Wat vliegt de tijd...

De kinderen weten dat ik niet van stokjes houd anderen blijkbaar niet want dat kind in mij heeft zich laten overtuigen om eens met stokjes te eten bij de Chinees en enkel omdat ik me nu eenmaal jonger voel dan ik in werkelijkheid ben. Of eten met stokjes lukte dat laat ik in het midden .

Soms willen mijn kinderen me liever niet kennen als ik "infantiel" begin te doen zoals wanneer ik bijvoorbeeld een sprintje tot de kassa maak en zwaar geladen karretjes en hun droogstoppelige bestuurders op het laatste moment nog voorbij wil steken. Soms ontlokt dit hilarische taferelen, enkel dan als het mannen zijn die de bepaalde karretjes voortduwen. Vrouwen zijn daar namelijk minder soepel in en zien het hilarische daarvan meestal niet in!

Laatst liet een heer mij zelfs passeren, hij was echt schattig, hij lachte zelfs mee met mijn kinderlijkheid. Laat me toch die illussie.

Met lange rokken zal je me ook zelden of nooit zien, ik haat ze omdat ik me er niet kan in bewegen zoals ik wil dan verlies ik precies mijn bewegingsvrijheid, mijn eigendunk en word daar niet happy van. Mijn benen hebben frivoliteit nodig, zo lang ik ze kan blijven strekken voel ik me jong, ook al kan ik ze al laten kraken. Dus loop ik nog steeds rond in korte rokjes of broeks, het kan me ook niet schelen wat anderen daarvan denken. Een zeldzame keer, als het niet anders kan, zie je mij in een langere en "elegante" outfit ...

Schelpjes rapen zal ik ook altijd blijven doen, ook nog met mijn achterkleinkinderen ( optimist tot in de kist!! ) en hartjes maken in het zand en flessen achterlaten met berichtjes opdat een prins ze ooit zou vinden, ginder ver, in Groot-Brittannië, helemaal over de grote zee .

Ik trek me weinig aan van mijn leeftijd zolang er niets knaagt en kraakt. Je zal me nog niet direct tegenhouden om activiteiten te doen ook al moet mijn rug de volgende dag een uur roderen. Als ik morgen zou sterven dan hoop ik nog steeds met de jeugd in mijn hart..... oud zijn daar wil ik niet te lang blijven bij stilstaan!

Neen voor mij moet er niet teveel veranderen laat mij mijn gang maar gaan en by the way - dat schiet me juist te binnen maar waarom ik weet het ook niet - maar zo lang ik leef zal ik naar de post blijven gaan in plaats van naar de " bie powst." Wat een belachelijk gedoe we leven toch niet in Amerika, begot!

Ik heb mijn gal gespuwd ...euh ... ik heb geen gal meer....ik heb dus gewoon een logje met onzin gevuld .

Nog een gezellige dag mensen!

Fijne Paasdagen aan iedereen en geniet ervan!

Overmorgen is het alweer Pasen en daar hoort, volgens de kinderen wat lekkers bij. Ze verwachten paaseitjes! De klokken zullen weer voor veel kinderen paaseitjes  brengen. Dat is duidelijk voor alle kinderen, toch? Of niet?

In sommige landen komen de paasklokken, in andere landen komt de paashaas. Soms komen de twee naast elkaar voor. Maar wie brengt de eieren nu eigenlijk? En wat is de oorsprong van deze twee gebruiken?  En waarom zijn het specifiek eieren die rondgebracht worden? Tijd om even te googlen!

De paasklokken.

 "Bim bam beieren, de klokken leggen eieren". Wie heeft dit deuntje niet gezongen toen hij klein was? Ja hoor, op sommige plaatsen en in sommige families komt niet de paashaas, maar zijn het wel de paasklokken die eieren brengen. Sommige gaan zelfs zo ver om te zeggen dat het de klokken van Rome zijn.

De klokken worden voorgesteld als kleine kerkklokken, al dan niet met vleugeltjes en een gezichtje. Je vindt ook paasklokken als versiering of in de vorm van chocolade snoepgoed.

Oorsprong

De oorsprong van de paasklokken is katholiek. Tussen Witte Donderdag en Stille Zaterdag luiden de klokken van de kerk niet. Men herdenkt dan het lijden van Christus. Om aan de kinderen uit te leggen waarom de klokken niet luiden op deze twee dagen, werd vroeger een verhaaltje verzonnen. Na het luiden van het Gloria van de Heilige Mis op Witte Donderdag vertrekken de klokken naar Rome om eitjes te gaan halen. De klokken komen pas terug tijdens de Paasnacht en laten hun lading eitjes vallen in tuinen, in parken en op balkons. Het eerste klokkengelui de volgende morgen is voor de kinderen het startsein om naar deze eitjes te gaan zoeken.

De paashaas

De Paashaas kan wit zijn, maar ook bruin of grijs. Meestal heeft hij een draagmand op zijn rug met daarin felgekleurde eieren. De Paashaas heeft mensenmanieren en kan ook praten. 

Voor de oorsprong van het paashaasfenomeen moeten we volgens sommigen terug naar de zevende eeuw voor Christus, naar Babylonië. Astoreth, de godin van de vruchtbaarheid, werd hevig aanbeden door de Babyloniërs. Haar symbolen waren de haas en het ei.

Anderen zoeken de oorsprong vijf eeuwen later. In de tweede eeuw voor Christus vereerde de Germaanse stam de Teutonen de vruchtbaarheidsgodin Eastra of Ostara. Zij vertoonde zich vaak in de gedaante van een haas. Mogelijk komt hiervan het Engelse Easter voort en het Duitse Ostern. Ons woordje "Pasen" komt dan weer van het Joodse Pascha-feest.Sommige bronnen vermelden ook een verhaal van een meisje dat een gewond vogeltje naar Eastra had gebracht. Omdat het vogeltje verloren was en niet meer kon vliegen, maakte Eastra er een haas van. Deze haas mocht dan elk jaar bij het begin van de lente eitjes brengen.

Een derde mogelijkheid is dat de paashaas is ontstaan uit een Duitse legende. Een oude vrouw had geen geld voor snoepgoed voor haar kinderen. Zij versierde dus eieren en verstopte ze in haar tuin. Toen de kinderen de eitjes gingen zoeken, zagen ze een haas wegrennen. De kinderen dachten dus dat de haas de eitjes had gebracht. Ze maakten een nest voor de haas en hoopten dat hij iedere nacht eitjes zou brengen.

Nog anderen zien de paashaas als een kinderritueel met een opvoedend karakter, in de lijn van de Sint en de Kerstman. Brave kinderen worden beloond, stoute kinderen krijgen niets.

Waarom eieren als symbool voor Pasen?

Of het nu een Paashaas, een Paaskonijn, de Paasklokken of een vos is die de eitjes brengt, vraag blijft waarom het eitjes zijn die ze allemaal brengen.

Eitjes zijn het symbool van de wedergeboorte. Ze symboliseren met Pasen het feit dat Christus de dood overwon en dat hij uit de dood is opgestaan. In Amerika worden er op tweede Paasdag wedstrijdjes eirollen georganiseerd op het grasveld van het Witte Huis. De eieren staan symbool voor de grafsteen die voor het graf van Christus werd weggerold wanneer hij is opgestaan. In de Oudheid waren de eieren ook de eerste voedingsmiddelen die terug in overvloed voorradig waren na een lange winter.

Nu zijn de echte eieren vaak vervangen door chocolade eieren.

Voilà dat weten we nu ook al weer .

Alvast een

Bij gebrek aan andere inspiratie even naar een voorbij TV programma verwijzen nl "Belgium got talent"

Heb je ze ook gezien die mannen die op hoge hakken danspassen uitvoerden?  Chapeau want zo'n stiletto's noem ik zelfmoordschoenen!"

Misschien ben jij zo iemand die dan met opgetrokken wenkbrauwen, geweldig verbaasd, bijzonder verrast en een beetje van haar/zijn apropos vraagt waaróm dan wel... ?

"Hewel omdat je, als je van zo een enorme hoogte naar beneden springt of valt, zeker en vast morsdood bent!"

Die had je niet zien aankomen hé ? 

In alle ernst, het is wel een feit dat je met zulke schoenen beter een beetje oppast. Voor je 't weet breek je er, inderdaad, je nek mee! Niet door er af te springen uiteraard, maar dit soort schoeisel vraagt een aangepaste manier van stappen. Je moet je tijd nemen, op 't gemakske wandelen, rustig en elegant schrijdend, met van die schattig kleine pasjes, very ladylike, en dit is buitengewoon belangrijk, ten allen tijde uitermate gefocust zijn en blijven op waar en hoe je je edele voetjes neerzet. Pffff een beetje teveel van het goeie als je het mij vraagt . Verstuikte enkels zijn nog het minste van je zorgen, als je niet goed oplet ga je met zekerheid straal tegen de vlakte, met faliekant gezichtsverlies tot gevolg. Figuurlijk... of zelfs létterlijk!

Hoe die mannen daar echter mee omsprongen ( letterlijk dan nog wel ), mag je gerust een dikke duim geven!

Neen ,geef mij maar schoenen die gemakelijk zitten, die me stevig op mijn twee voeten  houden en als het kan er toch  nog een beetje elegant uit zien maar plat of met een mini hakje...

En jij lieve bezoekster, ben je een zelfmoordkandidate wat schoenen betreft of houd je het ook alledaags plat?

We gebruiken ze allemaal wel eens die speciale uitdrukkingen . Onze taal zit er vol van , het is me wat. Boemvol gekke uitdrukkingen. Balen als een stekker bijvoorbeeld. Wie bedenkt nu zoiets? Of waar komt het vandaan?

Dus ikke de geschiedenisboeken in!

Volgens de Van Dale is balen als een stekker een verbastering van balen als een stier want ja, stieren balen nogal veel! Daar zijn we dus niet veel slimmer van geworden . Wat heeft die stier met dat balen te maken?

Balen als een stier is een variant op de spreuk het land hebben als een stier (nog nooit van gehoord maar soit!).

Het land hebben komt uit de zeemanstaal en betekent ‘je voelen als een zeeman op het land’ en dat is niet al te best dus ofte zwaar balen. Als een stier werd later toegevoegd aan het land hebben omdat dat land vaak geassocieerd werd met het land van boeren. En later werd het land hebben dan gewoon vervangen door het woord balen en hop balen als een stier was geboren, later balen als een stekker.Volgen jullie nog, ik niet maar kom!

Balen als een tijger en balen als een paard bestaat trouwens ook.

Mijn eigen theorie?

Eigenlijk vind ik de uitleg hierboven  behoorlijke saaie nu ik er bij stilsta. Dan maar een eigen verklaring bedenken.

Een stekker is meest gekend als een stopcontact. Maar we moeten verder durven denken mensen. Een stekker is ook een puntig voorwerp op bijvoorbeeld een plant. Een doorn. En daar zit de uitleg! Stekkers zijn eigenlijk miskende flora. Die stekkers hebben namelijk een beschermende functie. Ze doen er alles aan om hun plant te vrijwaren van hongerige beesten. In de hooggebergten zijn er zelfs planten die klimmen met hun stekkers. Oerrozen bijvoorbeeld. Ze helpen ook bij vochtregulatie en zo.

Maar wat doen wij mensen? Ons prikken aan die stekkers en ze daarom uitschelden. Nochtans waren zij er meestal eerst of stonden ze daar maar. Dus ze krijgen de schuld van iets waar eigenlijk een ander voor verantwoordelijk is. En daar gaan ze van balen!

Voilà zo simpel is het .... en ik heb weer een extra logje

Even een bedenking die ik af an toe maak...

Zou de wereld niet beter zijn als iedereen die je ontmoet zou zeggen: " Ik weet iets goeds van jou!" en dan spontaan: " jij deed wat goed" ?

Zou het niet fantastisch en heerlijk zijn als elke handdruk zou zeggen -van harte en oprecht gemeend- " zeg,.....ik weet iets goed van jou"?

Zou het leven niet blijer zijn als men het goede steeds zou prijzen? Want werkelijk, bij al het kwaad is er zoveel goeds in jou en mij!

Zou het niet een fijne houding zijn als iedereen zo denken zou, jij weet een beetje goed van mij en ik, ik weet iets goeds van jou!!.

Neen, ik laat mij niet demotiveren, door al het geweld en extremisme!

Neen, ik laat mij niet beïnvloeden, door haat, fanatisme en fascisme!

En neen, ik ben totaal niet ongevoelig, om wat er in de wereld gebeurt! Maar ik blijf houden van het leven, zoals het dagelijks is, thuis en in de buurt.

Ik blijf houden van de mensen om me heen; familie, vrienden, kennissen en buren. Zij zijn mijn houvast !

Een rustig en knus weekend voor iedereen die langskomt! Ik vind jullie toppie!!

We kennen dat allemaal die examenperiode. Sommigen onder ons hebben kinderen of kleinkinderen die nu in die stressperiode zitten. Soms valt er al eens een "verspreking" in zo'n examen. Hier zijn er een paar..

* Hij is niet meer zo vriendelijk als vroeger. Hij zegt nog wel een dag, maar geen goeie.

* Ze sloegen de ruiten kapot van alle auto's en fietsen die daar stonden

* Ze hebben daar een grote hond. Als er iemand van voor belt, begint hij vanachter te blaffen.

* We hadden veel werk, want er waren boterkoeken voor 300 mensen die allemaal opengesneden en gesmeerd moesten worden.

* Reeds van aan De Kromme Elleboog kunnen we het achterste van tante Martha zien blinken als de zon erop zit.

* Velen gaan naar de winkel om een groot stuk vlees zoals mijn moeder.

* We mochten spelen met oude kleren van mijn grootouders die netjes gewassen en gestreken in hun kist liggen.

* Nu ik miljonair ben, koop ik een kasteel van wel vijf miljard

* Hoe noemt men de plaats waar beenderen samenkomen? (gewricht) - De beenderen komen samen op het kerkhof.

* De beroemdste schilder uit die tijd was Pieter Breughel Rubens.

* Vader is een echte mopperaar. Hij kent altijd de laatste moppen.

* Gelukkig dat onze stofzuiger nogal langdradig is.

* Er was waarschijnlijk een ongeval gebeurd, want de politie stak ons al voorbij in zijn flikker.

* Omdat het zo'n mooi weer was, mochten we nog enkele minuutjes overspel doen.

* Toen ik de brug overreden had, sloeg ik rechtsaf.

* Ik ben gestraft omdat ik naar de WC ben geweest achter de bel.

* Spaghetti smaakt naar macaroni, maar een beetje langer.

* Als grootvader nog leefde, zou hij zich doodgelachen hebben.

* Zus heeft pilletjes gekregen voor de afgang van de dokter.

* Ik ging mijn neef bezoeken die ziek was om hem geluk te wensen.

* We gaven haar een klein pakje met een grote theepot erin.

* " En nu, beste vrienden, gieten we het glas uit op onze dierbare jubilarissen."

* Ik vind dat het gymnastiekuurtje het rapst voorbijgaat. Dat komt misschien omdat het maar een half uurtje is.

* We mogen geen vuile spelletjes spelen op school, want we hebben daar onze kleren aan.

* We mogen de speelplaats niet verlaten, want we zouden onder een auto kunnen lopen en verongelukken en daarvoor moeten we toelating hebben.

Schattig niet? Ik hou van zo'n versprekingen 

Jantje zit op de basisschool. Vraagt de meester:

"Jongens, jullie moeten allemaal een spreekwoord tekenen." 

Dus Jantje tekent op zijn blad een hoek met de meester erin. Vraagt de meester:

"Jantje, wat is dat voor spreekwoord?" "

Een ongeluk zit in een klein hoekje!" antwoordt Jantje.

De meester wordt zo kwaad dat hij Jantje naar het hoofd van de school stuurt. Het schoolhoofd vindt het wel meevallen en vraagt aan Jantje om nou eens een goed spreekwoord te tekenen.

Dus Jantje begint weer te tekenen en tekent het schoolhoofd en de meester. Waarop het schoolhoofd vraagt:

"Wat is dat voor spreekwoord?"

Zegt Jantje: "Een ongeluk komt nooit alleen!"

Wat doen we als een kind gaat slapen? Een verhaaltje vertellen...hewel eens zien of dat voor " senioren" ook helpt...

Voor alle duidelijkheid en antwoord op Ani haar vraag .. dat vertelselke vond ik op internet! Ik vond het zo toepasselijk dat ik het hier graag vertelde!

Er was eens een tak en ze hadden die in de grond gestoken. Nu wou dat toch wel lukken zeker dat die tak begon wortel te schieten. En groeien dat die tak deed! Dat werd een boom die je niet overal zag. Er stond zo maar ene! Het was de EZW boom. De geleerden hadden die afkorting gegeven voor Eik zonder wetten.

Op den duur begon die boom zo te groeien, dat er daar na een paar maand al 'k weet niet hoeveel takken aanstonden. Vogels van alle pluimage streken neer op de takken van die boom. Er zaten er tussen die verhaaltjes floten en anderen konden over hun snavel lezen. Van 's morgensvroeg zaten ze te fluiten tot 's avonds laat. Er zaten dus lettervinken en woordlijsters op die boom. Er zaten papegaaien en beo's. Na enige tijd kon men in de boom verschillende nesten zien. Maar in sommige nesten zaten vogeltjes met gebroken vleugels. Iets verder een nest met zieken. Sommige vogels zaten eenzaam op hun tak. Maar de welgebekte vogels zongen elke dag hun verhaal voor al deze die rond hen op de takken zaten.

De schrijfspechten klopten de teksten in de schors en de zwakkeren trokken er zich aan op. De eenzamen kropen uit hun schelp en al vlug werd de boom bevolkt door een hechte groep vogels. Er was geen onderscheid tussen bek of pluimage. Iedereen droeg zijn takje bij om het nest mooier en mooier te maken. De vogels trokken zich aan elkaar op en vlogen al fluitend door elkaar. Van 's morgens tot 's avonds was het een heen en weer gevlieg van tak tot tak.

Maar op een dag zat er daar zoveel volk in die boom dat er een koekoek in een ander zijn nest gevallen was. Ze keken allemaal van op hun takken naar beneden en ieder floot zijn commentaar. Er moesten maar eens wetten komen om iedere vogel op zijn tak te houden.

De leesvogels gingen aan ene kant zitten en de schrijfvogels aan de andere kant! Vermits de schrijfvogels met veel minder waren, hadden ze die wetten aan hun tak gehangen. Er was plaats genoeg! Maar nu was die wet-tak toch ook wel beginnen groeien zeker! Maar dat was zo ne wet-tak met wreed veel stekels op. Geen enkele schrijfvogel kon zich daar nog recht houden.  De schrijfvogels begonnen het zeer moeilijk te krijgen. Op den duur waren er daar zelfs al een paar weggevlogen en anderen vlogen met hun klikken en klakken op de grond. Ze moesten iets ondernemen want er zaten er daar een paar tussen die stonden te fladderen en te fluiten dat het zo niet meer verder kon.

Terwijl ze daar uit volle vogelborst aan het manifesteren zijn, breekt dien tak daar toch wel af zeker. Al de schrijfvogels lagen daar onder het gebladerte op de grond. Terwijl ze daar beneden gekwetst op de grond lagen, werd er van boven geroepen dat ze maar niet zo wild hadden moeten staan springen op die tak! Maar nu al die schrijvers op de grond lagen en omdat de leesvogels aan de andere kant in de boom zaten, was dien boom wreed beginnen overhellen. Ze moesten er daar boven iets aan doen om die schrijfvogels weer in die boom te krijgen om hem weer in evenwicht te krijgen.

Ondertussen waren de jonge, zieke en trieste vogeltjes achter letterkes aan het fluiten. Maar de afstand was te groot. Na ne ganse tijd rond de pot te vliegen werd er besloten een nieuwe tak te enten aan dien boom. Die tak groeide niet zo snel omdat het van een andere soort boom kwam. De schrijfvogels lagen ondertussen nog gekwetst op de grond. Sommigen zouden niet meer tot boven geraken en anderen hadden schrik om terug plaats te nemen op de geënte tak. Ja een ent is nooit zo sterk als een echte tak hé. Mischien moet die tak wel weer een paar bladeren krijgen om stevig genoeg te zijn!

Ik heb altijd gehoord dat een vogel nooit terugkomt daar waar hij gekwetst geweest is behalve als je een lokvogel hangt. Maar bij de lokvogels zijn er ook twee soorten. Men heeft de lokvogel die de andere lokt met zijn gefluit. Maar men heeft ook de lokvogel die men dood ondersteboven aan een koord hangt. De wind doet hem dan bewegen en het lijkt dan voor de anderen alsof hij vliegt.

Totdaar mijn vertelseltje. Conclusie?

Als je een vogelke in een boom ziet zitten dan moet je het zijn vrijheid laten. Soms kan je er ééntje in een kooi steken, maar daar zit het dan eenzaam en verlaten met de verplichting te fluiten. In volle vrijheid fluit het wanneer het hem past en veel mooier dan in gevangenschap. Soms zijn er teveel van bepaalde soorten vogels. Men stemt dan wetten om ze te vangen. Maar al vlug ziet men dat de wetten vlugger vliegen dan de vogels zelf. Ze worden dan een zeldzame soort en de jacht wordt gesloten. Het is op dat moment dat de vogel terug moet kunnen kweken en niet door een stroper moet gevangen worden.Euh... had ik het nu over vogels of mensen? Even nadenken!

Allé ik ga nu een nachtuilke vangen en hoop dat morgen elk vogeltje weer zingt zoals het gebekt is in de vrije natuur.

Groetjes van een heeeeeeeeeel klein kolibrieke .

Namen herinneren heb jij daar ook last van?

Ik heb altijd gedacht dat vergeetachtig worden een teken is van de begonnen aftakeling, nu blijkt het een teken van intelligentie te zijn. Er gaat een wereld voor mij open.

Het is dus helemaal niet stom als ik mijn sleutels niet meer terug kan vinden, voor twee boodschappen weg ga en maar met één of erger met 4 terugkom. Het is per definitie zelfs slim. Wie zei er dat ik aan de aftakeling was begonnen?

Volgens een studie van wetenschappers aan de universiteit van Toronto dat werd gepubliceerd is het vergeten een natuurlijk proces van je brein en maakt je dat op de langere termijn zelfs slimmer. Het gaat er vooral om, schrijft men in het in het vooraanstaand blad Neuron Journal, dat je niet alles tot in detail moet onthouden. De grote lijnen onthouden is beter dan wanneer je de kleinste details moeiteloos kan oplepelen. Dat komt doordat onze hersenen van zichzelf al extreem slim zijn.

De hippocampus – het deel in de hersenen waar ‘de herinneringen worden opgeslagen – is namelijk in staat om zelf de belangrijkste details van gebeurtenissen eruit te filteren en op te slaan. Niet belangrijk genoeg, wordt dus vaak ook niet opgeslagen en in de denkbeeldige grijze ordner gedeponeerd. En dat is belangrijk, want wanneer een brein te vol zit met gedachten, dan is het lastig om efficiënt beslissingen te maken.

Maar het helpt ook op andere manieren.

Zo zorgt dit ervoor dat er heel makkelijk foute gedachten worden verwijderd of overschreven. Stel dat je altijd hebt gedacht dat een bepaalde zangeres een Amerikaanse is, en je komt erachter dat ze toch echt uit Jamaica komt, dan is het verwijderen of overschrijven van die foutieve aanname makkelijker wanneer je geheugen niet perfect is. Overigens in de hedendaagse maatschappij is het onthouden van de details steeds minder belangrijk geworden. Je hoeft niet meer te onthouden hoe je precies dit of dat moet doen als je maar wel weet waar je het instructiefilmpje op YouTube terug kan vinden.

Het lijkt zelfs steeds lastiger om dingen te kunnen vergeten, bijna alles in ons leven wordt vastgelegd. Steeds meer van ons leven voltrekt zich online, waar alles wordt opgeslagen. Zo kun je op Facebook of je blog terugkijken op je tijdlijn en zien wat je drie, vier of zelfs vijf jaar geleden allemaal zei en deed en publiceerde. Het geheugen herkent het als het weer wordt weergegeven. Toch denk ik dat het loslaten en vergeten niet de manier is om bij te blijven. Natuurlijk de bovenkamer kan nooit vol zijn, er hoeft geen schijf te worden gewisseld, geen bestanden worden gewist. Het brein regelt het allemaal zelf, gelukkig.

Dus onthoud het mensen een keertje iets vergeten is geen ramp je wordt er zelfs slimmer door!

Vandaag wil ik het eens over iets alledaags hebben al zullen jullie op het einde zien dat het toch niet zo alledaags is. Curieus?

Soms stel ik mij vragen bij de doodeenvoudigste dingen en toen ik onlangs  weer een deur achter mij dichtdeed was het weer van dat. Ik vroeg mij af hoeveel keer ik in mijn leven al een deur had geopend om de een af andere reden? Sommige deuren gingen vlot open en bij andere moest ik wreed hard duwen terwijl er zelfs deuren waren die ik op mijn neus gekregen heb.Volg me maar!

De eerste deur die ze voor mij geopend hebben moet die van het moederhuis in Izegem geweest zijn toen ze mij daar uit de verloskamer gevoerd hebben. Daarna draaiden mijn ouders de sleutel in het sleutelgat van onze huisdeur. Zeer speciaal want meestal was die voordeur gesloten en  werd enkel geopend als de gang gekuist moest worden of een speciaal iemand langskwam. Voor de rest kwam iedereen via de achterdeur in de veranda binnen. Ja, in de tijd dat de Oostbloklanden nog verder van bij ons lagen, stonden de deuren altijd op een kier en liepen familie, buren en kennissen binnen zonder kloppen maar met de kreet…” goed volk”!

Sommige deuren hadden iets speciaals zoals die van de veranda. Daar zat een ruit in zodat we een schoon zicht hadden op de bloemen die in de "lochtink" groeiden. De wc die vroeger buiten stond, was ook voorzien van een deur en wat er mij altijd opviel was dat er een kleine opening in de vorm van een hartje in gemaakt was. Was dat om naar binnen te kijken om te zien of tante Marie of nonkel Omer op de troon zaten of was het om de stank naar buiten te laten en de vliegen een vluchtroute naar binnen te geven?

Ja, elke deur had wel zijn eigen karakter, sommigen waren vernist anderen geverfd . Er waren deuren die een schurend scharniertje hadden en waar we met de snelheid van het openen wisten wie er binnen gekomen was.

Op bepaalde uren moesten we de deuren voorzichtig openen en stilletjes sluiten omdat er nog iemand sliep en als op een zomerse dag alle deuren openstonden om te verluchten dan was het vaak de wind die de deur met een harde smak dichtsloeg. Bij fel onweer rammelden sommige deuren en af en toe moest ma met een mes een steentje van onder de deur verwijderen omdat ze anders bleef haperen en knarsen. En hoewel het verhaal de ronde deed dat Sinterklaas door de schouw kroop om snoep en zo in onze schoenen te steken toch kwam hij steeds met een harde klop op de deur en met veel zwier de snoep naar binnen gooien.

Ja, iedereen kwam via de deur naar binnen, meneer Pastoor, meneer doktoor, de postbode  en zoveel anderen en allemaal wreven ze hun voeten aan dezelfde mat als deze waar de werkman zijn vuile voeten aan wreef.

Naarmate het modernisme zijn intrede deed, zijn ook de deuren geëvolueerd. Een modern huis vroeg om trendy deuren en sommigen werden zelfs van een naamplaatje zoals Keuken, badkamer, slaapkamer1 en slaapkamer2 voorzien.

Maar niet alleen het huis opent zijn deuren! Nee, nee, de kleerkast, de koelkast, de keukenkast, allen hebben ze deuren om iets af te schermen. De auto, de tram, de trein hebben allen hun eigen deur met aangepast klinken. Daarom dat ik zeg ..Duizenden keren heb ik al een deur geopend en gesloten en je kan het zo zot niet bedenken of je staat wel ergens voor een deur.

We staan er gewoon niet bij stil welke functie en invloed een deur op ons leven wel heeft.. Voor sommige deuren stond ik met schrik zoals de deur van meneer doktoor toen ze een gat in mijn hoofd moesten dichtnieten of bij de tandarts waar de deur tussen de wachtzaal en de praktijk de grens was van schudden en beven. Och ja…dan waren er ook nog die deuren waar ons katholiek geloof achter verscholen zat en waar God langs beide kanten van de deur kon kijken. Sommige deuren waren er om onderscheid te maken tussen de gewone mens en deze van standing of gewoon tussen werknemer en werkgever.

Tsja en dan zijn er nog van die dagen waar ze in het leven voor u een deur openen terwijl er helemaal geen deur te bespeuren valt en dat zullen dus eerder ingebeelde deuren zijn. Geen mens die kan zeggen hoeveel deuren hij al geopend heeft en niemand die ooit statistieken zag van de deurgang in ons leven.

Ik weet het ’t is onnozel omdat niemand er bij stilstaat en toch stel ik er mij vragen bij zoals onlangs nog toen iemand zijn kaars uitblies en de laatste deur achter zich sloot om dan  plots voor de hemelpoort te komen staan. Maar ja, over poorten ga ik niet uitweiden want dat is weer een ander verhaal, zeker als men weet dat men sommige deuren of poorten beter gesloten houdt.

Ook de deur van dit log(je) gaat dicht! Genoeg gezeverd!

Fijne dag!

Heb ik moeite met de snelheid van de tijd? Op zich niet al lijken sommige dingen nu veel sneller te gaan dan andere. Veel tijd om daar bij stil te  staan is een luxe die ik me met mijn 73 lentes niet kan permitteren. Toen ik jong was, wist ik niet dat je soms eens van de sneltrein moest stappen om stil te staan bij de vragen:" Wie ben ik" of " Wat ben ik aan het doen?" De tijd heeft het me geleerd!

Voor een kind duurt een uur een eeuwigheid terwijl later het leven soms voorbij lijkt te razen. Als kind heb je tijd om te niksen of je te vervelen. Zodra je enige verantwoordelijkheid hebt, ontstaat er abdrupt een nieuw tijdsbesef.

Op mijn " 30" was ik moeder van 2 kinderen die me plots elke seconde van de dag bezig hielden en omdat we toen in Zuid Amerika en Afrika woonden was dat niet altijd simpel! Nu ben ik oma van 6 kleinkinderen die stilaan ook hun eigen weg kiezen en door het leven " vliegen". C'est la vie!

Ik zit nu al 3 jaar op tram zeven en vraag me soms af : " Wat is er mis met die tram?" want ik voel me nog steeds te jong om onder de noemer " senioren" uitgerangeerd te worden. Als ik een compliment krijg dat ik er verre van 73 uitzie dan vraag ik me toch af : Hoe moet je er dan op die leeftijd uitzien?

Ik vind het leuk dat ik in de periode van het leven gekomen ben waarin alles kan. Je kan " foert" zeggen en je laten verrimpelen en achter je rozen kruipen, maar je kan je leeftijd ook als een krediettijd zien waarbij de sky the limiet is ( Figuurlijk en spijtig genoeg ook letterlijk !)

Kijk ik hou niet zo van die termen " jong" en "oud" . Je kan niet langer iemand van boven de 60 in een vakje stoppen, de grenzen zijn vervaagd. Je bent wel uit de luiers en de kinderen zijn het huis uit maar je kan toch nog heel actief bezig zijn. Natuurlijk zijn er lichamelijke veranderingen. Ik heb gewoon meer rimpeltjes dan vroeger, maar is dat per definitie slechter? Op foto's van zo'n 25 j terug had ik nog een " blote billen" gezicht, terwijl je nu ziet dat ik geleefd heb ( en nog leef ) en dat vind ik schoon! Raar toch dat rimpels bij een man uitnodigen om er een fotocollage van te maken die bijna op poëzie lijkt terwijl de meeste vrouwen bij het zien van diezelfde rimpels op hun gezicht het zouden uitgillen! Gelukkig kan een beetje fond de teint en wat mascara wat camoufleren al houd ik het meestal bij wat lippenstift.

Iemand vroeg me onlangs :" Wat vond je tot nu toe de mooiste periode in je leven?"

Een moeilijke vraag want wat is mooi? Als ik elke keer uit de 24 uur gehaald heb wat ik kon dan kan ik ook niet anders dan terugblikken op een goed gevuld leven! Daarom is het ook zo moeilijk om een periode uit te pikken . Neen, het was niet altijd rozengeur en maneschijn, er waren ook donkere bladzijden maar het verleden houdt me niet uit mijn slaap en aan morgen durf ik nog steeds te denken. Tegelijk besef ik dat verleden en toekomst maar weinig belangrijk zijn en dat je vooral in het nu moment moet zitten en leven!

Wil ik 100 worden?

Dat mag op voorwaarde dat ik niet teveel lichamelijke beperkingen heb, mentaal nog alles op een rij heb en de eenzaamheid mijn leven niet domineert!

Dit gezegd zijnde ... carpe diem lieve bezoeker!

Vandaag opgestaan zonder kater maar wel nog nagenietend van de vele attenties en wensen die ik gisteren hier en op een andere manier gekregen heb!

La vita è bella... als je zo'n kleinigheden mag  ervaren!

I will only say it once.... ik ben stilaan een oude doos aan het worden, het onmogelijke has happend.. ik.. de dame met de eeuwige jeugd, het goddelijke lijf ( haha) en het immer optimistische trekje heb de gezegende leeftijd gehaald van 73 lentes of zomers..Kies maar uit!

Het verval was meteen merkbaar.. klokslag twaalf vannacht schoot er een kramp in mijn been en kwam ik al sakkerend uit mijn zetel want een vroege slaper ben ik niet.. het is zo.. het zij zo..

Mijn eeuwigdurende jeugd heeft stilaan plaatsgeruimd voor het ouder zijn ( klinkt beter dan bejaard zijn). Ik mag ongegeneerd bingo spelen.. het over de jeugd van tegenwoordig hebben.. en zeggen dat het in mijne tijd allemaal niet waar zou zijn..  In mijne tijd hé.. toen spraken mijn grootouders nog over de negerkes in Afrika voor wie ze zilverpapier spaarden en brachten ze eieren of iets anders naar de Clarissen om mooi weer af te dingen . Nu brengen ze dat " iets anders"  naar ‘t containerpark.. maar in mijne tijd….

In mijne tijd waren er nog geen internetdingen.. geen gsm's.. zelfs geen telefoontoestellen met drukknopkes.. nee.. ik zeg het u.. in mijne tijd..

Als je nu wilt bellen dan moet je verdorie een VDAB cursus gaan volgen van drie maand en een week.. anders lukt je dat nooit.. ik zweer het.. maar in mijne tijd... de nummerkes draaien en dan kon je babbelen.. of neerleggen.. of niks zeggen.. of hard beginnen hijgen.. probeer dat nu maar ne keer.. ze bellen je gewoon terug.. lang leve de nummerherkenning.. en ja.. ik weet dat kan je uitzetten.. maar ik heb die VDAB cursus niet gevolgd hé.. ..

Och.. in mijne tijd.. niet dat het toen zoveel beter was.. misschien wat gemakkelijker.. maar beter..? Wie zal het zeggen.. de jeugd van tegenwoordig is binnen een twintig tal jaren ook van hunne tijd.. en zagen dan ook over hoe het toen.. nu.. beter was.. volg je nog..? Mail me dan ne keer want ik ben al lang niet meer mee..

Maar ik ben dus officieel een oude doos aan het worden.. gedaan met in de fleur van mijn leven te zijn.. welkom aan de rimpels..en de Michelinbandjes die tergend langzaam.. maar tergend zeker te voorschijn komt.. lang leve de kwabbekes die overal beginnen te hangen.. de haargroei die niet meer zo welig is als vroeger.. De grammekes die ik extra in het oog moet houden of ze vliegen eraan alsof ik mijn lichaam te huur aanbied tegen lage prijs.. Het is de leeftijd Natoken en het genieten van Pasen, Kerst en alle andere feestdagen en feesten en natuurlijk de schuld van de koekjesfabrikanten.. en de supermarkten..

Ik ga mijn tanden poetsen nu het nog kan.. het is slecht een kwestie van tijd vooraleer ik ze gewoon in een glas op het nachttafeltje kan steken... En mijn modieuze bril afleggen want die kijkers van mij zijn ook niet meer wat ze waren..

Draai en keer het zoals je wil maar voor één keer zeg ik het zelf en probeer het niet na te zeggen!! Deze jarige is een ouwe doos.. of in ieder geval een ouwe doos in wording.. en wanneer komt het oud papier..?

Mijn hele schoolse vorming kreeg ik op een katholieke school. Op zo’n school kom je natuurlijk onvermijdelijk in contact met 'vasten', 'biechten', 'zonden' zeker in mijn kindertijd. Niet dat ik er veel van begreep.

Biechten, wat deed ik dan allemaal fout?

Ah, daarvoor moest ik bij de zonden zijn en mocht ik niet boos worden wanneer dat irritant meisje uit de klas van pesten een hobby maakte. Was het zonde dat ik haar een duw gaf? En een leugentje om bestwil…..wie zonder die zonde is , werpe de eerste steen!! En een blik in het slipje van een ander....meestal onze enige sexuele voorlichting , helaas drie keer helaas dat was doodzonde en daarvoor ging je naar de hel!!

En dan die vasten waar je veertig dagen lang geen lekkernijen mocht eten. Wat, hoezo, wanneer, waarom? Paniek!

Als elk kind leek het me absoluut niet zinvol jezelf zo lang lekkere dingen te ontzeggen. Zo lang, veel te lang werd het leven voorgesteld als een strijd met een vage hemel als beloning . 'Pluk de dag', waarom stond dat niet ergens in de Bijbel, bij Lucas, hoofdstuk 4, vers ......?

Vasten betekende steevast jezelf leren iets te ontzeggen zoals die vrijdagen in de vasten waar vlees eten taboe was….Neen erger nog ,zonde was het als je vlees at! Dan heb ik meer begrip voor de huidige visie zoals iets doen tegen die winderige runderen die de aardbol mee naar de Filistijnen helpen en de koteletten die velen graag dagelijks op het bord zien verschijnen want dat vraagt  wat van Moeder Aarde.zoals 'liters water, hectaren tropisch woud voor de teelt van veevoeder en kilo-watt-uren energie'.

Een bewustmakingscampagne zoals Dagen Zonder Vlees is dan ook zinvoller en juich ik toe met alle roze pompons die ik heb. Alleen, ik doe zelf niet mee. Toch niet actief. Maar...Ik zaai bloemen voor de bijtjes, ik kies voor bio en fairtrade wanneer ik kan en ik zet de verwarming niet te hoog. Het toilet heeft een spaarknop, ik fiets en ik stap als het kan en dat for the love of Mother Earth.

Ik ben geen echte carnivoor maar ook geen vegetariër. Ik kook spontaan zoals het me uitkomt en ik word niet agressief als ik een paar dagen geen rood vlees aan mijn vork heb gespietst. Mijn vleesconsumptie en hoefafdruk zijn dus beperkt. Maar ik vind het ook geen zonde om nu en dan mijn tanden te zetten in een mooie, sappige, rosé gebakken lamskroon, afgewerkt met een kruidenkorst van peterselie, knoflook en rozemarijn. Ook tijdens die 40 dagen van “vasten” . Niet te veel, nu en dan.

Pluk de Dag, Lucas, hoofdstuk 4, vers .......

Tegenwoordig spreken we niet meer over 'illegalen'... dat woord mag niet meer gebruikt worden. Vanaf nu spreken wij over 'mensen zonder papieren'. In het kader van het streven naar meer politieke correctheid van onze moedertaal werden er onlangs een aantal voorstellen gelanceerd van nieuwe benamingen - en daarmee samenhangende schrappingen - die u binnenkort in de "VAN DALE" mag verwachten.

Vergeet het niet : illegalen zijn : 'mensen zonder papieren'daarom zullen binnenkort dan ook de volgende nieuwe omschrijvingen geïntroduceerd worden in ons taalgebruik :

Homejacker: Verhuisdienst zonder papieren

Carjacker: Takeldienst zonder papieren

Drugdealer :Apotheker zonder papieren

Bankovervaller: Geldtransport zonder papieren

Verkrachter: Gynaecoloog zonder papieren

Pedofiel: Kleuterleider zonder papieren

Inbreker :Deurwaarder zonder papieren

Winkeldief :Klant zonder papieren

Snelheidsduivel: Racer zonder papieren

Afperser: Belastingontvanger zonder papieren

Vliegtuigkaper Piloot zonder papieren

Kraker Huurder zonder papieren

Oplichter Zakenmens zonder papieren

Terrorist Militair: zonder papieren

Voila, begin dus maar al te oefenen, zodat uw shockerend taalgebruik voortaan aangepast zal zijn aan de moderne papierloze samenleving.

Groetjes van iemand met papieren.

EN DIE HIERONDER HEEFT OOK GEEN PAPIER ! ! ! Ha Ha

Lachen, gieren, brullen … Ook al eens gemerkt hoe goed je je voelt na een intense lachbui? Vandaag hadden we zo’n lachmoment met een paar kennissen en het ging gewoon om een simpele verspreking die uitmondde in nog meer versprekingen. Omdat je je als zeventig plussers blijkbaar niet te uitbundig mag gedragen , kregen we een paar vragende blikken in onze richting waardoor we als pubers nog meer lol hadden.

Ken je zo’n momenten..?

Als puber heb ik dat vaak meegemaakt maar als “oudere” roept dat blijkbaar vraagtekens op! Nochtans lachen is gezond dus. Meer lachen is de boodschap. Maar natuurlijk kan je niet elk moment van de dag even blij en gelukkig zijn. Soms heb je gewoon een mindere dag . Maar als zo’n lachmoment zich aankondigt dan sta ik op de eerste rij zeker weten en als iemand daar een probleem mee heeft ….. Dus nodig ik jullie uit voor een lachsessie…

Stel je voor dat er twee elastiekjes van je mondhoeken naar je oren lopen, die je mondhoeken omhoog trekken en eeuwig omhoog getrokken houden. Trek nu aan die denkbeeldige elastiekjes achter je oren en doe dat terwijl je voor een spiegel staat….Als dan nog serieus kan blijven dan geef ik het op!

En tot slot dit ..

Wist je dat vrouwen vaker lachen dan mannen? Bovendien lachen vrouwen harder en aanstekelijker. Daarnaast weten vrouwen beter dat lachen stress en pijn vermindert, het zelfvertrouwen en afweer versterkt en hun sociale leven kan verbeteren. Voor de mannen is er gelukkig wel hoop. Bijna driekwart van de mannen geeft toe dat ze best wat vaker zouden mogen lachen.

Ik wens jullie een schaterlach vandaag!

Soms heb je het gevoel dat je alles al hebt gezegd of je denkt geen onderwerpen meer te hebben waarover je kan bloggen. Een writersblock voorkomen kan niet.

Daar zit ik momenteel wat mee. In het begin van mijn blogperiode blogde ik bijna dagelijks maar dat ritme is er een beetje uit . En toch vind ik regelmatig bloggen belangrijk anders verlies je de bezoekers en dat wil ik ook niet. Sommige contacten wil ik echt behouden.

Het kost heel veel moeite om een vast bezoekerspubliek op te bouwen en het is altijd tof als je niet tegen de muren praat als je hier iets zegt..

Weet je wat mijn probleem is ? Ik heb soms de beste ingevingen op de vreemdste plaatsen en heb natuurlijk niet altijd een notitieblok blij. Nochtans is het handig om de ingevingen om te bloggen direct te noteren want mijn geheugenkaart is niet meer wat ze ooit was . Weten jullie dat ik soms het notitieblok op mijn smartphone gebruik want een idee ben je namelijk zo weer kwijt. Een korte beschrijving van het onderwerp en wat losse woorden is genoeg.

En zie zo heb ik weer een logje neergezet zonder eigenlijk iets zinnigs te zeggen. Nog een fijne dag aan iedereen en tot de volgende! 

Het is heerlijk een man te zijn

Ik ben een man en dat is een geluk.

Ik doe niet hysterisch al heb ik het druk.

Ik verspil niet mijn leven met 'wat moet ik aan'.

Kan zonder depressie van de weegschaal gaan.

Ik gooi dingen weg, heb geen spullen teveel.

En als iets kapot is dan maak ik het heel.

Parkeren is easy; gewoon in een keer.

En we doen wel hetzelfde, maar ik verdien meer!

Ik ben een man en ik denk logisch na.

Ik leef niet op light-drank en drie blaadjes sla.

Als ik ergens heen loop, weet ik de weg terug.

Ik maak van een olifant in no time een mug.

Ik ben een man ja, dat doet me plezier.

Ik word niet dronken van twee glazen bier.

Publiekelijk huilen dat doe ik dus nooit.

He, ik kan het vangen als iemand iets gooit.

En ik hoef niet te baren, dus geen centje pijn.

Is het niet geweldig om een man te zijn?

Het antwoord op bovenstaand gedicht:

Ik ben een vrouw, en da's heus geen pech.

Heb geen last van agressie als ik rijd op de weg.

Ik laat tenminste geen lampen aan voor nop.

En ruim al mijn rotzooi achter me op.

Als ik iets zoek, vind ik het in een keer!

Kan tegelijkertijd bellen, koken en nog veel meer!

Van een griepje is bij mij niet veel te merken.

Ik neem een aspirine en ga gewoon door met werken.

Ik hou me bezig met echt belangrijke vragen.

In plaats van te jammeren om de voetbaluitslagen!  ( oeps dat klopt niet helemaal )

Al is vrouw zijn dan een enorme zegen,

Helaas houdt 'De Man' onze ontwikkeling tegen!

Hem aan zijn lot overlaten is misschien een makkie.

Maar wie strijkt dan zijn overhemden en kookt zijn prakkie?

Dat is niet het ergste in dit geval.

Wat echt irritant is bij mannen: hun gebral.

Ze denken zelf de beste te zijn.

Vooral spotten met vrouwen vinden ze fijn.

Uiteraard laten we ze in de waan.

Want de waarheid kunnen ze psychisch niet aan:

Mannen zijn eigenlijk nog een kind

Dat spelen met auto's het einde vindt.

Nee, mannen willen de waarheid niet horen:

Zonder een vrouw zijn ze verloren!

Moraal van het verhaal:

Dat tikkeltje spot is precies datgene wat we nodig hebben om ons eraan te herinneren dat we mekaar nodig hebben en perfect aanvullen... of waagde ik mij weer op glad ijs...