Archief

Ik sleep mezelf slaapdronken uit bed. Ja, het maakt niet uit hoe warm het is in mijn dekenfort ik sta steevast als eerste op. Neen, natuurlijk is het in onze kamer niet snikheet al is het een hele grote verbetering met de slaapkaner in mijn kindertijd. Mijn blote tenen haasten zich vanzelf in mijn pantoffels die naast het bed staan als ze de vloer raken. Maar kom, ik bijt door het is tijd om op te staan.

Douchen, dat doe ik natuurlijk met warm water, ik ken mijn grenzen.  Daarna ga ik naar de keuken , dek de tafel , zet de dagelijkse thee en of koffie maak mijn slaapgenoot wakker. Ik smeer en eet geen brood, neen ik hou het bij wat fruit en cornflakes. Er past zelfs een tas thee bij dat is goed om een sliert slaap weg te blazen, een compleet wolkendek zoals ik daar juist buiten zag, daar is geen gat in te slaan.

Ik kijk elke ochtend naar buiten. Is het donker? Zie ik wolkjes komen uit de monden van voorbijrijdende fietsers? Glinstert de weg met ijzel of buigen de bomen gewillig op de adem van de wind? Zie ik mensen ploeteren terwijl regenwolken hen voorzien van een tweede douche? Of is de eerste sneeuw er al?

Voor mij heel belangrijk om dat te weten voor ik mij buiten waag om de krant uit de brievenbus te halen!

Later na wat ochtendklusjes spring - neen dat is weer teveel gevraagd - hijs ik mezelf in de auto om nog een paar boodschappen te doen. Ik werp eerst een blik op de thermometer die tegen de muur hangt .Ik vergeet voor alle zekerheid mijn muts en handschoenen niet. Een jas en sjaal trek ik ook aan , opnieuw ik ken mijn grenzen. Wakker ben ik nu zeker.

Vandaag is het weer zover. Op 31 december, oudejaarsdag, trekken honderden kinderen al zingend door de straten van onze drie deelgemeenten. Een mooie traditie die hier nog in eer gehouden wordt!

Waar ligt de oorsprong van ‘Nieuwjaarke zoete’ ?

Het nieuwjaarszingen is één van de vele ‘bedelzangtradities’ die plaatsvinden tussen 24 december en 8 januari. De oorsprong ervan is niet volledig te achterhalen en is bovendien sterk geografisch gebonden.

Er is voor het eerst sprake van nieuwjaars- of bedelzingen in de dertiende eeuw. Zowel kinderen als volwassenen uit minder gegoede bevolkingsgroepen gingen toen in de eindejaarsperiode bedelen om een gift; mensen werden dan immers geacht vrijgeviger te zijn. In ruil voor een cent, zongen ze voor hen een lied. Als gevolg van de grotere welvaart gingen volwassenen vanaf de twintigste eeuw minder vaak mee. De oudste kinderen namen de jongste mee op sleeptouw. En waren het in het begin nog vooral arme kinderen die gingen zingen, dan trokken na verloop van tijd alle kinderen de straat op met hun engelengezang. In plaats van geld kregen ze ook vaker snoep, waardoor er van bedelzingen in de strikte zin van het woord helemaal geen sprake meer was.

Op heel wat plaatsen is het nieuwjaarszingen intussen, ook bij de kinderen, uitgestorven. In de Kempen is het echter een gekende traditie gebleven. Muts op, handschoenen en sjaal aan en de speciaal daarvoor bestemde knapzak - met een apart ingenaaid zakje voor het geld - rond de nek. Zo staan honderden kinderen de ochtend van 31 december vertrekkensklaar en blijkbaar komen ze zelfs van de grote stad naar hier om deel te nemen aan dit gebeuren…!

De meeste nieuwjaarsliedjes zijn nooit erg lang zijn. Hoe korter het liedje, hoe meer plaatsen de kinderen immers kunnen bezoeken en hoe meer snoep en geld ze kunnen ophalen.

Gekende korte liedjes zijn:

‘Nieuwjaarke zoete,

ons varken heeft vier voeten,

twee oren en ne steert.

Is dat dan geen centje weerd?’

Of:

‘Oud jaar, nieuw jaar,

ik wens u een zalig Nieuwjaar.

Echt waar, tot volgend jaar!’

Af en toe zit er ook een iets langer liedje tussen:

‘Hier woont nog wel een goede vrouw,

die nog wel wat geven zou.

Veel mag ze geven, lang mag ze leven.

Honderd jaar na dezen dag,

hoop ik dat ze leven mag.

Jaja, ’t is waar,

ik wens u een zalig en gelukkig Nieuwjaar.’

Blijft de deur toe , dan klinkt wel eens een “ wraaklied”. Het blijft echter kort omdat de kinderen zo weinig mogelijk tijd willen besteden aan mensen die niets willen geven . Ik liet me vertellen dat men dan soms zingt :

Hoog huis, laag huis,

hier zit een gierige pin in huis!

Dat nieuwjaarke zoet zingen is een gewoonte die we in West Vlaanderen niet kennen…

Hier staat het mandje met mandarijntjes al klaar voor als de zangertjes langskomen...

Bedenkingen op de vooravond van een nieuw jaar

Straks is 2016 voorbijgevlogen als een tsunami, alles met zich meesleurend succes, mislukkingen, verdriet, geluk, terreur, gelach……..Zo zijn we terug de cirkel rond van Januari tot Januari..jaar in , jaar uit.

We hebben geen tijd om te reflecteren  want we moeten terug paraat staan voor het volgende jaar om misschien nog meer succes te hebben , meer gelukkig te zijn , meer vrienden te hebben , meer te reizen enz.. Maar door dit meer wat krijgen we allemaal ?

Bij het lezen van het gedicht hieronder, maakte ik me volgende bedenking: Wat moet ik volgend jaar minder doen, om meer te hebben waarvan ik dit jaar minder had?

De paradox van ons tijdperk

.

Het zit er weeral op Kerst 2016!

Oma en opa hebben in ieder geval genoten van de drukte hier ten huize Natoken met kleinkinderen die stilaan boven ons hoofd groeien met als gevolg een letterlijke en figuurlijke lift up voor oma bij het knuffelen .

We werden aangenaam verrast met een Kerstcadeau dat opa willens nillens uit zijn comfortzone haalt maar we hebben weer iets om naar uit te kijken in 2017!

Gisteren breiden we verder aan die Kerstsok bij de dochter en co met de eerste kerst van Flint  hun niuew hondje) als attractie en vanaf nu denderen we - als het tempo van een trammetje 7 nog kan denderen - op naar de eindejaarsfeesten en dan leggen we de riem van 2016 er weer af om een nieuwe riem te steken en zo 2017 in te rijden!

 Voor iedereen hier nog een fijne rit naar het jaareinde toe!

24/12/1974, Lima Peru staat voor eeuwig in mijn geheugen geschreven want ergens in een lokale kliniek mocht ik haar voor het eerst vasthouden .. ons dochtertje 2 jaar en 2 maanden na broerlief die Caracas als startpunt meekreeg... Een Koningsdroom  die we nu nog steeds koesteren en voor ons is Kerstavond altijd een dubbel feest.

Een gelukkige verjaardag Nesky

In de voormiddag staat hier altijd de radio aan terwijl ik bezig ben en zo hoorde ik gisteren Koen Crucke met zijn versie van een oud lied " Nog éénmaal .."een succes nr uit mijn kindertijd...

Ik zie me nog zitten bij mijn grootouders. Ze hadden een winkel en meter naaide ook nog voor de mensen ze maakte gewone dagdagelijkse kleren en ik was vaak bij hen omdat ons ma als kapster druk bezig was. Meter was meestal aan het naaien terwijl peter de winkel deed. Bij hen stond een radio met een ingebouwde platenspeler waar je zomaar 10 achtenzeventig toeren platen samen kon opleggen zodat je een tijdje zoet was met muziek. Mijn grootouders hielden van Duitse operetten en zangers als Rudy Schuricke, Mario  Lanza en andere tijdsgenoten die ik nu vergeten ben.. Mijn grootmoeder zong dan mee en ik natuurlijk ook al zal dat Duits van mij wel met heel veel haar geweest zijn

Er waren natuurlijk ook Vlaamse schlagers en andere platen en eén van die nrs die we ook samen zo vaak gezongen hebben of naar geluisterd hebben was "Nog éénmaal "..Pure nostalgie..

Ik word even emotioneel als ik eraan terugdenk, die huiskamer die ook als naaikamer diende, de gezellige drukte, de warmte van de stoof en de muziek.....Wie kent dat lied nog?

Het is in alle vroegte hier ten huize Natoken.. de kerstboom slaapt nog.. de radio ook.. en zelfs de gedekte tafel is nog in alle rust.. Stilletjes steek ik de lichtjes in de kerstboom aan.. wakker worden fluister ik terwijl ik de knop indruk die de lichtje moet voorzien van eten en drinken.. ze zijn meteen wakker.. zoals altijd.. druk schijnend zoeken ze hun weg doorheen de takken van een mooi versierde boom. Het knoppeke van de chauffage kijkt mij aan en vraagt .. zet mij wat hoger . alstublieft.. barmhartig als ik ben.. en met het oog om mezelve ook te trakteren op een warme omhelzing duw ik een paar keer op het knoppeke en een zacht geronk weerklinkt vanuit de garage.. waar de verwarmingsketel zich naar een hoogtepunt toe werkt..

Op mijn ochtendlijke trektocht doorheen de vroegte geef ik het koffiezetapparaat een aaitje en met nog koffiepruttekes in de knopkes zet het voor mij vrolijk, doch met eng gebrom een heerlijke tas koffie.. met moeite kan ik de suikerklontjes in bedwang houden, want ze zijn als op een warme zomerdag in de vaart te springen.. zo geneigd om in mijn koffie te springen op deze koude winterochtend..

Deze morgen met enkel een paar kleine draaiingskes opgestaan en ik ben daar al content mee. .hopelijk gaat het nu stilaan terug de goede kant op wat die duizeligheid betreft want met de feestdagen in het vooruitzicht is zo'n " zotte kop" geen lachertje!!

Maar ik ga eerst het koffiemachine nog een keertje diep in zijn knopkes kijken...want mijn slaapgenoot komt er aan....een aangename dag iedereen!

Iedereen die al een halve eeuw meedraait, herinnert zich nog wel het liedje " Daar bij die molen.." van Willy Derby.. en neen ik zal het niet over die oldie hebben maar wel over  het feit dat ik hier al een paar dagen ook aan het draaien ben maar niet van op de molen te zitten maar wel in mijn bovenkamer. 

Ik was zaterdag na een normale dag gewoon gaan slapen en toen ik de zondag wakker werd en me nog even wilde draaien, begon het feest .. ik zat precies op een draaimolen , kamer en plafond tolden aan 360°... Omdat het niet de eerste keer is dat ik dat voorheb, ben ik dan wat later maar met een zucht en wat gesakker traag, voorzichtig en zonder teveel verkeerde bewegingen  opgestaan.... Dat spelletje duurt nu al drie dagen al wordt het stilaan minder erg... De vorige keer ( na een scan van het hoofd en zo) werd verwezen naar een probleem in mijn rechter oor en vermits het evenwichtstelsel in het oor ligt, zal het nu ook wel weer van dat zijn vrees ik....Tijd en wat medicatie zouden moeten helpen!!

Ik herinner mij dat ons ma ook regelmatig last had van duizeligheid  en vermits ik nogal veel naar mijn moeder aard, zal ik dat meegekregen hebben. Alleen .....ons ma zat al op trammetje 8 toen die klachten begonnen en ik ben daar nog een heel stuk van af.. PLEZANT en VEELBELOVEND!

Ik kan niet zeggen dat ik er bepaald vrolijk van word temeer omdat die duizeligheid gepaard gaat met koppijn en ik door dat getol uit mijn ritme gehaald ben...

Hopelijk duurt het niet lang meer want er staan hier nog drukke dagen op mijn agenda!!