Lichtpuntjes in donkere dagen

We gaven haar een klein pakje met een grote theepot erin.

Mijn zus was verkleed als verpleegster. Dat was gemakkelijk want ze is verpleegster.

"En nu, beste vrienden, gieten we het glas uit op onze dierbare jubilarissen."

We speelden een leuk spelletje en wie won ,was dan de winnaar.

Ik vind dat het gymnastiekuurtje het rapst voorbijgaat. Dat komt misschien omdat het maar een half uurtje is.

We mogen de speelplaats niet verlaten want we zouden onder een auto kunnen lopen en verongelukken en daarvoor moeten we toelating hebben.

Hij vond de WC niet en gebruikte toen maar zijn zaklamp.

Er waren veel Engelsen aan de kust, vooral Duitsers.

Op een mooie dag in de vakantie toen het eens slecht weer was ........

We zagen in de dierentuin apen, olifanten, giraffen en ook twee zustertjes waar ik nog bijgezeten heb in de kleuterschool.

Het was een goede chauffeur. Met zijn ene hand stuurde hij en met zijn andere zong hij liedjes.

Door de grote droogte zagen we overal lege plassen staan.

Eerst vulden we onze buik en toen onze emmertjes met zand.

Ik had dit logje al vroeger geplaatst maar door een onbekende reden was het even weg en nu terug ...

Wij zijn de spruiten nog uit liefde gemaakt,

meestal in het donker of met het licht uit...

Geboren in de jaren 1940- 1960 ,

of sommigen (die nog taaier zijn) nog iets vroeger.

Die nog meer onze kluit Aarde trouw zijn......

Wij waren de sterken uit de jaren '40 , 50 en 60

Vooreerst hebben wij een normale geboorte overleefd,

met moeders die rookten, en of dronken gedurende hun zwangerschap.

Zij namen aspirines, aten vinaigrettesaus, mayonaise

en desserten en zij werden

niet getest op suikerziekte of cholesterol.

En na dat trauma werdenwij op onze buik

te slapen gelegd in kinderbedden

geverfdmet mooie blinkende loodverf

Er waren geen kindersloten op de deuren

en als wij met de fiets reden hadden wij

basketbalpetten op en geen helmen.

Als baby of kind reden wij mee op de schoot van moeder

in auto’s zonder gordels, noch kinderstoelen of opblaasbare kussens.

In de bak van een camionnette zitten,

of op het paard van Boer Zutter, op een zonnige dag,

was altijd een belevenis en iets héél speciaal.

Wij dronken putwater of water van de kraan

en geen water uit een plastic fles.

Wij aten taartjes, wit brood, echte boter, spek met eieren

en beukennootjes en walnoten die al op de grond lagen.

Wij dronken warme chocolademelk met echte suiker erin.

We hadden geen last van obesitas.

WAAROM ?

Omdat wij steeds buiten speelden.

Daarom!!

Wij verlieten de woning ’s morgens vroeg om naar school te FIETSEN

(er waren toen geen moeders die ons met de auto even konden brengen),

of om heel de dag te spelen in de frisse lucht

en dit op voorwaarde dat we ‘s avonds bij donker thuis waren.

(of als de straatverlichting begon te branden)

Onze ouders wisten helemaal niet waar we uithingen.

We hadden geen gsm maar we hadden ook Dutroux nog niet meegemaakt.

We hadden "vuile kleren om te spelen"

en "schone kleren" om op bezoek te gaan.

Wij hadden uren nodig om ons speelgerief zelf te maken.

Wij hadden geen Playstations, Nintendos, X-box, iPod enz.

Er waren geen videospelen,

geen 150 tv kanalen, geen videofilms of Dvd’s, geen stereoketens.

Voor 18 uur keek je alleen naar het 'testbeeld'

Er waren geen computers of internet.

WIJ HADDEN NOG VRIENDEN en wij gingen buiten om met hen te spelen.

Wij vielen uit bomen, sneden ons,

braken af en toe een arm, been of een tand,

We gingen appels en peren "plukken"

en er waren daar geen gerechtelijke vervolgingen voor,

om iemand daarvoor de schuld te geven.

Als we dan toch gepakt werden,

dan kregen we een pak slaag en thuis hielden wij wijselijk onze mond.

Wij kregen voor onze 12de verjaardag een grote fiets,

speelden met stokken als degen, een deksel van de vuilbak als schild,

katapulten, slingers, boog en rieten pijlen met vooraan een grote nagel...

We maakten van oude messen, goede werpmessen

en oefenden ons op een boomstam of een oude vogelpikdoel uit het café.

Ondanks dat men ons vertelde dat wij ons ogen konden verliezen

of ons gingen kwetsen met die dingen hebben wij dat allemaal overleefd.

Wij reden met de fiets of gingen te voet

tot aan de woning van een vriend en gingen gewoon langs achter binnen.

Wij waren er van harte welkom

en schoven soms mee aan tafel voor het middagmaal.

Het idee dat onze ouders ons uit de gevangenis

dienden te halen, was absurd, dat bestond gewoon niet.

Zij waren Met en Voor de wet, en Met de leraars.

Als we op school een straf kregen, kregen we thuis nog eens extra straf erbij!

Onze generaties hebben enkele van de beste ondernemers, denkers en uitvinders

van alle tijden en van heel de wereld voortgebracht.

Deze jaren brachten een explosie van nieuwigheden en nieuwe ideeën.

Wij hadden de vrijheid om te proberen, de schrik voor het falen,

het succes en de verantwoordelijkheid die er mee gepaard ging

. Wij hebben geleerd om dat te beheersen en om daar mee om te gaan.

Als U één van hen bent?

PROFICIAT!

Misschien wilt U dit delen met anderen

die het geluk hebben gehad groot te worden

voor dat de advocaten en politici

alles kwamen regelen en reglementeren?

Wat was het leven mooi, simpel en helder.

Soms wat ruw maar klaar en duidelijk

maar mét regels

en wat waren we gelukkig!

Als je het geluk hebt om samen oud te worden dan heb je alle redenen om gelukkig te zijn.. Vandaag op Valentijn maak ik even een bedenking...

Breekt het angstzweet je uit bij het idee dat je veertig dagen geen steak of hamburgers mag eten? Geen nood, dat hoeft ook helemaal niet. Maar wie af en toe vlees of vis laat staan, kan een paar euro's besparen, wat gezonder gaan leven en vooral: het klimaat een handje helpen. “We willen vooral dat wie deelneemt, zich bewust is van de impact van vlees eten op het milieu”.

Dat las ik op google naar aanleiding van de campagne die nu gelanceerd is.

Of je nu al dan niet meedoet , speelt geen rol , hoofdzaak voor mij is dat er variatie in mijn eten zit, veel groenten en afwisselend vlees of vis. Vasten zoals vroeger is nu bijna ondenkbaar omdat de maatschappij is geëvolueerd. Vroeger gingen de mensen minder vlees eten en stopten ze met snoepen. Alleen op zondag mocht het iets meer zijn. Dat is nu allemaal niet meer van toepassing. Die katholieke traditie is nogal vervaagd, als je het mij vraagt. Vroeger was dat een onderdeel van het geloof en werd het opgedrongen door de kerk.

En dan ga ik natuurlijk terug in de tijd toen we gedurende de vastenperiode op woensdag en zeker op vrijdag nooit vlees aten. Bij ons thuis was dat in ieder geval de gewoonte, dan stonden er eieren, kaas of vis op het menu en dat was ook lekker! Maar in mijn geheugen staat vasten eerder gelijk met niet snoepen , 40 dagen lang werd elk stukje snoep opzij gelegd tot paaszaterdag .. dan mocht de doos terug open om de plakkerige snoepjes en karamellen aan te vallen!!

Intussen is die traditie al lang vervlogen en zijn visschotels of eiergerechten ook vaak delicatessen…en in hoever dat nog naar vasten verwijst , weet ik niet hoor! Ja tijden kunnen veranderen hé

Gelukkig bestaan er nog "dwaze" grapjes of hoe je ze ook wil noemen , dan kan ik daar gebruik van maken als de muze even niet thuis is.

 In een winkelstraat vroeg iemand aan een bejaarde vrouw of ze mee wilde doen aan een enquête.

Eén van de vragen luidde: ‘Vindt u dat er te veel seks te zien is in de cinema?’

‘Ik weet het niet’, antwoordde de vrouw. ‘Ik ga altijd zo op in het verhaal dat ik niet in de gaten heb wat er om me heen gebeurt.’

Waar hebben we het over vandaag?

Over het weer? Ik denk niet dat iemand daar nog op zit te wachten!

Over de winter van 2016..?

Hoe winter, wat winter, waar winter... niet in onze contreien….

Over de voetbal of het veldrijden?

Met sommigen hier kan ik daar een boom of boompje over opzetten en dan doen we dat ook…

Even nadenken? Over de gezondheid?

Och het zal bij iedereen wel hetzelfde zijn zeker .. kraken en piepen en bij de ene al wat meer dan bij de andere.

Over wat er in de maatschappij gebeurt?

Verkrachtingen die ongestraft blijven, oorlogen en homicides al over, vluchtelingen die maar blijven binnensijpelen en voor tweespalt zorgen in veel landen..Muggen die nu ook al de wereld op zijn kop zetten na aids en ebola en andere epidemieën…Neen , allemaal onderwerpen waar er volgens mij al genoeg over gepalaverd wordt.

Waarover dan wel?

Vriendschap, gezellig bij elkaar zijn, verdraagzaamheid, liefde misschien? Waarom niet, of ben je ouderwets of naïef als je het over die boeg gooit? Toch nog altijd beter dan naast elkaar te zitten met een mobieltje in de hand en druk tikkend om contact te leggen met de buitenwereld… Als de huidige generatie over x aantal jaren niet allemaal lijden aan duimartritis dan weet ik het ook niet meer . Spijtig genoeg zal ik niet lang genoeg leven om te zien of die voorspelling uitkomt …

Daarom… geen thema vandaag lieve mensen gewoon een aangenaam weekend aan iedere bezoeker!

Op 2 februari is het Maria-Lichtmis. Dat wil zeggen: tijd om kaarsjes aan te steken en pannenkoeken te smullen. Met Lichtmis wordt de terugkeer van het licht gevierd: de donkerste dagen zijn voorbij en de lente staat bijna weer voor de deur. De ronde, goudkleurige pannenkoeken symboliseren de zon.

Blijkbaar is het , in de meeste Europese landen, al van oudsher een gewoonte dat op 2 februari pannenkoeken worden gebakken. Vandaar ook het gezegde: "Geen vrouwtje zo arm, of ze maakt op Lichtmis haar pannetje warm."

Daarom mijn vraag…Heb je gisteren ook pannenkoeken gegeten?

Maar wat ik vooral wil weten … heb je het goed gedaan?

Lichtmis wordt beschouwd als een dag van voorspoed. Zo zou het geluk brengen om met je rechterhand een pannenkoek omhoog te gooien terwijl je met je linkerhand iets van goud vasthoudt.

Dat goud heb ik maar achterwege gelaten en gewoon genoten van mijn pannenkoek met wat suiker .

Tijden veranderen en gewoonten veranderen...

Daar kan ik van genieten zie....die kinderhoofdjes die zo vol ideetjes zitten...

Ze hebben daar een grote hond. Als er iemand van voor belt, begint hij vanachter te blaffen.

Ik liep langs de beek en zag een boerin een koe melken, in het water zag ik het omgekeerde.

We hadden veel werk, want er waren boterkoeken voor 300 mensen die allemaal opengesneden en gesmeerd moesten worden.

Velen gaan naar de winkel om een groot stuk vlees zoals mijn moeder .

We mochten spelen met oude kleren van mijn grootouders die netjes gewassen en gestreken in hun kist liggen.

We mochten een karretje maken met de overschotjes van grootvader.

Hoe noemt men de plaats waar beenderen samenkomen? (gewricht) - De beenderen komen samen op het kerkhof.

Vader is een echte mopperaar. Hij kent altijd de laatste moppen.

Gelukkig dat onze stofzuiger nogal langdradig is.

Omdat het zo'n mooi weer was, mochten we nog enkele minuutjes overspel doen. Toen ik de brug overreden had, sloeg ik rechtsaf.

Spaghetti smaakt naar macaroni, maar een beetje langer.

Ik denk dat ik al lang dood zal zijn tegen dat ik tachtig jaar ben.

Als grootvader nog leefde, zou hij zich doodgelachen hebben.

Zus heeft pilletjes gekregen voor de afgang van de dokter.

Ik ging mijn neef bezoeken die ziek was om hem geluk te wensen.

Vandaag was het de dag van het gedicht. De kranten en andere media hebben het ons verteld en ook bij Ani kan je dat lezen... Heel even ging ik er ook in mee..

Wat we nu in Amerika en op andere delen van de wereld meemaken ( extreme sneeuwval, lage temperaturen of overstromingen) worden toegeschreven aan het fenomeen El Niño .

Die naam hoorden we voor het eerst in 1974 toen we in Peru woonden en er zich ook toen extreme klimaatverschijnselen voordeden. Het waren de Peruvianen die ons erop wezen dat El Niño de oorzaak was.

Maar wie of wat is El Niño ?

Langs de evenaar in de oostelijke Grote Oceaan komt in de loop van sommige jaren een sterke opwarming van normaal koel zeewater voor die van invloed is op het weer in grote delen van de wereld, waaronder soms ook Europa. Dit verschijnsel wordt El Niño genoemd (= De Kleine Jongen, refererend aan het 'Kerstkind', aangezien dit fenomeen vooral rond die periode voorkomt), een benaming die vissers in Peru hebben gegeven.

Eigenlijk bedoelen zij daarmee het warme water dat steeds in januari voor de kust van Peru verschijnt en dat daar een eind maakt aan het visseizoen. Onregelmatig, maar toch gemiddeld eens in de drie tot zeven jaar, leidt El Niño tot zo'n uitgebreide en sterke verwarming van het oceaanwater dat de hele atmosfeer daar gedurende langere tijd door wordt beïnvloed. Blijkbaar speelt die “ kleine jongen” weer met ons voeten want we zien overal weer heel extreme verschijnselen .. Opwarming van de aarde? ..

Ik weet het niet, feit is dat die El Niño al heel lang bekend is en nog steeds ons klimaat beïnvloedt…Gelukkig hebben we in ons Belgiekske niet zo'n negatieve last van dit fenomeen want van een strenge winter kunnen we echt niet spreken..Maar niemand die daar boos om is denk ik!! 

 - De vraag des levens is: “ Gaan we door of slaan we af? “

   Maar voor de meesten is het : “ Slaan we door of gaan we af? “

- Geld gelijkt op vet. Van beide is er genoeg maar altijd op de verkeerde plaatsen.

- In al onze ijver om sportief te blijven, parkeren we onze auto toch zo dicht mogelijk bij de sporthal!!

Gisteren kwamen voorbij een gelegenheid waar blijkbaar een karaoke aan de gang was, moet kunnen hé mensen... en wat hoorden we daar?

Ik vraag alleen een hutje op de heide

Daarbij een meisje en dat ben jij

Een zalig leven zal ik je geven

Heel dicht bij mij in ons hutje op de hei…

Natuurlijk bleef dat refreintje een godganse dag hangen … en ik liep met een glimlach rond alleen al bij de gedachte wat de reactie zou zijn van onze kinderen en co moesten ze die oldie horen.

Het was inderdaad even heel diep teruggrijpen in mijn arsenaal van oude liederen.. Ik heb altijd veel gezongen, dat doe ik nu ook nog wel af en toe als ze een “schoontje “ uit mijn jonge jaren spelen . Ik denk dat het een gewoonte is die ik overnam van ons ma, zij liep ook altijd zingend rond terwijl ze bezig was en ik verzeker je dat onze oldies nog niet kunnen tippen aan de liedjes uit haar jeugd…waarvan ik er ook nog een paar ken!

Geheugen dat is toch een raar beest… gedichtjes van in de lagere school die kan ik nog zo afdreunen met gebaren en al want dat hoorde er in die tijd bij…. Nu iets memoriseren vraagt toch wat meer tijd al mag ik nog niet klagen.. alleen dat op lange termijn onthouden is wat moeilijker geworden …Maar ach, wat zou ik klagen, ik ben echt niet alleen met dat probleem dus laten we samen vergeten en vooral genieten van wat we wel nog herinneren!

Soms vind je een onderwerp voor een logje bij het lezen van hersenkronkeltjes van anderen, zo gaf Myette mij een push.

Mijn vraag is, wanneer ben je preuts of juist niet?

Ik denk dat de meesten zullen zeggen: " wat is preuts?"..

Raar maar hoe vrij en open de meeste jongeren de dag van vandaag opgevoed worden, ik zie toch dat ook onze kleinkinderen vanaf een bepaalde leeftijd op hun privacy staan als ze in de badkamer zijn.. Ik heb er geen probleem mee ,sluit ook nooit de deur als ik zelf in de badkamer bezig ben maar zal ook nooit zomaar naakt rondhuppelen ..eigenlijk heb ik dat ook nooit gedaan.. en dat is zeker voor een groot deel te wijten aan mijn opvoeding ( 6 j internaat!!) ...

Als je de nonnen van toen mocht geloven , was zelfs het wassen van bepaalde delen van je corpus bijna zondig als je er even te lang op wreef....Noch in de slaapkamer , noch in de douches hadden we spiegels... jezelf zien en bekijken was des duivels!! Ik herinner mij dat een interne ooit een spiegel van zo'n 20 op 20 meehad om in haar kamer te hangen... Jongens, dat was direct een gesprek met moeder overste maar vooral het verwijderen van dat ding des duivels!!

Intussen zijn er gelukkig veel jaren voorbij gegaan, heb ik alles leren relativeren en zeker al die dwaze opvattingen naast mij gelegd alleen.... ik heb echter nog steeds geen behoefte om met mijn " tabernakel" - zo heette dat in mijn internaatstijd - naakt te paraderen...maar kan gerust van een mooi lichaam genieten zolang het niet een erotisch opwinden als bedoeling heeft...daar blijf ik me ongemakkelijk bij voelen.

En toch blijft een zekere gene hangen. Een paar jaar terug waren we in Grand Canaria aan het wandelen langs de kustlijn tot we opeens wandelende naakte koppels tegenkwamen .. ik voelde me meer verlegen dan zij zelf , zeker toen bleek dat we langs een stuk naaktstrand aan het wandelen waren.. Ben ik preuts? Ik weet het niet maar zomaar die personen vrank en vrij aankijken dat doe ik niet  misschien omdat ik niet de titel voyeur ( of euse) wil opgekleefd krijgen?

Naaktheid  thuis dat is voor mij iets anders.. Zou ik het aankunnen om zoals Myette vertelt naakt op een toneeel te staan? Ik vrees dat het antwoord neen is.. zeker als de natuur stilaan tekenen van de herfst vertoont .

Ik weet nog dat in de lessen geschiedenis de Griekse kunst altijd een onderwerp van frustratie was bij die nonnen zeker bij foto's van Griekse adonissen en wij er wat gniffelend naar keken... Pagina omslaan werd toen geroepen!

Maar heel die taboe houding draag je heel diep toch lang mee al heb ik er - gelukkig- grotendeels  komaf kunnen mee maken. Maar draai en keer het zoals je wil, een mens blijft voor een deel een produkt van zijn opvoeding!!

Er bestaan dus toch nog seizoenen en kan de natuur eindelijk rusten en zich klaarmaken voor de volgende lente en zomer want dat komt er aan mensen of we het willen of niet. Hopelijk niet teveel vuiligheid op de baan want een accident is zo gebeurd. En voor de zomerklopers... even cocoonen met een boek of bij de Tv dat kan best ook gezellig zijn... Hou jullie goed dat doen wij ook!

De vogeltjes kijken nog niet eens naar het huisje met wintereten dat ik eind van het vorige jaar opgehangen heb. Ik heb het dan ook maar terug weggenomen want die regen maakt er toch maar een papje van. De eekhoorntjes zitten speels achter elkaar over de gazon te rennen om dan boom in en boom uit te klimmen, in slapen schijnen die ook nog geen zin te hebben . Op de nieuwe bermen die ze hier onlangs aangelegd hebben na het rooien van de bomen verschijnen in groot aantal molshopen en je ziet zelfs de route die die beestjes volgen .. Winterslaap is ook daar niet van doen. In mijn tuin blijven er maar nieuwe aronskelken komen en ik krijg het maar niet over mijn harte om de plant volledig af te snijden en te bedekken voor het geval er winter komt. Mijn slaapgenoot zegt dat bij vorst de grote bladeren wel zullen ineen vallen en dat dit ook een beschermlaag geeft.. Ik heb er mijn bedenkingen bij want het is een waterplant maar ik geef hem nu eens het voordeel van de twijfel .De tijd zal het wel uitwijzen wie gelijk had!!

Ik twijfel nog steeds tussen moet ik nog rap een korte vervroegde lenteschoonmaak doen of laat ik alles rustig overwinteren.. Maar winter wat is dat?

Gelukkig kunnen we terugvallen op herinneringen uit het verleden toen ijskoude winterdagen nog bestonden en in het ander geval … aan de overkant van de plas is het wel degelijk aan het winteren en spreken de beelden boekdelen en daar zitten we nu ook niet bepaald op te wachten..

Ach, ne mens is nooit content zeker? Eén ding weet ik wel… die zachte winter is goed voor de portemonnee .. de gas -elektriciteit of mazout rekeningen zullen een stuk lager liggen en dat is dan weer meegenomen in een tijd waar vadertje staat steeds meer in onze zakken zit!!

 Wie zegt dat Nederlands envoudig is.....

Het meervoud van slot is sloten. Maar toch is het meevoud van pot geen poten. Evenzo zegt men altijd: een vat, twee vaten,

maar zal men zeggen: Een kat, twee katen?

Wie gisteren ging vliegen, zegt heden: Ik vloog,

dus zegt u misschien van wiegen: Ik woog.

Nee, pardon, want ik woog is afkomstig van wegen,

maar...is nu : ik voog, een vervoeging van vegen?

En dan een woord zoeken, vervoegt men : ik zocht,

en dus hoort bij vloeken misschien ook : ik vlocht.

Alweer mis, want dit is afkomstig van vlechten,

maar "ik hocht" is geen juiste vervoeging van hechten.

Bij roepen hoort riep, maar bij snoepen geen sniep.

Bij lopen hoort liep, maar bij kopen geen kiep.

En evenmin hoort bij slopen, ik sliep!

Want dat is afkomstig van het schone woord "slapen".

maar zeg nu niet weer "ik riep" bij het rapen.

Want dit komt van roepen en u ziet terstond;

Zo draaien we vrolijk in een kringetje rond.

Van raden, komt ried, maar van baden geen bied.

Dit komt weer van bieden, ik hoop dat u 't ziet.

Ook komt hiervan "bood" , maar van wieden geen "wood".

U ziet, de verwarring is akelig groot.

Nog talloos veel voorbeelden zijn te geven,

want gaf hoort bij geven, maar laf niet bij "leven".

Men spreekt van: wij drinken en hebben gedronken,

maar niet van "hinken" wij hebben gehonken .

't is : ik weet en ik wist, zo vervoegt men dat,

Maar schrijft u niet bij vergeten, vergist.

Dat is een vergissing, ja, moeilijk, dat is 't .

Het volgende geval is bijna te bont,

Bij slaan hoort: Ik sloeg, niet ik sling of ik slond.

Bij gaan hoort: Ik ging, niet ik gong of ik gond.

En noemt u een mannetjesrat soms een rater ?

Dat gaat wel op voor een kat en een kater.

Als jij al niet meer kan volgen wat moet dat dan zijn voor een iemand die onze taal leert!!

En de tonen van dit lied brengen me bij deze namiddag....

Vandaag weer een eerste samenkomen van het jaar gehad met de blogvrienden... Ieder met zijn wens voor een goede gezondheid bij een warme knuffel en dan maar hopen dat we op het eind van dit ritje 16 nog steeds samen zijn want vorig jaar moesten we er eentje laten gaan en dat is nog steeds een gemis. Maar zo is het leven, een komen en gaan in mekaars leven om uiteindelijk bij het grote afscheid enkel verder te leven in de herinneringen van iemands hart. Soms vraag je je af hoe je tot ontmoetingen komt? Toeval, het lot... niemand weet het antwoord maar het kan goed zijn om mensen in je leven toe te laten, het werkt verrijkend, vind ik hoe verschillend mensen soms ook zijn. Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn al kan het lot soms toch confronterend zijn en jou af en toe te vroeg dierbaren ontnemen ... Maar daar wil ik bij het begin van het jaar niet teveel bij stilstaan , dus lieve bezoekers... bedankt dat ik jullie ook dit jaar weer mag ontmoeten en laten we er iets tofs van maken!

Denken bij het begin van een nieuw jaar... Ik veronderstel dat wanneer ik hardop zou denken, ik werkelijk gevaarlijk zou worden. Dan zou ik spiegels willen zetten, overal. Zo’n magische waardoor mensen zien wat ze doen, hoe ze zichzelf van alles wijsmaken, hoe ze in woorden van alles zeggen maar uit hun daden blijkt dat ze toch voornamelijk met zichzelf bezig zijn. Ik zou aan ieder mens willen vragen : wat doe jij voor je medemens ? Voor wie laat jij dingen die je lief zijn ? Tuurlijk, ik zou ook voor de spiegel moeten. Daarom ben ik – de bezoekers hier weten dat al - ook zo diep aan het nadenken. Ik wil daar niet meer in mee gaan : altijd meer en meer. Het beangstigt mij om in de ratrace van de tijd te zitten : meer, meer. Ik wil dit, ik wil dat, ik wil meer geld, ik wil meer zus en zo. Ik word er stapel van, meer en meer en meer. Ik wil niet meer ! Ik wil gewoon genieten van dat trammetje 7 want zovelen krijgen daar zelfs de kans niet meer toe.. Voilà dat moest  ik gewoon even zeggen...