Categorie: poëzie

ONZE WERELD

We vielen in slaap in de ene wereld en werden wakker in de andere.

Plots heeft Disney geen magie meer,

Parijs is niet meer romantisch,

New York staat niet meer op,

De Chinese muur is geen fort meeren Mekka is leeg.

Knuffels & kusjes worden ineens wapens.

Niet bezoeken van ouders & vriendenwordt een daad van liefde.

Plotseling besef je dat macht,schoonheid & geld waardeloos zijn,

en je niet de zuurstof kunnen geven waar je voor vecht.

De wereld gaat verder met zijn leven en het is prachtig.

Het zet alleen mensen in kooien.

Ik denk dat de aarde ons een berichtje stuurt:

MENS: "Je bent niet nodig.

De lucht, aarde, water en hemel zonder jou zijn prima.

Als je terugkomt,vergeet dan niet dat jullie mijn gasten zijn.

Niet mijn meesters".

Onbekende auteur

 Achter de gesloten deuren

zitten oudjes op een stoel

aan een houten ronde tafel.

Heeft hun leven nog een doel?

Oudjes volgen ’t vaste ritme

in de dagelijkse sleur.

Zo verslijten ze hun dagen

achter de gesloten deur.

Achter de gesloten deuren

zijn de oudjes zoveel kwijt.

Een man roept om zijn moeder,

zijn symbool van veiligheid.

Als hij rammelt aan de deurknop,

met de angst op zijn gezicht,

komt de zuster hem wel troosten,

maar de deur die blijft potdicht.

Achter de gesloten deuren

liggen oudjes in hun bed.

Aan de muur tikt de pendule

in een monotone tred.

Tikt naar afscheid van het leven,

naar het vroege morgenlicht.

Eens gaan alle deuren open,

gaat geen enkele deur meer dicht.

Wanneer jij uittreedt

zullen de klokken luiden

komen we op straat en

zullen we mekaar

omhelzen en knuffelen

als nooit tevoren.

Wanneer jij uittreedt

zullen we mekaar bewonderen

voor zoveel veerkracht

zoveel doorzetting

zoveel solidariteit.

Wanneer jij uittreedt

is jouw bezette oorlog

geschiedenis, ben jij

geïsoleerd en wij niet meer .

Wanneer jij uittreedt

gaan we ons milieu omarmen.

Wanneer jij uittreedt

zullen we woorden tekort komen.

Wanneer jij uittreedt……

(Dimitri Casteleyn)

De 10 geboden in de tijd van corona .

Bovenal blijf in je kot!

Wees niet ijdel, hoest noch snot.

Heilig steeds het zeepje smeren.

Handen geven zult ge weren.

Kus niet ook al is zij/hij niet mis.

Doe nooit wat onhygiënisch is.

Vlucht het knuffelen en ’t bevliegen.

Ook het aaien en het wiegen.

Wees steeds kuis in uw gedachten.

Ook als ’t kriebelt , moet je wachten.

Wil je een treinkaartje kopen,

nee, niet naar de balie lopen.

Daar is niemand meer te zien,

je kaartje komt uit een machine.

Je moet dan overal op drukken

in de hoop dat het zal lukken.

Pure zenuwsloperij,

achter jou zie je een rij,

kwaad en tandenknarsend staan,

want de trein komt er al aan.

Bij de bank wordt er geen geld

netjes voor je uitgeteld.

Want dat is tegen de cultuur,

nee je geld komt uit de muur.

Als je maar de code kent,

anders krijg je nog geen cent.

Om je nog meer te plezieren,

mag je internet bankieren

Allemaal voor jouw gemak,

alles onder eigen dak.

Niemand die er ooit om vroeg:

blijkbaar is het nooit genoeg.

Man, man, man wat een geploeter,

alles moet met een computer,

anders doe je echt niet mee.

Op www en punt be

vind je alle informatie,

wie behoedt je voor frustratie?

Als dat ding het dan niet doet,

dan word je toch niet goed.

Maar dan roept men dat je boft,

je hebt immers Microsoft.

Ach, je gaat er onderdoor,

je raakt gewoonweg buiten spoor.

Nee, het is geen kleinigheid,

oud worden in deze tijd.

Reeds 50 jaren ben jij mijn veilige haven in deze onvoorspelbare wereld.

En nog altijd ben ik blij dat je naast mij staat.

Je hebt me in alles wat je zegt en doet,

in de manier waarop je naar me kijkt en lacht,

laten ervaren dat ik alle liefde in de wereld waard ben.

Ik zie je kijken naar een vrouw die sterk is,

ook al is ze soms kwetsbaar.

Naar een vrouw die mooi is,

ook al denkt ze soms van niet.

Naar een vrouw die wijs is,

ook al is ze soms een beetje wereldvreemd.

Ik kan me geen leven zonder jou inbeelden.

Ik kan niet slapen zonder dat mijn dikke teen de jouwe raakt,

gek dansen en zingen zonder jou als publiek,

verdriet hebben zonder jouw troostende aanwezigheid

of genieten van het gezang van een vogel zonder jou aan mijn zijde.

Nog altijd heb ik dat goed gevoel wanneer je naar me kijkt.

Je maakt me nog steeds gelukkig.

Ik ben geen partner die je pantoffels klaarlegt.

Ik ben punctueel maar ook soms nonchalant.

Ik zorg soms voor het nodige drama en ben niet altijd wat je van me verwacht…

Maar ik tracht om een levensgezellin te zijn die open staat voor alles wat je denkt en voelt,

je dromen en verlangens van binnenuit kent en deze steeds opnieuw tracht te stimuleren.

Ik heb enthousiast meegevierd met je successen en je getroost bij tegenslagen of verdriet.

Ik blijf voor je zorgen en uitkijken zonder het in je plaats te doen.

Ik wil je hart voor de rest van ons leven warm houden.

Ik wil je het gevoel geven dat wij er samen iets moois van hebben gemaakt.

Ik wil je het vertrouwde gevoel geven van werkelijk thuis te zijn!

Ik wil niet stilstaan bij hoe ons leven samen er zal uitzien over 5/10/ 15 j....

Ik wil gewoon dat we allebei kiezen om ons leven

hier en nu nog samen ten volle te beleven.

Ik wil dat we elkaar op het einde van ons leven in de ogen kunnen kijken

en weten dat we niettegenstaande grijze dagen

geen enkel beetje van onze liefde hebben laten verloren gaan.