Familie en vrienden zeggen mij dat regelmatig omdat ik het toch maar getroffen heb met zo’n man. Ik weet het, ik ben een bofkont want T bezit zoals de volksmond dat zegt, twee rechtse handen. Stielmannen zullen hier niet rijk worden want meestal lost mijn halfbedde de problemen op. Ook wordt hier niets weggegooid voor het door de kritische ogen van mijn ventje gekeurd is om te zien of hij daar ooit iets mee kan doen…Dat maakt dat mijn handige Harry maar blijft verzamelen terwijl deze oma probeert om stilaan de boel wat “ uit te mesten” voor het geval er ons ooit iets overkomt!! Maar wat ik dan opzij leg om naar het stort te brengen, wordt al snel terug gehalveerd. De ervaring dwingt me om te zeggen dat er inderdaad af en toe een moment komt dat juist dat wat ik wilde weggooien, van pas kwam om iets te repareren of in mekaar te steken.
Morgen hebben we de jaarlijkse BBQ met de familie van T en ik ben nu al zeker dat de gedachte van mijn startzinnetje weer “in “ zal zijn. Ik kijk dan de schoonbroers even onschuldig aan want negen op de tien keer volgt dan een hele litanie van dingen die nog moeten gebeuren in en rond hun huis. Gelukkig heeft T het stilaan afgeleerd om dan spontaan te zeggen.." Oh , ik zal dat wel even oplossen"... Als diegenen die niet kunnen klussen me dan vertellen wat die handigerd van mij ons heeft bespaard aan geld, dan zou onze bankrekening gigantisch moeten zijn...Tiens nog niets van gemerkt! Ik ben al heel content dat er niet teveel stielmannen moeten langskomen en klussen daardoor sneller en inderdaad goedkoper afgewerkt zijn! Maar morgen zal ik dat maar niet verdedigen want tegen T's 4 zussen kan zelfs ik niet op!!
Als je op de openbare weg rijdt, heb je 4 ogen nodig want ze maken het een automobilist niet gemakkelijk! Vind jij ook dat er te veel verkeersborden langs de weg staan en vind je die verkeersborden bovendien ook soms onduidelijk? Van de ondervraagde automobilisten vindt zestig procent dat de verkeersborden onduidelijk zijn. Dat komt omdat de boodschap niet duidelijk is, omdat ze niet voldoende zichtbaar zijn, omdat er te veel borden staan of nog omdat er te veel info op het verkeersbord staat, aldus Touring.
Vlaams minister van Openbare Werken Hilde Crevits is het eens met de kritiek op de wildgroei aan verkeersborden. "We moeten de situatie grondig herbekijken. Er staan te veel verkeersborden langs de Vlaamse wegen", zegt Crevtis. "We moeten het oerwoud van verkeersborden aanpakken en in de toekomst komen tot minder borden die logischer zijn."
Zowat 85 procent van de automobilisten pleit ook voor éénvormige verkeersborden, ook in andere landen. Velen willen dus ook de borden herkennen op vakantie in het buitenland.
Ik hoop echt dat ze er iets aan doen want soms is het inderdaad gevaarlijk rijden omdat je niet alleen de weg maar ook al de verkeersborden moet in de gaten houden…
Wat denk jij?
En als het dan toch een pollutie is waarom dat bord dan ook niet erbij
Denk nu niet dat ik hier de bijbel wil promoten maar aan die ene zin heb ik vandaag vaak gedacht toen we met de tweeling de zolen van de schoenen liepen in het pretpark Bobbejaanland. Je moet als oma en opa knettergek zijn om in de vakantieperiode met twee 7jarigen naar een pretpark te gaan. We hebben aangeschoven en aangeschoven en aangeschoven om telkens na een paar minuten pret terug naar de volgende attractie te schuiven. De ene attractie was eng, de andere zalig nog een andere een bis waard volgens onze twee kapoenen… en wij lieten ons leiden ofte lijden door de voorkeuren van die twee al moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat het kind in ons af en toe ook de kop opstak. Als er een hemel bestaat dan hebben we er vandaag een optie op genomen, hoop ik!! Ik zie de zoon en schoondochter met hun 4 schavuiten onze dag niet snel overdoen want als je conditie al top is , je portemonnee is na 1 dag serieus gehavend!!( inkomst, verteer en parking ze weten er van wanten ) Als ik bekijk wat een massa volk er rondliep terwijl de prijzen toch niet meer zo democratisch zijn.. dan vraag ik mij af waar die crisis is? Soit, we zullen alle 4 goed slapen en de tweeling vond hun dag heel top, en daar doen oma en opa het toch voor!
Er was er maar eentje dat bij opa op de snelle rups wilde
Gezellig samen rondzwieren... toppie oma!
En de ene botste al meer dan de andere
Die foto's en nog heel wat andere zijn het antwoord op de advertentie die ons lokte: "Bobbejaanland iswerkelijk het plezantste land voor alle leeftijden. Senioren kunnen hun hart ophalen op de kettingmolen, zich weer jong voelen op de wildste attracties of genieten van het plezier dat de kleinkinderen beleven. Resultaat, een brede glimlach op ieders gezicht". Die glimlach was er in ieder geval al is die stilaan veranderd in een grimas als ik mag voortgaan op mijn rug en voeten!! Moraal van het verhaal.. vergeet die belofte van één of ander rijk maar geniet van de kleinkinderen zolang je kan en dat hebben we deze week gedaan. Morgen is weeral de laatste dag van een heerlijke week samen en gaan onze schatten 's avonds naar huis ... De rust is hier "even" terug maar de intensiteit blijft nazinderen.
- Als je 8 jaar, 7 maanden en 6 dagen zou schreeuwen heb je genoeg geluidsenergie geproduceerd om 1 kop koffie te verwarmen (niet echt de moeite dus). - Als je 6 jaar en 9 maanden scheten zou laten, heb je genoeg gas geproduceerd om de energie van een atoombom te evenaren (dat begint er al meer op te lijken).
- Het orgasme van een varken duurt 30 minuten (In mijn volgende leven wil ik een varken zijn). Hoe zijn ze hier eigenlijk achter gekomen, of wil ik dat niet weten? - Als je met je hoofd tegen de muur knalt, verbruik je 150 calorieën per uur.
- Mensen en dolfijnen zijn de enige soorten die sex voor hun plezier hebben.
- De sterkste spier van het menselijk lichaam is de tong.
- Rechtshandige mensen leven gemiddeld 9 jaar langer dan linkshandige.
- Een mier kan 50 maal zijn eigen gewicht tillen, 30 maal zijn eigen gewicht slepen en valt altijd op zijn rechterzijde als hij vergiftigd is (je moet toch wat te onderzoeken hebben).
- IJsberen zijn altijd linkshandig.
- Een meerval heeft ruim 27.000 smaakpapillen.
- Een vlo kan 350 maal zijn lichaamslengte springen. Ter vergelijking: een mens zou dan over 7 voetbalvelden springen
- Een kakkerlak kan 9 dagen in leven blijven zonder zijn hoofd. Daarna sterft hij door verhongering.
- Sommige leeuwen seksen meer dan 50 keer per dag (in mijn volgende leven wil ik nog steeds een varken zijn. Kwaliteit boven kwantiteit).
- Het oog van een struisvogel is groter dan zijn hersens (er zijn mensen die hetzelfde hebben).
- Een zeester heeft geen hersens (wederom een gelijkenis met een aantal mensen).
- Wist je dat je niet aan je elleboog kan likken?
50% van degenen die deze tekst lezen geprobeerd hebben om aan hun elleboog te likken! - Charlie Chaplin ooit meedeed bij zijn eigen look-a-like wedstrijd? Hij was op vakantie in Monte Carlo waar toevallig zo'n wedstrijd gehouden werd, en besloot voor de grap mee te doen. Hij eindigde als derde!
Het is ieder jaar weer raak wanneer de zomer er is: vliegen in huis. Je ziet ze overal, op het raam, op de koekjes op de salontafel, in de keuken en daar vooral op het eten en dan laat ik het constante gezoem rond het hoofd en het gekriebel op armen en benen nog maar even buiten beschouwing. De vliegenmepper ligt altijd klaar, maar die irritante vliegen hebben toch wel erg vaak ingenieuze schijnbewegingen in huis. En als de vlieg éénmaal doodgemept is, neemt zijn neefje wel de plaats in.
We hebben er allemaal mee te maken: er zoemt een irritante vlieg door de kamer en alle pogingen om de indringer onschadelijk te maken met een opgerolde krant of een ander slagwapen mislukt omdat de vlieg ons te vlug af is. "You know from nothing?" laat me niet lachen. Zal ik jou eens een voorbeeld geven?
Stel je voor. Een heerlijke zomerdag, de zon schijnt en er is een licht briesje dat ervoor zorgt dat je lekker in de tuin kan gaan liggen. Heerlijk zo'n dag!
Je pakt er een glas frisdrank bij met ijsklontjes om toch een beetje af te koelen. Nadat je een slok nam, zet je het naast je neer en droom je weer lekker verder.
Vervolgens.. 10 minuten later, zie je tot zwaar ongenoegen dat er een vlieg in je drinken is gevallen. Geweldig. TOP, daar zat je net op te wachten. Het zijn die irritantelingen die ik dagelijks probeer naar de eeuwige jachtvelden te sturen. Vliegenramen? Ach ’s zomers staat de keukendeur hier dagelijks open en dat is zoveel als “ entrez sans sonner”. Ik kan dus twee kanten uit met mijn vliegenfrustratie.. het pad van de killer bewandelen of het van mij afschrijven. Zie wat ik gekozen heb ( nadat ik er twee naar de eeuwige jachtvelden gestuurd heb)!
Woensdag hadden we hier Nederlandse vrienden op bezoek en ééntje ervan is een echt fotofreakske maar dan in de goede zin van het woord, hé Joke! Haar enthousiasme werkt zelfs aanstekelijk en met een nieuw fotoprogramma photoscape probeer ik me nu ook even te laten gaan en uit te zoeken wat een fantastisch werktuig de PC is! Zie zelf maar
Ik vertrok van het origineel
En dat is nog maar een begin... met meer tijd laat ik me wel gaan. Ik heb wel al de foto's van de kleinkinderen die hier hangen bewerkt en ben zelf " content" van mij werkje. Ach ja ,een kinderhand hé .......haha
Het is bijna weeral gedaan en het is weeral bijna gedaan..... Toch hetzelfde zeg jij? Ik denk het niet. Het is bijna weeral gedaan betekent : nogeven en het zit er weer op. Het is weeral bijna gedaan betekent dat het voor de zoveelste keerbijna gedaan is.
Niet gemakkelijk voor een vreemdeling om onze taal te leren als zelfs de plaats van het woord de betekenis verandert als je het mij vraagt. Ben je het niet eens met mijn interpretaties? Pas op hé of ik stuur mijn kat, letterlijk en niet figuurlijk ( nog zo iets maar dat kennen de andere talen ook zoals in het Frans bv: Les autos moustachent dans la rue) en die kat is geen beestje om zonder handschoenen aan te pakken, zie maar. Daar ben ik nog een doetje bij
Daarvoor zet ik mijn joker in . Mezelf bewieroken dat vind ik wat bizar, anderen zullen wel oordelen wat ze al dan niet goed aan me vinden. Ik ben geen ijdeltuit en nu ik de 67 voorbij ben, zit een strak lichaam er ook niet meer in. Waar ligt dan mijn mooiste kant? Ik denk dat dit mijn realiteitsbesef is! Iedereen is voor mij gelijk. Het doet er niet toe tot welke rang je denkt te behoren, ik probeer iedereen op dezelfde manier te behandelen. Iemand die zich beter of hoger acht dan een ander, daar keert mijn maag van om want wie je ook bent, iedereen eindigt op dezelfde manier door te sterven en tot stof te vergaan…En heb je het al wat beter dan een ander, prijs jezelf gelukkig maar loop niet naast je schoenen!
Dat is mijn levensfilosofie, zo heb ik het ook van thuis meegekregen.
Even een paar experimentjes met foto's uit de tuin..
Neen, je moet nu niet denken dat ik hier reclame zal maken voor ... ik ben geen drinker en als ik mij toch bezondig dan aan "een geuze met" haha! Maar dat was de gedachte die deze morgen door mijn hoofd schoot toen ik wakker werd uit mijn droom. De menselijke geest is ondoorgrondelijk daarom zoek ik ook niet meer naar een waarom van mijn gedachten...Dit om te zeggen dat ik vanmorgen wakker werd met een nostalgisch gevoel, ik had van mijn thuis gedroomd. Nogmaals , vraag niet naar het waarom..
Die thuis was niet de liefelijke plek waar we sinds 1983 wonen, neen ik heb vannacht gedoold door dat ene dopje in het hart van West Vlaanderen waar ik opgroeide en heerlijke kinderjaren beleefde . Als ik die vergelijk met de cyberwereld van de hedendaagse kinderen.. dan missen die veel, heel veel. Mijn dorp,... met de uitgestrekte tarwe velden die zachtjes deinden op een zomerse bries naast de aardappelvelden waar boerengezinnen dagen lang van 's morgens vroeg tot 's avonds laat op ambachtelijke wijze de aardappelen rooiden.... Die groene weiden omzoomd door stoere grillige wilgen waaronder 's zomers de zwarte -en bruingevlekte koeien schuilden of loeiend wachtten om gemolken te worden.... En dan die kleine kapelletjes ze stonden als het ware geschilderd tussen die velden en weiden en hun deur stond altijd open voor de devote passant. Dat waren de beelden die in mijn droom passeerden . Wat ik nog zag? De boomgaard naast ons huis en die kersenboom waar ik zo dikwijls met een boek op één van zijn takken wegdroomde in de wereld van Winnetoe, Arendsoog en Witte Veder of de streken van Pietje Bell. Ik zag me schudden aan de haag om in de meimaand meikevers te vangen en er uren mee te spelen! Ik zag me ook rijden op mijn oude versleten en door mijn zus afgedankte fiets langs draaiende, kronkelende, verharde maar verlaten wegen naar het dorp met zijn kleine kerk en het dorpsplein waar de jaarlijkse kermis gevierd plaatsvond of naar school langs de Mandel die zich rustig kabbelend tussen het groen slingerde.. Mijn lager school, een grote school voor die tijd want de zustertjes leverden goed werk, zei men , ze lag deftig naast de jongensschool, een dikke hoge muur scheidde ons van mekaar. En dan zie ik ook vanuit mijn slaapkamervenster die vele boerderijen rondom ons waar ik samen met andere buurtjongens zo vaak gespeeld heb, waar de kippen nog vrolijk kakelend over het erf liepen waar de geur van aalt en gier je tegemoet kwam omdat die bewaard werd in grote betonnen putten om uitgevoerd te worden op de akkers, waar de schuren vol staken met aardappelen en stro nadat het door de boerenzonen dagenlang met de vlegel bewerkt was om het graan eruit te kloppen. Uren heb ik staan kijken en luisteren naar het onveranderd ritme van hun geklop in de stille hoop dat er ooit eens eentje uit de cadens zou geraken, haha . En dan zie ik mij lopen achter een wiel van de fiets dat ontdaan was van de banden en zich zo leende om met een ijzeren staaf voortgeduwd te worden of ik ben aan het knikkeren op de aarden weg waar we gemakkelijk een putje in konden maken om een " hole" te vormen of ik rende op de stoppelvelden om die " draak" - beter gekend als vlieger - de lucht in te krijgen. En als het te warm was dan zaten we onder de wilgenbomen te sabberen op een zure rabarbersteel of " schuimke trek" te doen uit een metalen drinkbus die gevuld was met water en een stuk zoetigheid ik weet de naam niet meer. We deden een stuk van een soort dropstaaf in de drinkbus , je moest dat goedje dan stevig schudden en dan het schuim optrekken... Heerlijk ...Of we lagen te knabbelen op kalisse ( zoethout) tot we enkel nog wat vezels over hielden... En dan die simpele huizen met een pomp vooraan waar de mannen water haalden om zich te scheren of de vrouwen om de was te doen. Zo kan ik nog uren doorgaan want zo herinner ik mijn dorp dat intussen ook veel van zijn landelijkheid verloren heeft .Wat een heerlijke tijd. En in dat dorp heb ik vannacht even rondgedwaald niet het veranderde dorp dat het nu geworden is en waar ik stilaan in verloren loop...Pure nostalgie of zoals Wim Sonneveld zingt:" Dat dorp van toen, het is voorbij;
dit is al wat er bleef voor mij:
een ansicht en herinneringen…"
Hoe graag ik hier ook woon in ons Voorkempisch dorpje aan de rand van het bos waar nog rust en stilte heerst, waar de buitenlucht nog zuiver aanvoelt, ik denk niet dat ik ooit die gebondenheid ermee zal voelen als met dat dorp met zijn weiden als wiegende zeeën, het dorp waar ik geboren ben.....Ik word er even poëtisch van..
Waar is mijn dorp gebleven?
Er is een plaats in België
een plek in herinneringen zo wondermooi
waar ik als kind ben geboren
een plaats die ik nooit vergeten zal
Maar
Waar is mijn dorp gebleven?
Mijn lief, landelijk dorp
verdwenen in stenen?
Waar ben je gebleven
met jouw velden en weiden en aarden wegen,
Ben je ook in de vooruitgang voorgoed verdwenen?
Of ben ik niet jou maar jij mij verloren,
stilstaand uit mijn zicht verdwenen,
gebleven in het verleden
verankerd in mijn herinneringen?
Ken je dat ook die momenten waarop je volop inspiratie zit en het ene logje na het andere uit je klavier vloeit? Momenteel zit ik in zo’n flow, een woord, een gedachte, een lied of een droom… ze geven allemaal stof om een paar bedenkingen neer te tikken . Raar, op andere momenten zit ik hier te zwoegen om toch maar iets op mijn blog te krijgen.. Ik weet het, niets moet en alles mag maar ’s avonds kriebelt het meestal om iets voor de volgende dag te bedenken en als de “muze” mij in de steek laat dan is er nog altijd Google met weetjes of grapjes…Ik denk, neen ik ben het zeker dat het mooie weer er voor iets tussen zit en ook de tijd… Momenteel is het hier nog steeds rustig waarmee ik bedoel dat er geen kleinkinderen elke minuut opeisen. We genieten ervan om vrienden uit te nodigen of even naar de zee te trekken of gewoon te luieren op het terras…Zalig toch die “ krediettijd” die je krijgt eens trammetje 65 voorbij is! Hoewel… dat is ook niet iedereen gegund!
Maar weet je, ik vertel jullie een geheim…ik verdenk er mijzelf van de nodige energie opgedaan te hebben de voorbije weken bij het zien van zoveel testosteron op de fiets. Heb je ze ook zien blinken op hun stralende tweewielers de helden van de tour? Ik weet het , het was na de eerste week met zijn vele “tuimelpertes “ een uitgemaakte zaak door het overwicht van team Sky. Gelukkig hadden we nog onze Jurgen om ons blazoen op te poetsen. Maar die afgetrainde adonissen die elke dag hun “ zuurverdiende” boterham moesten eer aan doen…dat heeft toch iets, je zou voor minder in een zwart gat vallen!!
Wat nu de volgende weken als het weer tegenzit en het oog toch wat wil? Dan hebben we toch de olympische spelen. Hebben jullie de openingsshow gezien? Fantastisch, groots en het doet toch wat met een mens! Vanaf vandaag gaan we er voor, ik lik nu weer al mijn vingers af voor de vele disciplines waar onze Belgen een poging doen om aan de verwachtingen te beantwoorden…Zeg nu zelf , je moet al een heel slechte en luie sportmens zijn om niet te kunnen genieten van het zweet van een ander!!
Waar men gaat langs Vlaamse wegen komt met altijd files tegen...
Ik ben zeker geen strandligger, maar ik kan er wel genieten om zo wat aan de kust of op het strand rond te slenteren.
Daarom vertrokken we woensdag met de auto naar de zee!! Zo te zien waren er nog met die gedachte wakker geworden want we hoorden dat het aanschuiven was op de E40 daarom namen we de expresweg toen we de Kennedy tunnel uitkwamen. Blijkbaar waren er nog met dat lumineus idee want we deden er toch nog ruim 2u ½ over om op de bestemming bij de vrienden te komen.. Eten was ook al niet simpel want het zat gewoonweg overal stampvol maar met wat geduld lukte het toch en dan maar met de kusttram naar Blankenberge.. Wat een volk, een massa gewoon amai en dat deed me direct denken aan haringen in een ton! Vandaar mijn titel...
Bij die massa gaan liggen? Neen, bedankt daar hadden we toch geen zin in en besloten gewoon te wandelen op de dijk en te “genieten “ van al dat verbrand en roodgebakken vlees op het strand.
Na een tijdje kriebelde het toch en besloten we om de waterlijn eens af te wandelen en zo via de dijk weer te komen.
Dus schoenen uit en mijn halfbedde ook zijn kousen, want dat is geen zicht om op uw kousen op het strand te lopen hé. En lopen deden we inderdaad want die hitte aan de voetzolen was niet te houden… We waren nog maar juist aan het water aangekomen of daar liep al een cameraman van VTM rond om de drukte te filmen maar we hadden zo onze bedenking dat het eerder om die blonde strandredster ging dan om de massa volk want volgens ons kreeg hij zijn camera maar niet gefocust op de zee en de massa … Het water voelde lekker lauw aan en het zand schuurde heerlijk het zweet van tussen de tenen. We hadden nog uren kunnen rondlopen maar moesten natuurlijk ook terug en de dosis jodium had onze inwendige mens geprikkeld … Ergens in de schaduw van een overdekt terrasje genoten we van wat een “ warme” wafel moest zijn. Van ons vieren was er maar ene die daarvan overtuigd was. Gelukkig deed de koffie of thee wel zijn naam eer aan. ..Ach ja, door die eerste zomerwarmte moeten de jobstudentjes nog wat roderen zeker?
Na een ontspannen namiddag hielden we het voor gezien en trokken we terug naar af ..bij de vrienden. We hebben ons pas na 11 u ’s avonds terug de baan op gewaagd en kwamen uiteindelijk rond 00u 40 thuis.. geen traffic, gewoon rustig verkeer…
Het is weer de periode van het jaar waarop er volop gereisd wordt. De ene kiest voor zon en warmte, de andere voor een citytrip en nog een derde voor een rondreis naar musea, kerken en kathedralen. Bij dat laatste wil ik even stilstaan. Iedereen zal op reis al wel eens kerken of kapelletjes of kathedralen bezocht hebben. Ik vraag me echter af of we die bezoekjes afleggen voor het geloof of om aan godsdiensttoerisme te doen?
Jaren geleden, bij een bezoek aan Parijs, hadden ze gezegd dat er zeker twee grote kerken op de lijst moesten staan nl, de “Notre Dame” en de “Sacré Coeur” . Die hebben we dan ook bezocht.
Het plein voor de Notre Dame zag zwart van het volk en je moest in een rij gaan staan en een lange tijd aanschuiven om naar binnen te kunnen.
Bij de ingang hing een bord dat het verboden was foto’s te nemen, verboden te eten, verboden te drinken, verboden radio’s aan te zetten en nog een paar zaken die helemaal niet bij de stilte van het bidden hoorden.
Toen we binnen waren, stond er in de middengang een massa volk te drummen om een zicht te krijgen op een eucharistieviering die tot onze grote verbazing juist bezig was.
De massa verplaatste zich dan maar naar de zijbeuken van de kerk en op het ritme van duizend slenterende voeten liepen we mee voorbij de Heiligen die ons sereen en sommigen vragend bleven aankijken.
Het was een hele kunst om uit de rij te ontsnappen om een kaars aan te steken omdat we het zo beloofd hadden aan het thuisfront.
De heiligen of Onze Lieve Vrouw en onze Lieve Heer keken al lang niet meer op van de drukte aan hun sokkel en zullen het al moeilijk genoeg gehad hebben om te zien wie nu wel of niet betaalde om een kaars aan te steken.
Ik had toch een bedenkingen bij de levensduur van die " noveenkaarsen" als ik zag dat er plaats te weinig was om de honderden kaarsen te plaatsen.
Volgens mij moeten sommigen gedoofd worden om ’s anderdaags plaats te maken voor de volgende meute die hier binnenstroomt.
Soit, of het nu de “Notre Dame” , “ de Sacré Coeur” of een andere kathedraal is, het fenomeen is overal hetzelfde, je kan er de echte gelovigen zo uithalen, hoewel sommige gelovigen zich ook wel bezondigen aan het nemen van een foto al is het verboden ...
Natuurlijk moet er een foto genomen worden om in onze moderne maatschappij een bewijs te kunnen voorleggen aan de thuisblijvers dat we wel ter plaatste zijn geweest.
In aparte zijbeuken kan je meestal wel even plaats nemen om je te richten tot de Heilige die er waakt terwijl de massa verder stroomt, halsreikend kijkend naar de middenbeuk waar soms een mis te volgen is alsof het een uitstervend ras is.
Maar je kan ook ontsnappen en even plaats nemen op één van de houten banken waar je zowel kan zitten als knielen hoewel .. als ik het zo bedenk lijkt dat knielen wel uit de mode . Natuurlijk zijn er altijd een paar die de traditie in ere houden en hun knieën pijnigen op een harde houten bank.
En af en toe zie je nog eens een echte gelovige steunend met de armen op het bovenste deel van een stoel of bank , de handen samengevouwen rond de bolletjes van een paternoster die de verbinding maken naar een mooi kruisje.
Ja, dat zijn de echte gelovigen die zich niets aantrekken van het voorbijtrekkende godsdiensttoerisme en die stil of fluisterend een gesprek hebben met de Heilige die hier waakzaam zijn Heilig hart toont.
Maar eerlijk... ik ben het niet meer gewoon om een kerk te betreden. Als ik dan zie dat kerken en zo nog steeds trekpleisters zijn dan stel ik mij de vraag van waar die bezoekers nu komen? Als je naar de taal luistert dan kan je vaak veel ontdekken.
Bij ons bezoek in Parijs viel het op dat Spaans vaak een veel gehoorde taal was maar ook Italianen en Filipijnen maakten deel uit van de biddende gelovigen.
Er kwam zoveel volk langs dat we zelfs onze buren zouden mislopen indien ze daar aanwezig waren.
Ja, sinds ze daar in 1163 de eerste steen van Notre Dame hebben gelegd, is er blijkbaar al heel wat veranderd en maakt het toerisme nu deel uit van deze plaats.
Waarschijnlijk zullen sommigen meer weten over het boek dat Victor Hugo schreef in 1831 over de “Klokkenluider van Notre Dame” dan over de relikwieën van Christus die daar bewaard zijn zoals de doornenkroon, een stuk uit het kruis en één van de nagels waar hij mee gekruisigd werd.
En vooraleer je de “Sacré Coeur” binnenstapt, heb je eerst 237 treden achter de rug ....Als dat al geen godsdienstige inspanning is...
Omdat fotograferen ook hier verboden is, is het wellicht daarom dat buiten de camera's haast buiten adem zijn van het flitsen van de maagdelijke witte gevel want iedereen wil een souvenir mee naar huis zonder echt te weten dat de bouw van dit mooie monumentale gebouw werd gestart naar aanleiding van de 58.000 doden die vielen tijdens de Frans –Duitse oorlog (1870-1871).
Ja, de bouw duurde tot 1914 en dan was het potverdikke terug oorlog ppfff!
Dat was even een stukje geschiedenis ter zijde!!
Wat opvalt is dat vaak naast die kerken de concurrentie bij de souvenirverkopers welig tiert.
De doodgewone toerist probeert nog af te bieden op een sleutelhanger bij één van de straatverkopers terwijl de gelovige op geen Euro kijkt om een paternoster of een “schapulierke” of ander aandenken te kopen dat hij thuis zal koesteren.
Ik weet nog dat ik toen ook een paar zaken gekocht heb voor ons ma omdat ook dit grote mode geworden is om iets mee te brengen.
Wie weet heeft dat geschenk haar sterkte, moed en kracht gegeven toen ze de oude paternosterbolletjes wisselde voor de nieuwe die haar op de weg van haar geloof vergezelden.
Ja, wie weet heeft ze zelfs aan ons gedacht tijdens haar bidden? Ik kan het haar niet meer vragen want ze is intussen van ons heengegaan....En ik volg haar al lang niet meer in die voetsporen ... Tsja en nu weet ik het nog altijd niet, geloof of godsdiensttoerisme? Wat ik wel weet , was dat we vandaag getuige waren van kusttoerisme!!
Lezen over zwarte gaten is leuk, maar er figuurlijk in vallen is minder spectaculair.
Ja, ik heb het in de gaten dat ik de komende weken geen gat in de lucht zal springen nu de Tour gedaan is want ik zie geen gat om te voorkomen om niet in een zwart gat te vallen. Ik kan natuurlijk een gat in de dag slapen of gaan shoppen maar dan liefst zonder een gat in mijn hand want ik wil niet riskeren dat mijn slaapgenoot zegt : “ Daar is het gat van de deur” omdat door mij uitspattingen onze portemonnee op zijn gat ligt. Aan de andere kant, ik ben niet voor één gat te vangen, ik kan alsnog het éne gat met het andere vullen mocht het terug dagen regenen en de Tour de France vervangen door de Olympische spelen….. Als dat geen gat in de markt is!!
Als je deze week naar buiten keek waren er weinig sporen van fraai zomerweer te zien, maar er gloort licht aan het einde van de tunnel. De weercomputers toveren eindelijk een stabiele zomerse periode uit hun hoed. Volgende week wordt het droog en zomers warm, alleen voor hoe lang?
Wat gaat er veranderen?
We gooien die laarzen af want lopen over water zal niet meer nodig zijn en is trouwens ook een risico, denk aan wat er gebeurd is met die ene die ook ooit over water liep!! De terrasdeuren mogen terug open, dat zuur gezicht mag je wegstoppen en je grootste smile bovenhalen. Je mag je zonnecrème bovenhalen ipv die pseudo bruinende crème; haal maar een gezellige BBQ in huis met het nodige vocht om door te spoelen. Vang desnoods een paar wolken op .. alcohol zat ( zie vorig logje!!)
Wat nog? Euh…zet de muziek luid en zing mee :” Eviva Espana..” want we krijgen boven de 25 graden!
Leg die dikke pyjama maar weg en zoek naar jouw fris babydolleke want het worden hete nachten ( al zal dat niet enkel van die van hierboven afhangen ). Smeer die kuiten en zet je stalen ros maar klaar want “here we come” . Ga door je tuin en vertel het aan de bloemen en de bomen dat het gedaan is met treuren dat ze hun kopke weer mogen oprichten dat het zomer wordt ( maar vertel het aan geen mensen, ze geloven je toch niet!)
Pak jouw parter, vriend of een toevallige passant maar vast en doe de lambada op zomerse klanken maar kom achteraf niet klagen over rugpijn!! Voel het kriebelen en jeuken en stel dan vast dat het van de muggenbeten is … en zo kan ik door gaan!
Het vooruitzicht van zon en zomer…
Het is niet te geloven
dit brengt het beste in mij naar boven, ik kijk naar opgewekte mensen
meer kan ik mezelf niet wensen
dan een mooie zomerdag.
Dat zet een mens zelfs aan het zingen en musiceren zelfs de poes doet mee!
Na de lange boterham van gisteren, vandaag een koffiekoek!!
Wist je dat er in het heelal enorme wolken alcohol ontdekt zijn? Neen, ik zwans niet! Zelfs in onze eigen melkweg zijn deze alcohol wolken gevonden. Deze wolken zijn soms meer dan 1000 keer groter dan de afstand van de Aarde tot de Zon. De alcohol in deze wolken is dezelfde alcohol die bijvoorbeeld ook in bier, wijn en de meeste andere soorten alcoholische dranken gebruikt wordt.
De afzonderlijke wolken bevatten voldoende alcohol om de hele wereldbevolking voor miljoenen jaren dronken te voeren. Eindelijk een verklaring voor het optreden van sommige politici? Helaas is de alcohol in de meeste van deze wolken vermengd met giftige stoffen, waardoor de alcohol dus niet te gebruiken is.
Wist je dat een man van 75 kg op de maan net geen 13 kg weegt?
Door de geringe zwaartekracht op de maan weeg je slechts minder dan 1/5 deel van wat je op aarde weegt.
Omdat menselijke spieren gewend zijn aan de aardse zwaartekracht, voelt het op de maan alsof je zweeft en heel makkelijk en heel hoog en ver kunt springen.
( Ik moet dringend op de maan gaan wonen!)
Wist je dat er op Jupiter een storm is die met windkracht 18 rond raast? Deze storm is zo groot dat de Aarde er 4 maal in past.
Op afbeeldingen van Jupiter is deze storm te zien als de grote rode vlek. De windsnelheden in deze storm kunnen tot 900 km per uur oplopen. Ter vergelijking, windsnelheden in orkanen van categorie 5, op Aarde, kunnen maximaal tussen de 200 en 300 km per uur bereiken.
Deze storm bestaat volgens schattingen al meer dan 300 jaar en in die honderden jaren zijn verschillende kleinere stormen opgegaan in deze reuzenstorm. Dit soort stormen zijn kenmerkend voor de gasreuzen Jupiter en Saturnus. Echter geen van de andere stormen op Jupiter en Saturnus is zo gigantisch als de rode vlek op Jupiter. De meeste stormen op beide planeten bereiken meestal nog geen een tiende deel van de rode vlek. Alleen op Jupiter zijn enkele stormen die in de buurt komen van de grote rode storm.
Wist je dat op Venus de Zon in het Westen opkomt? Doordat Venus in de tegenovergestelde richting om zijn as draait als bijvoorbeeld de Aarde, komt de zon op in het Westen en gaat hij onder in het Oosten. Venus is de enige planeet in het Zonnestelsel die in tegenovergestelde richting om zijn as draait. Men vermoedt dat dit ooit veroorzaakt is door een botsing met een grote meteoriet of ander groot hemellichaam.
Wist je dat een zonnestraal er ruim 8 minuten over doet om van de Zon naar de Aarde te reizen?
De Aarde staat gemiddeld 150 miljoen (150.000.000) km van de Zon verwijderd. Een zonnestraal (licht dus) reist met de lichtsnelheid, die ongeveer 300.000 km/s is. Een simpel rekensommetje levert op:
150.000.000 km / 300.000 km/s = 500 seconden
500 seconden is 8,33 minuten. Waarom duurt het dan toch nog zo lang voor we die zonnestraal voelen dit jaar?
Wist je dat de ster Betelgeuze ooit als 2de Zon aan de hemel te zien zal zijn? De ster Betelgeuze staat op het punt te ontploffen en dus een supernova te worden. Betelgeuze staat op 600 lichtjaar afstand en is een van de helderste sterren die aan de hemel te zien is. Het moment waarop Betelgeuze ontploft is niet in een bepaald jaar te voorspellen. Het kan binnen 5 jaar zijn, maar het kan ook nog 10.000 jaar duren.
Overigens staat Betelgeuze zo ver weg dat het licht van Betelgeuze er 600 jaar over doet om de Aarde te bereiken. Het kan dus best zijn dat Betelgeuze al een Supernova is, maar dat het licht de Aarde nog niet heeft bereikt. Als Betelgeuze een supernova wordt, zal dit wel een uniek en spectaculair gezicht zijn. Betelgeuze kan dan wellicht meer licht uitstralen dan de volle maan. Hierdoor kan het een aantal weken lang 24 uur per dag licht zijn. Dit is echter alleen het geval als het 's winters gebeurt. Gebeurt het 's zomers, dan zijn er 2 zonnen aan de hemel te zien.
Het hele spektakel zal verder geen schade veroorzaken en het wordt ook niet warmer op Aarde, daarvoor staat Betelgeuze veel te ver weg. Spijtig want ik had gehoopt dat - nu onze zon het dit jaar opgeeft - die andere misschien kon inspringen!!
Wist je dat een mens aan het zeuren gaat als het zo'n rotweer blijft? Mijn ventje kijkt dagelijks op zijn pluviometer en wist te vertellen dat er donderdag 21,7 l regen viel, de ganse week al 43 l en in de maand juli al 136 l... Ik sluit af met Shakespeare: Something is rotten in the state of Denmark. ( lees hier maar Belgium)
Terwijl ze hierboven aan het bedenken zijn of ze terug de kraan openzetten of toch de zon uithangen , zit ik hier ook in de twijfelaar na het horen van de nieuwsberichten .. Wil ik zon of toch maar wat druppels? Zolang het maar normaal blijft, heb ik geen bezwaren maar trop is trop van om het even welke keuze...
Wij sakkeren over de regen die maar blijft duren en over het kusttoerisme dat in de patatten ligt of een tuin die er niet zomers bij staat maar wat dan met die gebieden waar de overdaad aan regen oogsten vernietigt en huizen doet wegspoelen?... Dan zijn we nog goed af Of die streken die gebukt gaan onder de ene hittegolf na de andere, waar de maïsoogst tot zo'n 30% gereduceerd wordt door de droogte en de veehouders nu al hun vee verkopen omdat er schaarste dreigt aan veevoeders? Zo'n 40 gr.... neen bedankt daar pas ik ook voor!
Wat is er klimatologisch aan de hand?
Terwijl ik even flirt met de gedachte aan de voorspellingen van de Maya's voor ergens eind december, houdt mijn lieve nuchtere en realistische slaapgenoot me meteen met de twee voeten op de grond door een betere wetenschappelijke verklaring te geven. Zo blijven we mekaar boeien, ! Zo vertelde hij mij dat hij het nog nooit geweten had dat de A index zo hoog lag en ook dat de zonneflux hoog lag, zodat radiocontacten ( voor zendamateurs) wereldwijd slecht waren. Ik weet dat de meesten van jullie daar geen interesse voor hebben en ga er dan ook niet te diep op in . Maar die A index en zonneflux hebben wel te maken met het hoge aantal zonne-uitbarstingen die dan wel een weerslag hebben op ons hier in dit " tranendal". Google en meer specifiek " Spacewatch" zeggen daar wel meer over voor diegenen die het willen weten. Ik zou mijn ventje aan het woord moeten laten maar hij is absoluut geen schrijver al kan hij het " mondeling" wel perfect uitleggen .... Dan maar zelf een paar bedenkingen neerzetten zeker?
Het kan bijna niet anders, of de vraag wordt gesteld”. "Zijn de bosbranden, de hittegolf en het noodweer veroorzaakt door klimaatverandering"?
Het beste antwoord lijkt voorlopig te zijn: misschien.
Volgens sommige klimaatwetenschappers zijn de bosbranden in Colorado mede veroorzaakt door de relatief milde winter. In Colorado valt gewoonlijk de meeste sneeuw in maart en april. Die bleef uit, doordat het bijna zomers warm werd. Daardoor verzwakte de weerkaatsing van het zonlicht door het witte oppervlak en werd meer warmte opgenomen. Een logische verklaring dus…
Maar… Als je met een dobbelsteen gooit, ben je niet verbaasd als je tweemaal achtereen 6 gooit. Wanneer je echter tienmaal 6 achter elkaar gooit, is dat een duidelijke aanwijzing dat de dobbelsteen vals is (kan in principe gebeuren, maar de kans is maar 1 op 60 miljoen).
Het is dus ook niet zo dat één enkel warmterecord of hittegolf aantoont dat het klimaat verandert. Een grote reeks records echter vormt wel een sterke aanwijzing denk ik vooral als extremer weer ook nog consistent is met hogere gemiddelde temperatuur en meer waterdamp in de atmosfeer.( gevolg die overstromingen) Daar komt nog bij dat we de laatste decennia veel meer warmterecords zien dan kouderecords. Anderzijds …zucht*. zoals altijd is aan één enkel weerverschijnsel niet af te lezen dat er sprake is van global warming. Het gaat om de trend waaruit conclusies te trekken zijn. Helaas moeten we wel constateren dat een milde winter en mede daardoor extra heftige hittegolf wel past in de trend die gevreesd wordt. Je kunt daar geforceerd sceptisch over doen, maar met gezond verstand kan je daar toch niet omheen.
De vervolgvraag is dan waardoor die trend veroorzaakt wordt?
Menselijk toedoen lijkt daarvoor toch de meest waarschijnlijke kandidaat, gezien het tempo van de veranderingen (en het opmerkelijke samenvallen van global warming met industrialisatie en daaruit volgende uitstoot van broeikasgassen.)
Maar anderzijds …de geschiedenis leert ons ook iets…Kijk naar de jaren ’40 ! met het grootste aantal hittegolven maar ook het grootste aantal koudegolven én aantal dagen strenge vorst! Het jaar 1947 kende vier hittegolven maar had ook het op één na grootste koude-getal en de langste koudegolf.
Zorgen de opwarming van de aarde dan voor catastrofes?
Iedereen zou toch moeten toegeven dat er in ieder geval een KANS is op een catastrofe. Ik denk persoonlijk 50% kans, maar u schat dat misschien maar op 1%. Ieder zijn gedacht.
Je kan je buiten dat “catastrofale” tevens afvragen of het voor het welzijn van toekomstige generaties verstandig is om op deze voet verder te gaan. Bij ongewijzigd beleid zal het in 2100 met gemak meer dan 2 graden warmer op aarde zijn dan in 1900. Ik heb me dat altijd slecht voor kunnen stellen en dan maar het omgekeerde genomen, bij 4-5 graden kouder dan in 1900 zouden we midden in een ijstijd kunnen zitten.
Wellicht moeten we dan maar eens nadenken over het volgende:
“This is a view of the future, so watch out.”
En dat allemaal omdat de weergoden vandaag niet wisten welke kant ze zouden opgaan…..
Voor diegenen die me nu liever willen doodschieten... ik geef me over zoals die poes hier, !
Eén dag zon en ik zag ze en heb ze gevolgd om op de gevoelige plaat te zetten want vinden jullie ook niet dat er zoveel minder vlinders zijn dan vroeger? Er is eigenlijk maar één groep van insecten die de mensen niet eng of vies vinden en dat zijn de vlinders. Vlinder steken niet, zijn niet giftig en zien er altijd prachtig uit.
Vlinders spreken zelfs tot de verbeelding. Boudewijn de Groot bezingt de vlinders zo mooi in het lied "Verdronken Vlinder"..
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zomaar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier Met je kleuren die vervagen zonder zoeken zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten en de bloemen die je kuste Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
Als een vlinder altijd vrij en voor het leven op de vlucht Wil ik sterven op het water maar dat is een zorg van later
Ik wil nu als vlinder vliegen op de bloemenblaadren wiegen
Maar zo hoog kan ik niet komen
Dus ik vlieg maar in mijn dromen
Altijd ben ik voor het leven op de vlucht Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht Om te leven dacht ik je zou een vlinder moeten zijn
Om te vliegen heel ver weg van alle leven alle pijn
Maar ik heb niet langer hinder van jaloersheid op een vlinder
Want zelfs vlinders moeten sterven laat ik niet mijn vreugd bederven
Ik kan zonder vliegen leven Wat zal ik nog langer geven Om een vlinder die verdronken is in mij
Om te leven hoef ik echt geen vlinder meer te zijn ...
Ik kreeg dit doorgestuurd en dat kan wellicht op de één of ander manier van iedere moeder gezegd worden...
Overpeinzingen van een moeder. (Schrijver onbekend)
Het valt me zwaar, mijn kinderen los te laten
die ik gedragen heb, onder en in mijn hart. Ik heb ze leren praten en genieten van de schepping, iets zo apart.
Ik mocht hen koesteren in mijn liefde, veilig warm en groot.
Ik mocht ze wijzen op de mooie dingen en als ze verdrietig waren nam ik ze op schoot
Ik wist dat ook voor hen de tijd zou komen dat ze op eigen benen zouden staan.
Vergeten zouden zijn hun kinderdromen, ze zouden los van mij een andere kant opgaan.
Och ja, ik heb het steeds geweten ik had me, dacht ik, er goed op voorbereid
Maar waarom wil een moeder liefst vergeten: "Dat ieder kind zijn eigen leven leidt"?
Als ik het alfabet wil afkrijgen tegen het eind van het jaar dan moet ik wel verder gaan . Daarom de letter T van
Trauma
Ik denk niet dat ik ooit al eens een echt trauma heb opgelopen en ken geen angsten die mij blokkeren, gelukkig maar! Wat niet wil zeggen dat ik - zoals iedereen die al 67 km op zijn teller heeft staan - toch wel een paar streepjes op mijn ziel meedraag! Maar ik hoop dat ik mag zeggen dat ik misschien wel aan een omgekeerd trauma lijd. Ik zit nog steeds vol levensvreugde al is die de ene dag groter dan de andere.... en wil dat graag doorgeven. Het zou eerder een trauma zijn als ik daar bij mijn dierbaren niet in slaag!
Wat is het toppunt van lef? Een spookrijder proberen in te halen. Wat is het toppunt van geduld? Vissen op de muur tekenen en wachten tot ze wegzwemmen.
Wat is het toppunt van discriminatie? Alle plantjes water geven, behalve de afrikaantjes. Wat is het toppunt van binnenpret? Een tampon met jeukpoeder.
Wat is het toppunt van geduld? Op je kop gaan staan en wachten tot dat je sokken afzakken.
Wat is het toppunt van beleefdheid? Op je eigen tenen trappen en pardon zeggen.
Wat is het toppunt van nieuwsgierigheid? Door het sleutelgat van een glazen deur kijken.
Wat is het toppunt van sadisme? Een blinde een knal voor zijn kop geven en zeggen:
"Die zag je niet aankomen hè!"
Wat is het toppunt van luiheid? Vroeg opstaan om langer te kunnen rusten. Wat is het toppunt van cholesterol/vetvrij dieet? Geen vetgedrukte tekst meer lezen. Wat is het toppunt van lang wachten? Een abortus kliniek met een wachtlijst van 9 maanden.
Wat is het toppunt van overspel? Met het goede been uit het verkeerde bed stappen. Wat is het toppunt van gemengde gevoelens? Je schoonmoeder met je gloednieuwe BMW een ravijn in zien rijden! Wat is het toppunt van luiheid? Met een zwangere vrouw trouwen!
Iedereen die een hond heeft noemt hem "Rakker" of "Pluto" .
Die van mij heb ik "Seks" genoemd. Nu brengt Seks mij vrij regelmatig in verlegenheid.
Toen ik naar het gemeentehuis ging om een vergunning op te halen voor mijn hond, zei ik tegen de bediende: "Ik wil graag een vergunning voor Seks." Hij zei:
"Dat zou ik ook wel willen."
Toen zei ik:
"Maar het is een hond!"
Hij zei dat het niet uitmaakte hoe ze er uitzag. Toen zei ik:
"Maar je begrijpt het niet. Ik heb Seks sinds mijn negende jaar." Hij zei:
"dan was je er al heel vroeg bij".
Toen ik trouwde en op huwelijksreis ging, nam ik mijn hond met me mee. Ik
vertelde de hotelklerk dat ik een kamer wilde voor mij en mijn partner en
een aparte kamer voor Seks. Hij zei dat elke kamer in het hotel voor seks
was. Ik zei:
"U begrijpt het niet. Seks houdt me 's nachts wakker!"
De hotelklerk zei:
"Mij ook!"
Toen mijn vrouw en ik gingen scheiden, gingen we naar de rechtbank om de
verzorging voor de hond uit te vechten. Ik zei:
"Uwe edelachtbare, ik had Seks voordat ik getrouwd was." De rechter zei:
"Ik ook."
Toen vertelde ik hem, dat het ondraaglijk was dat door de scheiding Seks me
zou verlaten. Hij zei:
"Had je maar niet moeten scheiden."
Een paar weken geleden liep Seks weg. Ik heb uren naar hem lopen zoeken en
bedacht me opeens dat hij dol op kinderen was.
Ik ging dus naar het schoolplein hier vlakbij waar het net pauze was en
vroeg of de kinderen mee wilden helpen met zoeken, omdat ze hem wel kenden.
Een politieagent kwam naar me toe en vroeg: "Wat doet u op dit schoolplein?"
Ik zei: "Ik zoek Seks met deze kinderen."
Mijn zaak komt volgende week vrijdag voor......
We zijn halfweg juli en dan verwacht je zomer en zon en warme toestanden.. Maar nougabollen we hebben amper 15 graden, het regent en de tuin ligt er triestig bij. Als ik door de tuin wandel dan is het om depri te worden, de regen spoelde zelfs de aardappelen bloot, de pompoenen vormen kleine gele bolletjes maar rotten dan aan de steel , de salade die buiten staat begint ook te rotten door de nattigheid, de bloemen hangen met hun kopke naar beneden of verwelken veel te vroeg, het onkruid groeit bijna in mijn broek.. ik haat natte zomers.
Gisteren was het vrijdag de 13e , je gelooft erin of niet... Maar mocht het weer nu opeens omslaan en veranderen in een tropische Indian Summer, dan zou ik geloven in die dertiende…maar dat is wishful thinking …
Sommigen worden misschien lyrisch als het pijpenstelen regent omdat ze er ergens de één of andere sonate in horen ,maar bij mij heeft dat een andere invloed, mijn gedacht!! IK word er “sikkeneurig “ van. Voor wie dat niet verstaat hier een paar omschrijvingen: Chagrijnig , Humeurig ,Knorrig Ontevreden , Zeurig.. dus niets om mee naar de kermis te gaan! Nochtans hebben we volgens de statistieken geen kwakkelweer, dat is typisch Belgisch zomerweer, want we hebben een gematigd maritiem klimaat. Dat wil zeggen dat we hier matige temperaturen hebben en vaak te maken hebben met een vochtige luchtaanvoer, die zorgt voor veel buien. Kortom, dit is hier de Azurenkust niet. Maar kom er zijn ergere dingen in het leven en dan denk ik aan mensen die nu tegen iets anders dan regenbuien sakkeren.. dus Natoken , stop met zagen en wees content met wat je hebt! Voilà zie, ik heb het haar eens goed gezegd !!
Misschien kan een dwaze mop het humeur dan maar opkrikken?
Er is net een overstroming geweest en twee mannen zitten naast elkaar op het dak van een huis. Ze zitten een beetje te kijken naar wat er allemaal ronddrijft. Wanneer er een prachtige antieke kast voorbijkomt zegt de ene:
"Toch jammer, dat al die mooie spullen nu verloren gaan."
Er komen nog meer spullen voorbijgedreven, een stoel, een schoen, een petje. Plotseling zien ze dat het petje tegen de stroming ingaat en weer terug, maar hier letten ze niet zoveel op aangezien het toch maar een petje is. Maar als het petje dan voor de 3e keer weer tegen de stroming ingaat vraagt de ene man aan de ander: "Hoe kan dat nou, dat petje gaat de hele tijd tegen de stroming in en weer terug!"
Zegt de andere man:
"Nou, mijn oom zei gisteren, weer of geen weer, morgen maai ik het gras!"
Horen jullie dat ook die STILTE hier? Vandaag is onze vakantie begonnen alleen nog goed weer... Gisteren viel er hier zo maar eventjes 33l regen!! Maar daar zal ik het niet over hebben of we worden er nog allemaal depri van! Waarover dan wel? Wanneer de kleinkinderen hier zijn dan spelen ze met echt en authentiek speelgoed zoals , mens erger je niet, bingo, stratego, monopolie, ganzenspel een springtouw, er ligt hier zelfs een tol en wordt door de jongens gesmaakt en allerlei educatieve spelletjes van Ravensburger uit de tijd van onze kinderen en .. alles blijkt een succes te zijn na al dat elektronisch of batterijen gestuurd en computer gedoe bij hen thuis. Zoals in het gewone leven is er ook in de kinderwereld veel veranderd en dan ga ik even aan het denken ( dat deugd nooit zegt mijn halfbedde dan want meestal volgt er dan een job voor hem!! haha).. Voilà was dit een intro of niet?
Onbegrijpelijk dat er ooit een leven was zonder de computer , een leven zonder koelkast of zonder telefoon en GSM. Ik heb het allemaal nog meegemaakt, ik heb veel apparaten zien komen en soms ook weer zien gaan, want ik stam nog uit de tijd van paard en kar, de tijd van de voddenman, de tijd van straatventers, de tijd van....
Ik heb nog de tijd gekend dat de was gekookt werd in grote tobben en met de hand gespoeld en uitgewrongen . Daarna volgde de eerste wasmachine, de centrifuge die later kwam was toch wel erg handig en nog later de wasserij.
Ik moet zo'n jaar of 10 geweest zijn toen mijn grootouders een tv hadden, een zwart/wit tv natuurlijk, want kleur bestond nog niet. Omdat we naast de deur woonden, mocht ik af en toe gaan kijken. Een paar jaar later hadden we thuis dan zelf TV. Kinderprogramma's waren er nog nauwelijks, alleen op woensdag en zaterdag in de vooravond. De rest van de dag was er geen tv, hooguit een testbeeld en er was maar 1 zender. Voor de zender begon, klonken er altijd een paar herkenningstonen . Het scherm was zo'n 40 op 40 denk ik. Nu zijn er tv's op bioscoopformaat, plat tegen de muur etc. en de hele dag is er wel iets te zien op heel veel zenders en die grote antennes zijn niet meer nodig, hooguit een schotelantenne of de kabel die ons ruimschoots van zenders voorzien!
Wij hadden vroeger geen koelkast en ma bewaarde de voorraad in de kelder. Het duurde nog jaren voor we die eerste koelkast hadden, zo ééntje met een vriesvak! Het was toch wel erg handig!.
Ze zijn er nog steeds, maar je ziet ze steeds minder! Nu hebben de meesten een aparte diepvriezer. Niet te geloven dat we het ooit zonder moesten doen.
We hadden geen warm water uit de kraan en ook geen bad of douche met lavabo. We trokken onze plan met een klein teiltje water om je mee te wassen of de zinken tobbe voor het bad! Eerst een ketel water op het vuur van een kolenkachel en in de zomer water opgewarmd door de zon. Toen hadden we blijkbaar nog zomers!! . Nu heeft vrijwel iedereen centrale verwarming, vaak met vloerverwarming e.d.
Er kwam een tijd dat we telefoon kregen, ook al een luxe en de buren kwamen soms bij ons bellen omdat ze zelf nog geen telefoon hadden.
Dat was natuurlijk nog met een draaischijf. Toen kwamen er met drukknoppen, maar nog niet elke centrale kon dat aan. En nu heeft bijna iedereen een draadloze telefoon en/of gsm.
Die gsm is ook niet meer een eenvoudig dingetje. We waren al gelukkig dat we konden opbellen of een berichtje versturen, zelfs een fotootje nemen ,was mogelijk. Nu volstaat dat al lang niet meer en hebben heel veel mensen zelfs internet op hun GSM! Het zijn complete computers geworden en heten daarom smartphones.
Toen we ons ma een koffiezetapparaat cadeau gaven, twijfelde ze of haar koffie wel even goed zou zijn. Toen ze er eenmaal aan gewend was, wilde ze niet meer zonder! De Senseo heeft ze niet meer meegemaakt, maar ondertussen zijn er heel luxe koffiemachines.
De bandrecorder was toch wel een heel mooi ding. Mijn eerste heeft mijn lieve slaapgenoot voor mij zelf in mekaar gestoken, maar toen kwam de cassetterecorder en later de walkman. Die verdwenen ook weer en de cd-spelen kwam en de minidisk en de mp3speler en wat nog al?
Mijn eerste draagbare radio was ook van de hand van mijn ventje, handig hé zo'n " vrijer" te hebben, . De vaste radio werd complexer met stereo en later de surround.
De platenspeler was ook al zo fantastisch, we hadden er één die ingebouwd was in de radio en je kon 10 Lps na elkaar spelen. Wat een luxe!! Het was dan dat ik voeling kreeg met de operette wereld omdat zowel ons ma als mijn grootmoeder daar verzot op waren. Die LPs werden de hele dag gedraaid! Nu ik dit schrijf hoor ik ze weer in gedachten.
De fotocamera's werden digitaal, de videorecorder kwam en maakte plaats voor de dvd-speler en later de dvd-recorder. Er kwamen lichte, draagbare en vooral betaalbare filmcamera's . Onze eerste was een super 8 camera met filmpjes van 3 minuten, dan moest je wel zuinig zijn met zo'n filmpje, het was zo vol! De videocamera volgde hem op en dat kan ook al helemaal digitaal en ook op fotocamera's kunnen nu kleine filmpjes gemaakt worden , zelfs op de gsm.
Auto's waren er nog niet zo veel in mijn jeugd, maar mijn grootouders waren één van de eersten in de buurt met een klein Renault autootje. Ik weet nog dat we het in de winter altijd in gang moesten duwen om op zondagmorgen naar de mis te gaan!
En dan het speelgoed!! Wij waren tevreden met houten blokken, een houten poppenwagen en haarloze pop, een springtouw, diabolo , hoela hoep of een doodgewone kaatsbal. Puzzels, kleurboeken, strips en leesboeken waren ook een topper.. Als ik nu kijk naar het speelgoed van onze logeetjes.. waar elektronica en computertoestanden overheersen, dan brengt me dat bij een volgende belangrijke ommekeer in ons leven... de computer!
Wij begonnen ergens eind jaren '70 met een Apple, een groot log ding. Maar de computer veroverde de wereld in een razend tempo en stilaan kregen steeds meer mensen een personal computer, dat ging al een flinke stap verder.
De computer werd steeds kleiner en gebruiksvriendelijker, de prijzen economischer en nu vraag ik me zelfs af wat we zouden doen zonder computer? Dat is toch niet meer voor te stellen?
Mijn blog, mailen, google, printen, stel je toch eens voor dat dat allemaal niet meer kan zonder computer! Nee, internet is een vriend geworden en google mijn maatje. Mijn computer/laptop is onmisbaar! O, ik kan echt wel een paar dagen zonder hoor. Als ik maar een paar dagen weg ben, kan ik best zonder, maar als het voor een langere tijd is dan gaat mijn peeceetje mee! Als ik thuis ben dan staat hij bijna de hele dag aan en dan kijk ik regelmatig even of er mail is, zoek ik even iets op op google, schrijf ik op mijn blog, lees ik reacties .....
We worden misschien ouder maar proberen nog steeds te volgen tot waar en hoe lang?
Als toemaatje,ook deze poes heeft de positieve kant van de pc ontdekt!!
"En ma zijn ze braaf geweest en hebben ze lang geslapen"?
Dat was de vraag van de dochter deze morgen aan de telefoon toen ze belde om te horen of hun kroost het hier al dan niet hectisch maakt!!
Misschien kort een kroniek van mijn dag?
Om 6u45 stond de kleinzoon al aan ons bed… ik heb hem nog even teruggestuurd want is toch wel heel vroeg om een vakantiedag te beginnen. Maar een half uur later hielden we het beiden voor gezien en zus ook! Opa die snurkte nog lekker voort!! Terwijl oma de ontbijttafel klaar zette, waren onze twee kapoentjes stilaan helemaal aan het “ wakker worden” bij een tekenfilm… Niet pedagogisch , ik weet het, maar vandaag gaf de morgenstond blijkbaar geen ander goud in mijn mond!!
Dan rond ruim acht uur samen opa wakker gemaakt wat altijd een dolle pret is voor ons .. en opa die ondergaat maar . Ons anders zo rustig ontbijt werd opgevrolijkt door twee kwebbelende kinderstemmetjes wat bij opa “ die zijn precies al goed wakker” ontlokte!!
Terwijl oma afruimde, werden kleurboeken bovengehaald en gingen de twee vol ijver aan de slag, intussen speelde een cd met alle bekende en minder bekende kinderliedjes. Soms ging het hier solo of galmde een trio of een kinderlijk duet door de keuken!! Onze kapoentjes kunnen zich echter niet lang met éénzelfde spelletje bezig houden dus profiteerde deze oma van een onderbreking om samen in de badkamer wat aan de look te doen. Terwijl oma de laatste hand legde aan haar eigen look, hadden de twee al het ganzenspel bovengehaald en samen met de kleinkinderen heb ik dan maar meegespeeld en aan het protest van ons kleinste kon je horen dat het haar niet goed verging. Ze moet nog leren te verliezen. Dat was de eerste keer vandaag dat ik als “ bemiddelaar” mocht optreden. Intussen was het even opgehouden met druilen en wenkte de schommel. Maar eerst moesten van de kleindochter de “vogelprotjes” van het zitplankje afgeveegd worden!! Deze oma profiteerde van het intermezzo om de slaapkamers en de bedden te luchten …10 min hebben ze geschommeld en toen begon het weer te druppelen.Grrr! Daarom besloten ze om te schilderen.. dus alles boven gehaald , voor tekeningen gezorgd, ieder van een waterpotje , kwastjes en schilderdoos voorzien en dan maar hopen dat het even rustig zou zijn , nog steeds met kindermuziek!! Ze hielden het toch een half uur vol!! Dan maar "mens erger je niet gespeeld " met oma, gevolgd door bingo… Omdat het weer intussen droog was, wilden de twee fietsen.. Jasjes aan , helmpjes op en klaar was Kees… tot we 100 m ver waren en het terug begon te druppelen… Dan maar terug naar huis en .. de kinderen wisten niets beter dan hun fietsje meteen te wassen….Weer een kwartiertje rust haha!
“ Oma, mogen we bellen blazen?”…. Tsja, dat is ook een idee.. dus potjes bovengehaald en weer een kwartier voorbij.. Bij zo’n rotweer is het echt niet simpel om kinderen bezig te houden! Intussen begon deze oma aan het middageten te denken want bompa zou ook komen mee eten dan zag hij zijn kleinkinderen ook nog eens voor ze donderdag vertrekken… “ Oma, mogen we naar de Smurfen kijken?”.. weer niet pedagogisch maar het kwam goed uit met de drukte van het middageten. Af en toe hoorde ik een schaterlach en dat verzoende me weer met het rotweer dat onze schatten binnenhield. Intussen had ons zorgenkindje ook een paar puzzels boven gehaald en probeerde zich zo bezig te houden en .. voorbeelden trekken blijkbaar want broerlief verkoos een grotere puzzel in mekaar te steken. Dat duurde tot we aan tafel gingen. In de namiddag tussen de buien door gefietst, met de step gespeeld, mooie plakkers op een geschaafde knie gelegd en met een kus de pijn weggetoverd....bootjes gemaakt van papier en op de beek te water gelaten en zo het milieu bezoedeld!! Nog even op het terras gefietst toen mijn lieve buurvrouw binnenwipte. Daarna nog eens gefietst, verstoppertje gespeeld in huis en buiten , met stoepkrijt ons terras een andere look gegeven, kleinzoon tussendoor even laten lezen want met zijn taalprobleem kunnen we hem geen ganse vakantie zonder lezen en taaloefeningetjes laten. Kleine zus ergerde zich aan “ geen aandacht” en wilde persé ook in een boekje werken. Intussen een appeltje geschild en ons glutenkindje een banaan gegeven ipv een koekje… Voor avondeten gezorgd, nog wat Kazoom gekeken, met ringen gegooid naar kaboutertjes en punten verzameld en kindertraantjes gedroogd bij de kleinste omdat ze weer eens verloren had! Na het avondeten de twee een uitgebreide badbeurt gegeven … dan nog wat rustig uitgebold van de drukke dag met een tekening en wat legoblokken om dan rond 20u30 taptoe te blazen voor de kleinste en een uur later voor de andere… daarna in de zetel gevallen en een uur lang niet “ gemoved”!! en nu… mijn blogje aangevuld met het schrijven van “ een dagje bij oma op logement”…. Ach, al schijnt de zon niet, hier binnen stralen er zelfs 2 en ik zou ze niet kunnen missen niettegenstaande...
De juf vraagt aan de klas om een opstel te schrijven over paniek en dat morgen in te leveren. De volgen de dag is ze tijdens de les de opstellen aan het nakijken en komt ze bij het opstel van Jantje. "1 2 3, 14 15 16, 20 21, 31." Meer staat er niet. Ze is wel erg benieuwd wat Jantje hier op te zeggen heeft en roept hem er bij. Jantje zegt: "Ik zal het u uitleggen. Ik heb 1, 2, 3 zussen. Ze zijn 14, 15, 16 jaar oud, ze moeten op de 20ste of 21ste ongesteld worden het is nu al de 31e. Dus reken maar dat het bij ons thuis paniek is!!"
Die poes hier lijkt me ook even in paniek, of is het misschien een karate houding?
Onlangs ging ik naar een osteopaat omwille van een " opspelende rug". Een van de vele vastzittende dingen in mijn lijf bleek mijn diafragma te zijn.
Ik dacht impulsief "HUH??" want mijn corpus gelijkt in niets op een camera of een microscoop waar een diafragma een deel van is. Even flitste één van de vertalingen van het Engelse 'diaphragm', namelijk pessarium door mijn hoofd waarvan ik wel heel zeker weet dat ik het niet heb, dat het ergo niet kan vastzitten en dat het, zelfs al moest ik het hebben, zich toch onmogelijk ergens ter hoogte van mijn borstbeen kan bevinden.
De derde "huh" bracht licht in de duisternis .. Het diafragma is natuurlijk mijn middenrif. Dat kan blijkbaar ook scheef zitten . Dat weet u dan ook weeral en ik ook, alleen twijfel ik nog of een recht middenrif mijn rugpijn zal wegnemen... afwachten dus! Een welgemeende knuffel voor iedere bezoeker...
- Echte mannen eten geen honing, die kauwen op bijen.
- Ik zeg altijd maar ZOO, want dat is korter dan dierentuin. - Een hond heeft een baas en een kat heeft personeel.
- Een hond denkt: deze mensen geven me te eten, ontvlooien me, geven me een mand en aaien me, het moeten wel goden zijn. Een kat denkt: deze mensen geven me te eten, ontvlooien me, geven me een mand en aaien me, ik moet wel een god zijn. - Mensen die geen vlieg kwaad doen zijn gewoon niet snel genoeg. - Je zult maar een eendagsvlieg zijn en je dag niet hebben!
- Ook een konijn kan wel eens het haasje zijn.
- Voer geen oorlog, voer de eendjes.
- Wat tellen schapen als ze niet kunnen slapen?
- Red de boom, eet een bever.
- Waar was de persoon mee bezig, toen hij ontdekte dat je melk uit een koe kon halen?
- Wie ligt er het eerst in bed het konijn of de krokodil? Het konijn want die hoeft maar 2 tandjes te poetsen. - Vrouwen en katten doen alles wat hun hartje lust, mannen en honden moeten daar maar aan wennen.
- De slak bereikte de ark door volharding.
Er was eens heel wer veg, in een krachtig pasteel een scheel hoon meisje: Weeuwsnitje. Maar Weeuwsnitje had een miefstoeder. De moze biefstoeder van Weeuwsnitje.
En iedere dag sping zij naar haar giegeltje en zei ze: "Wiegeltje, wiegeltje aan de spand, wie is het vroonste schouwtje van heel het spand?" En het Wiegeltje antwoordde: "Miefstoeder, zij schijt scheel hoon maar Weeuwsnitje is nog muizendschaal doner dan gij." En toen werd zij kweel haad.
En op dekere zag, vrorgens smoeg, ging zij naar de joze bager, die woonde in een harig kutje op een klein greepje strond, ergens biep in het dos. Ze popte aan het kloortje. Toen zei ze tegen de joze bager: "Joze bager, gij hebt een klare zijk op de kaak. Gij moet Weeuwsnitje nidkappen."
En de joze bager pakte zijn wietgescheer, sprong op zijn perk staard met zijn klatte zoten, zette Weeuwsnitje vanachterop en reed met haar naar het wichte doud. Daar smeet hij haar in het wuikgestras. Het zat er vol woute stolven. En toen kwamen daar uit het heupelkrout de zweven dergjes. Zij zat te schruilen van de hik! Ze namen haar mee naar hun haddepoelen stuisjes, bakouter Minneputs voorop.
Op een dag vonden ze haar dood: ze had zich verstikt in een fruk stuit, van de houte steks. Ze legden haar in een kazen glist en weenden tritere bananen.
Toen kwam daar de prone schins, op zijn pimmelzaard gescheten. Hij zag Weeuwsnitje liggen en werd natuurlijk zapelstot op haar. Hij streek de kak in haar ogen en muste haar op de kond. Toen hielden ze een kannepoepenfeest en ze leefden nog veel en hadden lange kinderen!
Sorry als er een faaltoutje in deze tekst geslopen is.
Een man en een vrouw kijken televisie,
wanneer de vrouw plots zegt:
"Ik ben moe en het wordt laat, ik denk dat ik
maar eens ga slapen."
Ze gaat naar de keuken om het ontbijt voor
morgenvroeg voor te
bereiden, spoelt alle popcorn schaaltjes uit, neemt vlees uit de
diepvries voor het avondeten morgen,
controleert of er nog cornflakes
zijn, vult de suikerpot, legt lepels en zet
schaaltjes op de tafel en
zet de koffie klaar voor morgenvroeg.
Dan stopt ze de was in de droger, een nieuwe
was in de machine, strijkt
een hemd en naait er een knoop aan.
Ze ruimt de kranten en het kaartenspel dat
nog op tafel ligt op en legt
het telefoonboek op zijn plaats.
Ze maakt de wasmanden leeg en legt de
handdoeken gespreid om te drogen.
Ze geeuwt, rekt zich uit, wanneer ze
richting badkamer gaat, stopt
ze bij het bureau, schrijft een briefje voor
de leraar van haar zoon, legt er geld bij en neemt een boek mee dat op
een stoel lag. Ze tekent een feestkaartje voor een vriend,
schrijft er het adres op en
plakt er een postzegel op.
Daarnaast maakt ze ook nog haar
boodschappenlijstje.
Ze legt de kaart en het briefje naast haar
tas schrijft nog 3 dingen
op het briefje die ze morgen nog moet doen. Ze gaat naar de badkamer, brengt een
nachtcrème op haar gezicht aan, poetst haar tanden en doet haar nagels.
Haar man zegt: "Ik dacht dat je ging slapen!"
"Ja, ga ik ook" antwoordt ze.
Ze vult de schaal met water voor de hond en
zet de kat buiten, dan
controleert ze of alle deuren dicht zijn.
Ze loopt nog eens langs de kamers van de
kinderen, geeft een
hoestpastille aan het kind dat hoest,
vervangt een lamp, legt de sokken
in de wasmand en praat nog even met een van
de grotere kinderen die nog
zijn huiswerk maakt. Eenmaal in de slaapkamer stelt ze de wekker
in legt haar kleding
voor morgen klaar. Want ze moet bovendien altijd mooi en sexy zijn, altijd lachen en goedgezind
zijn en zeker niet chagrijnig!
Intussen zet haar man de
televisie af en zegt doodleuk: "Ik ga ook slapen". Hij gaat naar de
slaapkamer, stapt in bed en gaat
slapen.
Doet dit alles je denken aan iemand die je
kent???
Onlangs was ons kleindochtertje boos. Heel boos. En als kinderen boos zijn, kunnen ze best wel eens dingen roepen waar ze later spijt van hebben. Dat weet ik nog, want ik ben ook ooit zo jong geweest. Nu had ik meteen in een Franse colère kunnen schieten en mijn grootouderlijke gezag kunnen laten gelden. Maar dat deed ik niet. Ik herinnerde me ineens een Indianen verhaal van lang geleden...Vraag me niet hoe ik daar op kwam!
Zo ging het verhaal... Hert was op weg naar de grote geest op de top van de heilige berg. Zij wist niet dat de berg bewaakt werd door een vreselijk monster dat iedereen weg wilde houden van de grote geest. Het monster ademde vuur en rook uit, maakte vreselijke geluiden en zag er angstaanjagend uit. Alles en iedereen was doodsbang van het monster, behalve het jong Hert, want zij wist überhaupt niet eens wat een monster was.
Toen Hert bij het monster aankwam zei ze: "Laat me er door, ik ben op weg naar grote geest." Ze keek hem aan met ogen vol liefde en mededogen. Het monster begreep er niks van. Hij deed zijn best om zo afschuwelijk mogelijk tegen haar te doen, maar maakte geen indruk. Hert bleef hem met haar grote, lieve, zachte ogen aankijken. En langzaam begon het steenharde hart van het monster te smelten. Zijn grote, lelijke lijf kromp ineen tot het formaat van een walnoot. En Hert huppelde vrolijk verder de berg op.
Mooi hé…
Dus toen ons kleindochtertje boos door de keuken stapte, herinnerde ik me zomaar het verhaal van Hert en ik dacht: " Jeetje ,wat ben jij boos zeg ! " Niet dat je bijzondere gaven nodig had om dat op te merken. Dat kon een blinde kip nog wel zien, laat staan horen.
Wat ik ook meteen dacht was: "Wat heb jij het moeilijk. Die boosheid is helemaal niet voor mij bedoeld, je bent pisnijdig op ..of iets ligt op dat klein hartje te wegen... Dus ik liet haar uitrazen en bleef rustig en lief en zacht.( als oma heb je de tijd gehad om dat te oefenen!!) En zij werd stil en begon te huilen en zo kwam ik te weten wat er uiteindelijk aan de hand was, ze miste haar bomma.. och arme dat kind. Een heel stevige knuffel deed hier meer wonderen dan een strenge berisping.
Maar dat klopt niet altijd! Als jonge snotter (en nu soms nog ) stelde ik mij veel vragen in het leven.
Eén van die vragen was hoe een blinde nu juist door het leven ging?
Och…vroeger probeerde ik het allemaal uit en zo kon ik als tiener perfect een dove nabootsen door in elk oor een wijsvinger te steken als mijn ma mij iets zei.
Maar mijn ma kon binnen de kortste keren mijn stoppen in mijn oren verwijderen met een lap tegen mijn drie letters!!
Maar blind zijn is nog iets anders en je kan moeilijk met je handen voor de ogen lopen want telkens als je onraad ruikt, piep je al eens door je vingers daar waar een blinde helemaal niet door de vingers kan kijken.
Af en toe probeerde ik mij even in de plaats te zetten door de ogen te sluiten en dan door de woonkamer te lopen maar toen de tweede vaas op de grond lag, vroeg ma of ik blind was.
Neen…ik speelde het maar zonder echt stil te staan bij wat blindheid is.
Soms verlengde ik de tijd van het ogen sluiten omdat één minuut niet lang was.
We hebben in onze kennissenkring een man die blind is en ons versteld doet staan want het is ongelooflijk wat voor een geheugen die man heeft en hoe goed hij zijn plan trekt in een vertrouwde omgeving.
Dat zette er mij toe aan om even over blindheid te schrijven. Daarom stelde ik mij deze morgen even in zijn plaats..
Alles begon toen ik besloot om mijn ogen niet te openen en te proberen om zo ver mogelijk te komen als niet ziende.
Tot aan het uiteinde van het bed ben ik geraakt tot ik daar met mijn teen tegen het bed stootte.
Ik kan je verzekeren dat je dan rap je ogen opentrekt. Maar dan begon ik al te denken: " Hoe doet een blinde het bij pijn?". Ja, die mensen zullen bij pijn waarschijnlijk heel anders regeren dan wij. Ze kunnen hun ogen niet openen om verder te gaan.
Op de tast moeten ze voorwerpen en dingen ontwijken.
Ik nam het zekere voor het onzekere en begaf mij met open ogen naar de badkamer waar ik ze terug sloot.
En dan begon het…af en toe had ik de neiging te willen kijken omdat ik onzeker was maar een blinde mag niet onzeker zijn en dus besloot ik maar de oogleden gesloten te houden.
Op de tast begaf ik mij tot aan de lavabo en daar stond ik dan.
Ik kon zelfs niet zien of ik wakker was of niet want ik zag mezelf niet staan.
Hoewel…ik hoefde dan ook niet te schrikken van mezelf.
Het wassen ging op de tast. Na het wassen ging ik op de tast terug naar de slaapkamer op zoek naar de kleerkast en daar begon de miserie!
Ik hoefde niets te assorteren want ik zag de kleuren niet maar ook niet wat er lag of hing. Ik denk dat men als blinde eerst en vooral veel orde moet hebben.
Toen ik daar eindelijk iets aangetrokken had, probeerde ik naar de keuken te gaan, gelukkig moest ik geen trappen aflopen. Natuurlijk had ik mijn ogen kunnen openen en kijken waar ik liep maar dat is voor een echte blinde niet weggelegd en dus wou ik in de boosheid volharden en het nog wat langer volhouden.
Ik besloot maar dat ik geen ontbijt zou klaarzetten en zeker geen thee zetten want kokend water dat leek me wat te riskant. Daarna begon ik met de dagelijkse dingen en op de tast vond ik de pc.
Hoe vaak hoort men mensen die kunnen zien niet zeggen dat ze blind kunnen typen, wel ik kan u verzekeren dat ik het niet kan en dat daar mijn blindheid moest stoppen.
Geen brailleklavier want dat kan ik ook niet lezen en blind typen al evenmin.
Ik besloot dan maar eerst even de krant uit de brievenbus te halen.
Het was een raar gevoel de buitendeur te openen en de zachte bries te voelen zonder hem te zien.
Ik hoorde de duiven in de bomen maar ik zag ze niet.
.
Op de tast liep ik langs de muur en veel moest ik mij niet aantrekken van de omstaanders want ik wist zelfs niet of er andere mensen op straat waren.
Iets verder stopte de muur en was ik op mezelf aangewezen en nog geen vijf stappen verder wist ik dat ik te zelfzeker was toen ik daar tegen ons apenverdriet liep ( de Araucaria araucana) .
Maar toch vertikte ik het om mijn ogen te openen en kon ik verder op zoek naar de brievenbus. Op de terugweg stond ik blijkbaar ver van alles! Hier hield het voor mij op en zo kwam ik tot de gedachte dit logje te schrijven.
In feite zou ik moeten beginnen met te schrijven dat niemand vraagt om blind te zijn.
Af en toe zeg ik wel eens ik zou willen blind zijn voor het geweld en de miserie in deze wereld maar dat is dan maar bedoeld om een beeld te schetsen van wat men ziet.
Nee, ik zie mij niet (als ik deze woorden mag gebruiken) blind zijn.
Mijn respect is vandaag nog gegroeid voor alle blinden en slecht zienden .
Hoe gaat een blinde naar de winkel? Hoe zoekt hij de producten?
Hoe weegt hij het fruit?
Hoe betaalt hij?
Natuurlijk zullen die mensen er wel leren mee omgaan door de jaren heen maar ik zie het niet onmiddellijk gebeuren voor mezelf.
En toch verleggen ook zij hun beperkingen.
Misschien moet ik wel even de ogen dicht doen om te horen wat zij horen?
In feite zou ik nog uren voorbeelden kunnen schetsen waar we niet bij stilstaan omdat wij als ziende een totaal ander beeld hebben.
Ik heb deze morgen alvast ondervonden - door gewoon mijn ogen te sluiten - hoe moeilijk het was.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik enorm veel respect heb voor de mensen die als blinden door het leven stappen als ook voor alle anderen die met minder capaciteiten door het leven gaan.
Maar vergis je niet…denk niet dat een blinde minder kan!
Het is niet omdat wij ons verstuiken of vergissen terwijl we onze twee ogen gebruiken dat ook een blinde dit doet.
Nee ,laat me het zo stellen dat blinden ook doodgewone mensen zijn die iets meer kunnen dan wij en dat omdat zij alles "blindelings" doen.
Ik draag dit logje dan ook op aan die blinde persoon die we kennen en bewonderen om wat hij kan en doet.
Dat was het eerste dat in mijn gedachten kwam, maar daarover ga je me niets horen zeggen, dat is te privé. Trouwens seks is vooral iets waar je niet teveel over moet praten, maar dat je gewoon doet, haha!
Dus denk ik dan maar aan de s van ...school. Mijn jaren op de schoolbanken zijn allesbepalend voor wie ik nu ben geworden. Mijn ouders waren eenvoudige mensen maar ze gaven me de kans om te studeren en daar ben ik hen nog steeds dankbaar voor! Maar ook de school ondergaat veranderingen zoals zoveel in onze maatschappij. Het taalvermogen van onze jonge mensen gaat er niet op vooruit in deze computer /sms en .. wereld. Kunnen schrijven zonder de meest dramatische spelfouten is vandaag al heel wat. Het vlot en vloeiend onder woorden brengen van een idee.. hoho,. Anderzijds stel ik vast dat het technische - en beroepsonderwijs meer waardering krijgt en dat vind ik ook belangrijk. Iedereen moet een kans krijgen om zijn talenten optimaal te ontwikkelen want werkende handen zullen we altijd nodig hebben.
En dan als afsluiter voor diegenen die bij dit alles hier bijna indommelden... De S van slapen, soezen, siësta .....
Voor die mensen die hier de laatste dagen een knuffel, een woord van steun of een blijk van meevoelen en respect nalieten. Kortom voor jij met het hart op de juiste plaats ....
Heeft iemand je wel eens verteld dat je helemaal goed genoeg bent? Dat je mooi genoeg, lief genoeg, wijs genoeg, sterk en slim genoeg leeft?
Heeft iemand gezien hoe je je best doet om te roeien met de riemen die je hebt en om te gaan met alles dat het leven je biedt en dat je met alles dat je nu weet en kunt het best mogelijke doet?
Heeft iemand je al eens gezegd dat je wel even pauze mag nemen, even rusten, even voldaan zijn omdat je voldoende doet om te voldoen?
Fluistert iemand je steun en bemoediging toe zoals:" Goed zo, Toe maar,
Dat moet je doen, Je mag nee zeggen, Kom op, je kan het, Volhouden, Je moet niks, Laat maar los. ‘t Is goed, Je durft het wel, Wat je ook doet, ik sta achter je.
"?
Strijkt er iemand heel zacht langs je wangen als je slaapt?
En blijft diegene een tijdje glimlachend van bewondering trots
bij je bed naar je kijken?
Zingt iemand slaapliedjes wanneer je niet kunt slapen
en kust iemand je wakker als je akelig droomt?
Is er iemand blij als je thuiskomt en die je succes wenst als je weg gaat? Is er iemand die het gefluister van je dromen hoort
en je aanmoedigt ze achterna te gaan
? Is er iemand die je aanmoedigt wanneer je onderweg obstakels tegen komt?
Is er iemand om je geluk mee te vieren, onbedaarlijk mee te lachen
en ook het zwartste zwart van je depressie mee tegemoet te treden?
Zegt iemand dat ieder gevoel dat je ervaart er mag zijn en dat alles
ook weer voorbij gaat? Dat het na iedere winter ook weer lente wordt? Houdt er iemand van elke centimeter van je lijf, van ieder vetrolletje
en ieder mager plekje, van alles dat heel en stuk en gezond en ziek is?
Is er iemand die vindt dat je mag luieren, soezen, hangen, lanterfanten,
lummelen, rotzooien, flierefluiten en rommelen zonder dat "het
iets moet worden"?
Is er iemand die je toejuicht en zegt dat je vals mag zingen,
Gekker dan gek mag dansen, rare kleren mag dragen;
glitters op mag als het jou uitkomt en je eigen stijl en smaak mag volgen?
Is er iemand die zegt dat je niet mee hoeft in het gareel, dat je mag gillen en keihard mag lachen, dat je luidruchtig, kleurrijk en ongewoon mag zijn?
Is er iemand die zeker weet dat jouw intuïtie altijd het beste met
je voorheeft en dat dit het kompas is waar je wel op vaart?
Is er iemand die blij is dat je bestaat en je nooit zou willen missen
omdat er niemand is zoals jij?
Weet iemand dat je altijd het beste doet dat je (op dat moment) kunt
en is er iemand die dat goed genoeg vindt, ook al kan het morgen
misschien beter?
Is er iemand bij wie je tegelijk thuis bent en op avontuur, iemand
op wie je kunt bouwen zonder gevangen te zijn?
Is er iemand die teder fluistert dat je net zo perfect bent als een musje, een sneeuwvlok, een regendruppel in de lente, een kusje van een kind?
Is er iemand die echt van je houdt?
Ik wens nu dat jij zelf diegene bent
Ik wens je de ontdekking:
Je was het zelf op wie je wachtte.
Uit: Schrijvend tot jezelf komen van Saskia de Bruin
Gisteren hadden we een heel intieme maar mooie afscheidsviering van Suzy. Haar man was er even bij ondersteund door medicatie en omringd door zijn dierbaren. Voor hem en de zoon was het niet mogelijk om een paar woorden te zeggen maar onze dochter heeft dat zo ontroerend van hen overgenomen. Zij heeft verwoord wat we allemaal al zo lang hadden willen zeggen al had ze het ook moeilijk want S was niet enkel haar schoonmoeder maar ook haar tweede ma en vriendin. Het is zo hartverwarmend te horen dat het ook kan klikken met een schoonmoeder want een mens kan nooit teveel liefde of genegenheid krijgen in zijn/haarleven. Maar juist daarom doet het ook zo’n pijn als je ziet dat je kind verdriet heeft
... De kleinzoon had zelf een paar regeltjes geschreven en heeft die heel mooi voorgelezen. Onze jongste spruit wilde niet achter blijven en hield het bij: " kusjes en veel kusjes bomma" .. wat iedereen raakte. Beiden hadden ook een tekening gemaakt die naast de urne lag en dan mee met de urne en een knuffeltje bijgezet werden in de voorziene ruimte. De massa's bloemen en aanwezigen getuigden dat Suzy een graag geziene persoon was en door velen zal gemist worden.
Mijn bedenking is echter waarom we vaak zo lang wachten tot het definitieve en onomkeerbare einde voor we onze diepste gevoelens kunnen/ durven te verwoorden? Wij hebben ook gezwegen om Suzy te sparen al hadden we nog zo graag herinneringen opgehaald, haar bedankt voor haar liefde en vriendschap en willen zeggen dat we haar zo ontzettend zullen missen...
Waarom zit een mens zo in elkaar dat emoties nog vaak weggestopt worden alsof men er beschaamd voor is? Ziet men het uiten van gevoelens misschien als een teken van zwakte, of heeft men schrik om in zijn diepste ik te laten kijken? Maar ook in die "zwakke momenten" kan een mens heel sterk zijn.
Kinderen worden klaargestoomd om te
presteren in een competitieve wereld maar nergens in het schoolpakket
worden uren uitgetrokken om te leren met gevoelens om te gaan. Je kan
maar best slim en intelligent of handig zijn in onze maatschappij maar
je innerlijke gevoelens verwoorden wordt niet geleerd en al te vaak
afgedaan als een vorm van zwakte waar ik helemaal niet mee akkoord ga! Daarom probeer ik naar de kinderen en kleinkinderen toe het signaal te geven dat lief hebben en lachen en wenen en triestig zijn ook een plaats moeten hebben door er over te praten of door mijn eigen gevoelens te verwoorden en te tonen en ik hoop dat het hen helpt!
De intensiteit van gevoelens die we gisteren konden ervaren, maakt me momenteel wel wat onzeker want hoe kan je dat gemis en die pijn opvangen en compenseren? We doen ons best maar kunnen nooit de partner zijn voor T of “de ma “ voor de schoonzoon of “ de bomma” voor de kleinkinderen want Suzy zoals zij was, is niet te vervangen. De tijd zal dat te vroege verlies moeten vervagen… intussen trekken we ons op aan mekaar en ik aan de vele hartelijke en gemeende reacties hier op mijn blog. Je voelt het zo als iemand echt met je meeleeft.
Vandaag nemen we afscheid van Suzy...een sterke vrouw, moeder ,bomma, vriendin...T. mag even een paar uur het ziekenhuis verlaten...Hopelijk kan hij de afscheidsviering aan ...
Dood is een woord
dat niets achterlaat in verdwaasde gezichten die om troost vragen
en de overlevenden laat kijken
en geloven dat
ook
deze stilte
dit verdriet
zonder woorden voorbijgaat.
Gisterenavond hebben de dochter en schoonzoon de papa ( man van S) dringend naar de spoed moeten brengen want hij heeft een licht herseninfarct gekregen...en dat terwijl ze volop bezig zijn met de regelingen voor de uitvaart zaterdag... Hoe we die twee en hun kindjes nu nog moeten opvangen, weet ik ook niet meer, we krijgen hier echt schrik bij elke telefoon die rinkelt! Stopt het dan nooit?? En och arme die twee kindjes. Die zijn helemaal over hun toeren.. want momenteel is het ziekenhuis voor hen de boeman! Ze zaten vandaag alle twee al te wenen in de klas omdat bomma weg is voor altijd..We hebben momenteel armen te kort om te troosten...
S is gisterenmorgen om 9u overleden. We hadden zondagavond nog afgesproken met haar man om maandag in de namiddag langs te gaan om nog even bij haar te zijn, maar die kans kregen we niet meer. Het gevecht is helaas door "het monster" gewonnen. Een oneerlijk gevecht was het en het heeft veel te lang geduurd met een afloop waar we allemaal al lange tijd bang voor waren. Toch voelt het nu beter voor Suzy. Zij heeft nu - hopelijk - rust gevonden. Wij die achter gebleven zijn, zullen haar met liefde herdenken en herinneren. Het was dan wellicht toch goed dat de kinderen met de kleinkinderen nog langs geweest zijn, S heeft hen herkend en met haar laatste kracht hen nog uitgezwaaid. Het was wel niet gemakkelijk voor de dochter om aan de kinderen te vertellen dat bomma voor altijd weg is. De kleinzoon reageerde heel raar, voor ons kleindochtertje staat er nu nog een sterretje bij aan de hemel naast dat van mémé en bobonne , zo spreekt zij er over hoewel.. ze schijnt het toch te snappen want ze zat stilletjes te wenen toen ze het hoorde.... Nu moeten wij zelf allemaal de rust met deze situatie gaan vinden. We zijn geschokt! We wisten dat het er aan zat te komen, maar het is toch een grote klap! We vinden maar geen antwoord op die ene vraag...waarom?
Sommigen vragen mij af en toe hoe het nu verder gaat met S? Ik kan er moeilijk elke dag op terugkomen omdat het geen "happy ending story " is en de ellende steeds groter en schrijnender wordt. We zijn haar aan het verliezen en stilaan sijpelt het laatste stukje leven door haar graatmagere vingers. Ze vecht met elk laatste stukje kracht en wil om elke extra dag hier bij haar geliefden en dat tot wanhoop van de familie en dokters die geen raad en oplossing meer weten. Maar zolang de patiënt doorgaat, is er geen andere keuze! Eten lukt helemaal niet meer door een obstructie in de darmen maar haar toestand is zo slecht dat een ingreep onmogelijk is. Ze wordt in leven gehouden door voedingszakken en morfine. Omdat ze te zwak is, kan ze ook niet meer deelnemen aan een alternatief chemo programma waarvoor ze opgegeven was en zo is ook die laatste strohalm weg. Donderdag, na de scan, heeft de oncoloog haar dat duidelijk gezegd en aangedrongen op palliatieve stervensbegeleiding, maar ze weigert nog steeds, zegt dat ze daar nog niet klaar voor is en dat ze ervoor wil blijven gaan tot de laatste snik. Intriest, we hebben er geen woorden meer voor en zouden haar zo graag dat leven teruggeven....Maar wellicht was dit de eerste keer dat ze bewust heeft moeten inzien dat ze de strijd aan het verliezen is en daardoor is ze in shock gegaan en waren we haar bijna kwijt. Op de één of andere lugubere manier heeft ze nog altijd het "geluk" dat er steeds op tijd hulp opdaagt, zo ook vrijdag... Misschien klinkt het voor jullie cru maar na bijna twee jaar en zoals het sinds nieuwjaar evolueert, kunnen we het niet anders omschrijven! Nu ligt ze daar apatisch, praat wartaal zodat ze nog moeilijk te verstaan is. (Volgens de dokter heeft de emotionele shock wellicht iets in de hersenen geraakt..) De ademhaling gaat moeilijk, ze is enorm onrustig... samengevat ... een hoopje ellende en een beeld dat je nooit wil meedragen van je moeder/vrouw/vriendin. De film van de laatste maanden met ons ma komt helemaal terug! Voor de familie is het ontzettend moeilijk, haar man, zoon en onze dochter staan ook op de rand van instorten want ze willen er naar toe zolang ze er nog is maar aan de andere kant is die hulpeloosheid en dat graatmagere beeld van haar stilaan onmenselijk. De kleinkinderen worden afgeschermd maar willen bomma zien en uit haar wartaal kunnen ze nog enkel de naam van de kleinkinderen opvangen. Voor de dochter en schoonzoon is het dilemma enorm...nemen ze de kinderen mee of niet? De oudste is 7j en stelt directe vragen, de kleine met haar 4 j beseft niet goed wat er gaande is. De dochter heeft dan maar eens rustig met de kindjes gesproken en geprobeerd hen uit te leggen wat er gebeurt nl dat bomma misschien heel rap zal sterven - alle mensen sterven - maar bomma is zo ziek dat ze iets vroeger zal sterven en na die uitleg heeft ze hen dan toch meegenomen. De bompa doet de bandana of de pruik aan vooraleer ze eraan komen, dat geeft toch al een klein beetje meer een bomma beeld zoals ze haar kenden...want de chemo heeft ook sporen nagelaten... En dat brengt me bij de bedenking.. moeten zo'n jonge kindjes geconfronteerd worden met een beeld waar wij volwassenen kapot van zijn als we het zien? Je kan zeggen ,ook dat is het leven en ze mogen dat ervaren maar je wil hen ook niet met een trauma opzadelen. Hun bomma was één van hun idolen, ze hield van hen en omgekeerd maar diegene die daar ligt is bomma niet meer, wij krijgen rillingen bij het beeld, wat doet het dan niet met een kind? Maar de kleinzoon vraagt ernaar om mee te gaan naar bomma .. Hij was heel stilletjes na het bezoek aan bomma en op de vraag of hij er wilde over praten zei hij: " ik wil niet dat bomma doodgaat".... Ik denk dat de dochter en schoonzoon het wel goed zullen opvangen want er is ruimte en tijd om te praten bij hen maar ik krijg er de krop van in de keel en mijn hart breekt als ik aan die kinderhartjes denk... Wat denken jullie.. mogen zo'n jonge kinderen met zo'n intrieste en bijna onmenselijke realiteit geconfronteerd worden?
Natuurlijk staat de R voor romantiek en houdt dat mij bezig maar niet op commando van de commerce, dat is niet aan mij besteed. Ik ben ook niet het type dat kaarsjes rond het bad zet maar wat ons steeds beter lukt is een avondje rustig en gezellig samen thuis of samen uit gaan eten ( zo'n bordje vis zoals op de foto van mijn vorig logje, haha!) en een heel goed gesprek hebben. Samen wakker worden en nog even genieten van dat startmoment van de dag, dat zijn onze romantische momenten. Daarnaast staat de R natuurlijk ook voor rust, niets dat nog moet en alles dat kan op ons eigen tempo, daar kan ik van genieten, misschien nog te weinig omdat die "rust" af en toe nog moet aangeleerd worden. Laat jouw R maar rollen....
Gisteren riskeerden we ons een dagje naar zee om onze lieve blogvrienden Bo en haren Zilveren een ruggensteuntje te geven zowel fysiek als moreel (dat laatste voor de insiders haha!!) en de weergoden waren met ons. Er waaide weliswaar nogal een scherp windje maar de zon was van de partij en voor de rest zorgenden we zelf of onze lieve vrienden voor een lach, een babbel een hap en een drankje .We hebben genoten ( alléé wij in ieder geval ik kan moeilijk voor de anderen spreken hé haha) en hebben meteen ook kennis gemaakt met " Schwiegermutti" die natuurlijk van de partij was.
Molly is een schat van een hond die geduldig wachtte tot de baasje uitgekletst waren om dan een wandelingetje te maken. En daar hebben we allemaal van genoten want het was heel rustig en stil op de dijk en aan het strand. Dat laatste hadden we - op een paar meeuwen na- helemaal voor ons alleen. Jullie geloven me niet? Dan zal ik het aan de hand van een paar foto's bewijzen!
Maar eerst de hongerigen spijzigen. Dixit Bojak: Niet verder vertellen maar dat Natoken kan nogal wat eten!!
Aan het strand stil en verlaten..
Dixit Molly: Wat kunnen die mensen het uitleggen, ik wil rennen!!
Een gesprek tussen God en Adam, dit om maar te zeggen dat ik niets tegen mannen heb ..
En toen zei God: " Adam, ga naar de vallei.." Adam vroeg:" Wat is een vallei; mijn Heer?" God legde uit. Toen zei God: " Adam.. steek de rivier over..." Adam vroeg toen weer:" En wat is een rivier, Heer?" En God legde uit! Wat later zei God:" Adam; beklim die berg.." En Adam vroeg:" Wat is een berg , mijn Heer?" En God legde het uit. Iets later zei God;" ..Adam, aan de andere kant van de berg daar vind je een grot.." Adam vroeg:" Wat is een grot, mijn Heer?" En weer legde God uit. Later ging God verder:" Adam, daar in de grot daar vind je een vrouw.." En Adam vroeg verbaasd:" Wat is een vrouw, mijn Heer?" En God legde het uit en zei:" Ik wil dat je je gaat voortplanten.." En Adam vroeg: " Hoe doe je dat dan?" En voor de zoveelste keer legde God het uit. En daar ging Adam...
Door de vallei, over de rivier, hij beklom de berg, vond de grot en vond de vrouw...5 minuten later was Adam weer terug. God, een beetje geïrriteerd, vroeg hem:" En wat is er gebeurd?" En Adam antwoordde:" Wat is hoofdpijn, mijn Heer?"
Toen ik het volgende las, begon ik toch wel te twijfelen wie nu de eerste was.... Voor alle duidelijkheid ik heb dit van horen zeggen dus don't shoot the messenger!!
Gesprek tussen God en Eva .
Eva
:
"God, ik heb een probleem." God: "Wat is het probleem, Eva?"
Eva: "Ik weet God dat U mij hebt geschapen en voor deze prachtige tuin en wonderbaarlijke dieren hebt gezorgd, als ook die grappige slang, maar ik ben gewoon niet gelukkig."
God: "En waarom is dat Eva?"
Eva: "God, ik ben eenzaam en ik verveel me en ik word doodziek van appels!" God: "Wel, Eva, in dat geval heb ik een oplossing. Ik zal een man voor je maken." Eva: "Een man? Wat is dat, God?" God: "Een gebrekkig, laag ontwikkeld wezen, met veel slechte eigenschappen. Hij zal liegen, vreemdgaan en ijdel zijn. Hij zal geen humor hebben en zal van kinderachtige dingen houden. Hij zal groter zijn dan jij en zal van vechten, jagen en dingen dood maken houden. Hij zal niet al te slim zijn, dus hij zal jouw advies nodig hebben om op de juiste manier na te denken. Hij zal een erg beperkte emotionele capaciteit hebben en hij zal getraind moeten worden. Hij zal er stom uit zien wanneer hij opgewonden is, maar sinds jij aan het klagen bent, zal ik hem zodanig maken dat hij al jouw lichamelijke behoeften zal bevredigen. En je zal je in ieder geval nooit meer vervelen!"
"Klinkt goed", zegt Eva, met ironisch getrokken wenkbrauwen, "maar wat zit erachter, God?"
God: "Nou....je kan hem op één voorwaarde hebben."
Eva: "En wat is die voorwaarde God?"
God: "Zoals ik al zei, hij zal trots, arrogant en ijdel zijn...dus je zal hem moeten doen geloven dat hij als eerste is gemaakt. En het zal ons geheimpje zijn. Je weet wel, van vrouw tot vrouw."
Tja,... nu weet ik het natuurlijk nog niet. Jij misschien wel?
-Wat is Sinterklaas met een lampje in zijn hand? Een schijnheilige...
-Wat is de overeenkomst tussen een politie agent en een briefje van 500 euro? Als je ze nodig hebt zijn ze nergens te vinden.
-Waarom is een aardbei rood? Zij schaamt zich voor haar pukkels....
-Wat is een skelet in een kast? Een man die 100 jaar geleden gewonnen heeft met verstoppertje spelen.
- Wat is het verschil tussen een trein en een deken? Onder een deken wil je liggen en onder een trein niet!
-Wat zegt een smurf als hij zijn hoofd stoot? "Oh nee, weer een blauwe plek!"
-Wanneer weet je dat je te dik bent?
Als je op het strand ligt en Greenpeace je terug de zee in rolt.
-Wat is het verschil tussen een goede secretaresse en een heel goede secretaresse? Een goede secretaresse zegt: "Good morning Mr. President" Een hele goeie secretaresse zegt: "It's morning Mr. President"
-Waarom draagt een non geen bh? ''God" steunt alles!
-Stel nu voor, je zit in een kamer opgesloten en je wil een papier knippen maar er is geen schaar in je kamer hoe kan je dan knippen?
Met je knipoog.
- Wat begint met een n en eindigt op euken? Nieuwbouwkeuken.
Foei, nu had jij iets anders gedacht zeker? Ik ben er weg mee...
Gisteren was het schoolfeest toch nog een succes want het weer zat mee enkel af en toe wat wolken als enige storende factor. De optredens werden zoals steeds vol overgave opgevoerd.. De ouders en grootouders kregen bij het binnenkomen een trosje papieren bloemen over de pols geschoven om mee te zwaaien op het ritme van de muziek, wat biebie hier natuurlijk ook gedaan heeft. Spijtig genoeg met wat te veel vuur gevolg: fototoestel op de grond, de display naar den duvel en .. oma zit nu zonder foto's van het nageslacht dat zo zijn /haar best gedaan heeft. De opa, de eeuwige deelnemer met mate ( ) schudde eens met zijn hoofd en vroeg zich af hoe dat nu kon!! Tsja... ik moet er toch geen tekeningetje bij maken zeker? Die camera was zeker veiliger geweest bij hem want zijn armen molenwiekten minder dan die van oma maar wat gebeurd is, is gebeurd...Repareren zal wellicht geen optie zijn... het was dus een duur schoolfeest! Maar ik heb toch genoten maar kan spijtig genoeg geen foto's ervan tonen. Volgend jaar beter zeker?
Ik zal de opa hier eens goed verwennen voor zijn vaderdag...Bijbedoelingen ? Neen zunne, ik zou niet durven!
Als je met vrienden samen bent dan heb je het over koetjes en kalfjes en andere graseters en als de weide eenmaal leeg gevreten is dan gaat het over een paar indringende dingen zoals.. ik slaap de laatste tijd slecht of goed al naar gelang.... Dat bracht mij bij een indiscrete vraag (bij gebrek aan andere inspiratie): " Hoe slaap jij eigenlijk?" Je antwoordt met een tegenvraag : "Hoe ik slaap?"
Ja, dat komt er van als je zo'n indringende vragen stelt. Maar lieve mensen, hoe kan ik nu weten hoe ik slaap, ik kan mijn eigen niet zien liggen want mijn ogen zijn dan toe hé!.
Ik zal eens goed nadenken wat mijn slaapgewoontes zijn want dat is niet gewoon je ogen toe doen.
In de zomer lig ik er "luchtig" bij en zo ver mogelijk van mijn slaapgenoot.
Maar naar de winter toe komt er steeds een kledingstuk bij afhankelijk van de graden in de kamer en is er in dat grote bed ook plaats zat!!
Als het zo'n -5 is buiten dan lig ik meestal in bed met twee onderlijfjes, een lange broek en desnoods een anorak ( een beetje overdrijven mag hé?) kwestie van wat modern gekleed te zijn als ik naast mijn halfbedde lig, .
Neen, gelukkig behoren die toestanden tot een ver verleden want met de verwarming die 's winters op 17 ° staat, volstaat een dons -of ander deken. Even denken...vroeger stak ik misschien wel mijn duim in mijn mond om te slapen, maar nu doe ik dat enkel nog tijdens de dag om er logjes uit te zuigen.
Ja , wat ik 's avonds voor het slapen ga, doe? De radiowekker zetten, zo worden we meestal wakker met de nieuwslezer naast ons oor.
Dat is een prima idee om je dag goed te beginnen.
Een bomaanslag hier, een overval daar, een aardbeving ginder, dat pept je ongelooflijk op en geeft je volop zin om er in te vliegen!!
Wat ik vroeger deed om 's winters in mijn bed van enige warmte te genieten, was aan het voeteinde een strijkijzer leggen waar ik dan mijn koude voetjes tegen drukte.
Alleen moest ik uitkijken dat het strijkijzer niet op katoen stond hé want dan was het te warm.
Nee, gewoon op nylon zetten. Hoe ik het verschil wist bij die " antieke " strijkijzers? Gewoon door een handdoek meer of minder er rond . Waarom ik daar nu aan denk? Ik heb mezelf eens gekeurd en op mijn voeten zitten nog maar weinig rimpeltjes en ik denk dat het komt omdat die door het draaien en keren indertijd platgestreken werden. Niks dan voordelen had zo'n strijkijzer in je bed alleen moest je wel opletten dat je niet teveel draaide en keerde want als dat strijkijzer naar boven schoof en jij naar beneden dan kon het wel eens dat je je gat verbrandde en op de blaren moest zitten..
Maar nu weten jullie nog niet hoe ik slaap.
Ik zal eens aan mijn halfbedde vragen wat mijn nachtelijke gewoontes zijn.
Maar of die daar zal kunnen op antwoorden dat is dan weer een ander paar mouwen want hij slaapt ook zie je! Ik zal dus morgen een ander logje uit mijn duim moeten zuigen want dit leidde tot niets! Misschien geeft het schoolfeest van de 4 van de zoon straks wel inspiratie . . .
Een zonnige zomerdag
) Als ik bekijk wat een massa volk er rondliep terwijl de prijzen toch niet meer zo democratisch zijn.. dan vraag ik mij af waar die crisis is? 
Dan maar "mens erger je niet gespeeld " met oma, gevolgd door bingo… 
