een opkikkertje

September liep ten einde, er volgden nog wat oogsten, de pompoen kreeg een laatste duwtje, de spruitjes werden nog wat dikker, de laatste tomaatjes wachtten nog op hun rode kleur maar het onstuimig groeien is voorbij. Als de lente het subtiele aperitiefje is, dan is de herfst de schaal pralines bij de koffie. Nog even genieten en dadelijk worden we het restaurant uitgezet!

Van alle seizoenen heeft de herfst misschien wel de meeste invloed op onze stemming. Ik weet niet hoe het precies zit. Hebben melancholische mensen de neiging om te tuinieren of word je als tuinier zelf melancholisch?

Ik word in ieder geval niet vrolijk als ik mijn tuin in de herfst zie. Ik noem dat eerder mijn " bonjour - tristesse gevoel". Groenten en bloemen zijn geen kinderen maar je hebt ze wel op één of andere manier op de wereld gezet. En nu wringt de herfst hen de nek om en neen dat is geen fijn gevoel!De zomer is weggezakt en de herfst komt op met een bijna vergeten koelte en wind en plensbuien!

Dit jaar maakt de herfst me melancholisch dan andere jaren : het vallen van de bladeren, de aarde met diepe geuren, de bruine kleuren van de bomen in alle tinten en schakeringen, het stilvallen van de natuur maar vooral het besef dat het weer bijna 8 maanden zal duren vooraleer er opnieuw leven in de natuur komt, dat speelt een rol. Een zekeren weemoed komt dan over mij en vooral dit jaar is het heftiger dan ooit.

Dit jaar versterkt corona de herfstmelancholie. De beleving van de wereld is nog grijzer dan in andere jaren. Het is de vraag of we straks de feestdagen kunnen vieren zoals we gewend waren. De tweede infectiegolf en de verwachte economische fall-out van corona roepen rare gevoelens op. En daaraan kun je niet ontkomen met een wandeling tussen verkleurende bomen.2020 een jaar waarin corona.. een stuk van ons leven zal " gestolen" hebben... Daar word je niet echt vrolijk van!

Ik herken dat melancholisch gevoel elk jaar opnieuw en besef hoe de natuur het stilvallen gebruikt om weer energie te verzamelen voor de volgende lente. Het leven in de natuur stopt nooit, het maakt zich alleen een tijdje onzichtbaar. We zijn het gewoon om de natuur te zien als iets dat doorloopt van het begin naar het einde, naar het verval , als een cirkelgang waarin alles terugkeert en er telkens iets nieuws kan beginnen...

Helaas is het met het leven van de mens niet zo, éénmaal de herfst intreedt, komt de winter er snel aan en komt het einde sneller en sneller dichterbij in een rechte eindigende lijn en na een jaar als dit is dat toch even slikken!

Wat doet een mens in coronatijd? Opruimen, kasten en laden uitmesten en zo bots je soms op een pareltje uit het verleden.

Ik heb altijd op katholieke scholen gezeten vanuit die visie moet je ook dit cursiefje lezen! We hebben er leren dichten zonder ons gat op te lichten en de leer der welbespraaktheid ontdekt..... 🙂

Wiskunde was één van de hoofdvakken in mijn opleidingLitanie aan de wiskunde en vaak ook een buisvak. vandaar de volgede litanie.

Voorlezer:

Wiskunde, ontferm u over ons.

Grote Piet Agoras, Euclides, Einstein, Ptolomaeus en andere knappe bollen, ontferm u over ons.

Vak van vaak, vooral op maandag, ontferm u over ons.

Vak van slapeloosheid,

Vak van vreselijkheid,

verschrikkelijk vak,

vak van haat en afkeer,

steen des aanstoots,

zwaard des aanstoots boven onze hoofden, ontferm u over ons.

Beul van onze jeugd,

onherroepelijke ramp van onze proefwerken,

dief van onze punten,

misbakken peer van onze rapporten,

buis der buizen,

speelmakker van onze vakanties,

dikke nul, grote zero, grote bros,

vriend van onze blokkers,

lust van de zageventen,

mes van de leraren, ontferm u over ons.

Axioma van onze onvergetelijke luiheid,

oneindige cirkel van onze inspanningen,

snijpunt van onze straffen,

hypothenusa en allerhande rechthoekszijden van ons groot verdriet,

koord van onze zelfmoord,

telraam van onze moeilijkheden,

wanhoop van onze moeders ,

razernij van onze vaders,

kaalheid van onze professoren,

Wiskundig labyrint van stellingen en formules wiskunde ,

mispunt van alle merkwaardige producten: ontferm u over ons.

Voorlezer:

Verlos ons heer van : alle pseudo problemen, van alle aanhangers van X en Y,

van logaritmen, cosinussen, orthogonale dinges en voorhistorisch ongedierte.

Als schapen werden we naar de slachtbank geleid.

de rest:

en onder de onnozelen van geest gerekend.

Voorlezer:

Lieve , zeer verstandige leraars - die het vroeger zelf ondervonden hebben - en weten dat het geen inderspel is, geef in uw grote barmhartigheid een beetje meer punten, minder werk en nooit meer schriftelijke ondervragingen, opdat we alle problemen mogen begrijpen en van de vreugde van het eeuwig verlof kunnen genieten.

De rest: oremus!

Voorlezer: dat ons verstand in vrede roeste

De rest: AMEN

Iedereen maar zagen en klagen over het al dan niet dragen van mondmaskers maar heb je al eens nagedacht over de voordelen ervan!!

🧚Je kan eindelijk fietsen zonder dat je een vlieg inslikt.

🧚Je hoeft geen make-up meer op , dat scheelt al een pak in je portemonnee ..

🧚Je moet niet wachten tot het wintert als al je tanden eruit moeten vóór dat nieuwe gebit er komt..

🧚Je hoeft je bij de minste koude niet meer te schamen voor die rode neus.

🧚Je kan -letterlijk- een gezicht trekken en niemand die het merkt als je kwaad bent.

🧚Niemand die de lelijke pukkel ziet op je neus .

🧚Je hoeft je neusharen niet meer te trimmen (gniffel gniffel).

🧚Een facelift hoeft niet meer, want niemand die het verschil zal zien.

🧚 Of je kan er gewoon één dragen -al dan niet of het moet- om anderen en jezelf zo goed mogelijk te beschermen.

We kunnen er beter mee doorgaan met een mondmasker te dragen  want het zal nog wel even duren voor het vaccin er is en heel de wereld is ingeënt . Tot dan zullen we met z'n allen gezichtsloos door het leven moeten gaan, of we het nu leuk vinden of niet. 

- Twee koeien lopen in de wei. De ene loopt vreselijk te hoesten. 'Wat is er met jou aan de hand?,' vraagt de andere.

"De boer heeft gisteren het hek open laten staan, en nu ben ik verkouden."

- Bert en Bart zitten tegen elkaar op te scheppen. Bert vertelt: 'Gisteren was ik bij de Niagara-watervallen en ik zag een man die tegen de waterval op zwom!'

Zegt Bart: 'Klopt, dat was ik!'

-In de universiteitsbibliotheek is het zeer stil, ook al zitten er heel veel studenten te studeren.

Een jongen vraagt zachtjes aan een meisje: ‘Is deze stoel vrij?’

Het meisje antwoordt luid: ‘Nee, ik ga niet met jou naar bed!’

Alle studenten in de bibliotheek kijken op en staren de jongen aan. Hij wordt heel rood en zoekt snel een vrije plaats aan een andere tafel.

Na enkele minuten staat het meisje op, wandelt langs de tafel waar de jongen heeft plaatsgenomen en fluistert triomfantelijk: ‘ik studeer psychologie. Ik weet hoe ik iemand moet manipuleren. Je was nogal beschaamd, hé?’

De jongen antwoordt luid: ‘Wat? 500 euro voor één nacht? Dat is veel te veel!’

Iedereen in de bibliotheek staart nu in shock naar het meisje.

De jongen fluistert: ‘Ik studeer rechten. Ik weet hoe ik iemand schuldig kan doen lijken."

Hopelijk heb ik een glimlach op je lippen getoverd lieve bezoeker?

Trauma’s …iedereen heeft er wellicht wel maar ik heb een heel speciale…luister maar!

In de humaniora 2e jaar tijdens de les fysica.

Non: “ Wat doe je als je soep te heet is?”

Ikke: “ Blazen.”

Non: “ Ik hoop dat je ouders je goeie tafelmanieren aanleren. Je blaast niet op je soep maar je roert erin met je lepel”.

Hilariteit in de klas waarvan er wellicht 90% hetzelfde zouden gezegd hebben.

Dus als ik soep eet – en dat doe ik elke dag- en ze is te heet, dan blijft die berisping me achterhalen en ROER IK !!!!

Tafelmanieren!! Nog zo iets en het gaat nog steeds over die soep! 

Als ik soep eet, steek ik de lepel altijd in de lengterichting en dus met de punt voorwaarts in mijn mond. Het valt mij echter op dat de tafelgasten in films en feuilletons, die zich in chique huishoudens afspelen, de lepel dwars voor de lippen brengen.

Ik heb dus even gegoogeld en vond in een uit 1940 daterend boekje met etiquetteregels – Hoe hoort het eigenlijk? van Amy Groskamp– het volgende:

“Men eet van den zijkant van den lepel en niet van de punt, daar de eerstgenoemde houding iemand in staat stelt de ellenbogen zoveel mogelijk aan het lichaam gesloten te houden, hetgeen bij een goede tafelhouding behoort.”

Toen ik onlangs bij het middagmaal soep at, wilde ik natuurlijk aan mezelf bewijzen dat ik wist hoe het hoorde. Wel, ik kan jullie verzekeren dat tomatensoep buitengewoon hardnekkige vlekken maakt.

Die etiquetteregels kunnen me in de toekomst gestolen worden .

Dat de mensheid het grootste gevaar is voor het voortbestaan van het leven op aarde is al een tijdje duidelijk en als wij niet uitkijken dan gebeurt er met ons wat destijds de dinosauriërs overkwam nl dat de mensheid zal uitsterven waarna misschien een andere levensvorm opgelucht kan adem halen.
Het zou zomaar kunnen dat het coronavirus Covid19 een voorbode is, dat moeder Natuur wraak neemt via Corona. Dat virus is microscopisch klein, dus voor ons onzichtbaar en daardoor lastig te detecteren en de gevaarlijkste vijand is die die je niet ziet. Als we de natuur even beschouwen als een levend wezen dat net als de mens bewustzijn, gevoel en intelligentie bezit, is het niet onaannemelijk dat zij besluit om de mensheid uit te roeien?

Wat zou jij doen als je haar was?

Stel, je lichaamssappen worden vergiftigd met chemicaliën en plastics, de atmosfeer verpest met CO2, door de toenemende stikstofuitstoot neemt een aantal leden van uw familie sterk af, uw groene longen worden massaal omgehakt en ga nog maar even door. Geen rechter die u kan straffen, want u bent ongrijpbaar voor de mensheid. Wat zou u dan doen?

Een aantal van u zal roepen dat ik suggestieve vragen stel. Anderen zullen zeggen dat ik een mening verkondig en geen feit. Die CO2 is juist nodig om groene planten te laten leven. Zonder CO2 is leven niet eens mogelijk zullen zij betogen. En dat klopt. Leven zonder water is ook niet mogelijk, maar een mens kan zelfs nog verdrinken in een laagje water van 5 cm diepte. Waarmee ik wil zeggen dat elke stof dodelijk giftig kan zijn als er maar genoeg van aanwezig is.

Misschien is Covid19 een waarschuwing van Moeder Natuur en wil ze zeggen: “Denk er om, het is niet moeilijk om jullie uit te roeien. Ik beschik over oneindige mutatievaardigheid en er komt een keer een eind aan mijn erbarmen.”

Het kan inderdaad zo maar een voorbode zijn. In ieder geval is de lucht in China inmiddels schoner, dan ze in decennia is geweest. Daar heeft Moeder Natuur de eerste winst al bereikt.

Ondertussen was ik -tig keren per dag mijn handen, hoest en nies ik in mijn ellenboog, geef ik mensen voorlopig geen hand en hou ik ze op gepaste afstand met mondmasker op al zullen de coronanormen vanaf 1 okt wat aangepast worden. Het kan simpel zijn om jezelf te beschermen. Nu nog wel.

Reclames, we worden er op TV mee overladen, iedere zender doet zijn best om de andere te overtreffen. Soms zitten daar waarlijk bloedmooie pareltjes tussen maar anderzijds worden we zo nu en dan geconfronteerd met regelrechte vehikels: misbaksels die zo stuntelig in elkaar gehikt zijn dat ik bijna naar een andere zender overschakel!

Zo erger ik me ( en blijkbaar nog anderen) blauw aan dat kapsones gevalletje waarmee SodaStream uitpakt, om aan de kijker een toestel te slijten, dat ordinair leidingwater in verfrissend bruisend water verandert. Ze voeren daar een ongehoord onbeschofte en niet eens tot wasdom gekomen helleveeg op. Dat feeksje wijst haar met petflessen zeulende vader terecht en eist dat hij zich zo’n bruiswatermaker aanschaft, teneinde het milieu te ontlasten.

Daar valt wat voor te zeggen, maar door de uitermate botte manier waarop ze dat doet, zet ik meteen mijn stekels op. Op zo'n toon tegen je ouders bezig zijn dit stuit tegen de borst !

Wellicht heeft dat kind niet zelf de aanpak gekozen maar vinden de reclamemakers die manier van praten ok. IK niet dus!!

Als ik nooit ofte nimmer zo’n SodaStream zal kopen, is dat de schuld van dat kapsones gevalletje !

Het was toch zo eenvoudig als bonjours, jullie zoeken het allemaal veel te ver ...

De eerste foto stelde een vouwfiets voor

De tweede foto vertelde ons dat de boog niet altijd kan gespannen staan

Kom nog eentje en die is wel heel simpel ....

Ik laat mijn grijze massa even rusten en zet jullie aan het werk.

Wat wordt er hier afgebeeld? Een beetje door de foto kijken en je zal zien dat één van de twee is zelfs een gezegde is!

 

Hij kon de gevangenen niet luchten.

Geen trek in een verstopte schoorsteen?

Gemeenteraad: gratis parkeren op de helling.

Kussen bij yoga-oefeningen taboe.

De plastisch chirurg naaide zijn patient een oor aan.

Afslanktips: daar ben je vet mee.

Roken, het blijft een teer onderwerp.

De gevangene luisterde geboeid naar de rechter.

Hier klopt iets niet zei de cardioloog.

De glazenzetter sloeg een voorraad ruiten in.

De glazenwasser is ladderzat

De dokter kocht de praktijk voor een prikje 

Drink jij je koffie expres zo of drink je hem verkeerd?

Ook een konijn kan wel eens het haasje zijn.

Van hieraf moet je gaan met vallen en opstaan..

Onze oudste kleinzoon start vanaf maandag aan de universiteit en van dan is loslaten stilaan een feit.

Een grote stap vind ik want ik herinner me nog zo goed hoe moeilijk ik het had toen onze kinderen het huis verlieten om op eigen benen te staan.

Het is niet altijd simpel om een kind los te laten . Je hebt dat klein hulpeloos hummeltje vanaf dag 1 opgevoed, al die eerste dingetjes geleerd, eerste stapje, eerste hapje, eerste woordje, kortom alles voor de eerste keer meegemaakt en dat gaf je zo`n overheersend gevoel van liefde. Maar de tijd staat niet stil, je kent je kind door en door en leeft met alles mee wat weer nieuw is voor jullie allebei. Hogere school, zelfstandigheid, eerste liefdesverdriet, eerste buitenlandse reis zonder ouders enz.

Een heel groot deel van je leven heb je samen met je kind doorgebracht. Je bent zo aan de dagelijkse vaste momenten samen gewend, dat het heel erg wennen is als je ineens die vaste rituelen, de interactie die er altijd was moet missen.. Je weet dat je dat kind moet loslaten om dat te doen waarvoor jij hem/haar hebt 'opgeleid' namelijk een eigen leven op te bouwen. Je weet dat je je kind de goede basis heeft meegegeven, dat het niet van de wal in de sloot springt, dat het goede inzichten heeft, met geld kan omgaan en een gezonde levensinstelling heeft, zelfstandig is en zelfverzekerd, kortom je kan hem/haar met een gerust hart op de wereld loslaten en toch blijft het nog altijd een beetje moeilijk, ook al weet je dat je je geen zorgen hoeft te maken.

Neen , loslaten niet altijd makkelijk, want je houdt over het algemeen zo vreselijk veel van je kind dat je het liefst alles voor hem/haar zou willen doen en het de hele dag zou willen beschermen voor alle mogelijke gevaren. Dit is ook waarom 'loslaten' zo moeilijk is misschien voor een moeder nog meer dan voor een vader, omdat een moeder vaak zo gewend is om te zorgen, dat ze tegen de tijd dat de kinderen het huis uit gaan, vaak vergeet dat haar kind dingen al zelfstandig kan.

Daarnaast komt ook het feit dat als kinderen het huis uit gaan ze een leeg gevoel achterlaten. Er was immers altijd leven in huis. Je leefde 18/25 jaar of nog langer voor je kind en zette vaak je eigen behoeftes opzij. Het voelt ineens heel raar wanneer je als moeder ineens weer op jezelf gewezen bent als je kinderen uit huis zijn, of je niet meer zo nodig hebben. Dat groot verantwoordelijkheidsgevoel, graag de controle willen hebben en heel veel liefde maken het soms moeilijk om je kind los te laten.

Nu kan ik dat allemaal van op afstand bekijken al voel ik diep in mijn hart opnieuw een beetje dat loslaten….. Van hieraf moet je gaan, met vallen en opstaan liefste kleinzoon...

Als katholiek opgevoed meisje van juist na de oorlog toen seks nog taboe was en enkel mocht met het oog op de voortplanting, las ik met contentement het artikel van Lotte Debrouwere in de krant.

Ik las dat we mogen van de paus. We mogen vrijen. De liefde bedrijven. Seks hebben.

“Seksueel plezier is simpelweg goddelijk”, zei paus Franciscus.

Niet dat een mens van tegenwoordig zich nog inhoudt voor de paus, maar het deed toch deugd om dat te lezen. Het zal minder deugd gedaan hebben bij die oude vastgeroeste heren die daar in hun soutanes tussen de pracht en praal van het Vaticaan belangrijk lopen te wezen. Die zullen zich wel verslikt hebben in hun gouden kopje koffie en zwetend naar de paternoster hebben gegrepen. De rozenkrans gebeden. Wees gegroet Maria, vol van genade. De Heer was even niet met hen.

En ondertussen ergens in het diepe West-Vlaanderen zal ene Willem Vermandere in zijn huisje in Steenkerke breed glimlachen. In het geweldig lied God & co van zo’n 32 jaar geleden schreef hij :

“Ik moet je eerlijk vertellen, ik heb me altijd kostelijk geamuseerd, als die horde oude vrijgezellen de seksuele moraal dicteert. Laat die kamerheren toch zitten, die mannen zijn noch mossel noch vis. Ze piekeren en peinzen en vitten als het deugd doet, dat het zonde is.”

En zie, wat deugd doet, is geen zonde meer. Het is goddelijk geworden. Eindelijk. Finalmente..

Komaan Franciscus, de ‘progressiefste onder alle pausen’ doe nog maar een voetje vooruit. Er is nog veel werk aan “uwen winkel”.

Vermandere gaf in zijn zelfde lied al een voorzet: “En waarom nog geen één priesteresse, in uw mannendictatuur. Is de vrouw enkel geschikt als kokesse, of voor het blussen van het minnevuur?”

Voila, paus Franciscus er is nog werk aan de winkel

Voor diegenen die het lied niet kennen, ga via google naar de volgende link, ik beloof je het is de moeite al is het in het West Vlaams gezongen  https://youtu.be/EmDInhmw7vY.

Organiseren jullie je BBQ op dezelfde manier ???? Enkele tips om lekker te barbecueën: Heel belangrijk is om te weten dat een man ook bepaalde kookkunsten vertoont. Gedetailleerd in 24 stappen, vind je alles hieronder voor een gezellig samenzijn, zonder mondkapje.

MAN                                                                                   VROUW

1. Man haalt barbecue en kolen uit de schuur.                    2. Vrouw maakt de grill van de barbecue schoon.

                                                                                         3. Vrouw gaat naar de winkel.

                                                                                         4. Vrouw gaat naar de slager.

                                                                                         5. Vrouw gaat naar de bakker.

                                                                                         6. Vrouw maakt de salades klaar en bereidt de groenten.

                                                                                         7. Vrouw bereidt de diverse vleessoorten.

                                                                                         8. Vrouw legt al het vlees op een schaal samen met alle andere  

                                                                                           barbecue benodigdheden, zoal kruiden enz  

                                                                                         9.Vrouw brengt de schaal en de schoongemaakte grill naar de man  

                                                                                           die bij de BBQ staat te wachten met een biertje in de hand

10.Man legt het vlees één voor één op de barbecue.

                                                                                         11.Vrouw gaat de tafel dekken.

                                                                                         12.Vrouw checkt de groenten die ze aan het koken is.

                                                                                         13.Vrouw bereidt het dessert.

                                                                                         14.. Vrouw gaat naar buiten om de man te vertellen dat het vlees op

                                                                                             de  barbecue aanbrandt                                                                                        

15. Man pakt het aangebrande vlees van de barbecue

en geeft het op een schaal aan de vrouw.

                                                                                         16. Vrouw pakt de borden en serveert het serviesgoed uit.

17. Man schenkt de drankjes in.

                                                                                        18. Vrouw ruimt tafel af en gaat koffie zetten.

                                                                                        19. Vrouw serveert koffie en dessert.

                                                                                        20. Vrouw ruimt tafel weer af.

                                                                                        21. Vrouw gaat afwassen en de keuken opruimen.

22. Man laat de barbecue staan;

er branden immers nog wat kooltjes.

23.. Man vraagt aan vrouw of ze vandaag blij is

dat ze niet hoefdete koken.

24.. Man ziet vrouw verbaasd kijken en concludeert

dat het onmogelijk is om vrouwen gelukkig te maken.

Afstand bewaren is voor sommigen zo moeilijk maar nochtans is het heel simpel...

Ik denk dat een nieuwe week starten met een glimlach positieve energie geeft vandaar..

Een echtpaar winkelt in de plaatselijke Colruyt. Op een bepaald moment neemt de man een bak Duvel en plaatst die in het winkelkarretje.

" Wat denk je dat je doet ? ", vraagt zijn vrouw.

" ’t Is een koopje, vrouw, 22 Euro, want den Duvel staat in reclame “, antwoordt hij..

" Zet die bak maar snel terug, we kunnen ons dat echt niet veroorloven, " zegt de vrouw.

Dus hij doet dat en ze vervolgen hun weg tussen de rekken. Een paar gangpaden verder neemt de vrouw een pot gezichtscrème van 50 Euro en zet die in het winkelwagentje.

" Wat denkt ge dat ge doet ? ", vraagt de man.

" Dat is voor de verzorging van mijn gelaat, schat, die crème gaat er voor zorgen dat ge me beeldschoon zult vinden.”

Waarop haar man reageert : “Awel, dat doet nen bak Duvel ook en dat voor den helft van de prijs ! “ ·

Er wordt de dag van vandaag weer ‘gewielrend’ dat het een lieve lust is. Als de televisie een wedstrijd uitzend en dat durven ze soms te doen, 🙂 kijk ik daar graag naar vooral als Michel Wuyts het commentaar verzorgt, want dan zit ik me werkelijk te verkneukelen. Zijn woordgebruik is namelijk een niet te onderschatten aanwinst voor onze taal.

Als liefhebber van alles wat met taal verband houdt, is dat iets dat ik van harte verwelkom. Tijdens de voorbije reportages is bijvoorbeeld onderstaande kippetjespraat vrolijk uit zijn mond en over zijn lippen gestruikeld:

– “Er is geen vuiltje aan de hand.”

Vroeger moest dat vuiltje zich aan de lucht bevinden, maar voor velen is dat toch iets te hoog gegrepen.

– “Er is een kleine kink in het peloton.”

Wellicht bij gebrek aan een kabel.

– “De start werd verdonkeremaand.”

Ik had die nochtans gezien, al zorgde een losgeraakte reclamedoek wel voor wat geharrewar.

– “Brutaliteit wordt genadeloos afgeslacht.”

Bij mij zou afgestraft volstaan, want ik ben niet zo’n bloeddorstig type.🙂

Om zo'n versprekingen alleen al geef ik elke dag vanzelfsprekend acte de présence met pen en papier in de aanslag. Ik ben telkens benieuwd wat de heer Wuyts weer allemaal uit zijn botten zal slaan, om het eens met een Belgisch-Nederlandse staande uitdrukking te zeggen. 🙂 Belgisch Nederlands?! Het is me een raadsel waarom van Dale hardnekkig weigert om deze taalvariant Vlaams te noemen. Ik ben geen Belgische Nederlander maar een Vlaming en ik spreek geen Belgisch-Nederlands, maar Vlaams … ja, zelfs West-Vlaams. 🙂

Maar soms heb ik van die “ herkauwdagen ” en zeker in deze coronatijd ( ik kan het woord niet meer horen!!) en dan ga ik meestal even terug naar wat er de laatste dagen, weken zoal gebeurde en dan komt er altijd wel één of andere vaststelling of bedenking naar boven! Vandaag was het deze zekerheid!

Ik ben katholiek opgevoed en heb het hele parcours doorlopen van eerste communie, vormsel tot mijn plechtige communie en trouwen voor de Kerk. Nu beperkt mijn aanwezigheid in de kerk zich tot huwelijken, communies en begrafenissen. Zelf verkies ik crematie en een afscheid in een begrafeniscentrum waar alles veel intiemer en intenser verloopt dan in een kerk . Intimiteit, verbonden zijn met anderen stonden en staan nog steeds centraal in mijn leven en voor mijn definitief afscheid kies ik dan ook voor die persoonlijke touch . Troost putten uit het idee van het eeuwige leven zoals je in Kerkelijke begrafenissen hoort, vind ik een typisch menselijke, bijna opportunistische gedachte. Ik heb er al veel bij stil gestaan maar weet nog steeds niet of God bestaat. Wat de hersenen niet kunnen bevatten, kunnen ze niet bevatten denk ik dan maar.

Door veel te lezen en te luisteren heb ik wel een soort eigen religie ontwikkeld: ik geloof in een perpetuum mobile, een soort eeuwigdurende energie. Het organische verdwijnt, maar de ziel, of hoe je het ook wil noemen, blijft ergens bestaan zij het in je kinderen en kleinkinderen, een werk of één of andere prestatie in je leven die heel zinvol was voor jezelf of anderen! 

En morgen gooi ik het hopelijk weer over een meer luchtige boeg!

Slaapwel iedereen en morgen gezond weer op!

Eén blik in de spiegel en de opkomende rimpels en grijze haren bewijzen wel degelijk dat ik in de herfst van mijn leven ben die grijze sprieten laten zien dat mijn lichaam niet meer in de opbouw is, maar langzaam richting verval gaat.

Mensen roepen misschien dapper dat iemand ‘mooi oud wordt’ en ‘karakteristieke rimpels’ heeft, maar feit is toch dat een strak huidje of kontje er appetijtelijker uitziet dan al dat losse vel en pigment op de verkeerde plekken .Dus samenvattend: ik word steeds lelijker en dan ga ik dood. Goed, tot zover de reaiteit.

Het is misschien wat voorbarig om te zeggen dat ik mijn grijze lokken omarm, of de rimpels een helpende hand toesteek maar ach, ze even lief toespreken dat helpt misschien? Daarom ....

Lieve nek- en oog rimpels, lieve wangzakjes, lieve wallen van me, laat ik maar meteen met de deur in huis vallen niet dat ik daar erg naar uitkeek, maar in theorie wist ik natuurlijk dat jullie op een dag in mijn leven zouden stappen en dat deden jullie ook, geruisloos maar onomkeerbaar. Waar jullie eerst nog alleen verschenen na een wilde avond of te weinig slaap, zijn jullie intussen “here to stay.” Ik heb dan maar besloten dat ik jullie accepteer. Sterker nog, ik heb besloten dat ik jullie ga verwelkomen. En daarna helemaal ga doodknuffelen, dat vooral.

Het is niet dat ik te klagen heb. Maar het verval slaat op mijn 75ste, gewoon toe. Voor corona kwam ik onverwacht een vriendin tegen die ik al een tijd niet in het echt had gezien. Even monsterden we elkaars gezicht. En ik weet zeker dat we allebei hetzelfde dachten: "Zozo. Die. Is. Oud. Geworden." Maar mooi oud is niet lelijk. Sterker nog, we hielden natuurlijk niet op over hoe goed die andere eruitzag. En ik meende dat ook echt. Zij had nog steeds diezelfde twinkeling in haar ogen waar ik altijd zo om moet lachen. En ik had nog steeds dezelfde ogen maar intussen grijs wordend haar en dus ook nekrimpels en wangzakjes die in een heel zure stand kunnen blijven staan als ik vergeet om regelmatig te glimlachen. 

Daarom ...

Lieve nekrimpels en wangzakjes, ik weet nu al dat jullie de komende tijd meer vrienden ongevraagd gaan uitnodigen dus ik kan er maar beter aan wennen nietwaar? En hoewel ik veel beweeg en water drink en matig probeer te eten, weet ik ook: leven is ouder worden. En daar hoort dit dus bij. En aangezien het alternatief betekent dat ik er niet meer zou zijn, wilde ik maar even zeggen dat jullie van harte welkom zijn.

Dus kom er maar bij: grijze haren, kipfilet-bovenarmen - en hé, zijn dat nou ineens pigmentvlekjes op mijn hand- want ik omarm jullie, ik let op jullie en ik leef naar jullie. Ik hoop dat ik dat nog heel lang mag doen. En al die tijd knuffel en prijs ik jullie en dat zal ik blijven doen net zolang tot jullie misschien even genoeg van mijn liefde hebben en me een tijdje links laten liggen en niet meer vermenigvuldigen.

Niet dat jullie daarna niet meer welkom zijn hoor, dat wil ik niet zeggen, maar soms blaast een beetje afstand ook ineens weer passie in een relatie he? En allemaal tegelijk langskomen hoeft van mij trouwens ook niet hoor. Ik vind dat natuurlijk heel gezellig, maar wil jullie wel stuk voor stuk de aandacht geven die jullie verdienen, begrijp je dat?

Misschien kunnen we dus eens praten over een soort bezoekregeling? Zou zoiets kunnen denk je? Zo, denk er maar even over na. We hebben alle tijd. Want jullie gaan misschien niet meer weg, maar ik ben dat voorlopig ook nog niet van plan. Wat mij betreft maken we er dan ook een mooie tijd van samen!

Dus daag lieverds, don’t be a stranger! Maar bellen jullie wel eerst even dan kan ik me een beetje op jullie komst voorbereiden want dat hebben vrouwen van mijn leeftijd inmiddels wel nodig, vrees ik. Maar dat hoef ik jullie niet te vertellen.

E nu maar hopen dat al dat " gevlei" helpt !!

Een gesprek tussen opa en zijn achterkleininderen later...🙈😅

Nou jongens, gaan jullie nog iets leuks doen dit weekend?

Jan (20): Ik ga dit weekend online daten.

Piet (18): nou ik niet hoor! Ik wil nog niet trouwen en chatten kan ik ook wel met mijn vrienden. Dat ga ik dan vanavond ook doen, online chatten. Met een biertje er bij natuurlijk, want dat mag ik nu eindelijk hebben.

Truus (16): Ik ga dansen en dan het filmpje op tiktok zetten.

Opa: goh.. toen ik jong was gingen we met zijn allen op stap, dan kon je al die dingen tegelijk doen...

Op stap Opa? Hoe ging dat dan?

Nou, dan ging je naar een bar dancing met je vrienden om een biertje te drinken en/of te dansen en als je geluk had dan kwam je iemand tegen die je leuk vond.

Dansen? Binnen? Maar kon je elkaar wel verstaan dan met de muziek aan?

Opa: nou dat was wel eens moeilijk, je moest dan heel dicht bij elkaar staan en soms moest je zelfs schreeuwen om elkaar te verstaan.

Schreeuwen Opa? Mocht dat zomaar? En hoefde je dan geen 1.5 meter afstand te houden?

Opa: Nee dat hoefde toen nog niet. We stonden, zaten, zongen en dansten heel dicht bij elkaar.

Zingen? Met zijn allen? Mocht dat ook?

Opa: Jazeker! Er werden toen zelfs hele festivals gehouden waar duizenden mensen samen kwamen om te zingen en dansen.

Werd dan niet iedereen ziek?

Opa: Och, iedereen was wel eens verkouden, maar dan ging je gewoon aan het werk.

Jan: Aan het werk, terwijl je verkouden was😱???

Ja hoor, alleen de aanstellers bleven thuis. Er werd toen ook gewoon nog gezoend.

Truus: Gezoend??? Ieuw!!😣 Met mensen van buiten je eigen huishouden opa?

Ja hoor, dat deden mensen vroeger als ze gingen daten. Het was zelfs zo dat mensen elkaar vaak begroetten met 3 kussen op de wangen. Zo feliciteerde je mensen ook, met een hand en 3 zoenen. Met oud en nieuw gaven veel mensen zelfs iederéén een hand en 3 zoenen.

Truus: Jakkes, wat smerig! 😨 Had iedereen dan wel alcohol bij zich om zijn/haar handen te desinfecteren?

Opa: Ja, we hadden met oud en nieuw meestal wel alcohol bij ons, maar dat smeerden we niet op onze handen hoor, dat dronken we lekker op! 😁

Piet: Er was toen ook nog overal vuurwerk toch Opa?

Opa: Ja dat klopt! Iedereen mocht dat gewoon nog afsteken.. en je had op sommige plekken vuurtjes en feesten.

Jan: Ging iedereen dan naar die feesten?

Nou, niet iedereen natuurlijk, sommige mensen stonden gewoon in groepjes op straat.

Jan: In groepjes? Meer dan 3 mensen?

Ja hoor, dat mocht toen gewoon. Als het koud werd, mocht je zelfs met zijn allen naar binnen gaan. Echt?

Met zijn allen in 1 huis? Kwam dan de politie niet?

Nee joh, dat was toen heel normaal. Zo lang de buren er maar geen last van hadden..

Truus: vertel nog eens iets meer opa, wat er vroeger was en nu niet meer..

Opa: Toen opa klein was, hadden we Sinterklaas en zwarte Piet.

Wat was dat voor feest dan Opa?

Dat was een feest waarbij kinderen chocola, snoep en cadeautjes kregen. Er is toen nog een heel gedoe om geweest omdat sommige mensen vonden dat zwarte piet racistisch was en andere mensen wilden zwarte piet houden omdat ze vonden dat het bij onze cultuur hoorde. Enorme rellen zijn er om geweest!

Hoe is dat afgelopen Opa?

Och, na het eerste corona virus mochten er niet meer zo veel mensen naar de intocht komen en trakteren op scholen mocht ook al niet meer. Uiteindelijk hebben ze het hele feest maar afgeschaft. Een hoop gedoe om niks...

Wat is trakteren?

Dat mochten kinderen vroeger op school als ze jarig waren. Dan namen ze voor alle kinderen uit de klas iets lekkers mee en nadat er voor ze gezongen was, deelden ze dat uit.

Pakten alle kinderen dan iets uit dezelfde bak?

Ja hoor, ook dat was vroeger heel normaal. In sommige culturen aten mensen zelfs van dezelfde borden, of uit dezelfde pan!

Opa?

Ja lieverd?

Wat is cultuur?

Oh, dat is iets van vroeger...