Alles om fit te blijven!

We worden ouder! Lichamelijk, uiterlijk, vermoeidheid

Niet alleen mijn grijze haren (yep die heb ik) of mijn rimpels (yep die heb ik) zorgen er voor dat ik zie dat ik ouder word. Ook op lichamelijk vlak merk ik het. Dingen gaan wat trager, niet meer zo snel als vroeger, pijntjes komen eerder en verdwijnen langzamer.

Het onderhouden van je lichaam, proberen de conditie wat bij te werken het is helemaal niet meer zo simpel! Toen ik jong was ging ik sporten of lopen en was ik altijd druk bezig en dan had ik geen problemen qua conditie en mijn” lijn” binnen de lijntjes houden was geen probleem. Nu blijft het bij één keer per week turnen met de senioren, met daarna aquagym gedurende een half uurtje en onze dagelijkse wandelingen.

Nu kan ik alleen maar met groot respect kijken naar de mensen die ik zie hardlopen! Het willen is er nog wel, maar mijn lijf roept keihard: Nee!

Ooit heb ik dat gedaan zo’n 20 j geleden. In een opwelling, planden we met drie buurvrouwen om elke dag te joggen in het bos. In het begin verliep dat prima, na een tijdje werd er al eens “ gewandeld” omdat dat beter gaat bij het praten en uiteindelijk viel die joggingsbeurt in het water. Daarna deed ik het een tijdje alleen maar uiteindelijk gaf ik het ook op.

Vrijdag starten we opnieuw met het seniorenturnen. Ik kijk er al naar uit al is het maar om te horen dat het bij de anderen evenzeer pijn doet als bij mij na twee maanden stilliggen... Ik hoop dat onze " gymjuf" medelijden heeft met onze knoken en er niet meteen de " pees" op legt. Ik ben benieuwd hoeveel er dit jaar zullen afgehaakt hebben... Ik vertel het jullie wel!

Waren dat niet de woorden van een song ooit, lang geleden?

Waarom ik dat schrijf? Omdat ik vandaag als een slappe zakdoek meer in de zetel hang dan rondloop! Daar juist maakten we wel onze dagelijkse wandeling -zelfs op mijn aandringen - maar fitter ben ik er niet uitgekomen!

Vrijdag hadden we onze maandelijkse bijeenkomst met de vriendinnen en zoals naar gewoonte werd het een gezellig samenzijn waar vooral onze tong vermoeid geraakte

Gisterenavond stond eindelijk een uitgesteld etentje op het menu  voor de verjaardagen van mij en T die al een tijdje achter ons liggen .Het was echt puzzelen om een datum te vinden die voor iedereen geschikt leek maar de aanhouder wint zeker?

Het was toppie en uiteindelijk laat voor we terug naar huis keerden... En wat ik vreesde is nu een feit.. ik voel me vandaag alsof ik de marathon gelopen heb .. Ik moet geloven wat ons ma altijd zei de dag na een feest.. " een kermis is een geseling waard"...Ik zou het nu niet bepaald een geseling noemen maar blijkbaar hestel ik sneller van een dag bezig zijn in de tuin dan van 2 dagen te niksen en te feesten....

Het enige positieve is dat ik mijn blog weer kan bijwerken en rustig naar de Vuelta kan kijken zonder schuldgevoel dat ik aan het luieren ben, want meer zit er vandaag niet in!

Ik kan me niet voorstellen dat jullie dat niet begrijpen, alleen moet dit persoontje hier stilaan haar meerdere erkennen, nl mijn leeftijd! Die legt me echt af en toe aan banden..... en  dat wringt een beetje....

De eerste schooldagen zitten er op. Twee kleinkinderen startten voor het eerst in het middelbaar .. Ze keken er met wat gemengde gevoelens naar uit. De contactdag voor de definitieve start leek veelbelovend al was het bij ons kleindochter een beetje een tegenvallertje. Ze had er zich iets anders van voorgesteld. Maar toen ik haar donderdagavond sprak leek ze wel enthousisat en zag het zitten. Ik viel wel bijna over de stapel cursusen die ze in haar kamer op de grond uitgespreid had...Ik bladerde even door de boeken Frans, Nederlands, Wiskunde, Latijn enz en dacht.. moet al die kennis in dat jonge kopje .. en probeerde me te herinneren hoe het was in mijn tijd.

Kleinzoon 2 was wel met veel " animo" gestart en keek al uit naar de volgende dag.. Ik vrees dat het nogal snel zal veranderen als de eerste volle week er op zit en de taken beginnen te komen De andere 3 namen ook snel terug de draad op want de school en de vrienden en vriendinnetjes waren geen onbekenden! Onze oudste die volgende week 14 wordt voelt zich natuurlijk " groot" bij al die onzekerheid van zijn zussen en neefje.. En zo zijn ze weer alle 6 gelanceerd en nu maar hopen dat het een schooljaar wordt zonder frustraties of ontgoochelingen .. Deze oma bekijkt het allemaal van op afstand met de bedenking.. zij worden ouder maar wij worden pas oud!

Een nieuw schooljaar, een nieuw geluid... en voor sommigen onder ons misschien de aanzet om eens iets anders te doen zoals elke dag minstens een half uur te wandelen?

Er wordt vaak gezegd dat het goed is om iedere dag minimaal een half uur te bewegen. Dit hoeft uiteraard niet te betekenen dat jij je elke dag naar de sportschool hoeft te slepen (mag uiteraard wel). Nee, bij bewegen kun je aan zoveel meer dingen denken dan dat.

Daarom maken we er sinds onze vakantie in Spanje de gewoonte van om elke dag - tenzij het regent - een wandeling van zo’n klein uurtje te maken.

Jij zult wel denken: “Elke dag een uur wandelen Natoken, dat is toch peanuts niets spectaculairs onder de zon“.

Inderdaad, eenmaal je er een gewoonte van gemaakt hebt, is dat helemaal geen serieuze inspanning en omdat ik weet wat voor een goed effect wandelen heeft op onze “ouder wordende knoken” lijkt het me een goed idee.

Omdat dat wandelen samen met mijn slaapgenoot gebeurt, is dat uiteraard een ideaal moment om even wat tijd voor mekaar te maken , de GSM thuis te laten en 100% te genieten van de natuur en alles om ons heen en geloof me we zien elke dag wel iets anders dat onze aandacht trekt.

Wat meer is , van wandelen word ik rustig. Is het soms druk in jouw hoofd? Dan is wandelen zeker een aanrader. Omdat ik nog steeds een redelijke conditie heb ( zegt ze zonder blozen!! ) kan ik niet zeggen dat mijn conditie door het wandelen nog meer vooruit is gegaan. Ook kan ik niet zeggen dat ik ben afgevallen door het wandelen daarvoor moet je meer sporten. Toch denk ik dat het een goede manier is -voor de niet sportievelingen onder ons- om lekker in beweging te blijven en je conditie toch wat bij te schaven. Ik ben in ieder geval fan al is het natuurlijk ook omdat ik die dagelijkse wandeling niet alleen moet afleggen.

Krijg jij elke dag genoeg lichaamsbeweging? En hoe zorg je daar voor?

Oké, eerlijk waar als ik nu naar buiten kijk, denk ik niet aan het strand .Ik ben zelf niet heel gek op het strand in de zomer (iets met sardientjes in een blik ), maar in het najaar of de herfst en –ja zelfs- de winter vind ik het heerlijk om over het strand te wandelen.

Vandaag vertel ik je waarom ik gek ben op strand .

Al je problemen lijken opeens heel klein.

Het is niet voor niets dat mensen zeggen dat ze “lekker op het strand gaan uitwaaien”. Hoewel het soms voelt alsof je bijna uit je hemdje waait, helpt dat stormachtige weer wel om je gedachten op orde te krijgen.. In het bos wandelen is heerlijk, maar een strandwandeling kan ook helpen. Tijdens een strandwandeling lijken alle problemen zo klein en wordt je hoofd compleet leeg gemaakt (goed voor de mensen met een “vol hoofd”).

Genieten van de omgeving.

Omdat er in de herfst en winter niet zoveel mensen op het strand te vinden zijn, kun je ook eens genieten van de mooie dingen die het strand te bieden heeft .Zo danst de zee prachtig op de maat van de harde wind, liggen de duinen er rustig en vredig bij en kun jij verder kijken dan het oog reikt. Wanneer je dit allemaal in je opneemt, overvalt je een gevoel van waardering. Het strand is zo mooi en al helemaal wanneer er bijna geen mensen te vinden zijn.

Je beweegt zonder dat je het door hebt.

Elke keer wanneer we naar het strand gaan, kan ik met gemak een uur of meer lekker rondwandelen. Omdat het strand vaak kilometers lang is, hoef jij je geen zorgen te maken dat je op een doodlopende weg stuit en hoef jij niet moeilijk een route uit te stippelen.

Slapen doe je als de beste.

Moeite met slapen of in slaap komen? Dan raad ik je zeker aan om een dagje strand in de herfst of winter te plannen. Door de harde wind en de koude temperatuur, val je aan het einde van deze enerverende dag heerlijk in slaap. Wat wil een mens eigenlijk nog meer?

Koffie met een pannenkoek of wafel? Yes please.

Na een lange wandeling met veel wind en nog meer kou (ik kan het inderdaad heel aantrekkelijk laten klinken), is het eindelijk tijd voor het mooiste moment van de dag: lekker met je billen ergens neerstrijken voor een heerlijk warm kopje koffie met een lekkere pannenkoek. Als we een dagje strand doen, is een wafel of pannenkoek iets wat niet mag ontbreken die dag.

Ga jij weleens naar het strand in de herfst of winter of verkies je de zee in de zomer? 

En daarop wordt jacht gemaakt

Hoe het ‘vroeger’ (vóór Pokémon Go) ging:

“Kom we gaan even naar de supermarkt!”

“Ik wil niet naar de supermarkt…”

“Liefje, ik zou het leuk vinden als je even met me meegaat naar de supermarkt…”

“Pffff…. ik was vorige week nog in een supermarkt….”

Nu in de Pokéontijd

“Hee oma, zullen we even het oud papier gaan weggooien?”

“Huh…?”

“Of even samen naar de glasbak wandelen? Heb je nog lege flessen of potten ergens?”

“Hoezo?”

“Nou, misschien vangen we onderweg nog een Pokémon!”

“Aah…”

Zoals de meesten onder jullie weten is Pokémon een nieuwe rage. Nochtans is dit spel niet nieuw . Blijkbaar werd het spel als eigendom van The Pokémon Company al in 1995 gecreëerd door Satoshi Tajiri. Het is toegespitst op fictieve wezens genaamd "Pokémon", die worden gevangen en getraind door mensen, Pokémon Trainers genoemd, om ze elkaar te laten bevechten voor de sport.

Doel van het spel

Elke speler van het spel verlangt ernaar de beste pokémontrainer te worden en alle Pokémons te vangen. In geen van de spellen zijn alle Pokémons te vangen, zodat je met iemand die het andere spel heeft moet ruilen om alle Pokémons te bemachtigen. Sommige Pokémons kun je niet vangen, maar moet je door middel van training levels laten stijgen, en zo laten evolueren.

Ik hoorde de afgelopen weken ook goede en enthousiaste dingen over deze game.

De gekte daar gelaten zijn er inderdaad ook positieve punten aan het spel! Wat kan het opleveren?

– Een onverwachte en spontane wandeling van ruim vele kilometers.

– Quality time met kinderen of vrienden.

– Ontdekking van leuke straten, speeltuinen en bijzondere plekjes in de buurt waar je het bestaan niet van wist.Want zoals met Google maps word je door de straten geleid!

– Ontdekking van leuke historische feitjes in de binnenstad van grote steden.

– Vitamine D. en frisse buitenlucht.

Maar ik hoor ook dat je best goede afspraken maakt over veiligheid en het vasthouden van de telefoon, zeker als je met meerdere kids op pad gaat. Spreek bijvoorbeeld af dat je om de tien minuten wisselt, wie de telefoon mag vasthouden en dat wanneer er een Pokémon opduikt, de persoon die de telefoon vastheeft ook het beest mag vangen. Hiermee voorkom je dat er enthousiast door twee handen op het scherm gemept wordt en deze in gruzelementen op de straatstenen kapot flikkert.

Sommigen zeggen dat het goed om te weten is dat degene die de telefoon vasthoudt best aan de rechterkant loopt en dat de ander waarschuwt voor stoepranden, bomen, voorbijgangers enz. want er zijn al ongelukjes gebeurd.

Voilà voor diegene die het nog niet kennen .. ga er maar tegenaan maar deze oma past!

De hardcore Pokémon fans zullen mij ongetwijfeld maar een stomme oude muts vinden, omdat ik het spel en het doel niettegenstaande nog niet snap. Rondlopen als gekken om fictieve wezentjes te vangen… Tsja, een typisch gevalletje van “ voor mij hoeft het niet meer “ . Sorry guys.

De zomer is de periode van het jaar waar men gemakkelijk eens bij iemand langsgaat om een goeie dag te zeggen...

In mijn kindertijd was het de gewoonte om de achterdeur altijd los te laten zo konden bekenden , vrienden of familie gewoon even binnenspringen ..  zo was dat op "den buiten" .. geen ingewikkelde afspraken of regelingen gewoon rechtuit rechtaan aankloppen en zien of het past.

De dag van vandaag zit iedereen met een volle agenda en is dat gebruik al lang uit de emode. Daarom stel ik mij de vraag..

Hoe gastvrij ben ik eigenlijk nog?

Wij hebben regelmatig vrienden en familie over de vloer en ik vind het altijd supergezellig als zij blijven eten. Ik maak er dan meestal ook een feestje van op tafel. Wel probeer ik het voor mezelf ook gezellig en stressvrij te maken, dus houd ik het bij gerechten die ik al vaker heb gemaakt of die ik (ruim) van tevoren kan maken.

Wanneer één van ons of de kinderen jarig is, vieren wij dit ook vaak met een feestje bij ons thuis en dan pak ik wel flink uit en dat brengt natuurlijk steeds voorbereidingsstress. Ik besteed dan best veel tijd en aandacht aan de aankleding en hapjes en vraag me dan vlak voor het feestje af wáárom ik hier ook alweer aan begonnen was. Dus in dit opzicht, ben ik denk ik wel gastvrij.

Ik probeer er in ieder geval altijd iets gezelligs van te maken en mensen welkom te laten voelen. Ik doe altijd mijn best om iets lekkers op tafel te toveren en om ruim voldoende eten en drinken in huis te hebben. En wanneer me dit niet meer zal lukken dan zal ik het eten wel laten bezorgen. Daar zal ik niet moeilijk over doen want eigenlijk draait het steeds om gewoon gezellig samen te zijn.

Het is natuurlijk superleuk als mensen willen langskomen en in principe is iedereen welkom en mag iedereen blijven eten, maar het vraagt toch wel  wat planning. Ik vind het namelijk wel fijn dat het huis opgeruimd is en dat ik genoeg te eten en drinken in huis heb. Dit kan dan tegenvallen wanneer mensen spontaan langskomen en ik geen tijd heb gehad om het voor te bereiden.

Vaak zeggen mensen wel: ‘Oh, dat maakt niet uit, ik ben de Koning niet, het hoeft niet spic en span te zijn of naar chloor te ruiken!’. Maar ik vind het niet zo relaxt om met mijn haar in de war en in mijn werkplunje open te doen voor mensen onaangekondigd voor mijn deur staan en ze binnen te laten terwijl er nog een stapel vuile afwas op het aanrecht staat en dan abrupt te moeten stoppen met werken en sociaal te gaan doen.

Normaal gesproken is iedereen hier welkom dat komt waarschijnlijk door mijn West vlaamse genen en valt iemand zo maar binnen dan zeg ik gewoon...…" je moet het hier nemen zoals het nu is". Gewoon even langskomen, moet kunnen maar als ze willen iets eten dan weet ik het graag van te voren. Daarom hangt aan onze voordeur de spreuk." Weer of geen weer,altijd welkom"!

Hoe gastvrij ben jij en hoe denk jij over onaangekondigd bezoek?

Het weer is goed de laatste dagen met zon en zo af en toe een zacht briesje...al blijft het weer even niet duren! Maar daar gaat het niet om .

Ik geniet en loop even rond in de voortuin. Een man, gekleed in een zomerjeans en witte T shirt loopt in de straat. Ik ken hem niet. Onder zijn arm zit een krant. Hij opent de deur van een geparkeerde wagen, zegt vriendelijk goededag tegen mij, ik lach, hij lacht, hij stapt in en blijft daar een tijdje in die wagen zitten het zijraampje heeft hij naar beneden gezet, ondertussen leest hij in die wagen zijn krant, zo af en toe slurpend aan een blikje drank. Ik laat hem maar blijf wel even dralen in de tuin tot ik zie dat de overbuur eindelijk naar buiten komt, instapt en ze wegrijden...

Ik zie weer een man. Deze keer op een fiets. Ook hij is gekleed in een jeans, maar heeft een licht beige bekend T shirtje aan. Hij zwaait even naar me, ik zwaai terug en ... dàààààr gaat hij... Pardoes tegen de grond. ! Ik sta even verschrikt te zien en wil er naartoe. Ondertussen krabbelde hij reeds overeind en kijkt verbaasd in het rond. Ik lach. Hij niet. Ik ken hem, het is de mijne ...

De rest van de dag bleef hij wat klussen in de tuin. Twee keer kwam er toevallig iemand langs en zag zijn geschaafde knie telkens weer het daglicht. Met enige ergernis in zijn stem doet hij twee keer hetzelfde verhaal:" Er lag een steen op de weg, hij had die niet gezien en dàààr ging hij dan."

Ik krijg telkens weer de slappe lach. Hij niet. Mààr ... Ik laat hem ...

Ziehier een korte samenvatting van hoe een reputatie kan tot stand komen

Ben je blank dan maakt dat van jou een racist.

Stem je niet rechts dan ben je een fascist.

Ben je hetero dan maakt dat van jou een homofoob ( iemand die angst heeft van homoseksualiteit).

Ben je christen dan maakt dat van jou een ongelovige hond.

Ben je boven de 65 en dus op pensioen dan maakt dat van jou een oude knar.

Denk je te lang na over wat de media jou vertelt dan maakt dat van jou een revolutionair.

Hou je vast aan jouw identiteit en cultuur dan ben je een xenofoob ( iemand die een afkeer heeft van vreemdelingen).

Hou je ervan om veilig te leven en vind je dat delinquenten moeten opgesloten worden dan ben je een gestapist.

Vind je dat iedereen volgens zijn waarde moet beloond worden, dan ben je een antisociaal.

Heb je geen vertrouwen in de politiek dan ben je een revolutionair.

Heb je schrik dat jouw land zijn eigenheid zal verliezen dan ben je een pessimist.

Ben je voor de veroordeling en uitzetting van zij die jouw land beledigen , dan ben je een extremist.

Vind je dat de verdediging van je land de taak van elke burger is dan ben je een militarist.

Ben je streng opgevoed en bedank je daar je ouders voor dan maakt dat van jou een beul als je hetzelfde eist van de huidige generatie.

Als ik dat allemaal eens goed bekijk dan mag je al content zijn dat er nog iemand met je wil omgaan ….

Gisteren dan toch onze eerste geslaagde BBQ gehad wat het weer betreft.. de ganse dag zon gehad zodat we konden buiten zitten tot 's avonds 19u toen werd het frisser en zijn we maar naar binnen gegaan om als afsluiter een broodje te eten na een uitgebeide en heerlijke middag BBQ al zeg ik het zelf!

Rond 22 uur vertrok iederen terug richting het Wilde Westen met de " buik" volgeladen en een goed gevoel, meer moet dat niet zijn! We hebben 15 augustus 2017 weer al genoterd bij leven en welzijn. Dat is hier al jarenlang traditie met de familie van T zijn kant en zolang het fysiek haalbaar is , houden we vol...

Vandaag is natuurlijk de keerzijde van de medaille en voel ik dat dat trammetje 7 wat stugger tuft dan anders wanneer ik alles aan het opkuisen ben en op zijn plaats zet.

Gelukkig is het ook " restjesdag" want blijkbaar maakt een mens altijd teveel klaar voor zo'n familie bijeenkomst, dus over het middageten moet ik niet lang nadenken!

 De rest van de dag wordt relaxen en bekomen onder een mild maar toch deugdoend zonnetje. Ik wens jullie ook een fijne dag!

Een vertaling voor diegenen die het Engels niet echt de baas zijn...

We zijn bezoekers op deze planeet. We zijn hier voor 90j of op zijn best voor 100 jaar . Gedurende die periode moeten we proberen iets goeds te doen, iets nuttigs met ons leven. Als je bijdraagt tot het geluk van anderen zal je de echte betekenis van het leven vinden!

Het was alsof Rachel wist wat ik hier zou schrijven toen ze vandaag reageerde .

Wat zou God tegen Adam en Eva gezegd hebben toen ze met hun klikken en klakken uit het paradijs vlogen...? 

Men leerde ons dat het was "stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren" .

Ik denk dat hij er in gedachten nog aan toegevoegd heeft .. "en ge zult werken tot je als stof wederkeert... "

Vandaag en de volgende weken zal ik daar toch even aan denken als we hier de gevelde bomen opruimen.

In de voortuin staan ( stonden) en tiental bomen van zo'n 20 meter hoog en stilaan werd het wat riskant om ze te laten staan want stel dat ze bij een hevige storm omverwaaien ,dan hebben ofwel wij of onze buren serieuze schade en dat willen we liever voorkomen!

Gisteren zijn hier een paar boomhakkers beziggeweest om die reuzen te vellen.. ze waren precies aapjes die in die kanjers klommen. Toen ik dat zag, was ik blij dat ik mijn slaapgenoot uiteindelijk kom overtuigen dat zo'n job niet meer voor hem was en dat ik niet met een reuzenei in mijn broek en de rikketik in overdrive moest staan kijken hoe hij in die kruinen klom. Niettegenstaan dat trammetje 7 is mijn ventje nog erger dan ik.. hij blijft maar denken dat hij nog alles aankan en hem van het tegendeel te overtuigen is op zich ook al een corvée!! Soit.. die bomen liggen geveld maar het zwaarste voor ons komt nog, het verzagen en wegbrengen en stapelen van het hout. Zo hebben we verschillende keren warm van onze bomen.

Voor sommigen is een tuin een plek waar ze genieten en luieren .. voor ons is de tuin nog steeds een werktuin al probeer ik T ervan te overtuigen dat we stilaan moeten afbouwen met al dat tuinieren en van ons plekje een oase van rust en genot moeten  maken!!

Zoals ik bij het begin zei: dat houdt ons " jong en bezig" al voel het 's avond eerder versleten en stram aan.

Waarom konden Adam en Eva niet van die appels blijven!!!

Neen, ik vergeet jullie niet maar als ik eens wat minder langs kom of een logje minder plaats dan normaal dan heeft dat een goede reden hoor!

Van elk droog moment profiteren we om de tuin wat op te knappen want met dat nat weer staat die er niet bij zoals andere jaren. De groetenoogst valt ook serieus tegen. Elk jaar zetten we wat aardappelen , voldoende voor ons tweetjes. Normaal hebben we dan zo'n 120 kg .. dit jaar een schamele 30 kg en dan nog meestal kleintjes .. als dat bij de aardappelboeren ook zo is dan zullen we het geweten hebben. 

De appeloogst zag er redelijk normaal uit maar dit jaar pikken de vogels zelfs de groene appeltjes kapot. Ik heb al meer appelmoes gemaakt dan me lief is .. ik denk dat ik in het vervolg de appel pers hoewel .. van groene appels heb je niet zoveel sap! Het enige dat hier wel meevalt zijn de braambessen. Heerlijk als je daar coulis van maakt want de confituur van vorig jaar is bijlange nog niet op! 

Gisteren dan de maandelijkse bijeenkomst met een paar vriendinnen die natuurlijk weer top was. Flink bijgepraat en genoten!

Vandaag waren de taxushaagjes aan de tweede snoeibeurt van het jaar toe en dat geeft toch een verzorgder uitzicht van de tuin.  Zo heb ik de handen vol want er liggen hier natuurlijk nog andere klussen .. daarom dat jullie me hier wat minder zien maar ik ben jullie niet vergeten hoor!.

Als we het dan toch zo lang zullen moeten uitzingen zoals wetenschappers voorspellen, ( lees mijn vorig logje voor diegenen die niet weten wat ik bedoel) dan zullen we veel lachjes nodig hebben mijn gedacht! Vandaar..

In de godsdienstles wil de meester aan de kinderen uitleggen dat Jezus overal rondom ons aanwezig is, dus vraagt hij:

"Waar is Jezus vandaag?"

Steven steekt zijn vinger in de lucht en zegt: "Hij is in de hemel."

Sophie zegt: "Hij is in mijn hart."

Ondertussen zit Jantje hevig met zijn vinger te zwaaien en als het eindelijk zijn beurt is om te antwoorden, roept hij:

"Hij zit bij ons thuis in de badkamer!"

De meester is verbaasd en vraagt Jantje waarom hij dat denkt.

"Wel," zegt Jantje, "elke morgen als mijn vader opstaat, klopt hij op de deur van de badkamer en roept "Jezus Christus, zit jij hier nu nog?" 

 “Vandaag worden kinderen geboren die 150 of mogelijk nog een stuk ­ouder zullen worden.”

Dat zegt geen halfgare toekomstprofeet, maar wel Liliane Schoofs, neuro­bioloog, fysioloog en vicerector van de KU Leuven.

“Verouderen is een biologisch proces dat we steeds beter kunnen vertragen ", zegt ze. Geen grapje zegt ze, ze baseert zich gewoon op het feit dat de levensverwachting de afgelopen jaren al gestegen is en nog zal blijven stijgen. De levensomstandigheden verbeteren, ons voedsel verbetert, onze geneeskunde maakt enorme sprongen en wie weet kunnen we over x aantal jaren genetisch ingrijpen in ons verouderingsproces? Want ouder worden is geen kwestie van je lichaam dat verslijt zoals bij een auto met veel kilometers op zijn teller. Bij ons is verouderen iets wat gebakken en voorgeprogrammeerd zit in ons genetisch materiaal en waar men dus kan ingrijpen als men weet welke genen ons precies ouder maken.

Volgens Liliane Schoofs weten ze tegen 2020 wat er in de genen zit dat een mens oud maakt en dan kunnen ze beginnen te experimenteren! Mijn bedenking is dan .. wie wil in godsnaam 150 worden als je op je 80 al krom loopt van de reuma?

De wetenschappers beweren wel dat door genetisch in te grijpen je niet langer met die ouderdomsziektes zal moeten leven… Maar wat dan met dementie, parkingson, kanker? Volgens dezelfde wetenschappers zullen ook door in te grijpen in de genen al die problemen vertraagd worden en word je gezond oud… Tsja..

Mijn vraag aan jullie bloggers .. zien jullie het echt zitten om zo oud te worden in een wereld die zo’n vlucht neemt op allerlei gebieden? Ik heb mijn bedenkingen, daarbij wie zal dat betalen al die oudjes dubbel zo lang op pensioen ?

Eigenlijk heb ik niet veel te vertellen want het leven gaat hier zijn gewoon gangetje en met de inspiratie is het zoals met het weer met ups en downs...

Ik zou mijn leven spannender kunnen maken door op Pokémon jacht te gaan maar ik zie me dat nog niet zo snel doen.

We hadden zaterdag met de kinderen en kleinkinderen een discussie daarover nadat één van de kleinkinderen vaststelde dat er in de tuin van onze vrienden op het haagje een Pokémon zat. Inderdaad op het schermpje zag ik dat ding ook zitten. Toen ik mijn hoofd spontaan naar het haagje draaide was daar natuurlijk niets te zien. .En daar gaan volwassenen en kinderen de dag van vandaag voor uit de bol? Dan is het voor mij snel een uitgemaakte zaak  ik word oud . Als dat de toekomst is opgaan in een virtuele wereld dan pas ik. Ik blijf liever met beide voeten op de grond staan!

Tot nu toe heb ik altijd geprobeerd om mee te gaan met vernieuwingen en moderne technieken maar om me warm te krijgen om funny wezentjes te gaan zoeken op mijn Iphone .. daar zal ik een heel hete zomer voor nodig hebben, vrees ik!! 

Hadden wij in onze jeugd tegen ons ouders gezegd dat we op zoek waren naar virtuele wezentjes die zich in tuinen, huizen of God weet waar verborgen hielden, dat we die zouden vangen en dan punten krijgen om in een hogere level te geraken ... ze hadden meteen die mannekes met hun witte kiels aan en hun busje met toeta toeta lichtjes erbij gehaald.

Maar soit als dat nu " in " is en iedereen zich daarmee amuseert, so be it ..en er is toch een positieve kant aan heel die hetze... We klagen dat de jeugd niet meer buiten komt en beweegt maar altijd voor hun laptop zit .. nu hebben ze een reden om buiten te komen en te bewegen .. dus Leve de Pokémon jacht!! En wie weet wordt deze oma ooit nog een fervente pokémon jaagster, zeg nooit nooit!