Archief

Elke morgen wordt de krant hier mooi gedeeld.. sport en puzzelbladzijden voor mij, al de rest voor mijn slaapgenoot… ik neem dat gewoonlijk later wel onder de loep en wat ik vandaag onder die fameuze loep zag, deed me weer fronsen..

Een brasserie aan de kust verbiedt kinderen in de zaak! Het label “ kinderen niet toegelaten” in de cinema dat kennen we maar dat een brasserie nu ook die jongsten weert dat zorgt voor heel wat controverse….

Studente serveert koekjes met as van grootvader er in…Het meisje zou haar klasgenoten huisgemaakte koekjes geserveerd hebben met een luguber ingrediënt erin nl de as van haar gecremeerde grootvader.. Modern kannibalisme noem ik dat!

Na de Chinese muur , de Chinese brug…Terwijl in ons landeke het aanleggen van een ring rond een stad of dorp decennia aansleept, slagen ze er in China in om in 10 j de langste zeebrug ter wereld te bouwen.. de brug is 55 km lang en om schepen doorgang te geven, bestaat de constructie ook voor een deel uit een tunnel.. een huzarenstukje waar onze politici nog niet kunnen van dromen!

Voor jan en februari is er blijkbaar nog veel werk aan de winkel om voldoende stroom te vinden voor ons landeke…Gaan we terug naar de Leuvense stoof en de kaars?

Vanaf 2019 zal een brief er maximum 3 dagen over doen om aan te komen! Wie dat sneller wil zal een prior-postzegel moeten plakken die dan een stuk duurder is dan een gewone….Dus je zal je verjaardagskaartje goed moeten plannen in de toekomst.

Horror in Amerikaanse en Russische scholen…. Wat gaat er door het hoofd van sommige jongeren de dag van vandaag? En NEEN het heeft niets te maken met de gewelddadige games en spelletjes waar ons nageslacht al van kinds af aan mee geconfronteerd wordt…ik moet daar toch nog eens goed over nadenken!!

Moet ik nog verder gaan.. of gewoon terugkeren naar de sport! Tsja daar is het echter ook allemaal kommer en kwel … neen geef me maar de kruiswoordraadsels, de woordzoekers en de suduku’s…heerlijk ontspannend.

 We wonen hier in een bosrijke buurt en wandelaars met hun hond zijn schering en inslag. De tijden dat men een hond had om te helpen is vervlogen tijd. Het kleine salonhondje is ondertussen uitgegroeid tot een volwassen Deense dog die uit de zetel puilt of de Yorkschire die de voeten warmt.

De hond weerspiegelt vaak het imago van het baasje, maar het baasje is vaak in zijn dierenliefde de betekenis van het woord “baasje “ vergeten. Soms denk ik dat het baasje de hond is en dat de hond het baasje vervangt.

Toen we gisteren ( mijn half bedde en ik ) rustig zaten te genieten samen met nog een koppel van een nazomerse dag op de bank van een prieeltje aan de rand van het bos keken we ook naar de voorbijgangers en hun huisdier. Wat dacht je van de hond die aan de lange leiband liep en tot aan onze bank kwam om gewoon zijn poot op te heffen tegen de bank zodat de urine bijna op de broek van onze gezel spoot tot het baasje aan de leiband trok en de hond wat dichter haalde met de sussende woordjes van “wat doe je nu” ? Je kon zo zien dat hij met moeite een lach onderdrukte en hij een gezicht had in de aard van “ dit heeft toch iets leuks en het zou passen in een programma van  verborgen camera”! “Het slachtoffer” keek gewoon met boze blik terwijl hij de hond waarschijnlijk een stamp tegen zijn klokkenspel wilde geven. Wij hielden ons voor één keer koest zoals ook een hond zou moeten aangeleerd zijn.

Natuurlijk zijn alle honden de braafste en zijn alle baasjes de beste maar een hond aan de leiband houden is nog niet door iedereen begrepen. Je moet maar eens in het najaar naar onze Belgische kust gaan en je ziet nog steeds dat de “Bruine dolfijn” af en toe zijn intrede doet, maar in feite is het niet meer dan de zoveelste str..t die tussen de schelpen. Och…we kunnen ons ongenoegen eens uiten en de zaken van op afstand bekijken. In feite is het zoals vele zaken, iedereen betekent voor zijn huisdier wat hij wil en het huisdier is voor velen het perfecte huisdier als men de ogen sluit voor wat niet kan.

Moet men nu de baasjes gaan opvoeden om de hond uit te laten? Nee hoor, want ik ken er verschillenden die naar school gaan om te leren. Ik bedoel dan wel de hondenschool hé maar dat haalt blijkbaar niet veel uit als het op de mentaliteit van de mens aankomt. Ja, stel je voor dat ik iets zou willen zeggen, dan zou ik ook terug naar ’t school moeten om te weten tegen wie ik iets zou moeten zeggen. Tegen de hond? Tegen het baasje? Tegen de twee? Och…ik heb door de jaren heen geleerd te relativeren en te filosoferen .

Onlangs kreeg ik zelfs te horen dat het trappen in een hondenstront geluk brengt op financieel gebied. Wel ik heb deze morgen staan springen in een str..t aan de zijkant van de weg voor ik mijn lottoformulier heb binnen gedaan. Ik hoop maar juist dat hij groot genoeg was, want anders zal ik het baasje eens moeten aanpakken om te vragen of zijn hond geen grotere drol kan achterlaten op de berm want mijn financiële toekomst hangt er toch maar vanaf hé.

Spinnen en ik... geen match en dan heb ik het niet over het werkwoord spinnen maar de "lieve" beestjes.

Waar komen die spinnen in het najaar toch zo plotseling vandaan? Opeens zitten ze overal in de tuin. En het gekke is, dat ze ook meteen zo groot zijn!

Bij elke ronde die ik door de tuin maak, kom ik in aanraking met spinnenwebben. Ze kleven in mijn haar en op mijn armen. Als je er op let, zie je heel veel verschillende soorten spinnenwebben. Sommige zijn heel dicht geweven. Een spin kan ik daar niet in ontdekken. Maar er zijn ook klassieke webben in de tuin, met de kruisspin in het midden. Wanneer ik voor de zoveelste keer een web beschadig, heb ik wel een beetje medelijden met de spin die telkens weer opnieuw een web moet maken.

Medelijden met spinnen…. Nou, dat is wel tot op zekere hoogte. Zodra de spinnen in huis zitten komt er een heel ander aspect van mijn karakter tevoorschijn. In de tuin mogen spinnen dan veilig zijn, maar niet in huis! Ik heb namelijk de volgende afspraak: op alle spinnen in huis mag ik jacht maken. De spinnen zijn niet onder de indruk van deze afspraak. Er zijn spinnen in de douche, de gang, in de keuken, achter de gordijnen. Ik mep en ik moord er op los, maar er komt geen einde aan de spinnen. Het lijkt wel of ze reïncarneren.

Spinnen, het is een heilloze strijd. Of zou ik minder tijd in de tuin moeten doorbrengen en meer tijd aan het huishouden moeten besteden?

Mocht iemand nog twijfelen, ik ben altijd klaar om te helpen of een oplossing voor te stellen...

Omdat ik vermoed dat alle politici teveel naar Boney M en hun song "Ma baker" luisteren waar het ook om geld draait  ".. give me all your money",  besloot ik het voor mezelf simpel te maken dan ben ik tenminste zeker waar mijn spaarcenten naar toe gegaan zijn . Ik stem voor ...

Voor de echte supporters van ons Belgisch voetbal is wat er nu gebeurt de zoveelste kaakslag!

Woensdagochtend vonden verspreid over het hele land 44 huiszoekingen plaats, dat bevestigt het federaal parket.

Exact de helft van de 16 eersteklassers kreeg bezoek van speurders: Club Brugge, Anderlecht, Standard, RC Genk, AA Gent, KV Oostende, KV Kortrijk en Lokeren, net als tweedeklasser KV Mechelen. Daarbij werden naar verluidt vooral dossiers over transfers meegenomen, alle clubs laten weten “hun volledige medewerking aan het onderzoek te verlenen”. Nu maar hopen dat mijn club met propere handen uit die onderzoeken komt!

De webwinkel Bol.com maakt van het voetbalschandaal gretig gebruik om met een rake marketingboodschap stevig te scoren. Bij een foto van wasmiddel Robijn plaatste Bol.com op z’n Facebook-pagina een niet mis te verstane maar tegelijk heerlijke boodschap. “Voordelig wit wassen. Om na een match je shirt te fixen, bijvoorbeeld.” Een weldoordachte verwijzing naar de witwaspraktijken waar verscheidene Belgische voetbalfiguren mogelijk in betrokken zijn.

We leven in een land waar vrije meningsuiting kan en mag, gelukig maar ,daarom dat ik even mijn onverbloemde mening geef!

Trump Ja, ooit werd er gelachen met Donald Trump. Een soort clown, dachten we. Een paljas, lachten we. Een curiosum, verwachtten we. Nooit wordt hij de officiële kandidaat van de Amerikaanse Republikeinen, hij haalt het nooit. President Trump, alleen al het idee... Vandaag lachen we niet meer.

Op zijn best is het een wat merkwaardige clown en een wat grove meneer. En op zijn slechtst is het iemand die niet alleen het aanzien van Amerika schaadt maar daardoor ook de betrouwbaarheid en de slagkracht van het Westen ondergraaft.

Kinderen houden het meest van het circusnummer dat eigenlijk bedoeld is om ze af te leiden. Als de clown opkomt, hebben ze nog nergens anders oog voor. Ze hebben amper in de gaten wat er op de achtergrond wordt veranderd. Olifanten kunnen plaatsmaken voor trapezewerkers. Leeuwen worden vervangen door vuurvreters. Maar de kinderen zien alleen de clown in de schijnwerpers. Wat Donald Trump ten beste geeft is zo’n circusnummer. Vanaf zijn aantreden als president heeft hij de Amerikaanse regelgeving overhoop gehaald. De laatste dagen verscheen hij weer in alle kranten en op alle omroepen omdat hij de zeer besproken kandidaat Kavanaugh steunde.

Gisteren kreegTrump weer zijn zin: Kavanaugh treedt toe tot Hooggerechtshof. Nog nooit is de kandidatuur van een lid van het Hooggerechtshof zo omstreden geweest. Tot de beslissende stemming toe bleven Democraten en vrouwenactivisten bij de Senaat protesteren tegen de benoeming van Kavanaugh. Op de trappen van het Capitool, het parlement, arresteerde de politie betogers die niet achter de dranghekken wilden blijven. ,,Dit is een duidelijk signaal aan alle vrouwen in Amerika’’, aldus de Democratische senator Patty Murray. ,,De Republikeinen zeggen nu dat jullie stem er niet toe doet. Jullie ervaringen, jullie trauma’s, pijn, woede, dat doet er allemaal niet toe. Hun boodschap is: We hoeven er niet naar te luisteren. We hoeven er ons niet druk over te maken. Ga zitten en houd je mond.’’

Het gaat uiteindelijk om de vraag hoe boos moeten de vrouwen worden voor er naar hen geluisterd wordt!

Arme States .... Geen rook zonder vuur , zeg ik dan ...

Eens trekt het circus weer verder. Wat blijft er dan achter?

'Moet' je ook nog even dit of dat? Breng je het grootste gedeelte van de dag door in je hoofd, binnen de muren van je eigen gedachten? Heb je het gevoel dat wat je ook doet, het nooit goed genoeg is? Je bent niet de enige.

Probeer maar eens een afspraak te maken met vrienden, familie , zelfs met je eigen kinderen… Dan komt de agenda boven en hoor je enkel … wij hebben het zo druk. Dan vraag ik me soms af hoe deden onze ouders en grootouders dat ,zelfs met een “ kroostrijk” gezin? Tsja… heel simpel ze hadden die sociale media druk niet want hoe ziet het leven er vandaag de dag voor werkende mensen uit?

E-mail checken tijdens het ontbijt, ploeterend de dag door, altijd achter de feiten aan rennen, onophoudelijk onderbroken worden, al telefonerend thuiskomen, kinderen geïrriteerd het bed in werken, mail checken, te weinig rust om recreatief te lezen, te weinig tijd om een vriend te zien, te weinig zin om te sporten, half uurtje op Facebook, een glas wijn, nog een glas wijn, een rusteloze nacht en de volgende dag begint het opnieuw: de eerste blik gaat naar de telefoon op het nachtkastje. Met als resultaat het knagende gevoel tekort te schieten ten opzichte van partner, kinderen, vrienden, familie, de echte carrièredoelen, de eigen gezondheid, de eigen idealen. Dat “proberen” wij als senioren anders te doen al zijn we ook al een beetje van dezelfde microbe gebeten!

( diegenen die ooit Hamlet bestudeerd hebben ,weten waar ik hier de mostard haalde  )

En hier stop ik want voor wie moet ik spreken?

Ze beloven allemaal weer heel veel, zijn allemaal weer de besten, gooien weer met drek naar mekaar , “To roddel or not to roddel “ that’s the question en daaruit moeten we dan kiezen!

Neen, politiek is not  my piece of cake.

Mijn blogje bestaat sinds zaterdag al 11 jaar en dat was zelfs mij ontgaan tot een attente bezoekster ( Rebecca) me erop wees.. Waar vliegt de tijd... .

Ooit ben ik aan het bloggen gegaan omwille van een buurvrouw die hier actief was en zo bepaalde mensen leerde kennen die intussen vriendinnen geworden zijn. Het leek me wel wat om regelmatig mijn bedenkingen en hersenkronkels neer te pennen en zo probeerde ik het ook! Intussen heb ook ik hier mensen leren kennen die me heel dierbaar geworden zijn en die ik zou missen mocht ik stoppen. Zij houden me hier aan het lijntje hahaha...

Als ik even door mijn blog scroll dan lees ik veel zin en onzin veel waarheden en ook vaak emoties... Wat een uitlaatklepje is dat hier geworden!

Je hebt het vanochtend waarschijnlijk ook gevoeld toen je buiten kwam: we hebben een koude nacht achter de rug. Voor het eerst is hier de temperatuur onder het vriespunt gedaald. Op neushoogte zal dat een geflirt geweest zijn met het nulpunt maar alles er onder heeft het geweten…

Dat geeft ’s morgens wel mooie foto’s van een licht bevroren gazon en stoelen die staan te “ dampen” in de eerste opkomende zonnestralen…Dat is dan de charme van de herfst…