Wij zijn de spruiten nog uit liefde gemaakt, meestal in het donker of met het licht uit...
Wij waren de sterken uit de jaren ’40, ’50, ’60 of nog van daarvoor!
Vooreerst hebben wij een normale geboorte overleefd, met moeders die rookten, en of dronken gedurende hun zwangerschap.
Zij namen aspirines, aten vinaigrettesaus, mayonaise en desserten en zij werden niet getest op suikerziekte of cholesterol.
En na dat trauma werden wij op onze buik te slapen gelegd in kinderbedden geverfd met mooie blinkende loodverf.
Er waren geen kindersloten op de deuren en als wij met de fiets reden hadden wij basketbalpetten op en geen helmen.
Als baby of kind reden wij mee op de schoot van moeder in auto’s zonder gordels, noch kinderstoelen of opblaasbare kussens.
Wij dronken putwater of water van de kraan en geen water uit een plastic fles.
Wij aten taartjes, wit brood, echte boter, spek met eieren en beukennootjes en walnoten die al op de grond lagen.
Wij dronken warme chocolademelk met echte suiker erin. We hadden geen last van obesitas. WAAROM??? OMDAT WIJ STEEDS BUITEN SPEELDEN. DAAROM!!!
Wij verlieten de woning ’s morgens vroeg om naar school te FIETSEN (er waren toen geen moeders die ons met de auto even konden brengen), of om heel de dag te spelen in de frisse lucht en dit op voorwaarde dat we ‘s avonds bij donker thuis waren. (of als de straatverlichting begon te branden)
Onze ouders wisten helemaal niet waar we uithingen. We hadden geen gsm maar we hadden ook Dutroux nog niet meegemaakt.
We hadden "vuile kleren om te spelen" en "schone kleren" om op bezoek te gaan, zondagse kleren werden ze genoemd.
Wij hadden uren nodig om ons speelgerief zelf te maken. Wij hadden geen Playstations, Nintendos, X-box, iPod enz. Er waren geen videospelen, geen 150 tv kanalen, geen videofilms of Dvd’s geen stereoketens.
Voor 18 uur keek je alleen naar het 'testbeeld' Er waren GEEN computers of internet.
WIJ HADDEN NOG VRIENDEN!!! en we gingen buiten om met hen te spelen.
Wij vielen uit bomen, sneden ons, braken af en toe een arm, been of een tand,
We gingen appels en peren "plukken" en er waren daar geen gerechtelijke vervolgingen voor, om iemand daarvoor de schuld te geven. Als we dan toch gepakt werden, dan kregen we een pak slaag en thuis hielden wij wijselijk onze mond.
Wij kregen voor onze 12de verjaardag een grote fiets, speelden met stokken als degen, een deksel van de vuilbak als schild, katapulten, slingers, boog en rieten pijlen met vooraan een grote nagel...
We maakten van oude messen, goede werpmessen en oefenden ons op een boomstam of een oude vogelpikdoel uit het café. Ondanks dat men ons vertelde dat wij ons ogen konden verliezen of ons gingen kwetsen met die dingen hebben wij dat allemaal overleefd.
Wij reden met de fiets of gingen te voet tot aan de woning van een vriend en gingen gewoon langs achter binnen. Wij waren er van harte welkom en schoven soms mee aan tafel voor het middagmaal.
Het idee dat onze ouders ons uit de gevangenis dienden te halen, was absurd, dat bestond gewoon niet. Zij waren Met en Voor de wet, en Met de leraars.
Als we op school een straf kregen, kregen we thuis nog eens extra straf erbij!
Onze generaties hebben enkele van de beste ondernemers, denkers en uitvinders van alle tijden en van heel de wereld voortgebracht. Deze jaren brachten een explosie van nieuwigheden en nieuwe ideeën.
Wij hadden de vrijheid om te proberen, de schrik voor het falen, het succes en de verantwoordelijkheid die er mee gepaard ging.
Wij hebben geleerd om dat te beheersen en om daar mee om te gaan.
ALS U EEN VAN HEN BENT? PROFICIAT!
13 reacties op dit bericht
Fijn weekend
Zaterdag 8 Mei een dag voor de geschiedenis groetjes van Jeannine en Sylvain
even nu , want straks begint mijn werk hahaha
we missen haar ...
bloemen voor haar
fijne zaterdag
Hier ben ik weer op je mooi blogje
oei oei
't was ne ferme hond !
40 jaar geleden had ik het al niet meer toen mijn trots zo'n " opgewassen " jeans aantrok om uit te gaan --- nu loopt hij er pikfijn bij , dus , 't waait over , zeker weten -- fijne West- Vlaams moederdag hé
Hoe meer scheuren hoe duurder ook al is het koud
Maar ik wil het er niet verder over hebben, wel over het feit dat vanf zondag weer heel wat meer mag in het WZC waar mijn ouders verblijven, we mogen dus met meer dan één in de kamer!
. . .
We zitten allemaal in hetzelfde schuitje, we kunnen niet echt meer mee met de jongeren maar zulke dingen zien die ook niet allemaal even graag gedragen worden ! Ach, ze doen maar voor mijn part, ik zou het niet willen dragen, toen niet en nu zeker niet ! Al zegt de echtgenoot vaak tegen mij dat ik daar te fel op let dat ik steeds prima in orde ben wanneer ik naar buiten ga. Ja, je loopt toch niet slordig gekleed rond in een warenhuis, al kan het bij mij ook wel eens voorvallen net zoals vandaag. Toen had ik mijn "slechte" jeans aangetrokken om te gaan stofzuigen en wat te poetsen hier en daar maar de echtgenoot vond dat ik moest mee gaan winkelen dus zijn we gaan winkelen met die uitgerafelde jeansbroek aan, al is het gewoon maar wat aan de zoom maar toch !
En nu zal het tijd worden om de aardappelen te schillen tegen deze middag, er is nog een restje soep en verder zijn het bloemkolen, ik kocht ze in de bijna voorbije week reeds aan. Heb nu toch ook maar salade meegebracht en daarbij nog wat rucola uit eigen tuin, kan ook best lekker smaken maar dat is voor zondag voorbehouden, voor mezelf om het ons gemakkelijk te maken. De rest vissen we wel uit wat we nog zullen eten en drinken en laten verder het weekend op ons af komen zoals het is. Ik wil ook wel eens wat genieten en dan zit ik niet te werken, hoort wie het zegt en zie wat ik zal doen, afwachten dus . . . ! Nog een heel fijn weekend en geniet er maar van !
Goedemorgen
Het is al weer vrijdag
De week zit er bijna alweer op
Het is zo alweer weekend, een week is zo voorbij
Wens nog fijne dag vandaag
gr.Dirk
alles is nu mode Nancy , haar of niet ...
het is vrijdag
Dag Natoken
Ze denken mooi en stooer te zijn maar eigenlijk trekt het op niks Natoken ,, dat is de toekomst zeker .