Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Categorie: poëzie

Prachtig gedicht …. en er zit nog veel waarheid in!!!

Wil je een treinkaartje kopen,

Nee, niet naar de balie lopen,

Daar is niemand meer te zien,

je kaartje komt uit een machine.

Je moet dan overal op drukken

in de hoop dat het zal lukken.

Pure zenuwsloperij,

achter jou zie je een rij

kwaad en tandenknarsend staan,

want de trein komt er al aan.

Bij de bank wordt er geen geld

netjes voor je uitgeteld.

Want dat is tegen de cultuur,

nee je geld komt uit de muur.

Als je maar de code kent,

anders krijg je nog geen cent.

Om je nog meer te plezieren,

mag je internetbankieren.

Allemaal voor jouw gemak,

alles onder eigen dak.

Niemand die er ooit om vroeg:

blijkbaar is het nooit genoeg.

Man, man, man wat een geploeter,

alles moet met een computer

Anders doe je echt niet mee.

Op www en punt Be

vind je alle informatie,

wie behoedt je voor frustratie?

Als dat ding het dan niet doet,

dan word je toch niet goed.

Maar dan roept men dat je boft,

je hebt immers Microsoft.

Ach, je gaat er onderdoor,

je raakt gewoonweg buiten spoor.

Nee het is geen kleinigheid,

oud worden in deze tijd.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 13 reacties Reageer op dit bericht

Er is voor alles een tijd

Voor alles wat gebeurt is er een uur,

een tijd voor alles wat er is onder de hemel.

Er is een tijd om te baren

en een tijd om te sterven,

een tijd om te planten

en een tijd om te rooien.

 Er is een tijd om te huilen

en een tijd om te lachen,

een tijd om te rouwen

en een tijd om te dansen.

Er is een tijd om te ontvlammen

en een tijd om te verkillen,

een tijd om te omhelzen

en een tijd om af te weren.

Er is een tijd om te zoeken

en een tijd om te verliezen,

een tijd om te bewaren

en een tijd om weg te gooien.

Er is een tijd om te scheuren

en een tijd om te herstellen,

een tijd om te zwijgen

en een tijd om te spreken.

Er is een tijd om lief te hebben

en een tijd om te haten.

Er is een tijd voor oorlog

en er is een tijd voor vrede.

Er is een tijd voor corona

En hopelijk een tijd na corona.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

Als corona de mensen isoleert...

Er is een tijd van komen.

Er is een tijd van gaan.

Er is een tijd van vallen

Om vervolgens weer op te staan.

Soms ben je even kwetsbaar

Om straks weer aan te sterken.

Soms kost het even tijd

En moet je aan jezelf werken.

De sporen die je nalaat

Ze vertellen een verhaal.

Het puur geluk, een tranendal

Het staat er allemaal.

Dus al maak ik zo mijn fouten

En loopt mijn pad niet recht

Mijn verhaal is van het hart

Elke stap, dat ben ik echt.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 19 reacties Reageer op dit bericht

Blijkbaar mag dit weer vanaf 9 juni....

 Een knuffel doet altijd deugd,
geeft je zo 'n fijn gevoel
en brengt altijd een beetje vreugd
als je je triestig voelt..
 Een knuffel kost helemaal geen geld
alleen een beetje tijd.
Maar als je het te lang uitstelt
dan krijg je zeker spijt...
Een knuffel zegt een hele boel...
Twee armen om je heen
en geven zeker het gevoel :
eventjes niet alleen ...
En knuffel niet omdat het moet
alleen maar als je wil
soms heftig, krachtig, soms berezoet,
en soms heel teder stil...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 12 reacties Reageer op dit bericht

Happy mother's day

happy-mother-s-day

Vandaag verwent men alle moeders

En dat is ook verdiend.

Maar toch wil ik even denken

en ook wat aandacht schenken

aan alle vrouwen zonder kinderen.

Dat mag ons niet verhinderen

ook zij hadden moeder kunnen zijn

…even goed.

Het zit in iedere vrouw haar aders

en haar bloed.

Alleen het lot heeft het zo bepaald

dat ze het moederschap niet hebben gehaald.

Ook diegene die terug hebben moeten geven

een ongeboren leven.

Voor hen doet het extra pijn

om kinderloos, een moeder te zijn.

Ook moeders die door overmacht

hun kind te graven hebben gebracht.

Daarom wil ik even zeggen

ik wil voor jullie ook een bloempje leggen.

moederdag2
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 18 reacties Reageer op dit bericht

emotionele brief van een moeder gelezen op You tube

De levenscyclus van geboorte en veroudering kan iets bitters zijn want we zijn allemaal gevoelig voor verandering, vooral als dit snel gebeurt.

De brief van deze moeder, opgedragen aan haar dochter maar het kan evengod voor haar zoon zijn. De brief gaat over een onderwerp dat ons allen vroeg of laat bezighoudt: de veroudering van de ouders en de omgedraaide rollen, van verzorgen tot verzorgd worden.

Het zijn woorden die me geëmotioneerd hebben want het is zo dat op een dag de rollen tussen kinderen en ouders zullen omgedraaid worden.

Als het gaat om nieuwe technologieën,

geef me dan de tijd om te leren en niet op die manier naar me te kijken...

Onthoud hoeveel geduld ik heb gehad om je al die dingen te leren,

om netjes te eten, jezelf aan te kleden, je haar te doen,

problemen van het leven op te lossen, elke dag weer...

De dag waarop je me oud zult zien worden,

vraag ik je om geduldig te zijn,

maar vooral om te proberen te begrijpen wat ik doormaak.

Als ik toevallig de draad van een gesprek kwijtraak,

geef me dan de tijd om het me te herinneren en,

als ik het niet kan, niet nerveus te worden; wees niet ongeduldig of arrogant.

Je moet weten dat het belangrijkste voor mij is om bij je te zijn.

Wanneer mijn oude vermoeide benen me niet meer zullen laten lopen zoals eerder,

pak dan mijn hand op dezelfde manier waarop ik je de mijne aanbood

toen je je eerste stappen zette.

Wanneer deze dagen komen, wees dan niet verdrietig...

ik wil gewoon dat je dicht bij me bent

en beseffen dat het goed is dat ik mijn plaats verlaat voor iemand anders.

Ik zal me graag de tijd herinneren die we deelden.

Met een grote glimlach en met alle liefde die ik altijd voor je heb gevoeld,

wil ik alleen maar zeggen:

"Ik hou van je, mijn lieve dochter."

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 02:48 17 reacties Reageer op dit bericht

De eerste sneeuw

Ik werd heel langzaam wakker,

ik wreef m'n ogen uit.

Ik kon het niet geloven,

maar voor de vensterruit

Viel zacht naar beneden,

de eerste sneeuw

M'n mama kwam naar boven,

't is tijd om op te staan

M'n mama kwam naar boven,

kom trek je kleren aan.

Mama, lieve mama,

kijk eens naar benee

Ga je met me mee,

in de eerste sneeuw…….

Nu zoveel jaren later ,

kijk ik weer uit het raam.

De lucht is grijs en zit vol vlokken.

M'n mama zal niet komen,

m'n mama is al lang dood.

Waar is m'n wollen muts nu,

waar is m'n dikke sjaal?

Ik heb zin om weer eens in die sneeuw te staan.

'k Wou dat dit een tijdje kon blijven duren,

dat het niet direct zou stoppen.

Dat ik even kan stappen

In de eerste sneeuw…… In de eerste sneeuw…. In de eerste sneeuw

eerste-sneeuw-2021-jpg1 eerste-sneeuw-2021-jpg2 eerste-sneeuw-2021-jpg3
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 27 reacties Reageer op dit bericht

Eentje om even bij stil te staan

Vroeger ……

De keuken uit mijn kindertijd was altijd vol met mensen.

Er stond 'n warme kachel, wat had je meer te wensen?

De was hing er te drogen en de worst hing aan een spijker.

De koffie stond te pruttelen, waar was het leven rijker?

We zaten in ons keukentje met negen man te eten

soep vooraf en pudding toe,ik zal 't nooit vergeten.

De afwas was het ergste niet, dan stonden we te zingen.

'n Grote zinken teil, dat was ons bad, er waren ergere dingen.

Vader kwam van de markt, ik zie hem nog zweten

de armen vol met groenten we hadden weer te eten.

Brood was er altijd op de plank en een varken in de kelder.

Was 't vuil dan ging de dweil erdoor en alles was weer helder.

en NU…..

De keuken van onze kinderen, staat vol met apparaten

het nieuwste van het nieuwste, maar je kunt er niet mee praten.

De was zit in de droger, in de vriezer zit het eten.

Het is ongekende luxe, als ik niet beter zou weten.

Ze eten in het keukentje, ja wie dat toch verzon

'n Twee minuten maaltijd, recht uit de magnetron.

De afwas die gaat in de machine, daar zitten ze niet mee

en zingen dat hoeft ook al niet, ze draaien een cd.

Geen teil meer, maar een bubbelbad, 'n auto voor de deur

wie nou niet tevreden is, dat is een ouwe zeur.

Wij hadden al die dingen niet, maar toch wel ietsje meer.

'n Kostbaarheid in 't leven: gezelligheid en sfeer.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 16:26 16 reacties Reageer op dit bericht

Om even bij stil te staan

Ik weet niet wie deze tekst heeft geschreven, maar petje af!

Zij gaan dood !

De beste generatie sterft.

Degenen en zij die zonder lange studies alles gaven voor hun kinderen.

Degenen die zonder grote middelen hebben geholpen en financiële crises hebben doorgemaakt.

Ze zijn stervende.

Ze hebben tijden van oorlog gekend, beperkingen, genoegen genomen met weinig,

Ze hadden pijn en lijden, maar zeiden het niet.

Soms werkten ze als beesten

Ze zouden kwetsbaarder zijn dan wie dan ook.

Zoals het was in hun leven, sterven ze in stilte.

Ze durfden er nooit aan te denken het land op te voeden en toch!

Ze waren op zoek naar eenvoudige geneugten,

zoals een stukje van het leven van hun kleinkinderen delen.

De samenleving laat hen deze wereld verlaten,

alleen en nog steeds in de steek gelaten,

ondanks de mooie beloften van alle politici die ze hebben gekoesterd.

Ze vertrekken zonder te storen,

zij zullen altijd degenen zijn die het minst storen,

ze vertrekken zonder afscheid.

Dus voor degenen die de hele tijd klagen

dat ze thuis opgesloten zitten, omdat hun kapsalons,

nagelstudio's of zelfs hun sporthallen gesloten blijven... dat ze niet kunnen feesten, op vakantie gaan..

en altijd meer geld eisen van de staat ......

Uit RESPECT voor deze generatie die ons stilletjes verlaat ... maar met waardigheid.

"Denk na voordat je over je kleine zelf praat ..."

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 16 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten