Berichten van 1 maart 2026 tot 31 maart 2026

03.03.2026
We hebben vanmorgen een bus genomen met 26 minuten vertraging en eigenlijk verbazen we er ons dus niet over dat ook de terugrit met een half uur vertraging rijdt. Althans, dat is wat de app van De Lijn, haltelink en Buzz ons wijsmaken. We wachten dus rustig op het bankje in het wachthuisje als we de bus plots snel zien naderen, tegen vrij hoge snelheid, met 1 (!) minuut vertraging. We springen nog recht maar de chauffeur kan onmogelijk veilig stoppen. Gelukkig is er ook nog een 164, al is het twijfelachtig dat die na juni nog zal rijden… Maar we lopen sowieso een half uur vertraging op, door de wonderen van de informatica…

Overigens moet ik in de namiddag ook nog naar de oogarts. De heenreis verloopt zoals gepland, de terugreis, even na 16:30 is gedoemd om te mislukken, met overvolle en vertraagde bussen. Ik kan nog net een 114 van de TEC nemen, die ook al met een kwartier vertraging rijdt. Ik heb een klein half uur te voet voor de boeg. Ik zal uiteindelijk ongeveer gelijk met de R55 mijn normale halte bereiken, maar ik heb tenminste niet in een overvolle bus gezeten.

26.03.2026
Soms lijken halten ingeplant door wereldvreemde ambtenaren die zelf nooit de bus nemen. Neem nu de halte Halle Park. Die moest enkele jaren geleden zo nodig verplaatst worden. Het zou me niet verbazen dat die halte weg moest van de parkingang op aandringen van een of andere planoloog of landschapsarchitect om het onbelemmerd uitzicht op het park te realiseren. De halte heeft nu verhoogde randen om het in- en uitstappen te vergemakkelijken. Alleen: ze ligt nu in een bocht, wat maakt dat de meeste chauffeurs er niet in slagen om hun bus vlak naast het verhoogde trottoir te manoeuvreren. Zo wordt dat trottoir eerder een moeilijkheid dan een gemak, want een rollator past bijna nooit in de ruimte tussen bus en halte.

27.03.2026
Wie denkt dat alleen De Lijn ritten moet schrappen door gebrek aan personeel en materieel moet maar snel anders denken. Bij de TEC-Liège-Verviers schrapt men nu ritten op een aantal lijnen om die tekorten op te vangen, maar dan niet stoemelings maar structureel. Het wordt ook nog voorgesteld als een verbetering voor de gebruikers, omdat die nu tenminste uitzicht krijgen op een dienst zonder abrupte afschaffingen. Benieuwd hoe lang het duurt voor men het aanbod nog verder vermindert. Overigens wil men de oefening naar de rest van Wallonië uitbreiden, en dat tegen eind 2026!

28.03.2026
De Lijn geeft nu de mogelijkheid om haar app te gebruiken in een vereenvoudigde modus. Daar is niks mis mee, de meeste tram-en busreizigers zullen daar wel genoeg aan hebben. Maar dat een bedrijf dat onder Vlaamse koepel (over?)leeft, dat aankondigt met "Zo makkelijk dat da is", kromtaal eerste klas, roept wel vragen op. En ga kuntj ni geluven 'oe lekker da ta es, stokvis…

31.03.2026
We hebben het mooi gepland: terug met de bus van 11:26 op lijn R55. De bus heeft trackinggegevens en een busnummer: 2321. We begrijpen wel niet goed waarom de bus aan het AZ al meteen met 6 minuten vertraging vertrekt; wij staan één halte verder en we zien de bus aankomen met de correcte film, maar plots verandert die in "De Lijn - Geen dienst". En ten overvloede doet de chauffeur teken dat hij ons niet meeneemt. En dan slaat hij links af: richting Anderlecht Het Rad i.p.v. rechts, richting station. De zoveelste defecte bus. Het is niet voor niets dat chauffeurs ons na enkele maanden met deze VDL's waarschuwden dat ze niets waard waren. Goeie koop is slechte koop…

De wandeling.
Eigenlijk laten we de keuze van onze (lus)wandelingen volledig afhangen van het lot, want uit de meer dan 10.000 beschrijvingen allerhande (fiches, kaarten, webadressen, wandelboeken en meer) is het onmogelijk om te kiezen. Dat lot is de randomfunctie van Excel: als je het totaal aantal wandelingen vermenigvuldigt met een door deze functie gegenereerd getal (altijd tussen 0.001 en 0.999) krijg je automatisch een compleet willekeurige keuze. In dit geval was het een wandeling in Durbuy (Boucle de Durbuy), maar dat leek niet zo meteen een goede keuze van het lot. Die boucle is amper 5 km lang en Durbuy is zo goed als onbereikbaar met het OV. En dus zochten we een combinatie met een andere tocht in de streek en dan bleek wandeling 6 uit Barvaux (Famenne, heet die) een handig middel om beide "gebreken" op te vangen. En zo kwamen we inderdaad aan 17 km vanuit het voor ons met de trein uit twee richtingen bereikbare Barvaux.
En toch leek dit achteraf niet meteen de gunstigste oplossing: we quoteerden 12/20 voor een tocht met een lage TWQ van 27%. De eerste 6 km waren niet veel zaaks (het ontoegankelijke reservaat Les Hazelles kon nauwelijks bekoren) en achteraf was het mondjesmaat genieten van die enkele wegen door of langs het bos die voorlopig (?) aan het beton ontsnappen. Durbuy zelf krijgt meer en meer het allure van een Belgische kuststad zonder zee, de verharding grijpt om zich heen en er worden afschuwelijk lelijke appartementsblokken gebouwd op plaatsen waar je vroeger toch nog wat natuur vond. En we combineerden de beide wandelingen zo dat we ook langs de uitkijktoren passeerden, maar die bleek gesloten. Achteraf las ik dat die enkel toegankelijk is voor wie van het toeristische treintje gebruik maakt en daar is het waarschijnlijk nog niet het seizoen voor. Kortom, onze doortocht van Durbuy hebben we zo kort mogelijk gehouden. En meer: we volgden rigoureus de bewegwijzering - die trouwens zo goed als overal meer dan behoorlijk was, met een paarse (of was het blauwe?) rechthoek voor wandeling 6 en een paarse (idem) ruit voor wandeling 5. Ze bracht ons uit het dal van de Ourthe via een stevige partij trappen, terwijl het kaartje eerder een ruimere en vermoedelijk veel lichtere uitweg uit het stadje suggereerde. Vermoedelijk gaat het hier om varianten, maar dat zou ter plaatse beter duidelijk aangegeven worden. Wij kozen voor de trappen en dat was een flinke lichaamsoefening: kaartje van topomap viewer en van routeyou geven de door ons gevolgde wandeling weer.

De foto's vind je hier, o.a. ook van desiro 08537 in Barvaux.

Dit zijn er alvast 3.

De eerste wandeling kreeg als naam Famenne, en dit is meteen de eerste mooie weg, na 6 km!

En deze weg, kort daarna, is zonder twijfel de mooiste	In het Bois de Chapli

Het weer.
Het moest de laatste dag van deze tijdelijke, aangename lenteperiode worden en dat bleek ook het geval: een temperatuur van 15°, met toch wel een matige ZW-wind en niet al te veel wolken.


De stafkaarten.
55/1-2 Durbuy (2017). Ontgoochelend was dat enkele wegen die hier nog als onverhard vermeld staan, ondertussen verhard zijn. Zelfs de TopoMap Viewer houdt het nog bij onverharde wegen, maar die behoren al lang tot het (nabije?) verleden. Het gaat echt de verkeerde weg op met het stadje Durbuy…

Hoe we er geraakten.
Zoals vermeld begonnen en eindigden we de wandeling bewust in Barvaux. De verbinding Liers - Marloie geniet van een uurverbinding, met een trein per uur uit Liers en een andere uit Marloie, en voor ons betekent dat dat we eigenlijk onze reisweg (via Marloie of via Liège-Guillemins) kunnen kiezen. Op woensdag en vrijdag is er ook een proxibus 11a die we zouden kunnen gebruiken in de richting Barvaux - Durbuy, maar terugkeren met deze bus kan niet. Andere bussen zijn schooldiensten (10/2 en 99) maar dan leek de trein in Barvaux ons een veel betere oplossing.


Een beetje geschiedenis.
Het dichtst dat Durbuy ooit bij een min of meer regelmatige busverbinding is gekomen, is de lijn 91 Liège (Place Neujean) - Ouffet - Marloie, maar stel je daar vooral niets bij voor: een rit 's morgens en één 's avonds in elke richting, daar moest je het mee doen. We spreken dan van de jaren 1950-1970. Vandaag is er alleen de proxibus 11a (op woensdag en vrijdag) en wat schooldiensten. Eén ding is wel duidelijk: toeristen heeft men nooit proberen verwennen met een bruikbare bus.

De verbinding.

En wat we beleefden.
Het treinverkeer is de avond voordien stevig verstoord geraakt door verdachte pakketten in Brussel-Zuid en het mag een wonder heten dat de ochtendspits in de nasleep daarvan tamelijk normaal verloopt. Alleen zijn er nog meer gewijzigde samenstellingen dan anders en dat is in dit geval wel te begrijpen. We kunnen 3 treinen nemen van Halle naar Brussel-Zuid en 2 ervan rijden inderdaad in een verminderde samenstelling: P 7802 met 2 i.p.v. 3 Deense neuzen, P7574 met 2 i.p.v. 3 desiro's. Maar de opvallendste wijziging is toch die van IC 2108 naar Arlon. De trein wordt voorzien op spoor 14 (i.p.v. 12) en zal bestaan uit 4 rijtuigen i.p.v. 10… En om 8:00 al wordt voorspeld dat hij met 1 minuut vertraging zal vertrekken. Blijkt dat IC 2128 (aankomst 8:28) gesplitst zal worden: de laatste 6 (dus niet 4) rijtuigen van deze trein keren naar Arlon terug als 2108. Dat zoiets niet in 4 minuten kan gebeuren is duidelijk: we vertrekken dan ook met 11 minuten vertraging. Maar de rit zal eigenlijk erg voorspoedig verlopen: telkens bij vertrek: Ottignies +8, Gembloux +9, Namur +6, Ciney +5, Marloie +2, dat laatste bij aankomst. Het enige vermeldenswaardige is een wat oudere dame met hond en schelle stem is die een gesprek wil aanknopen met een heer aan de overzijde van het gangpad die daar duidelijk niets voor voelt. Ook een tbg krijgt het danig op zijn heupen van het gekakel en vraagt haar ermee te stoppen. Ze doet het nog ook. Gaandeweg raken wij zo goed als omsingeld door een zestal tbg's; onnodig te zeggen dat die niet kakelen maar zelfs een gewoon gesprek kan voor afleiding zorgen… Voor de rit naar Barvaux wordt trouwens ook een kleine vertraging voorspeld: mogelijk zijn de werken tijdens het weekend daar niet vreemd aan. Maar al bij al is het een vrij rustige verbinding geworden. (En dan te weten dat na onze doortocht in Ottignies het verkeer daar ook een tijdje is stilgelegd door spoorlopers. Je mag af en toe ook eens geluk hebben.

Voor de terugkeer komt een verbinding via Liège-Guillemins ons gunstiger uit; we moeten dan wel een klein uur in een desiro zitten en zo het grootste deel van de mooie lijn 43 missen, maar de oorspronkelijke vertraging van 4 minuten is in Liège-Guillemins volledig opgelost. En dan is het uitkijken naar IC 539, want er zijn rond de middag problemen geweest tussen Oostende en Brugge en dan is het niet denkbeeldig dat meer IC's niet of met vertraging zullen rijden. I.p.v. 4 gemengde AB-rijtuigen M7 rijden er maar 2 mee, maar dat is geen probleem tot Brussel. IC 1939 zal ons zonder veel problemen en met een te verwaarlozen vertraging naar Halle brengen.

De treinlectuur.
Henry FIELDING, The history of Tom Jones, a foundling.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

Op veel plaatsen moet de trajectcontrole op de schop en ook de reglementering rond de autokeuring wordt versoepeld. Inderdaad zaken die veel automobilisten een doorn in het oog zijn. Zoals de hele verkeersreglementering: laat ons die ook maar afschaffen, ter meerdere eer en glorie van de automobilisten: geen snelheidsbeperkingen, geen verkeerslichten, geen parkeerverboden enz. en dan kan ook meteen het rijbewijs en de autoverzekering weg. Zonder dank, Annick, voor deze gouden tip.

Uitgedrukt.

Niks , niet veel te ratten: als er niet veel (bijv. voeding) te krijgen is. In de Kempen zou ratten stelen, gappen betekenen; bij ons is de betekenis uitgebreider.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
We stappen vandaag ons vijftiende schuifje van GR 412. Onze eerste stappen op GR 412 E zetten we in 2009 van Moignelée naar Franière, gevolgd door GR 412 O van Bernissart naar Élouges in 2010. Ondertussen zijn beide delen, oost en west, samengevoegd in één topogids en we naderen met niet bepaald rasse schreden de Luikse agglomeratie. Vandaag staat het traject Dommartin - Jemeppe-sur-Meuse op het programma, goed voor 20.710 km. 40 % daarvan loopt over trage wegen, o.a. een tijdje over de bedding van de vroegere tramlijn Jemeppe - Verlaine, die ooit zelfs geëlektrificeerd is geweest. Het is duidelijk dat de ontwerpers er alles aan gedaan hebben om de beschikbare voet- en veldwegen zoveel als mogelijk in het traject op te nemen. Het eerste deel van deze tocht loopt door een erg agrarisch, relatief vlak landschap, in het tweede zie je de tengels van de Luikse agglomeratie en wordt de wandeling ook veeleisender door enkele wegjes die flink bergop lopen. Af en toe loop je door al te veel huizen, maar als geheel mag dit deeltje GR er toch wel zijn: we quoteerden 13.5/20, met dank aan de soms verrassend genoeg overgebleven voetwegen van prima wandelkwaliteit.
Ten opzichte van de beschrijving in de topogids uit 2019 is er een wijziging bij het naderen van Mons-lez-Liège. De kaartjes (TopoMap en Routeyou) geven het gewijzigde tracé weer.
En nog dit: ook bij het naderen van Mons-lez-Liège mag je over een kleine 400 m een mooie voetweg volgen die zich aanschurkt tegen de Terril de la Halette. Lang is er geen vuiltje aan de lucht, maar de laatste 30m zijn eigenlijk onbegaanbaar: de grond is doorweekt en je zakt voor je het weet een decimeter of meer in de gele smurrie. We probeerden dat deel te ontwijken maar moeten zo een kleine meter op het territorium van een plots opduikende eigenaar beland zijn; prompt wees hij er ons op dat we over zijn eigendom liepen, en even prompt wees ik erop dat we een officiële voetweg volgden. Maar ja, voor zo een discussie echt kan escaleren, ben je natuurlijk al een eind weg.


Mooi stukje oude trambedding van de lijn Jemeppe - Verlaine. De link naar meer foto's vind je wat lager.

Regelmatig mochten we trouwens paden volgen die nooit tot de trambedding behoord hadden - even mooi.

Het weer.
Zo goed als helder, 14° warm (of koud: eigenlijk hebben we de hele weg geaarzeld om onze fleece uit te trekken, maar we waren al zo bezweet dat we dat wijselijk niet gedaan hebben…) Matige wind.


De stafkaarten.
41/7-8 Georges-sur-Meuse (2020) - 42/5-6 Seraing (2019), beide best bruikbaar voor het gevolgde traject; toch ontbrak een stukje weg (trambedding), dat wel voorkomt op de TopoMap Viewer.

Hoe we er geraakten.
Voor Dommartin hadden we niet zo heel veel keuze: buslijn 85 Liège - Huy is zowat de enig bruikbare (?) buslijn en in Huy komt die niet aan het station. Dus is de keuze snel gemaakt en wordt het Liège-Saint-Lambert met de bushalte Cadran vlakbij. De terugrit is eenvoudiger: Jemeppe-sur-Meuse heeft een treinhalte en veelal is de reisweg via Guillemins het snelst, al zijn er ook (langere) verbindingen via Flémalle-Haute en Namur.


Een beetje geschiedenis.
Zoals het de gewoonte is, heb ik het hier graag over de beginhalte van onze terugreis. Als je oude foto's van het vroegere station opzoekt, is het snel duidelijk dat het station van Jemeppe-sur-Meuse onmogelijk kan gelegen hebben waar de huidige halte ligt. Daar is een eenvoudige verklaring voor en die vind je hier. Het gaat meer bepaald over lijn 32 (Ans - Flémalle-Haute) die hergebruikt werd ter vervanging van de oorspronkelijke lijn 125, met heel veel overwegen, die allemaal konden verdwijnen door de verplaatsing naar de bedding van lijn 32. En nog even dit: de oorspronkelijke telegrafische code van Jemeppe-sur-Meuse was LJP, in een van de bijlagen van de netverklaring van Infrabel vind je tegenwoordig FJU.

Maar ik kan vandaag toch ook moeilijk voorbijgaan aan de tram die Jemeppe met Verlaine verbond. Ik verwijs graag naar de foto's, al vrees ik dat de lage resolutie de tekst onleesbaar maakt. Wie een seintje geeft, krijgt per kerende een foto in hogere resolutie, die de interessante tekst leesbaar maakt. Opvallend is het tweede bord met de aftakking van de lijn naar Fexhe-le-Haut-Clocher; we kwamen dus echt wel voorbij het punt waar de splitsing zich situeerde. De hoofdlijn trok het tot het einde van de jaren 1950, over de lijn naar Fexhe luidden de doodsklokken al in 1948 voor de reizigers en tot 1956 voor de goederen.

De verbinding.

 *Liège Cadran
**Dommartin Église

En wat we beleefden.

Gewoontegetrouw nemen we niet te veel risico en we nemen de suggesties van de diverse apps voor wat ze zijn: theorie, die in de praktijk niet altijd gerealiseerd wordt. En dus zorgen we voor wat ruimte in onze heenreis: als we de bus van 10:25 missen, wordt het die van 12:25 en op woensdag is die waarschijnlijk te mijden. We nemen dus niet de IC naar Eupen, maar wel die naar Welkenraedt wat meteen een resem mogelijkheden van Liège-Guillemins naar Liège-Saint-Lambert geeft.
We zijn vroeg genoeg in het station om P7802 te nemen: die onderscheidt zich van (zo goed als) alle P-treinen door zijn samenstelling: 3 mr 96 ofte Deense neuzen. Hoewel de trein stipt vertrekt in Halle verloopt de reis naar Brussel-Zuid toch aarzelend, met 7 minuten vertraging tot gevolg. Dat is geen probleem: we hebben uitzicht op een mooie overstap naar IC 407 naar Welkenraedt. Die heeft het moeilijk tussen Brussel-Noord en Leuven (+8) maar in Liège-Guillemins is de vertraging gereduceerd tot 4 minuten. En we nemen dan de eerste trein die ons met een korte rit (3 km, 8 minuten) naar Liège-Saint-Lambert brengt.
We nemen ons tienuurtje in de kleine wachtzaal van het volledig vernieuwde stationsgebouw. De loketbediende is de vriendelijkheid zelve: wij krijgen een bon appétit, een compliment over onze inderdaad uitzonderlijke wandelstokken en een vraagje waar de wandeling naartoe gaat. Een oudere dame wordt perfect geholpen met haar Trein+: de warmte van een loketbediende kan onovertroffen zijn. En we zien ondertussen ook hoe omslachtig het kopen van een biljet met Trein+ aan de automaat is…

De aangewezen halte voor onze overstap naar bus 85 is de halte Cadran; die ligt voor het stationvan Saint-Lambert. De bus heeft amper één halte achter de rug, maar we moeten toch helemaal achteraan gaan zitten, net voor het boevenbankje. Zoals dat bij de TEC de gewoonte is, moet de chauffeur er een stevig tempo inhouden, al komen we toch net iets te vroeg in Dommartin aan. Onderweg merken we hoe de luchthaven van Bierset een ongelooflijk grote hap uit de omgeving heeft genomen. (En het is nog niet gedaan: tijdens de wandeling komen we langs braakliggende grond - toegang verboden - die gereserveerd is voor een nog verdere uitbreiding van Bierset.

De terugreis uit Jemeppe-sur-Meuse verloopt vrij normaal: de S-trein naar Liège is stipt, de IC naar Oostende idem dito. Toch worden we ook verrast door de samenstelling. Eén van de M7 rijtuigen is vervangen door een M6 eerste klas en daar komen we ook terecht. En het wordt echt een M6-dag: de aansluitende IC 1939 naar Tournai bestaat ook uit een M6-stel (sinds december van FSR = Schaarbeek en het is al een hele tijd geleden dat FSR nog M6 onderhield). Helemaal vlekkeloos verloopt de reis niet, in Brussel-Zuid arriveren we met 8 minuten, al wordt Halle bereikt met net iets minder dan de voor de statistieken belangrijke 6 minuten.

De treinlectuur.
Henry FIELDING, The History of Tom Jones, a foundling. Eerst gepubliceerd in 1749 en volgens W. Somerset Maugham behorend tot de 10 beste romans aller tijden. Ik kan hem alleen maar bijtreden en ik lees de lijvige roman 53 jaar na de vorige keer met veel plezier opnieuw.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

Legislatuur: in de eerste helft de fouten van de voorgangers herstellen; in de tweede helft zelf nieuwe fouten maken…

Uitgedrukt.

Met spek schieten:sterk overdrijven. Soms wordt ook nog toegevoegd: met hele varkens, ja!

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

Verrassend beeld gisteravond, met een TEC-bus die zich duidelijk tweeslachtig wilde gedragen. Station Halle rond 18:30. Naast de getoonde boodschappen verscheen ook nog "Ferry Cars". 

De wandeling.
Destijds publiceerde Kreo (het huidige Pasar) handige fiches met wandelsuggesties in eigen land. Zo verscheen in 2006 Bostrip in Hoeilaart en we wilden wel eens weten wat deze wandeling ons vandaag nog te bieden had. De TWQ van deze 12 km lange wandeling benadert alvast de 100%. Toch verliep niet alles vlekkeloos en we hebben de wandeling hier en daar toch wel naar onze hand moeten zetten. Hoofdoorzaak hiervan is dat Natuur en Bos er blijkbaar van uitgaat dat wandelaars, fietsers en ruiters niet dezelfde wegen kunnen delen. We moesten de oorspronkelijke wandeling dan ook aanpassen omdat we toch niet over ruiterpaden wilden stappen, al lopen er in dit land duizenden kilometers straten waar wandelaars, fietsers en ruiters broeder- en zusterlijk naast elkaar kunnen evolueren. Maar Natuur en Bos staat nu eenmaal ook voor administratieve bemoeienissen en dus moet je voortdurend uit je doppen kijken, of doen wat al die baasjes doen met hun loslopende honden en hondjes: vierkant je voeten vegen aan al de reglementjes en verordeningen…
Het zou vloeken in de kerk zijn om al te veel kritiek op de wandeling zelf te spuien, al is vooral de meer dan 2 km lange rechte streep over de Sint-Michielsdreef er wat te veel aan. Maar voor de rest konden we toch veel aangename bospaden volgen, in alle formaten. We quoteerden 15.5/20.

Kaart topomap viewer of route you.

Hier zijn de foto's. Hieronder al een voorsmaakje.

De Ganzenpootvijver: als je goed kijkt zie je de drie tenen, met ertussenin de zwemwvliezen

Het erg mooie Preumontpad.

Het weer.
Tja, nog maar eens een ongelooflijke lentedag, met 20° en een zwakke wind. Later kleurden enkele cumuluswolken delen van het uitspansel wit.


De stafkaarten.
31/7-8 Ukkel (2020) - Behalve rond Groenendaal best bruikbaar.

Hoe we er geraakten.
Eigenlijk begint de beschrijving van de wandeling in Groenendaal, maar voor ons was het eenvoudiger om de R55 te nemen die zowel "onze" halte als Sint-Genesius-Rode Grote Hut bedient. En Groenendaal zou sowieso het gebruik van de trein geïmpliceerd hebben en dat lijkt me te vermijden op stakingsdagen, ook al is de alternatieve dienst bruikbaar.


Een beetje geschiedenis.
Ik heb het hier vroeger al gehad over de R55 (vroeger de 155) die tot een gecadanceerde dienst uitgroeide dankzij de invoering van de basismobiliteit. Nog goed om weten: de halte Grote Hut is ook een halte van 2 TEC-lijnen (W en 365) en die W is de busdienst die hier de vroegere tramlijn naar Braine-l'Alleud moest vervangen. Alleen is het blijkbaar moeilijk om alles op één haltebord te zetten. Deze keer is het De Lijn die wel duidelijk de TEC-lijnen vermeldt.

Geen haltebord uitgespaard… Dit is België…

De verbinding.

*Essenbeek 's-Hertogenbos
** Sint-Genesius-Rode Grote Hut
*** Sint-Genesius-Rode Astrid
**** Vermoedelijk is de bus (uit Meerbeke) in leen in de stelplaats Het Rad.

En wat we beleefden.
Veel valt er vandaag niet te vertellen, vrees ik. De R55 komt stipt op tijd aan onze halte, maar loopt toch nog 6 minuten vertraging op: er moeten inderdaad veel reizigers mee en aan zo goed als elke halte stapt wel iemand in of uit, maar vooral: net voor de bus de Waterloosesteenweg bereikt moet die ook nog een omleiding volgen.

De terugrit verloopt niet helemaal zonder problemen, maar we hebben er eigenlijk voor een stuk zelf voor gekozen. Je moet namelijk weten dat de R55 maar ongeveer elk uur de halte Grote Hut bedient en dat de halte Elvis Presley op wandelafstand ligt: die wordt wel elk half uur bediend. (Voor alle duidelijkheid: elk uur is er verbinding Anderlecht - Halle, aangevuld met een beperkte dienst Elvis Presley - Halle.) Van Elvis Presley wisten we dat de halte verplaatst was wegens werken en op het eerste gezicht staat dat ook keurig aangegeven op de haltepaal: 100 m verder ligt de vervanghalte. Alleen: die ligt in een zijstraat en we moeten ze knal voorbijgelopen zijn. Dus werd het uiteindelijk de halte Astrid, die we bereiken met een 3-tal minuten overschot. Ei zo na was onze verhoopte tijdwinst dus op een flop uitgelopen, maar uiteindelijk wonnen we toch een half uur tijd.

De treinlectuur.
Die was er deze keer niet…

In Halle is er een bakkerszaak met Italiaanse naam Zucchero en alsof dat nog niet volstaat prijkt op hun dozen ook nog eens: Thank you for choosing local quality. And the same for the Flemish…

Uitgedrukt.
Zo soepel als een breekijzer… Vaak uiting van zelfspot, maar kan ook op anderen slaan.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

De wandeling.
Op een bepaald moment waren we gisteren 3 langeafstandspaden tegelijk aan het volgen: GR5, GR Waas-en Reynaertland en de vrij recent toegevoegde Martinusroute. In enkele decennia tijd heeft ook Vlaanderen een uitgebreid GR-net en ik heb me al dikwijls afgevraagd of het niet té uitgebreid is. Want ondanks de vele overlappingen moet je vaker dan goed kilometers ver over minder interessante stukken stappen. Ook vandaag zijn de eerste zes kilometer duidelijk niet meer dan een lang verbindingsstuk tussen interessante gedeelten, waar akkers en weiden nog net geduld worden door het sterk verkavelde Vlaanderen. Gelukkig volgen er na die 6 km nog bijna 9 die wel erg aangenaam zijn, met de nadruk op water: de Schelde, maar vooral de vele kreken en plassen zodra we de Scheldedijk verlaten hebben. De GR haalt toch nog een TWQ van 50%, maar daar zijn de gebetonneerde wegen op de Scheldedijk inbegrepen - op wat fietsers na heb je nooit concurrenten op de weg. Als we dat beton mee rekenden, zou de TWQ een stuk lager liggen. De score die we aan deze GR geven (14/20) is een compromis, tussen de zoutloze 6 km in het begin en de erg aangename kilometers die volgen.

Het laatste - gelukkig ook het langste deel van de wandeling - wordt gedomineerd door water. Dit is de Bazelse Kreek, gezien vanuit een vogelkijkhut.

En zelfs waar de aanwezigheid van de mens onmiskenbaar is, is er water: kasteel Wissekerke in Bazel, inclusief een fuut onderaan rechts de foto.

Meer foto's vind je hier.

Het weer.
Prachtig lenteweer, met alleen wat compleet onschuldige cirrus, bij 19° en een zwakke wind.


De stafkaarten.
15/1-2 Beveren (2018) - 15/5-6 Kontich (2018) - 15/7-8 Sint-Niklaas (2018). Behoorlijk, al ontbreekt een voetweg voorbij de Bazelse kreek. Op de digitale topomap viewer komt de weg wel voor. Wie de voorkeur geeft aan de kaarten van routeyou kan hier terecht.

Hoe we er geraakten.
We hebben het onszelf niet te moeilijk gemaakt, met de IC naar Dendermonde en de aansluitende S-trein naar Antwerpen. Voor de terugrit kunnen we bus 93 Antwerpen - Temse - Sint-Niklaas nemen. Van onze eindbestemming weg rijden en bovendien ook nog een aansluiting bus/tram verteren, zien we niet zitten. Sint-Niklaas duurt lang met de bus en dus passen we een trucje toe waar de apps compleet naast kijken: de bus tot Temse (Prinsenlaan) nemen en dan 7 minuten te voet tot het NMBS-station van Temse. Van Temse naar Halle kan via Sint-Niklaas of Mechelen.


Een beetje geschiedenis.
Voor de eerste bediening van Rupelmonde moeten we teruggaan naar het begin van de 20^ste eeuw, toen er een tramverbinding tot stand kwam tussen Antwerpen (Vlaams Hoofd - Linkeroever) en Hamme, en dat in verschillende schuifjes: Hamme - Temse (1904), Temse - Bazel (1906) en Bazel - Zwijndrecht (Vlaams Hoofd) (1908). Het deel Temse - Zwijndrecht werd geëlektrificeerd in 1931, voor Hamme - Temse was het wachten tot 1937. Maar zoals vrijwel overal was de elektrificatie geen beletsel om de reizigersdienst in 1959 op te heffen. Ik vond dit filmpje van tram H in volle glorie. Wat met de tram niet gelukt was, kon wel meteen met de bussen die de Rooseveltplaats als eindpunt kregen.
Vermoedelijk reden deze bussen al meteen met film H, al duurt het nog enkele jaren alvorens dat ook in het spoorboekje vermeld wordt.
In de jaren 1970 werd het traject uitgebreid naar Sint-Niklaas via Velle.
Met de basismobiliteit vinden we een gecombineerde tabel terug van niet minder dan 5 varianten:
93: Sint-Niklaas - Hoogkameren - Temse - Antwerpen
95: Sint-Niklaas - Velle - Temse - Antwerpen
97: Sint-Niklaas - Tielrode - Temse - Antwerpen
99: Hamme - Temse - Antwerpen
99S: Hamme - Temse - Antwerpen (sneldienst)

Ik schreef Antwerpen: voor de meeste "lijnen" betekende dat Van Eedenplein waar kon worden overgestapt op de tram; alleen de lijnen 99 en 99S bedienden de Rooseveltplaats.

Met de huidige basisbereikbaarheid is de toestand sterk "vereenvoudigd": alleen lijn 93 bedient nog Rupelmonde Kerk, samen met een lijn 931 die alleen in de ochtend- en de avondspits rijdt.

De verbinding.

 *Rupelmonde Kerk - ** Temse: Prinsenlaan

En wat we beleefden.
IC 3207 bestaat uit zijn voorziene 6 M7-rijtuigen maar niet in de aangekondigde volgorde. Wie weet is dat voor enkele reizigers geen excuus om met hun tweedeklasbiljet in eerste plaats te nemen. Voorbij Jette is dat geen probleem meer, want we blijven als enige reizigers op het bovendek achter. En dat andere probleem met een defecte trein in Bockstael is ook op tijd opgelost geraakt. De trein nadert spoor 7 in Dendermonde tergend traag, met 5 minuten vertraging (waarvan 3 al opgelopen voor Jette) tot gevolg. Zowat de helft van de uitstappende reizigers haast zich - zoals wij - naar perron 1 waar de S-trein naar Antwerpen-Berchem wacht. Wachten is wat veel gezegd, want de trein vertrekt onverbiddelijk stipt. Het is een bekend probleem sinds de afschaffing van de IC tussen Dendermonde en Sint-Niklaas en nu is alles nog rustig, met slechts een aantal overstappers. Na een lange rit in de S-trein arriveren we stipt in Melsele.

En zo kregen we ook de kans om wat treinen te fotograferen.

Ongetwijfeld de mooiste van de vier: ms 545 met IC 3031 De Panne - Antwerpen-Centraal. Het is altijd prettig als je de graffiti niet weg moet shoppen.

Voor de terugreis trakteren we onszelf in café Roots op een frisse pint. De bus van 15:26 heeft geen gps-gegevens en dus gaan we voor die van 15:42, ook al zal dat betekenen dat we niet tegen daluurtarief zullen kunnen reizen. Maar net voor de bus van 15:42 komt die van 15:26 er alsnog door. Het is een gelede Van Hool die bijna zeker tot de stelplaats Sint-Niklaas behoort. Ik zal nooit begrijpen waarom busliefhebbers zo graag nummerplaten willen kennen en zich nauwelijks bekommeren om de stelplaatsen van waaruit die bussen ingezet worden. Met de tracker van haltelink was dat nog op te zoeken, maar die is een lange doodstrijd verwikkeld. De bus van 15:26 laat een kwartier vertraging optekenen.

Dat komt er voor ons op neer dat we via Sint-Niklaas zullen reizen. Zeldzaam verschijnsel: drie treinen en drie controles! Voor de korte rit van Temse naar Sint-Niklaas hebben we een mr86 (Duikbril) en de rit met IC 3239 wordt uitgevoerd met hetzelfde rijtuigenstel als vanmorgen.

Nog dit: zowel de 3207 als de 3239 worden tussen Ruisbroek en Brussel-Zuid over lijn 96N geleid. Dat zou in principe wat sneller moeten gaan dan over de veel tragere 96A. Of dit een blijvertje is, zal de toekomst moeten uitmaken. Dat heb je zo met blijvertjes.

De treinlectuur.
Sophie DE BAERE, Les ailes collées.
Honoré deBALZAC, Vader Goriot.

Nu AdR zich heeft laten testen op cocaïne, zijn de opgelegde maatregelen bij De Lijn des te onbegrijpelijker. Hoe kunnen die uit een gezond functionerend brein komen?

Uitgedrukt.

Een beetje van alles is duivenstront. Krijg je wel eens als antwoord als je een eerdere vraag zelf hebt beantwoord met een beetje van alles.

Waar Abraham de mosterd haalde.

Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.

16.02.2026
Het ziet ernaaruit dat dit rubriekje op termijn verdwijnt. Je kunt namelijk niet klagen over iets dat er niet meer is. Vandaag werden de plannen bekend gemaakt voor de regio Halle. We hadden de bui natuurlijk al een tijdje zien hangen, maar de voorstellen zijn zo drastisch dat ze nauwelijks te geloven zijn.

22.02.2026     
Ik ben me aan het haasten met het opstellen van mijn nieuw gemeenterepertorium, omdat ik het klaar wil hebben voor ik de wijzigingen van juli MOET inbrengen. Blijkbaar ga ik daarbij nogal volhardend te werk, getuige deze boodschap: Oeps, even vertragen. Je hebt net iets te vaak geklikt of ververst. Onze website heeft even tijd nodig om bij te komen. Geen zorgen, dit lost zich meestal vanzelf op. Ja hoor, zelfs de website van De Lijn is niet echt performant…

26.02.2026
Terwijl we in Brussel-Zuid op onze aansluiting staan te wachten, horen we dat 3 treinen in een gehalveerde samenstelling rijden, allemaal treinen die normaal gezien met 2 vierledige stellen worden uitgevoerd. Ik heb al langer de indruk dat er iets fundamenteels fout loopt met de inzet van dit materiaal.

27.02.2026
Ik kom net 2 minuten te laat om de bus van 17:34 aan het AZ Sint-Maria in Halle te halen, maar veel verschil zou het toch niet uitmaken: de bus rijdt vandaag niet. Ik ga op zoek naar alternatieven, blijkbaar zo opvallend dat twee dames me aanspreken. Zij zijn niet op de hoogte van de afschaffing en schrikken toch wel als ik zeg dat de volgende bus pas over 3 kwartier (er is ondertussen al een kwartier voorbij) rijdt. Zelf zie ik wel een oplossing door enkele honderden meters te stappen naar de hoofdweg waar de R53 voorbijkomt, gelukkig met enkele minuten vertraging. Dat is de redding voor de vrouw die vandaag voor het eerst de bus neemt: zij moet naar Sint-Genesius-Rode. Ik geef haar de raad om de R53 te nemen tot Alsemberg, op een flinke boogscheut van Rode. Voor de tweede vrouw die duidelijk niet in staat is om ver en snel te stappen, is de oplossing bus 1 te nemen tot het station waar ze kan overstappen op de R55 die wel beperkt is tot Essenbeek. Maar dat is geen probleem: ze moet naar Sint-Rochus. Als ik in Essenbeek uitstap - met nog een wandeling van meer dan 20 minuten voor de boeg - blijft een meisje zitten, dat ongetwijfeld denkt op een bus R55 te zitten die het volledige traject rijdt. Niet dus, ze mag een half uurtje wachten aan een halte die nu niet meteen riant te noemen is. Binnenkort wordt er verder gesnoeid in de aangeboden diensten: de plaatselijke NVA-afdeling vindt dat de impact in Halle beperkt is en zal zich onthouden in de regioraad. Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog niet veel NVA'ers in de bus heb gezien. Voor hen zullen de gevolgen inderdaad beperkt zijn…