van jullie mijn probleem oplossen of helpen om terug met plaatjes en of foto’s te kunnen werken. Alvast bedankt … en een dikke knuffel en avondgroet

Ik kreeg gisteren late verjaardgaswensen al ben ik intussen 71 + 1 week. Die cijfers deden me even in de spiegel kijken maar ik zie sinds vorige week geen veranderingen. Er zijn overnacht geen rimpels bijgekomen, geen extra kilo's, ook geen nieuwe wallen of kwalen. En toch ... sinds vorige dinsdag ben ik één en zeventig. Een mijlpaal. Nog heb ik niet het gevoel dat ik dingen niet meer mag doen.

Conclusie: ik mag nog altijd dansen en swingen, ook als ik poets. Ik mag nog altijd luidkeels meezingen in de wagen als er een oude hit op de radio komt - en daarbij de vreemde blikken van andere chauffeurs aan de stoplichten negeren. Ik mag nog altijd leuke kleren dragen en ik hoef me niet af te vragen of dit jurkje, dat truitje, die laarzen of dergelijke ensembles niet meer kunnen. Nee, er is niets veranderd. Ik slaap nog altijd even goed, mijn appetijt is wat hij moet zijn, niet te veel, niet te weinig en ik geniet van een glaasje goede wijn.

En toch ... als ik zeg dat ik 71 ben, dan krijg ik te horen dat ik er goed uitzie voor mijn leeftijd al wordt dat laatste niet uitdrukkelijk geformuleerd. Daar ligt het keerpunt, beste lezer.

Zolang je jonger bent, zie je er goed uit. Punt. Vanaf zeventig zie je er goed uit - voor je leeftijd.

Anderzijds: zolang iedereen denkt dat ik nog lang geen zeventig ben, mag ik mezelf een senior noemen en denken: tussen mijn oren voel ik me nu ongeveer 55.

Een dierbare vriendin van me wordt al 81. Geen mens die het geloven wil. Ze ziet er amper 70 uit, heeft de dynamiek en de uitstraling van een vijftigjarige en de belangstelling en de agenda van een drukbezette veertiger. Elk gesprek met haar is een herbronning en een verruiming van je horizon. Spits, gevoel voor humor, wijs, de tijd vliegt voorbij.

En goede oude vriend is er vierentachtig.. Zijn taal is nog steeds veerkrachtig, zijn blik nog voor geen greintje vertroebeld.. Uren kan hij filosoferen over "zijn" en "niet zijn", over de vrije wil, over zen en boeddha en de andere godsdienstmeneren.

Twee "bejaarden" bekeken door de bril van een jongbejaarde, wat zeg ik, een piepkuiken - in hun ogen! Ik wil hun voorbeeld graag voor ogen houden! En intussen geniet ik van wat de dag me brengt.

En nu zwijgen we over die zeven en co hé?

Ik kreeg dit doorgestuurd ... lezen jullie even mee?

Lieve blogvrienden en vriendinnen, jullie hebben samen met de familie en vrienden hier mijn dag tot een topdag gemaakt. Bedankt voor jullie wensen, het is zo hartverwarmend te zien dat er mensen zijn die met een kleine attentie laten voelen dat je er toch wat toe doet.. meer moet het echt niet zijn.

Vanaf vandaag zou ik mijn logje moeten tekenen met Natoken al 71 jaar een hoofd, een romp, twee armen, twee handen die hier af en toe iets zinnigs of onzinnigs neerpennen, twee benen, twee voeten die een amoureuze relatie hebben met gemakkelijk maar toch elegante schoenen en dito kledij, donker haar dat helaas de tand des tijds niet ontloopt en 50 tinten grijs krijgt , wat overtollige Michelinbandjes hier en daar, maar vooral met een gigantische liefde voor het leven en die zich steeds overal probeert aan te passen zelfs als ze een jaartje ouder is…

Een dom blondje ( daar gaan we weer ) koopt op de markt een hondje voor tien euro. Niks te veel zou je zeggen, maar thuis gekomen zet ze het hondje in de woonkamer op de grond en bekijkt het nog eens goed. Ze merkt dan pas dat het beestje maar drie pootjes en een oog heeft. Dat vindt ze maar zielig en ze besluit met het diertje naar de dierenarts te gaan. De arts laat het beestje op de onderzoektafel plaatsen. Hij onderzoekt het hondje, luistert naar zijn hartslag en zijn ademhaling, zet een stap terug en vraagt met een bedenkelijke uitdrukking op zijn gezicht aan het blondje:

“Er is heel wat mis met het beestje. Zal ik hem maar afmaken?”

Het blondje vraagt daarop aan de arts hoeveel dat kost. Het antwoord in overweging nemend, zegt ze vervolgens tegen de arts dat dat goed is en vertrekt.

Een week later staat ze opnieuw bij de dierenarts voor de deur en vraagt: “En, is mijn hondje al af?”

Geniet van het weekend lieve vrienden en van het leven, je hebt het maar even!

Grappige versprekingen

Dit steekt er met kop en schotel bovenuit.

Dat is niet tegen Dobermansoren gezegd.

De zanger kreeg een staande ovulatie.

Ik spreek vloeibaar Nederlands.

Het is niet alles koek en ei wat er blinkt.

Het escaleert helemaal uit de hand.

Je brengt mij helemaal van mijn abrikoos.

Iemand dood maken met een blije mus.

Ik heb een leuke jas op de kip getokt.

Ik heb een gespierde scheur.

Ik zou niet naast zijn schoenen willen lopen.

Ik kreeg een klap en was meteen Disney.

Zij hebben een huis van een kast.

Je imiteert me mateloos.

Je hebt er geen hout van gegeten.

Het kost een placenta, maar dan heb je ook wat.

Mijn opa is gestorven aan oldtimer.

Maar die tijd is al zo lang voorbij.

Op het strand durf ik nog schelpen rapen, met glinsterende ogen kan ik nog langs de waterlijn lopen genietend van de zee en en de rust die het ebben van het water met zich meebrengt.. maar in hangmatten hangen en op grassprietjes fluiten... die tijd is voorbij vrees ik ....Stel je voor dat ik niet meer alleen uit zo'n hanglat zou geraken

Iedereen kent ze, de kleinkinderen dragen ze en dan heb ik het over die fluovestjes...een keerpunt in de geschiedenis van de mensheid. Ik zag ze hier in de buurt onlangs ook en masse verschijnen en dacht...

Die kleurige hebbedingetjes  veranderden toch het uitzicht van de wereld of niet? Niets is ooit meer als voorheen! Vanaf nu is de mens immers zichtbaar in het donker, net als de glimwormen en de vuurvliegjes! Kortom, een doorbraak om u tegen te zeggen! En nu het vroeger donker wordt (of later licht) duiken ze dan ook weer op: vrolijke streepjes kleur in de duisternis, lichtpuntjes in donkere dagen. Het ziet er bijna feestelijk uit, zelfs het meest chagrijnige hoofd klaart ervan op! Ja, ja, héél blijmakend allemaal, maar dan wel van op afstand.

Ooit vroeg een kleinkind waarom oma geen fluovestje draagt als ze fietst want fluovestjes zijn namelijk zo praktisch, zo verantwoord en vooral zo zichtbaar (daar was het ‘m ook om te doen natuurlijk). Die kleine had goed geluisterd en oma stond even zonder deftig antwoord

Maar laten we er geen doekjes om winden: met een fluovest aan ziet biebie er in allerbeste omstandigheden uit als een vriendelijke glimworm, maar vaker nog heeft zij een treffende gelijkenis met een buitenissig ruimtewezen of een kabouter met profileringsdwang. Neen gehuld in deze lichtende kleurenpracht heeft ze zelden iets weg van een elegant vuurvliegje, helaas.

Ik zit dus nog steeds in dubio, ga ik mee in de vooruitgang ? Laat ik de rede zegevieren boven de ijdelheid? Stapt ik in de toekomst verantwoord op de velo? We zullen het zien, zelfs in het donker!

Voilà weer iets om over na te denken nu ik even de tijd heb

We gaven haar een klein pakje met een grote theepot erin.

Mijn zus was verkleed als verpleegster. Dat was gemakkelijk want ze is verpleegster.

"En nu, beste vrienden, gieten we het glas uit op onze dierbare jubilarissen."

We speelden een leuk spelletje en wie won ,was dan de winnaar.

Ik vind dat het gymnastiekuurtje het rapst voorbijgaat. Dat komt misschien omdat het maar een half uurtje is.

We mogen de speelplaats niet verlaten want we zouden onder een auto kunnen lopen en verongelukken en daarvoor moeten we toelating hebben.

Hij vond de WC niet en gebruikte toen maar zijn zaklamp.

Er waren veel Engelsen aan de kust, vooral Duitsers.

Op een mooie dag in de vakantie toen het eens slecht weer was ........

We zagen in de dierentuin apen, olifanten, giraffen en ook twee zustertjes waar ik nog bijgezeten heb in de kleuterschool.

Het was een goede chauffeur. Met zijn ene hand stuurde hij en met zijn andere zong hij liedjes.

Door de grote droogte zagen we overal lege plassen staan.

Eerst vulden we onze buik en toen onze emmertjes met zand.

Ik had dit logje al vroeger geplaatst maar door een onbekende reden was het even weg en nu terug ...

Wij zijn de spruiten nog uit liefde gemaakt,

meestal in het donker of met het licht uit...

Geboren in de jaren 1940- 1960 ,

of sommigen (die nog taaier zijn) nog iets vroeger.

Die nog meer onze kluit Aarde trouw zijn......

Wij waren de sterken uit de jaren '40 , 50 en 60

Vooreerst hebben wij een normale geboorte overleefd,

met moeders die rookten, en of dronken gedurende hun zwangerschap.

Zij namen aspirines, aten vinaigrettesaus, mayonaise

en desserten en zij werden

niet getest op suikerziekte of cholesterol.

En na dat trauma werdenwij op onze buik

te slapen gelegd in kinderbedden

geverfdmet mooie blinkende loodverf

Er waren geen kindersloten op de deuren

en als wij met de fiets reden hadden wij

basketbalpetten op en geen helmen.

Als baby of kind reden wij mee op de schoot van moeder

in auto’s zonder gordels, noch kinderstoelen of opblaasbare kussens.

In de bak van een camionnette zitten,

of op het paard van Boer Zutter, op een zonnige dag,

was altijd een belevenis en iets héél speciaal.

Wij dronken putwater of water van de kraan

en geen water uit een plastic fles.

Wij aten taartjes, wit brood, echte boter, spek met eieren

en beukennootjes en walnoten die al op de grond lagen.

Wij dronken warme chocolademelk met echte suiker erin.

We hadden geen last van obesitas.

WAAROM ?

Omdat wij steeds buiten speelden.

Daarom!!

Wij verlieten de woning ’s morgens vroeg om naar school te FIETSEN

(er waren toen geen moeders die ons met de auto even konden brengen),

of om heel de dag te spelen in de frisse lucht

en dit op voorwaarde dat we ‘s avonds bij donker thuis waren.

(of als de straatverlichting begon te branden)

Onze ouders wisten helemaal niet waar we uithingen.

We hadden geen gsm maar we hadden ook Dutroux nog niet meegemaakt.

We hadden "vuile kleren om te spelen"

en "schone kleren" om op bezoek te gaan.

Wij hadden uren nodig om ons speelgerief zelf te maken.

Wij hadden geen Playstations, Nintendos, X-box, iPod enz.

Er waren geen videospelen,

geen 150 tv kanalen, geen videofilms of Dvd’s, geen stereoketens.

Voor 18 uur keek je alleen naar het 'testbeeld'

Er waren geen computers of internet.

WIJ HADDEN NOG VRIENDEN en wij gingen buiten om met hen te spelen.

Wij vielen uit bomen, sneden ons,

braken af en toe een arm, been of een tand,

We gingen appels en peren "plukken"

en er waren daar geen gerechtelijke vervolgingen voor,

om iemand daarvoor de schuld te geven.

Als we dan toch gepakt werden,

dan kregen we een pak slaag en thuis hielden wij wijselijk onze mond.

Wij kregen voor onze 12de verjaardag een grote fiets,

speelden met stokken als degen, een deksel van de vuilbak als schild,

katapulten, slingers, boog en rieten pijlen met vooraan een grote nagel...

We maakten van oude messen, goede werpmessen

en oefenden ons op een boomstam of een oude vogelpikdoel uit het café.

Ondanks dat men ons vertelde dat wij ons ogen konden verliezen

of ons gingen kwetsen met die dingen hebben wij dat allemaal overleefd.

Wij reden met de fiets of gingen te voet

tot aan de woning van een vriend en gingen gewoon langs achter binnen.

Wij waren er van harte welkom

en schoven soms mee aan tafel voor het middagmaal.

Het idee dat onze ouders ons uit de gevangenis

dienden te halen, was absurd, dat bestond gewoon niet.

Zij waren Met en Voor de wet, en Met de leraars.

Als we op school een straf kregen, kregen we thuis nog eens extra straf erbij!

Onze generaties hebben enkele van de beste ondernemers, denkers en uitvinders

van alle tijden en van heel de wereld voortgebracht.

Deze jaren brachten een explosie van nieuwigheden en nieuwe ideeën.

Wij hadden de vrijheid om te proberen, de schrik voor het falen,

het succes en de verantwoordelijkheid die er mee gepaard ging

. Wij hebben geleerd om dat te beheersen en om daar mee om te gaan.

Als U één van hen bent?

PROFICIAT!

Misschien wilt U dit delen met anderen

die het geluk hebben gehad groot te worden

voor dat de advocaten en politici

alles kwamen regelen en reglementeren?

Wat was het leven mooi, simpel en helder.

Soms wat ruw maar klaar en duidelijk

maar mét regels

en wat waren we gelukkig!

Als je het geluk hebt om samen oud te worden dan heb je alle redenen om gelukkig te zijn.. Vandaag op Valentijn maak ik even een bedenking...

Breekt het angstzweet je uit bij het idee dat je veertig dagen geen steak of hamburgers mag eten? Geen nood, dat hoeft ook helemaal niet. Maar wie af en toe vlees of vis laat staan, kan een paar euro's besparen, wat gezonder gaan leven en vooral: het klimaat een handje helpen. “We willen vooral dat wie deelneemt, zich bewust is van de impact van vlees eten op het milieu”.

Dat las ik op google naar aanleiding van de campagne die nu gelanceerd is.

Of je nu al dan niet meedoet , speelt geen rol , hoofdzaak voor mij is dat er variatie in mijn eten zit, veel groenten en afwisselend vlees of vis. Vasten zoals vroeger is nu bijna ondenkbaar omdat de maatschappij is geëvolueerd. Vroeger gingen de mensen minder vlees eten en stopten ze met snoepen. Alleen op zondag mocht het iets meer zijn. Dat is nu allemaal niet meer van toepassing. Die katholieke traditie is nogal vervaagd, als je het mij vraagt. Vroeger was dat een onderdeel van het geloof en werd het opgedrongen door de kerk.

En dan ga ik natuurlijk terug in de tijd toen we gedurende de vastenperiode op woensdag en zeker op vrijdag nooit vlees aten. Bij ons thuis was dat in ieder geval de gewoonte, dan stonden er eieren, kaas of vis op het menu en dat was ook lekker! Maar in mijn geheugen staat vasten eerder gelijk met niet snoepen , 40 dagen lang werd elk stukje snoep opzij gelegd tot paaszaterdag .. dan mocht de doos terug open om de plakkerige snoepjes en karamellen aan te vallen!!

Intussen is die traditie al lang vervlogen en zijn visschotels of eiergerechten ook vaak delicatessen…en in hoever dat nog naar vasten verwijst , weet ik niet hoor! Ja tijden kunnen veranderen hé

Gelukkig bestaan er nog "dwaze" grapjes of hoe je ze ook wil noemen , dan kan ik daar gebruik van maken als de muze even niet thuis is.

 In een winkelstraat vroeg iemand aan een bejaarde vrouw of ze mee wilde doen aan een enquête.

Eén van de vragen luidde: ‘Vindt u dat er te veel seks te zien is in de cinema?’

‘Ik weet het niet’, antwoordde de vrouw. ‘Ik ga altijd zo op in het verhaal dat ik niet in de gaten heb wat er om me heen gebeurt.’

Waar hebben we het over vandaag?

Over het weer? Ik denk niet dat iemand daar nog op zit te wachten!

Over de winter van 2016..?

Hoe winter, wat winter, waar winter... niet in onze contreien….

Over de voetbal of het veldrijden?

Met sommigen hier kan ik daar een boom of boompje over opzetten en dan doen we dat ook…

Even nadenken? Over de gezondheid?

Och het zal bij iedereen wel hetzelfde zijn zeker .. kraken en piepen en bij de ene al wat meer dan bij de andere.

Over wat er in de maatschappij gebeurt?

Verkrachtingen die ongestraft blijven, oorlogen en homicides al over, vluchtelingen die maar blijven binnensijpelen en voor tweespalt zorgen in veel landen..Muggen die nu ook al de wereld op zijn kop zetten na aids en ebola en andere epidemieën…Neen , allemaal onderwerpen waar er volgens mij al genoeg over gepalaverd wordt.

Waarover dan wel?

Vriendschap, gezellig bij elkaar zijn, verdraagzaamheid, liefde misschien? Waarom niet, of ben je ouderwets of naïef als je het over die boeg gooit? Toch nog altijd beter dan naast elkaar te zitten met een mobieltje in de hand en druk tikkend om contact te leggen met de buitenwereld… Als de huidige generatie over x aantal jaren niet allemaal lijden aan duimartritis dan weet ik het ook niet meer . Spijtig genoeg zal ik niet lang genoeg leven om te zien of die voorspelling uitkomt …

Daarom… geen thema vandaag lieve mensen gewoon een aangenaam weekend aan iedere bezoeker!

Op 2 februari is het Maria-Lichtmis. Dat wil zeggen: tijd om kaarsjes aan te steken en pannenkoeken te smullen. Met Lichtmis wordt de terugkeer van het licht gevierd: de donkerste dagen zijn voorbij en de lente staat bijna weer voor de deur. De ronde, goudkleurige pannenkoeken symboliseren de zon.

Blijkbaar is het , in de meeste Europese landen, al van oudsher een gewoonte dat op 2 februari pannenkoeken worden gebakken. Vandaar ook het gezegde: "Geen vrouwtje zo arm, of ze maakt op Lichtmis haar pannetje warm."

Daarom mijn vraag…Heb je gisteren ook pannenkoeken gegeten?

Maar wat ik vooral wil weten … heb je het goed gedaan?

Lichtmis wordt beschouwd als een dag van voorspoed. Zo zou het geluk brengen om met je rechterhand een pannenkoek omhoog te gooien terwijl je met je linkerhand iets van goud vasthoudt.

Dat goud heb ik maar achterwege gelaten en gewoon genoten van mijn pannenkoek met wat suiker .