Kleinzoon en de wolken

Dat ik van bloemen houd dat weet iedereen die mij kent, ik heb die liefde met de paplepel meegekregen van ons ma. Maar intussen is een bloem veel meer geworden dan enkel pracht en kleur.....Met moederdag werd ik door de kinderen in de bloemen gezet en dat roept niet enkel een dankbaar gevoel op maar het zet mij ook aan het mijmeren ....

Het binnenste van een bloem is stilte,
Alleen wie van stilte houdt ,
kan van bloemen houden.
Kleur en kelk van een bloem
vloeien samen in haar hart
en daar is nog enkel stilte.
Daar ruist haar nectar
heel zoet en heel krachtig.
Bijen en vlinders kunnen er bij
en leven ervan.

Er zijn mensen zonder stilte,
hun gebazel en gebaren
en al waar ze mee uitpakken
verwijst naar niets.
Zij zijn als kunstbloemen.
na de eerste dag
blijft er niets over om van te houden.
Er is geen nectar in hun binnenste,.
Bijen en vlinders
komen nooit op bezoek.

En al is het hier meestal hectisch en druk en ben ik zelf ook altijd bezig, soms, heel soms kan die stilte zo welkom zijn!

Ik heb gewoon even niets te vertellen en mijn " tweede ik" ook niet !!!
Jullie zullen het moeten  doen met

Komt het door het lezen van al die taboe toestanden en religieuze aanverwanten bij Bojako of is het gewoon een speling van mijn herinneringen? Ik weet het niet. Maar toen ik deze morgen opstond en nog even lag te genieten van de zalige warmte van ons bed, nu het toch regende, sprong daar opeens klaarhelder het gedicht " Het kruiske" van Gezelle door mijn hoofd.  En dat bracht mij terug naar mijn kinderjaren toen ook wij elke dag bij het slapengaan een kruisje vroegen aan ma en pa. Het was een gewoonte van kinds af aan erin getimmerd. Nooit gingen we slapen zonder dat kruisje, zelfs niet als mijn ouders gezellig buiten zaten met de buren om van een late zomeravond te genieten. Onze dagen eindigden altijd met: " Ma ,een kruisje en slaapwel, pa een kruisje en slaapwel...
Ik herinner me zelfs nog die ene keer toen  pa dat kruisje weigerde te geven. We waren betrapt geweest ,de buurjongen en ik, bij het spelen van doktertje  ( wie heeft dat niet gedaan??) en dat was blijkbaar zo erg dat het kruisje mij ontzegd werd. Vreemd dat ik dit beter herinner dan het doktertje spelen!!!! Ik weet nog dat ik toen gehuild heb en dat een veel grotere straf vond dan het in de hoek staan en de preek die op het spelletje volgde....

Ik kon het versje maar  voor 90 %  perfect opzeggen, daarom zocht ik het op en misschien kennen jullie het ook?? Raar hé dat die dingen altijd in je hoofd blijven nazinderen terwijl we nu veel meer moeite moeten doen om iets te memoriseren.. Maar we weten allemaal waaraan het ligt zeker.. en willen er liefst niet aan herinnerd worden.
Valt het jullie ook op dat er nu veel minder van dat literair gedichten- erfgoed aangeleerd wordt? Ik geloof dat ieder van ons op school alle klassiekers kende.
Paz en ik hebben recentelijk nog eens in de auto van die pareltjes bovengehaald .. Blijkbaar hebben West Vlaanderen en het Antwerpse toch veel meer gemeen qua taalbagage dan we vermoeden...Laat ons zeggen dat enkel de " uitspraak" varieert..


'T KRUISKE

‘t Eerste dat mij moeder vragen leerde
 in lang verleden dagen,
als ik hakkelde,
ongeriefd nog van woorden,
‘t was, te gader bei mijn' handtjes doende:
"Vader, geeft me 'en kruisken, als ‘t u belieft!"

 ‘k Heb een kruiske dan gekregen,
menig keer,
en  wierd geslegen op mijn' kake,
 zacht en zoet...
Ach, ge zijt mij, bei te gader,
afgestorven, moeder, vader,
 ‘t geen mij nu nog leedschap doet!

Maar, dat kruiske, ‘t is geschreven
 diep mij in den kop gebleven
 teeken van mijn erfgebied:
die den schedel mij aan scherven sloege,
en hiete ‘t kruisken derven,
nog en hadd' hij ‘t kruisken niet!

Guido Gezelle (23/2/1896)

De vraag is deze na een rustige maar zeer ontspannen dag met vrienden:

Het was een gezellige dag,
maar morgen, morgen
dan komt er een nieuwe dag,
voor ons allemaal
en wat ik je vragen wou
Heb jij dat ook:

Vind je het ook niet een beetje
jammer
dat als zo'n nieuwe dag begint
dat dat eigenlijk
niet altijd helemaal tot ons
doordringt?

Heb je ook wel eens het gevoel
dat wij dagen overslaan en vergeten te
leven?

Ik heb dat gevoel heel sterk soms.
Maar af en toe
dan kijk ik naar mijn handen,
heel bewust,
en dan laat ik het tot mij doordringen
hoe geweldig dat het eigenlijk is
dat die handen kunnen bewegen.

Ze kunnen bewegen
en ze worden niet elektrisch
aangedreven.
Ik dacht dat dat een wonder was
in elk van ons.
Als je ook eens zo'n moment hebt,
mens, zeg dan wat.

Zeg dan gewoon: dank je wel
dat ik kan bewegen
en dat ik kan lopen
en dat ik kan zien
en dat ik kan horen
en dat ik kan spreken
dank je wel ........

We lopen hier maar een tijdje rond en daarom jaagt ieder van ons het geluk na of hoopt althans het geluk te vinden in die korte tijd.

Wat doet een mens al niet om zijn geluk te vinden?
Hij koopt loten van de loterij en wacht op het grote ogenblik.
Hij levert zich uit aan gelukshandelaars en touroperators.
Hij streeft naar een draaglijke job, jaagt het genot na, schaft zich allerlei goederen aan die volgens reclamefolders het geluk moeten brengen!
Deze verwachting zal zich jammer genoeg voor velen, vroeg of laat, tot een illusie ontpoppen. Zij zoeken immer het geluk waar het meestal niet te vinden is. Zij zijn blind voor de stroom van geluk die ononderbroken langs hen voorbij vloeit. Want het geluk is daar waar het blije, het open en hartelijke wezen van een kind in ons iets aan het trillen brengt of in de uren waarin we met de levenspartner één van hart en ziel zijn of daar waar een vriend aanwezig is en wiens bekommernis om die andere gedragen wordt door echte vriendschap.
Het is ook daar waar iemand te verstaan geeft: het is goed dat jij er bent of wanneer je tijdens een gesprek bespeurt hoe de ander zich in jouw gedachten inleeft of wanneer je erin slaag om die ander te begrijpen.
Geluk wordt ook jouw deel als je vanzelfsprekende dingen als een verrassing of een geschenk ervaart zoals het frisse water dat jouw huid beroert, de geur van verse koffie, een koel glas bier...
Geluk grijpt je ook aan wanneer je je verheugen kan over een heerlijke morgen, over de kleuren en de schoonheid van de aarde, over een zonsondergang boven de zee, een kleurrijke bloem, het spel van het licht in het bos en in het water.
Het geluk neem bezit van jou wanneer je je kan verwonderen over het fijne filigraan van een spinnenweb dat in de morgendauw glinstert of in het schijnbaar planloze gewriemel van een mierenhoop, waarin alles zich volgens een strenge ordening voltrekt.....
Maar boven dat alles is geluk  door een mens die men liefheeft begrepen te worden....Want is geluk niet een andere naam voor  tevredenheid, vriendschap en liefde??
Gelukkig zijn, dat doet men niet alleen!
Dit was even een bedenking van mijn " tweede ik"!!!
Dat  geluk wens ik jouw, trouwe bezoeker, toe!

In feite valt hier niets te vertellen dan even te zeggen dat het hier weer heel druk was. Het lag al een week vast dat op zaterdag de " 4 Heemskinderen" zouden gedropt worden en op zondag was naast moederdag ook nog het bezoek gepland van 2  bevriende koppels. Ik had de batterijen  goed opgeladen en vond het geen slecht idee dat zondag druk zou zijn zo kon ik minder stilstaan bij moederdag. De menu lag vast, ik had iets uitgekozen waaraan ik vooraf kon werken. Zo konden we ons zaterdag met de kleine gasten bezig houden. Maar die van hierboven had het weer eens anders geregeld!! Op woensdag kregen we telefoon dat de schoonbroer van T onverwacht dood aangetroffen was thuis ( 72j) en de afscheidsdienst zou op zaterdag zijn omdat de crematie pas later kon! Zoon en schoondochter hebben het steeds zo druk en daarom weinig kans om eens iets met hun beiden te doen, dus wilde ik de opvang van hun kinderen niet afzeggen. Af en toe is het nodig dat jonge stellen eens tijd maken voor elkaar zeker als er voortdurend 4 kleine kinderen alle aandacht opeisen! Een telefoontje naar schoonzus 2 met de uitleg en de deelneming  van mijn kant moesten volstaan en T zou wel alleen naar Roeselare rijden. Zaterdag was het hier dan ook hectisch, gelukkig viel het weer mee zodat ze in de tuin konden spelen. Veel tijd om te bekomen was er niet want zondagmorgen vroeg begon ik aan de voorbereidingen van een middagmaal voor 6. Dochter lief kwam mij dan nog verrassen met een prachtige ruiker. Zoonlief had de avond voordien ma al in de bloemetjes gezet want zij moesten naar een communiefeest..
Alles  verliep prima, vanmorgen kon de turnles er nog even bij en voor de rest van de dag was mijn pijp uit... Dat had ik gedacht!! Ventje lief was in de tuin bezig en had een " witloofzaaier" nodig... Lap, dat kon er ook nog bij zeker??
Ik dacht deze avond eens vroeg te gaan slapen maar blijkbaar is Klaas Vaak al langs geweest en heeft hij mij vergeten op te laden want ik zit hier klaarwakker!!! Dan maar bloggen zeker tenzij sennet daar stokken voor steekt.....

We hebben allemaal te maken met "vertrouwen". Het is een belangrijk gegeven in onze relaties. Vertrouwen kan een goed gevoel geven maar als het misbruikt wordt, laat het meestal littekens na.
Vertrouwen is een heel groot woord. Al heeft het slecht 10 letters…
Het loont de moeite om de letters eens van dichtbij te bekijken en te verklaren!
V De V staat soms voor vriendschap.
En anders voor verliefd.
 Zonder vertrouwen bestaat er geen van beiden.
 En zou verliefdheid vriendschap mijden.
E
 De E staat voor eerlijkheid.
 Vertrouwen kan niet zonder.
 Als er niemand eerlijk zou zweren.
Zou vertrouwen niemand deren.
R De R staat voor risico’s.
Die niemand hoeft te nemen.
 Als vertrouwen maar vanzelfsprekend zou zijn.
 Dan waren de risico’s heel erg klein.
T De T die staat voor teder.
Tederheid maakt ieder zwak.
 Toch is ze heel verraderlijk.
 Want sommige zoeken in tederheid hun geluk. R De R staat nu voor redelijk.
 Want dat is wat vertrouwen toch is?
Al zullen sommige dat nooit begrijpen.
 Omdat ze zich aan anderen blijven vergrijpen. O De O staat voor onbedacht.
Als men zich niet laat vertrouwen.
 Ze doen alsof, maar ze begrijpen het niet
Geen vertrouwen doet verdriet. U De U staat voor universeel.
Dat is wat vertrouwen zou moeten zijn.
Als heel de wereld kon vertrouwen.
 Zouden we van elkaar kunnen houden. W De W staat voor waakzaam.
De grootste vijand van vertrouwen.
 Want door waakzaam te zijn.
Voelt vertrouwen zich heel klein. E De E staat voor eenzaamheid.
 Want dat is nu eenmaal wat je bent.
 Als je niemand zou kunnen vertrouwen.
 Zou je enkel op eenzaamheid kunnen bouwen. N De N staat voor niemand.
 Want wie kun je nog vertrouwen?
 De hele wereld dreigt te bederven.
 Dat komt omdat vertrouwen langzaam gaat sterven…

die hier vandaag langskomen  deze oprechte wens:

Heb jij je ook al eens afgevraagd  wat die glimlach van de Mona Lisa betekent?
Ik denk dat ik de oplossing gevonden heb.

Het raam staat open  en al heel vroeg hoorde ik de vogels fluiten.. Vogels fluiten altijd vrolijk. Heb jij ooit al een vogel somber horen fluiten?
En ik, ik ben droevig.Vandaag zou ma 89j geworden zijn. Ik zou haar al heel vroeg opgebeld hebben met gekke verjaardagswensen. Ik weet dat ze daar altijd naar uitkeek zelfs al reden we later op de dag  naar haar toe. Na dat dolle telefoontje zouden we naar haar gereden hebben en had ik haar verwend met  "quiche met scampies" daar zei ze nooit " neen" tegen!.
De zelfgemaakte cake zou als naar gewoonte gesmaakt hebben bij de koffie en we zouden er een  gezellig onderonsje van gemaakt hebben. Allemaal zo'n simpele dingen maar zo vertrouwd ....
Maar niets van dit alles, tenzij een herinnering aan hoe het nog niet zo lang geleden was...en een diep gemis....
Denk nu niet dat ik mij hier koester in verdriet zo steek ik niet in elkaar, maar alles dit jaar is voortdurend de eerste keer zonder ma. Zelfs het ontluiken van de natuur en de bloei van de bloemen in de tuin roepen de gedachte aan haar op. Ze hield zelf ook zoveel van bloemen en daarom herinnert nu elke bloem in mijn tuin aan haar...Het zijn steeds weer die eenvoudige, alledaagse dingen die maar blijven bovenkomen.....Komt daarbij dat volgende zondag ook nog eens moederdag is en dan zal ik haar ook missen.
We zijn in het weekend naar de strooiweide geweest in Lochristie om een bloem neer te zetten voor ma.. Voor sommigen misschien een zinloze handeling maar niet voor mij ...Die strooiweide stond in bloei. Kleine witte bloemetjes zorgden voor een serene schoonheid. Ma zou zich goed gevoeld hebben tussen die pracht!
Gisteren was een heel moeilijk dag met de zussen en broer en dat maakt het vandaag niet eenvoudiger.....
De vogeltjes zijn even gestopt met fluiten nochtans ziet het eruit als kan het vandaag wel eens  meevallen wat het weer betreft........
Ik ben gelukkig, heb alle redenen om gelukkig te zijn, maar van zodra ik me neerzet om het aan jullie mee te delen begin ik te twijfelen of ik wel echt gelukkig ben. Een paar aanslepende  problemen verstoren mijn geluksgevoel.
 “Hoe gaat het?”
 “Het gaat, ça va.”
 Maar eigenlijk weet ik het zelf niet, hoe het met mij gaat. Ik kan niet zeggen dat het niet gaat, want het gaat. Ik huil niet, ik lach. Ik zwijg niet, ik babbel. Maar achter de babbels gaat een grote stilte schuil en achter elke lach ...........
Maar het gaat!!!

"Positief denken haalt als het ware het onkruid uit ons mentale tuintje,
 zodat er plaats vrij komt om nieuwe zaadjes te planten."
LUDO VAN NIEUWENHOVE

 Pfffff, positief denken, het lukt me voor het moment heel moeilijk. Mijn hoofd zit vol met storende gedachten, mijn positieve ingesteldheid van de laatste dagen wordt zwaar op de proef gesteld.
Ik balanceerde  het voorbije weekend al de hele tijd tussen mij goed voelen en me slecht voelen. En het lijkt deze keer een heel dun koordje te zijn. Heb mij vanmorgen uit mijn bed moeten slepen, had veel meer zin om eens een dagje over te slaan vandaag… Maar ik laat met niet kennen en heb mijn roze bril uit de kast gehaald en daarmee gewapend  hebben die opkomende negatieve gevoelens weinig slaagkans. Ik ben de baas en ik wil me niet slecht voelen!
Hahaha, ik moet lachen met mezelf als ik het bovenstaande herlees, al is het eerder groen lachen… Ik ben mezelf weer blaasjes aan het wijs maken.
Maar soit, iedereen heeft wel eens recht op een slechte dag zeker, al hoop ik dat die niet te lang aansleept want leuk vind ik het niet en mijn omgeving wellicht ook niet!!
Er hangt in ons " kleinste kamertje " een moppenboekje...misschien moet ik mij daar even terugtrekken..... 

Wanneer T en ik samen zijn wordt er nogal vaak West Vlaams gesproken we willen het niet " verleren" hé. Toen hij zich vanmorgen in de badkamer aan het scheren was, kwam opeens spontaan de tekst van een liedje dat ons ma zo dikwijls gezongen heeft toen ik nog kind was, weer boven.
In die tijd ging de tekst nogal vaak rond een gebeuren of iets dagdagelijks  zo ook die hier. Maar ik wil die echt met jullie delen. Spijtig dat de  klank ontbreekt!!! Misschien gaat bij iemand ook een lichtje branden hoewel .. de liedjes dateren echter wel van de vorige generatie..
Ik probeer die in het West Vlaams te schrijven want zo klonk het ook!!

Als een jongen en een meiske wand'len gaan
vraagt hij: "ziede gie mij gèren" ?
Vooraleer het meiske zich dan kussen loat
 zegt zij:" ge zoed u beter skèren". (= scheren!!)
En zo blijft de wereld draaien
op dat deuntje romantiek
en dan vraagt hij " ziede gie mij gèren " met muziek.

Spontaan kwam dan een tweede boven:

t' Is woar, t' is woar  de meiskes met lang haar
stoan af dien stèrt ( staart)
ze zi'n nie mier gegèerd ( begeerd).
Dus loat dan moar afsnijden uw lang haar
dan krijgt ge rap ne man profiteert ter nu moar van...

En de afsluiter ons ma's versie op Què sera...

'k hè Gerard gezien
met moze ( = modder) tot aan zijn knien ( = knieën)
dat is van in ' diek ( gracht) te rien (= rijden)
'k hè gerard gezien....

Tot wat een scheerbeurt leiden kan!!
En meteen dacht ik aan de jaarlijkse feesten hier bij ons met ma en de ganse familie en hoe we dan allemaal ( allé haar kinderen toch, de aangetrouwden luisterden dan meestal monkelend) en ma aan de kop haar repertoire zongen en plat lagen van het lachen met die oude teksten... En ik kon het niet tegenhouden dat die verdomde " waterlanders" er weer bij waren.. want dat is allemaal " vorbei, verweht...nie wieder...."

Is het bij jullie ook al zo ver gekomen???




Onze moeder was een schat.
Die kookte naaide, dagelijks bad.
Nimmer was haar iets teveel.
Ieder kreeg op tijd zijn deel.
En vader kreeg voor ieder klusje.
Altijd een dankbaar kusje.
s’Avonds rustig bij de haard.
s’Zondags een lekkere appeltaart.
 Helaas, ‘t is over met de pret.
Mammie is aan internet.
Nog steeds is pappie in de weer.
Maar hij krijgt geen kusje meer.
Zit vaak zielig bij de buis.
Mammie liefkoost nu één muis.
Nooit meer is er appeltaart.
' t  Is nu Hotmail, Dot com, Apestaart.
Zelden is er warm te eten.
Haar kookkunst is ze mooi vergeten.
Een bal gehakt en kroket.
Want mammie is aan ‘t internet.
En een man uit San Francisco.
Wil nu met haar naar de disco.
Ze deed zich voor als een jonge meid.
En nu raakt ze hem niet meer kwijt.
Pappie gaat naar bed.
Want mammie is aan ’t internet!!!

Zoals naar gewoonte gaan we ook nu weer het hemelruim afspeuren.

In mei staat het sterrenbeeld de Maagd centraal. Dit is niet het meest opvallende sterrenbeeld en er is meer dan een gewone fantasie nodig om in deze constellatie de vorm te herkennen van wat de naam doet vermoeden. Behalve Spica, springen hier weinig sterren meteen in het oog. Maar wat de ogen niet zien, onthullen grote telescopen wel. In de Maagd , die nu 's avonds in het zuiden staat, bevindt zich een reusachtige groep verafgelegen melkwegstelsels.
Elk van die stelsen is zoals onze eigen Melkweg een verzameling van miljarden sterren. De hele groep bevindt zich op een afstand van zo'n 50 miljoen lichtjaar. De mens bestond nog niet op aarde en de dinosauriërs waren pas uitgestorven toen het licht van dit melkwegstelsel vertrok, dat ons nu bereikt!!!
Spica is een ster van ons eigen melkwegstelsel. Ze staat op 260 lichtjaar van hier. We zien de ster nu zoals ze was halverwege de achttiende eeuw, toen op aarde James Watt op het punt stond de stoommachine uit te vinden. Wie in de verte kijkt , kijkt ook in het verleden.


Meteen wil ik nog iets meegeven
Het was de gewoonte bij de Kelten om op 1 mei op alle heuveltoppen grote meivuren aan te steken. Het vee en de paarden werden dan door die " zuiverende" rook gedreven. Er werden ook lange boomstammen in diepe putten gestoken, de zogenaamde " meibomen" .

Het planten van een meiboom is een erg oud gebruik dat voorkwam in grote delen van Europa (Germaans en Slavisch). Het is een vruchtbaarheidsrite om bij het begin van de zomer de natuur te huldigen. Men geloofde dat het planten van de boom leidde tot vruchtbaarheid voor vee, akkers en mensen. Het planten van de meiboom is in sommige gemeenten nog een erg levend ritueel, dat gepaard gaat met feestelijkheden en uitingen van liefde voor de gemeente waarin men woont.

  Wil je een meiklokje ? Ik schenk het jou van harte.

Al mijn geploeter in de tuin direct in het voorjaar begint te lonen.
Vandaag liep ik met ma in gedachten ( want ze hield ook zoveel van bloemen) te genieten van de tulpen en de wilde azalea's, de bloeiende appelaars  en de tulpen met franjes..
De wilde azalea's zijn nog scheuten uit de bloementuin van T's ouders daarom ook dat ik ze zo koester want ze laten zo'n fijne herinneringen na. En mijn rozen - die ik vreesde kwijt te zijn door de strenge winter- komen er ook weer door en dat zijn nochtans  " oude knurren" uit de tuin van ma die door mijn schoonbroer vorig jaar weggegooid waren. Ma vond het zo spijtig dat ik beloofde ze een plaats te geven hier bij ons  dus .. ze mogen niet kapot gaan  ....
Houden jullie ook van bloemen... geniet dan even mee van de foto's die ik begin deze week nam....


Go to ImageShack® to Create your own Slideshow</center>

..
Gisteren is een ongeldig geworden cheque,
morgen is een promesse.
Vandaag is het enige geld dat je hebt,
geef het dus verstandig uit!
Kay Lyons.

Mooie, wijze woorden en al te vaak gaat men er aan voorbij in het " jachtige" leven van elke dag. Men staat er niet bij stil omdat er nog zoveel moet. Het is de kunst om die wijsheid te vinden om niet voorbij te gaan aan al die belangrijke " dingen des levens"....Maar ik had het er gisteren al over dus blijf ik er niet langer bij stilstaan..
Ik kreeg veel wijsheid mee van mij ouders die wel altijd druk bezig waren maar steeds voor ons klaar stonden.. En als ik dan verder mijmer zie ik mij in gedachten fietsen van school naar huis, een lange weg en daarna nog een pak huiswerk te doen. Maar dan kwam ik thuis en daar was dan ons ma die niettegenstaande haar werk toch nog voor een lekker kopje koffie gezorgd had met een heerlijke boterham of een koekje. En als het even kon was ze in de buurt om te luisteren naar je verhalen. Daarna deed ik haast zingend mijn huiswerk en nog zoveel meer...
Waarom ik hier nu opeens aan denk??? Omdat ik bij het omwisselen van winterkledij en zomerkledij in de kast de kussentjes gevuld met lavendel zag hangen en eraan dacht dat ik ze  later op het jaar opnieuw moet vullen.
 Zo'n kussentje met lavendel dat was ma's lievelingskruid. Ooit heb ik als kind een kussentje voor haar gemaakt en ze heeft het altijd gekoesterd. Het was haar lievelingskussentje. Het lag steeds in haar zetel of op haar schommelstoel...Een herinnering uit mijn kindertijd...
Wat zou ik dat nu heel graag bij mij hebben dan zou het aanvoelen alsof ma heel dichtbij is en dat zou zo goed zijn..
Maar waar is dat kussentje nu naar toe????
Hoe kan ik nu opeens zo'n banaal kussentje zo erg missen??

May the sun bring you new energy by day.
 May the moon softly restore you by night.
 May the rain wash  your worries away
And the breeze blow new strenght into your being.
And all the days of your life may you walk
 gently through the world and know its beauty.


De dagen gaan zo snel maar voor sommigen blijkbaar niet.
Men denkt vaak: dat doe ik morgen wel. Maar morgen is er altijd wel weer iets anders en al snel vergeet je wat je gisteren plande. Dat is jammer. Want net dat ene telefoontje, dat ene kaartje, dat ene liefdevolle gebaar had zoveel kunnen betekenen. Het kan zomaar gebeuren dat je dit niet meer kunt doen.

Hetzij door... hetzij door.... Ik zie dit de laatste tijd te veel rondom mij gebeuren.

Misschien houdt dat plannen de illusie in ons wakker dat er nog steeds een morgen voor ons is, aan iets anders willen en durven we niet denken. Bij die bovenstaande wens kwam dat allemaal even in mij op en waarom?

Ik hoorde gisteren nog de ene persoon tegen de andere zeggen... " ik had nog ...."  en nu is het te laat....

Oma wanneer bak je nog eens pannenkoeken?

Het is er wel niet echt de tijd voor en met de zomer in het verschiet zouden we alles doen om die paar kilootjes kwijt te geraken. Maar welke oma kan hieraan weerstaan?
Mijn lieve slaapgenoot heeft ooit de ideale bakplaat gemaakt zodat ik wel 6 pannenkoeken ineens kan bakken. Als ons volkje hier is dan moeten er nogal wat gebakken worden en daarom is zo'n plaat heel handig.
Maar wat zijn pannenkoeken zonder suiker?
Wat zal het worden, donkerbruine suiker, witte kristalsuiker of bloemsuiker?
Bloemsuiker krijgt de meeste stemmen. Blijkt dat juist die suiker op is. De supermarkt ligt dichtbij dus dat zal ik rap oplossen.
 “Zou de bloemsuiker bij de bloem of bij de suiker staan” vraag ik mezelf lachend af terwijl ik met de woorden speel en op zoek ga in de winkel.
Nu weet ik ook wel dat een paardenbloem een soort bloem is en geen paard en dat krokodillentranen een soort tranen zijn en niet een soort krokodil en dat bloemsuiker bijgevolg een soort suiker is en niet een soort bloem en dus bij de suiker hoort te staan, maar je weet natuurlijk nooit in hoever het winkelpersoneel zich aan die logica houdt....
Bij de suiker vind ik niet direct wat ik zoek, zal wellicht teveel met de woordspeling bezig geweest zijn..
 “Staat de bloemsuiker bij de bloem of bij de suiker” vraag ik dus bij wijze van een grapje aan een personeelslid.
Ze bekijkt me raar - snapt blijkbaar mijn humor niet  - en antwoordt nogal droogjes:
“Bij de suiker natuurlijk.!!”
Nadat ik haar ervan overtuigd heb dat ik daar géén bloemsuiker heb zien staan, gaan we samen nog eens zien. Uiteindelijk, bij de suiker, een klein doosje bloemsuiker van 250 g gevonden!!.  Een mens kan er al eens overkijken natuurlijk  !! Zeker als je met je gedachten  met iets anders bezig bent!!!
Maar dat neemt niet weg dat die pannenkoeken zullen smaken. Alleen weet ik dat ik er weer teveel zal maken. Hebben jullie zin... schuif dan straks maar aan...